Rozwod i co dalej?...

[dorota_280]

Nie wiem. Sama jestem chyba przed takim etapem. Ale wiem jedno,
jestem nieszczesliwa w swoim zwiazku, i pomimo mojego optymizmu
zyciowego, nie widze juz przyszlosci. Wszystko jest szare, z oddali
(doslownie), bez emocji, bez pelni zycia. Czy warto tak dalej? Czy
warto czekac? Na co? A jesli nie, co bedzie dalej? Znowu mam stawiac
tylko na siebie. Chyba, pomimo wielu sukcesow, nie mam juz sil.
Kiedys w zyciu trzeba byc szczesliwym. Kazdy na to zasluguje.

[panda_zielona]

A może warto popracować nad zwiazkiem.Jeśli coś nie wychodzi są
pewnie jakieś tego przyczyny i może nie tylko jednostronne.
Najłatwiej powiedzieć,jestem nieszczęśliwa/y/w związku odchodzę.

Po pierwsze "nie każdy"...

[tricolour]

... po drugie jak rozumieć "zasługuje"? Zasługuje się na medal po heroicznym czynie.

Związek to zwyczajna codzienność, umiejętnośc radzenia sobie z przepływającym
czasem. Godzinę temu dzwonił mój ojciec, który ma już pod 70-tkę. Coś tam chciał
ode mnie i zaznaczył, że bedzie dzwonił w poniedziałek ok 23, bo w poniedziałki
gra z żoną w skata... mój ojciec nie "zasługuje" na szczęście - on je buduje.

[ha-pa]

Masz rację, też myślę, że związek się buduje, ale nie samemu tylko
we dwoje.
Masz cudownego ojca, a Twoja mama ekstra meża.
Chciałabym właśnie na kogos takiego trafić, kto pomoże mi budować
związek, tworzyc prawdziwą rodzinę. I nie chodzi mi o to, że ma byc
tylko sielankowo, ale chciałabym kogoś kto jeśli pojawią się
problemy będzie chciał ja wraz ze mna rozwiazywać i przede wszystkim
umiał o nich rozmawiać.

[dorota280]

Masz 100% racji, to nie zaslugi. To bardzo madre, czasami prostych
rzeczych czlowiek tak szybko zapomina.

Teraz nie mam juz sily. Ile razy mam zaczynac budowe (w kryzysie)?
A moze nie widze jego inicjatyw?
A moze po prostu nie buduje systematycznie, tak na codzien, jak
codzienne jest zycie?

Nie wiem.

[jarkoni]

Dorota, to może frazes, ale rodzinę buduje się latami..
Tri dobrze napisał..
Mój Tata też ma prawie siedemdziesiątkę, a w czasie wakacji dzwonił do mnie z
Bułgarii, żeby mu znaleźć w Warnie dealera jego marki (wonder marka Daewoo), ale
słyszałem, że jest naprawdę szczęśliwy z wyjazdu.
I awaria auta to nic takiego. I jestem z Niego dumny (z Tatusia, nie z Jego
auta), z siebie jestem dumny mniej..