Jak długo trwa szczęście?

[otylka24]

Jak długo trwa szczęście budowane na nieszczęściu innych- zwłaszcza
dzieci? Takie pytanie wysłałam sms do mojego jeszcze męża. Mój mąż
ma romans z kobietą, która ma męża i dwójkę malutkich dzieci.W tej
chwili mieszkają razem, szczęśliwi jak mówią.Wynajmują mieszkanie.
Mąż tej pani zabrał jej starsze dziecko, którego nie widziała już 3
tygodnie zostawił 6-miesięczne bo nie jest pewien czy to jest jego
dziecko. Nie mają pieniędzy, auta, dobrze płatnej pracy, przyjaciół
i nie wiedzą obydwoje co będzie jutro ale żyją razem wbrew
wszystkim.Ja nie mogę patrzeć jak on się stoczył, jak się zmienił,
nie ma czasu dla naszej córeczki. Najgorsze jest to,że zniszczyli
dwie rodziny. W tym dramacie uczestniczą dzieci, rodzice tej pani i
moi, którzy to bardzo przeżywają i nie mogą w to uwierzyć.
Uczestniczę ja i jej mąż(znamy się), który ciągle ma nadzieję, że
ona wróci. Ona wróciła na 10 minut by z zimną twarzą zabrać kilka
rzeczy z domu i nie patrząc na płacz swojej matki i dziecka, które
płacze i mówi mamusiu zostań, odchodzi i wraca do niego na piechotę
4 km bo nie ma czym pojechać. Straszne to. Powiedzcie: Jak długo
będzie trwało to ich szczęście zbudowane na nieszczęściu innych?

[jedza.4]

Otylka ,nie wiem czy to mozna nazwac szczescie ,jest takie
porzekadlo -na cudzym nieszczesciu szczesliwy sie nie bedzie -chyba?
moze to tylko poped seksualny?sorry ,ale trzeba byc ostatnim dnem
aby takie poczynania robic,ja sma sie nie rozwodze ,lecz moja
siostra i wychodzi z tego brudna wojna ,bo pan i wladca opusicil
rodzine ,choc byl jedynym zywicielem i dala jej grosze na przezycie
choc sam musi jedzic na wakacje ,prwdopodobnie zostanie odloczony
gaz ,bo po prostu nie ma na to pieniedzy,rodzina pomaga co moze ,ale
co dalej?Czy maja oni sumienie?

[otylka24]

I ja i wszyscy uważają, że w tej sytuacji chodzi o seks.Choć to
strasznie boli musiałam się z tym pogodzić, że wybrał ją ale nie
można się pogodzić z krzywdą jaką tych dwoje zafascynowanych sobą
robi innym a głównie własnym dzieciom. Ja jak patrzę na swoje
dziecko to chce mi się płakać.
Jeśli chodzi o twoją siostrę to wspieraj ją jak możesz to jest jej
bardzo potrzebne aby się nie załamać. Ja mam wsparcie i wiem jak
jest ważne. A jeżeli chodzi o sumienie. Mam czasami wrażenie, że to
są wariaci opętani złem, sobą nawzajem bez sumienia.

[jedza.4]

Otylka,oczrowanie kiedys minie ,i nawet seks sie znudzi,i nie mozesz
siebie winic ,ze mu zle bylo lub cos takiego,.Najgorsze jest w tym
wlasnie zdziwienie ,znamy wlasnie ,,takich,,mezow ,i wychodzi ta
podlosc ,ten egoizm i myslisz sobie czy ja bylam slepa czy co?z
tygodnia na tydzien chamstwo wyszlo ,i to wlasnie boli.Ta gra w
slowa ,nie nie mam nikogo ale musze sie rozwiesc ,i te mysli zle mu
bylo?jestem az tak nieatrkacyjna te wlasnie mysli chodz po glowie
mojej siostrze,i napweno wielu innym ,dopty nie wyjdzie szydlo z
worka ze ktos inny jest w malzenstwie.nie mozemy sie poddac ,mamy
tylko jedno zycie nie?i dzieci w tym wszystkim najbardziej cierpia.

[anbale]

O co chodzi w tej sytuacji wiedzą tylko oni, na pewno nikt z zewnątrz, ale
wydaje mi się, że raczej nie tylko o seks. Coś w sobie odnależli, czego nigdy
nie mieli wcześniej.
Takie wielkie emocje mają to do siebie, że człowiek podąża do obiektu swej
miłości depcząc wszystko i wszystkich po drodze. Nikt i nic nie ma znaczenia.
Wydaje mi się, że mogą, wbrew pozorom, być szczęśliwi i nigdy nie żałować
swojego radykalnego kroku. Oni nie traktują swego posunięcia jako "krzywdy", dla
nich to cena jaką zapłacili za swe szczęście.

[mary171]

Nie pojmę też tego. Rozumiem, że można pzrestać kochać żonę/meża, że
można się w kimś szaleńczo zakochać (mam nadzieję, że mnie to
spotka), ale nigdy nie zrozumiem jak matka moze dla nowego faceta
zaniedbać i porzucić swoje dziecko i krzywidzić je. Ojciec inaczej
bo jednak w większości sytuacji dzieci zostają z matką. Takich
kobiet nigdy nie zrozumiem.
A Twój mąż w koncu pzrejży na oczy. nawet nawiększa sielanka i
zakochanie w pewnym momencie mija, bo prędzej czy później problemy
dnia codziennego wszystkich złapią. Ale wtedy będzie za późno. A
swojego szczęścia kosztem szczęścia innych nie wolno budowac. Egoizm
tak, ale nie skrajny.

[sadaga]

też tego nie rozumiem...bo że zauroczenie, ze wielka namiętność, że
poczucie bycia atrakcyjnym dla innej osoby...to jestem w stanie
zrozumieć. ale przecież mamy rozum prawda, moralność? i gdzie w tym
wszystkim dojrzałość, odpowiedzialność, uczciwość? wszystko można
usprawiedliwić tylko co z tego? namiętność nie usprawiedliwia
taranowania wszystkich i wszystkiego dookoła. i jeżeli już - to
można odejść z honorem i można paląc za sobą wszystko... niestety
drugi model jest częściej wybierany? łatwiejszy? czy moze łatwiej
wtedy się usprawiedliwić?
w tym wszystkim żal dzieci...
poza tym też jestem zdania ze na cudzej krzywdzie
własnego "szczęścia" się nie zbuduje. myślę ze to co robimy wraca
jak bumerang.

[otylka24]

anbale napisała:

> O co chodzi w tej sytuacji wiedzą tylko oni, na pewno nikt z
zewnątrz, ale
> wydaje mi się, że raczej nie tylko o seks. Coś w sobie odnależli,
czego nigdy
> nie mieli wcześniej.
Nie wiem czego nie miał wcześniej ale wiem,że to ja zawsze dbałam o
dom,myślałam jak zdobyć pieniądze gdy ich zabrakło, pomogłam mu w
najcięższych chwilach w życiu kiedy siedział w więzieniu przez trzy
lata(było to 2lata po ślubie bo wyszła stara sprawa z młodości).
Czekałam przez 3 lata bo kochałam i widziałam w nim dobrego
człowieka, bo wiedziałam że załamie się tam jak go opuszcze. Kiedy
wyszedł pomogłam mu się odnaleźć, zaszłam w ciąże i nie
przeszkadzało mi tak bardzo, że mało zarabia bo wiedziałam, że
trudno mu się odnaleźć. Zrezygnowałam ze studiów bo były ważniejsze
wydatki. kiedy byłam w ciąży już za nią latał. A w domu zawsze było
co jeść moja mama nam dużo pomagała tata robił wszystkie remonty, co
było trzeba bo on nawet podstawowych rzeczy nie potrafił albo nie
chciał.Kiedy urodziło się dzieciątko było mi ciężko a ja namówiłam
go na szkołę bo chciałam żeby miał wykształcenie ale on nie miał
ambicji. Miał wszystko dom, dziecko, żonę to czy ktoś mi powie
czego mu zabrakło? anbale czego?

Miał za dobrze...

[tricolour]

... jak się komuś wszystko da pod sam nos, to nie szanuje tego.

[anbale]

otylka24 napisała:


Miał wszystko dom, dziecko, żonę to czy ktoś mi powie
> czego mu zabrakło? anbale czego?

Nie mam pojęcia...ale wiem jedno: nawet największe poświęcenia, dary i Bóg wie
co jeszcze nie uchronią nas przed brutalnym odtrąceniem, i trzeba zawsze mieć
tego świadomość. A zresztą uważam, że to fatalna postawa- dawać komuś wszystko,
nie oczekując nic w zamian. Darczyńca oczekuje na ogół dozgonnej wdzięczności
obdarowanego, a tenże czasem tylko się rozgląda, jak się wyplątać...

Nie chcę Ci sprawiać przykrości...

[tricolour]

... ale przeczytaj jeszcze raz swój ostatni post. Mówiąc o mężu i zastanawiając
się nad powodami odejścia piszesz "ja". Piszesz, co Ty zrobiłas i jak sie
poświęciłaś dla niego.

Jakby ktoś mi wszytsko dawał i poświęcał, to traktowałbym go jak sługę...

[otylka24]

tricolour napisał:

> ... ale przeczytaj jeszcze raz swój ostatni post. Mówiąc o mężu i
zastanawiając
> się nad powodami odejścia piszesz "ja". Piszesz, co Ty zrobiłas i
jak sie
> poświęciłaś dla niego.
>
Wiem a teraz widzę to doskonale, że za bardzo. Winię się za to i
macie rację prawie go zagłaskałam. Nie wiem jak mogłam z tym żyć?
Przyznam się, że często mi to przeszkadzało i próbowałam go
motywować aby to on wziął sprawy w swoje ręce ale nie wziął.Zawsze
chciałam mieć faceta na którym mogłabym polegać a nie miałam i teraz
to widzę.

> Jakby ktoś mi wszytsko dawał i poświęcał, to traktowałbym go jak
sługę...
Niestety czasu cofnąć nie mogę

[otylka24]

tricolour napisał:

> ... ale przeczytaj jeszcze raz swój ostatni post. Mówiąc o mężu i
zastanawiając
> się nad powodami odejścia piszesz "ja". Piszesz, co Ty zrobiłas i
jak sie
> poświęciłaś dla niego.
>
Wiem o tym i teraz to widzę doskonale.Przyznam szczerze, że
przeszkadzało mi to, że ja o wszystkim muszę myśleć za niego.
Próbowałam go motywować do działań, chciałam ,żeby był ambitniejszy.
Z resztą zawsze chciałam mieć faceta na którym będę mogła
bezgranicznie polegać i nie miałam ale jakoś z tym żyłam.

> Jakby ktoś mi wszytsko dawał i poświęcał, to traktowałbym go jak
sługę...

Czasu niestety nie cofnę

[sylwiamich]

Miał wszystko dom, dziecko, żonę to czy ktoś mi powie
> czego mu zabrakło? anbale czego?

A co to za różnica czego mu zabrakło? Skup się na sobie. Przestań
spełniać jego pragnienia, z zacznij swoje. Wtedy Twoje szczęscie
będzie zależne od Ciebie...nie od kogoś.

[sylwiamich]

bartoszweglarczyk.blox.pl/2008/02/Oddam-seks-za-plazme.html

[aron95]

To ja wybieram sex

[angoba]

otylka24 napisała:
> Miał wszystko dom, dziecko, żonę to czy ktoś mi powie
> czego mu zabrakło? anbale czego?


może akceptacji?

[otylka24]

angoba napisała:

> może akceptacji?
Angobo akceptowałam go takim jakim był.Czy to źle? Widziałam jego
wady i zalety. Wiem, że mnie kochał dopóki nie poznał jej. Nie
bronię go ale wiem, że to ona nim zawładnęła

[angoba]

otylka24 napisała:

> angoba napisała:
>
> > może akceptacji?
> Angobo akceptowałam go takim jakim był.Czy to źle? Widziałam jego
> wady i zalety. Wiem, że mnie kochał dopóki nie poznał jej. Nie
> bronię go ale wiem, że to ona nim zawładnęła


Otylko nie atakuję Cię, tylko... mój były mąż też był przeze mnie akceptowany
taki jaki był, a jednak on tego tak nie odbierał, każdą moją uwagę, każde moje
motywujące do dalszego rozwoju stwierdzenie odbierał jako brak akceptacji, w
każdym razie tak mi powiedział odchodząc (oczywiście nie w "próżnię") że nie
jest szczęśliwy i że go nie akceptowałam,
dzięki temu "brakowi akceptacji" skończył studia a potem zrobił 3 studia
podyplomowe, które bardzo mu się przydały w karierze zawodowej

[aron95]

Jakże podobna historia do mojej , z szczęściem w roli głównej .
Obserwuję tą "sielankę" i po 1.5 roku widzę jedynie upadek a znajomi nie
przestają sie po głowach pukać na ich wspomnienie .
A szczęście ? Gdzieś tam jest ale raczej nie w nich .

[otylka24]

aron95 napisał:

> Jakże podobna historia do mojej , z szczęściem w roli głównej .
> Obserwuję tą "sielankę" i po 1.5 roku widzę jedynie upadek a
znajomi nie
> przestają sie po głowach pukać na ich wspomnienie .
> A szczęście ? Gdzieś tam jest ale raczej nie w nich .

U Arona to już 1,5 roku a umnie 1,5 miesiąca. Chciałabym, żeby to
już było 1,5 roku może już inaczej bym na to patrzyła a tak to dzień
raz taki a raz taki a dzisiaj raczej kiepsko. Wybieram się dziś
pierwszy raz na spotkanie Forum to może mi się polepszy.

[aron95]

otylka24 napisała:


> U Arona to już 1,5 roku a umnie 1,5 miesiąca. Chciałabym, żeby to
> już było 1,5 roku może już inaczej bym na to patrzyła a tak to dzień
> raz taki a raz taki a dzisiaj raczej kiepsko. Wybieram się dziś
> pierwszy raz na spotkanie Forum to może mi się polepszy.


Tak trzymaj . Umilaj sobie życie ile tylko i kiedy możesz .

[otylka24]

aron95 napisał:


> Tak trzymaj . Umilaj sobie życie ile tylko i kiedy możesz .

Myślałam, że jak pójdę na zakupy i kupię sobie cos fajnego to będzie
super. Było. W sklepie. W domu pomyslałam i co z tego nawet nie ma
mi kto powiedzieć "wyglądasz super". Wtedy jest bardzo przykro.Ale
masz rację trzeba myśleć o sobie.

[mini_me]

Mój m tez miał wszystko i już dawno doszłam do wniosku że kotka można na śmierc
zagłaskać! zresztą m mi powiedział że przez mnie niczego się w życiu nie dorobił
tzn on mi dzięuje że go zmusiłam do zadania matury i skończenia studiów ale
generalnie to że nic nie ma to przeze mnie
widac w życiu potrzebna jest adrenalina i nich mu ktoś inny jej dostarcza bo ja
tam wolę stabilizację i spokój!
I szczęścia im życze jak najwięcej i jak najdalej ode mnie
Choc obawiam się że to czego m chce tez minie z nową panienką bo jednak
wcześniej czy później proza życia zabija kolacyjki kwiaty i romantyzm a zostaje
odkurzanie, wyrzucanie śmieci i pranie skarpet
no i znowu zołza się we mnie obudziła!

[sagaretia]

"Śmieci wszędzie wynosi się tak samo....." i mąż kiedyś zda sobie z
tego sprawę,a wtedy przejrzy na oczy .Pewnie zatęskni za Tobą i
przepraszam że to tak nazwę za "starym" życiem.Tylko ,że mam
nadzieję ,że wtedy będzie już za późno....za późno na to żebyś Ty
pozwoliła mu wrócić(bo wiem,że teraz myslisz tylko o tym żeby
wrócił,tęsknisz ,bardzo cierpisz,....sama to przeszłam).Mówię
zapóźno,bo nie wchodzi się dwa razy do tej samej rzeki...to ogromne
ryzyko.
Ja weszłam i o mało co się nie utopiłam....a przecież mam cudowne
dziecko ,które musi mieć w życiu coś czemu może ufać,wierzyć ,coś
solidnego.Co ma sobie mysleć o małżeństwie? że ludzie się
rozchodzą ,krzywdzą ,zdradzają,wracają,znów odchodzą....
Chcę mojej córce pokazać ,że to patologia,że to złe,że nie tak
wygląda życie dwojga kochajacych się ludzi,że małżeństwo to
lojalność ,uczciwość ,partnerstwo(moi rodzice są dla mnie takim
przykładem).

[jarena2]

Dziewczyny, a jakie to ma teraz znaczenie, czego mu brakowało,
odszedł bo był nieszczęśliwy, a teraz wydaje mu sie że to jest
właśnie to, że to jest jego szczęście którego szukał przez wiele lat
he, he...aż przyjdzie taki dzień że stwierdzi "kurcze to znowu
pomyłka, w co ja się wpakowałem, po co wszystko zmieniałem..." i co
znowu zacznie szukac swojego szczęscia...i tak przez całe życie
niektórzy ludzie szukają swojego szczęcia po drodze
unieszczęśliwiając innych...smutne to wszystko

[jarena2]

Otylko,
doczytałam się że idziesz dzisiaj na to spotkanie na 20, ja też bym
sie chętnie wybrała, ale nikogo tam nie znam. I tak sobie pomyślałam
że może jakoś byśmy sie umówiły wcześniej i razem tam poszły? Co ty
na to?

[otylka24]

Bardzo chętnie bo ja też pierwszy raz i nikogo nie znam. Ja będę
jechała samochodem od strony Wawra. Gdzie możemy się umówić?

[jarena2]

Ja jadę z Woli, będę jechac Świętokrzzyską, i możemy spotkac sie
wcześniej np w Mc Donaldzie róg Świętokrzyskiej a Marszałkowkiej na
kawę, albo już bezpośrednio pod tym klubem?

[otylka24]

Jeśli masz GG to umówimy się na GG. mój numer to 11496895

[jarena2]

Mój numer na GG jest nie aktywny, a zarejestrowac sie nie moge , bo
pokazuje mi się komunikat że nie można połączyc sie z serwerem
rejestrującym, także zostaje nam mail gazetowy: [e-mail]

[otylka24]

OK. odbierz pocztę

[jarena2]

Mam nadzieję że doszła odpowiedź?

[adela38]

Moze odwroce pytanie- a jak sie bys czula majac swiadomosc, ze on cie nie kocha
i kocha inna? A z toba jest, bo dziecko, sprawy materialne itp...
Piszesz, ze oni zniszczyli dwie rodziny... a moze oni buduja swoja rodzine? Moze
w tej rodzinie jest miejsce na wszystkie dzieci? A co by bylo, jakby on chcial
by corka mieszkala z nim, a nie z toba? Ma do tego takie samo prawo jak i ty...
Moze tez dobrze, ze odeszli, bo dali wam obojgu szanse znalezienia prawdziwego
uczucia i lepszego partnera?
To, ze zdecydowali sie byc ze soba na przekor wszystkim przeciwnosciom losu
swiadczy o wielkim uczuciu... To nie jest tylko sex...

[wania46]

Otylko,wstawie tutaj cytat,chyba z forum uzaleznienia:
"Milosc nie moze istniec bez wspolczucia,dyscypliny i sprawiedliwosci.Przyjmowanie lub oferowanie jej bez spelnienia tych warunkow prowadzi do jej unicestwienia"

[a.niech.to]

Czyli zrobił jej grzeczność.

[wania46]

Niektorzy do bolu cwicza przewrotnosc myslenia)

[a.niech.to]

Waląc wprost, lepsze takie myślenie niż żadne. Najczęściej jest to w
ostatecznym rozrachunku proces kierunkowy, jakkolwiek by nie
wyglądał.

[nangaparbat3]

> To, ze zdecydowali sie byc ze soba na przekor wszystkim przeciwnosciom losu
> swiadczy o wielkim uczuciu... To nie jest tylko sex...

Niestety wielkiego uczucia nie poznaje się po porzuceniu męża/zony i dzieci, ale
po latach wspólnego zycia. I to jest najsmieszniejsze - nigdy z gory nie wiemy,
okaże się zawsze po latach, i to wielu

[a.niech.to]

nangaparbat3 napisała:

> I to jest najsmieszniejsze - nigdy z gory nie wiemy,
> okaże się zawsze po latach, i to wielu
Nie sytuacja, a zachowanie w niej ukazuje człowieka.

[adela38]

nangaparbat3 napisała:

> > To, ze zdecydowali sie byc ze soba na przekor wszystkim przeciwnosciom lo
> su
> > swiadczy o wielkim uczuciu... To nie jest tylko sex...
>
> Niestety wielkiego uczucia nie poznaje się po porzuceniu męża/zony i dzieci, al
> e
> po latach wspólnego zycia. I to jest najsmieszniejsze - nigdy z gory nie wiemy,
> okaże się zawsze po latach, i to wielu

Przy wielkim uczuciu inne rzeczy (maz/zona) sa male i mniej istotne... I
jeszcze- wielkie niekoniecznie znaczy trwale...roznie z tym bywa...tyle, ze to
wielkie uczucie pamieta sie zawsze... nawet jak przeminie...

[nangaparbat3]

adela38 napisała:
>
> Przy wielkim uczuciu inne rzeczy (maz/zona) sa male i mniej istotne...

Bez watpienia, z jednym zastrzezeniem - w przypadku małych ludzi.


I
> jeszcze- wielkie niekoniecznie znaczy trwale...roznie z tym bywa...tyle, ze to
> wielkie uczucie pamieta sie zawsze... nawet jak przeminie...

Duzo sie pamięta. Róznych rzeczy. Nic z tego nie wynika.
Cecha wielkiej miłości jest trwałość, bez cienia wątpliwości.
Cechą wielkiej namietności jest raczej ulotność, choć nie zawsze. Czasem
przechodzi w miłość właśnie. Ale tylko w przypadku osob, ktorzy są do miłości
zdolni, znaczy: mąż czy żona, nawet były i niekochany, nie jest dla nich rzeczą,
ani istotną ani nieistotną.

[nangaparbat3]

Najgorsze, ze nie maja auta. Ale z drugiej strony chodzenie pieszo słuzy
zdrowiu, a wozenie sie autem zdecydowanie nie.
Babcia tej malej nie powinna płakać, tylko zająć się wnuczką, moze tłumacząc
jej, ze mamusia przeżywa ostry syndrom zakochania (znaczy chora), a do tego jest
zdeterminowana na maxa - w sumie dramat niemal na miarę greckich tragedii.
W sumie na tym forum i na innych przewalaja sie tabuny ludzi odchodzących do
innych i rozwalajacych rodzine w imię "miłosci", nigdy jednak nie czytałam (ani
nie słyszałam), by ktoś tak radykalnie rezygnował z dóbr doczesnych (znowu: w
imię miłosci).
Szkoda dzieci, za to doroslym uczestniczącym w dramacie proponowałabym mniej
"przeżywać", a bardziej sie tymi dziećmi zająć (nie: litować sie i ubolewać).

[movisz]

Nigdy nie nalezy sie poswiecac dla meza. Najpierw ty, dziecko
a jak starcza energi to wtedy maz. Rzadko docenia sie poswiecenie
drugiej osoby natomiast szanuje sie osobe ktora ma jakies
osiagniecia.
Ale za pozno na ta rade jedynie w przyszlosci wez to pod uwage.
Co do tego jak dlugo trwa takie szczescie to ci powiem:
niedlugo i nigdy do konca. Zawsze to ze wyrzadzilo sie krzywde
tylu osobom chodzi jak cien za nimi do konca ich zwiazku.
Niby mozemy byc obojetni na to co ludzie mowia ale zawsze beda
szly za nimi opinie innych ludzi i to co o nich mysla. A myslec
dobrze
nie beda a i pozwola sobie od czasu do czasu glosno komentowac.
Nie uwolnia sie od tego a jak minie pierwsze oczarowanie to ten
temat bedzie sie przewalal w ich klotniach jak kosc niezgody.
Ale ich przyszlosc nie jest wazna i nie warta dyskusji. Beda mieli
to na co zasluzyli. I nie mam zadnej watpliwosci.
I nie wierze w jakiekolwiek odnalezione polowki. Polowki moga
sie odnalezc ale mozna to zrobic tak by nie krzywdzic tylu ludzi
po drodze. To nie wrozy pomyslnej przyszlosci tym polowka.
Natomiast dzieci skrzywdzone porzuceniem przez rodzica nie nadrobia
tego nigdy. To sa straty nie do odrobienia.
Kiedys to zrozumieja ale bedzie za pozno dla kazdego. Wyrzadzonego
zla juz nigdy sie nie naprawi.

BZDETY

[la_persona_divorciada]

Sam jestem po już dłuższy czas i w ciągu tego okresu żyłem z czterema
partnerkami i NIGDY nie pomyślałem że trzeba by było wrócić do byłej żony i nie
wspominając jak bardzo dobre i wspaniałe było małżeństwo przez kilkanaście lat
do czasu aż sie popsuło. Kobiety to co wy piszecie to wierutna BZDURA i jakie
wysokie mniemanie musicie mieć o sobie że myślicie że wasi byli ex marzą lub
chcą wrócić do was. Obudźcie się bo gdy facet odchodzi(rozwód) to nie po to by
potem wracać. Pisanie że nie da się zbudować szczęścia na nieszczęściu innych to
tylko WASZA DOBROWOLNA DEKLARACJA PRZYZNANIA SIĘ DO ROZPADU MAŁŻEŃSTWA skoro nie
umiecie sobie ułożyć nowego związku szczęśliwego bo ciągnie się z waszej winy
nieszczęście byłego ex. Przestańcie zajmować się co robią wasi byli lub wasze
byłe ex bo to ich wyłączna sprawa i i dlaczego to was interesuje. Jeśli kochacie
to wyznajcie to jeśli macie jego życie głęboko w d....ie to zamknijcie deske i
spuście wodę i dajcie obcym już ludziom spokojnie żyć.
Pozdrawiam szczęśliwy bo wolny.

[anbale]

Muszę się zgodzić. Ludzie, którzy tak radykalnie odchodzą na ogół
szybko zamykają w sobie przeszłość. Jeśli ktoś tak zwyczajnie się
ewakuował z małżeństwa, to musiał być pewien na 100% procent, że
tego chce i czuje tylko ulgę, że się udało- a raczej nigdy żadnego
żalu...Choć to smętnie brzmi, ale tak po prostu jest.
I też nieprawdą jest "że nie można zbudować szczęścia na czyimś
nieszczęściu"- no bo niby dlaczego? Skąd ta zasada? Szczęście można
zbudować na wszystkim, nawet na ruinach i zgliszczach, a poza tym
coś, co jest nieszczęściem dzisiaj- za jakiś czas wcale nim być nie
musi...Więc nie pozostaje nic innego jak zająć się sobą i dać żyć
innym.