Dziecko - strona poszkodowana

[aron95]

kobieta.wp.pl/kat,26339,title,Dziecko-strona-poszkodowana,wid,10174963,wiadomosc.html

Mój młody chciał zbudować własny domek i zaczął ćwiczyć aby pobić
tego ....kochasia .
Budowanie mu przeszło ale ćwiczy dalej choć bić już nie chce
Coś pozytywnego pozostało .

[lampka_witoszowska]

a moja młoda? ona ma dopiero 1.5 roczku (( nie będzie pewnie
pamietała, jak to jest miec rodzinę...
miałam zakładac podobny wątek, jakie w Waszych dzieciach
zauważyliście wpływy rozwodu... i jak sobie z tym radziliscie...

[iranka_1]

Zdawałam sobie sprawę mniej więcej z tego czym to będzie dla dzieci,
mój drugi mąż odszedł - starałam się chronić dzieci mając nadzieję,
że wróci, gdy wyszło na jaw, że już mieszka z inną posypałam się.
Moje pierwsze małżeństwo było nieudane, rozstalismy
się 'kulturalnie" gdy córka miała 5 lat. Z drugim mężem stworzylismy
dom, pojawiła się druga córka, pierwsza utrzymuje kontakt z ojcem,
ale miała też bardzo silny związek z moim drugim mężem. Teraz ma 12
lat, rozpadło się drugie małżeństwo jej mamy. Dla mnie to co się
stało było szokiem, a co dopiero dla nich. Tym bardziej, że mój
drugi mąż, okazał się tchórzem i totalnie olał "nieswoją" córkę.
Może wstydził się tego co zrobił, może dlatego, że młodszej nie
trzeba mówić całej prawdy. Nie radzę sobie z tym wszystkim zbyt
dobrze. Krzywda dzieci boli bardziej niż własna, dochodzi poczucie
winy - co zrobiłam nie tak, co mogłam zrobić gdybym wiedziała, czy
uratowałabym dla nich rodzinę itp.

[zuza145]

Przede wszystkim rodzinę ratuje się dla samej rodziny- bo to chyba
nadzrędna wartośc.
nie dla dzieci- bo potem mamy takie zimne rodziny i to też dzieci
widzą.
Dzieci mozna chronić- najłatwiej przy współpracy obu stron.
Bywa jednak- bardzo często że tylko jedna strona potrafi- bo widzi i
WIE!!!- druga zaś nie dośc że nie pomaga to wręcz przeszkadza.
Dlatego ja mogę tylko jdeno napisać- po sobie widzę- konsekwencja
pomaga, trzeba szykac informacji- począwszy o dprzeczytania takich
podstawowych informacji jak w zamieszczonym artykuje.
I z sobą też należy robić porządek.
Bo niestety- jak rodzic sprawujący że tak zimno napiszę-
bezpośrednia opieke jest z problemem- bo ze sobą nie radzi- to jak
ma pomagac dziecku?
Dziecko w takiej sytuacji potrzebuje pewności i poczucia
bezpieczeństwa.
Trzeba zapewnić mu- kosztem ogromnego czasami wysiłku stabilność
zasad oraz jak naj mniej zmian- dotyczących jego życia.
co więcej- nie wolno!!! go oszukiwać- ale mówić prawdę- dotycząca
sytuacji.
Jak mówić- ano dobierając formę rozmowy oraz ilośc przekazywanych
informacji odpiwiednio do wieku dziecka.
Nie wolnoi pozwalać na żadne manipulacje- a np. krytyczne opinie
wyrażane o rodzicu ( pisze rodzicu- nie ojcu- matce- bo obie strony
potrafią zgłupieć) więc nie wolno nie dośc że samemu przy dziecku
wyrażać tej krytyki ale też należy cholernie uważać aby nikt (
dziaków mam na myśli- wiem- przerrobiłam) nie pozwalć woęc na żadne
tylko nawet nieco kąśliwe uwagi.
To powoduje że dzieciak- obojętnie- duży czy mały staje przed
koniecznościa zajęcia stanowiska- czyli każe mu się- a raczej zmusza
do podjęcia decyzji- kogo popiera- babcie co krytykuje- czy rodzica
co dał dupy i zostawił drugiego rodzica i uciekł z domu.
Niesprawiedliwośc sytuacji polega na tym- że ten myślący rodzic musi
to robić- jeśli chce niwelować skutki jakie niesie dla psychiki
dziecka to- co się stało.
Dodatko zaś trzeba cały czas być czujny o obserwować- rozmawiać ( a
jak się nie miało takiego zwyczaju bo wszystko szło kiedyś przecież
jak po maśle- to trzeba się nauczyć rozmawiać.)/.
I trzeba wierzyć- przynajmniej ja mam ogromną wiarę- a może nazwę to-
przekoanie- że nie dość że można zniwelować, nie dośc że potrafiuę -
to dam sobie radę.
Odnośnie- krzywda dzieci boli bardziej- mnie boli inaczej- bo ja to
nie dziecko.
ale pamiętam jedno- to że miałam okres ( że nie dawałam sobie
emcjonalnie rady) nie jest żadnym obciachem- nie jestem iron lady.
Teraz zaś konsekwentnie idę i piulnuję- konsekwentnie egzekwuję
zasady panujące kiedyś i teraz w domu.
I wyraźnie ogłaszam- w większośc wypadków zachowaniem swoim- to że
yteraz mieszkamy w 3 nie oznacza że zasady wprowadzone przeze mnie
oraz mężą- kiedyś wspólnie zmieniają się.

Proponuję- aby zapewnić sobie nieco więcej komfortu- na warsztaty do
Towarzystwa Obrony Praw dziecka iśc- aby upewnić się że zrobiło się
wszystko.
Ja wiem że robię dużo, nie wszystko bo najprawdopodobniej można
więcje.
byłam na takich szkoleniach- dla rodziców w konfliktach
okołorozwodowych- prawie natychmiast- będąc rozlazłą galaretą
emocjonalną- polazłam tam.
wtedy miałam etap czytania- bo to mi niewelowało nieco strach oraz
zagubienie.
Moja opinia jest taka- da się- w każdym wypadku.
Nawet jak rodzic który porzucił nie pomaga- to się daje.
Tylko nie można poddać się panice oraz strachowi.
Ja mam syna i córkę- na sytuację nałożył się cudowny etap
dojrzewania- więc mam taki misz/masz.
I nie mam zamairu zrezygnować- bo moja rodzina jest fajna- i warto
to robić dla rodziny.

Iranko- twoje poczucie winy- to twoje poczucie winy- dopóki nie
przeszkadza w opiece nad dziecmi i pomaganiu im w przejściu tej
cięzkiej sytuacji- to nie jest źle- dla rodziny- bo dla ciebie
nienajlepiej.
Na twoim miejscu- postarałabym się pomóc samej sobie.
Bo niestety nie znajdziesz dośc sił aby pomagac dzieciom jak sama
masz probelm.

Pozdrawiam

[jumanji_7]

Tak, zdecydowanie dziecko jest najbardziej poszkodowane na tej wojnie, nie
koniecznie winni są tylko rodzice, a że często kończy się to samobójstwem
dziecka też łatwe do przewidzenia, ale kogo to obchodzi?

Rodziców jest dwóch

[aron95]

jeśli jedno nawala to drugie musi stać na straży jego poczucia
stabilności . Dziecko musi czuć się pewne że ktos o nim myśli, dba .
Widzę to po moim młodym gdy mnie dłużej nie ma ,dzwoni .

[lampka_witoszowska]

jumanji_7 napisał:

> Tak, zdecydowanie dziecko jest najbardziej poszkodowane na tej
wojnie, nie
> koniecznie winni są tylko rodzice, a że często kończy się to
samobójstwem
> dziecka też łatwe do przewidzenia, ale kogo to obchodzi?


z reguły rodziców, przynajmniej jednego...

[jumanji_7]

lampka_witoszowska napisała:


> z reguły rodziców, przynajmniej jednego...

Tak ale też nie należy wszystkiego generalizować, czasem jeden to zbyt mało,
szkoda dzieci, że w tak młodym wieku żyć muszą w piekle psychicznym. Młodzi
gniewni, staży wkur.... i tak rosną nam pokolenia okaleczone, przykre to i bardzo.

[lampka_witoszowska]

wiesz, różnie to bywa, ja jestem dzieckiem porozwodowym i mam to
szczęście, że piekła nie było...
mi jedno mądre wystarczyło

oby innym też...

[zuza145]

ilość jest ważna- ale jakośc też.
Jeśli tak się układa że jedno sprawuje opiekę- to jak będzie mądrze
oraz świadomie to robić- to ma duże szanse że dziecko będzie
zadowolone- najbardziej jak się da w sytuacji gdy drugie jest
nieobecne w życiu lub tak zwane dochodzące.
Jest mi smutno- ale jestem przekonana że sobie poradzę.
Poddać się - nie mam zamiaru.

[sagaretia]

Mnie tez ta sprawa spędza sen z powiek.
Czy postępek byłego męża nie wypaczy obraz ojca,głowy rodziny,męża a w końcu i mężczyzny w oczach mojego dziecka?
Naprawdę bym tego nie chciała ....sama ciągle lubię i cenię mimo złych doświadczeń męską część naszej populacji
Dlatego staram się ,żeby mała wiedziała jak wygląda model pełnej rodziny i że jest to możliwe,potrzebne ,ważne ,piękne ....co nie znaczy ,że nasz model uważam za gorszy,po prostu jesteśmy troszkę uboższą wersją rodziny i tyle
Wzorem dla mnie i mam nadzieję że i dla mojej córci są Jej dziadkowie ,a moi rodzice.Partnerzy ,przyjaciele i kochankowie.
Wzorce wciąż ma wokół siebie.Czy będzie umiała i czy będzie chciała przenieść je do własnego dorosłego życia??
Mam taką nadzieję .

[adela38]

Artykul jest bardzo stronniczy...Moze z innej strony- czemu nikt nie napisal, ca
czuje dziecko zyjac w rodzinie w ktorej nie ma milosci? gdzie czuje, ze rodzice
sie nie kochaja? Gdy obserwuje dzieci z rozwiedzionych rodzin i im zwyczajnie
zazdrosci? Gdy marzy o tym by sie rozstali? Gowno prawda, ze "rodzina zawsze
lepsza"- moze na obrazku, ale lepiej miec pogodnych rodzicow na odleglosc niz
ierpienie na codzien...

[aron95]

adela38 - z matmy to wynika że rodzina lepsza bo co dwa to nie jeden

lepiej nie cierpieć - tez tak myślałem
Obserwowałem ostatnio rodzinę przy pogrzebie jego . A on pił, bił ,
tyran, po pijaku wypadek za wypadkiem aż kolejnego nie przeżył .
Rozpacz tej rodziny po nim była /jest niewyobrażalna .
Często o nich myślę bo jestem tym zaskoczony

[lampka_witoszowska]

...jest normalne
jako 15 latka byłam na takim samym pogrzebie, ale on zszedł był
chyba na wątrobę
to, co wdowa wyprawiała... a ludzie z orszaku, w którymz ciotką
szłyśmy, gadali, że on pijak był i lał ją i co ona wyprawia... no,
to ja w domu potem też powiedziałam, że skoro był okropny, to co ona
tak wyła - to mi ciotki cicho siedziec kazały

a potem sie dowiedziałam, że po takiej gehennie to bez tego
elementu, który się znęca, rodzina odnaleźc sie nie umie
i to dopiero jest przerażenie - podświadome - co dalej, skoro
inaczej niz w strachu życ się nie umie...

[jumanji_7]

lampka_witoszowska napisała:

> ...jest normalne
> jako 15 latka byłam na takim ...

Dobrze że wspomniałaś odległe czasy, pamiętam jak z chłopakami z roku
startowaliśmy na Chorążówkę w Pile. Jeden pochodził z rozbitej rodziny,
psycholog na wejściu zapytał go, czy stary chleje, a matka się puszcza? Zjeżył
się strasznie i zapytał dlaczego zadaje mu takie dziwne pytania? Psycholog
-cynicznie odpowiedział że tak hu..wo jest ubrany, a miał ekstra gang ze
studniówki i odpadł w przedbiegach jako człowiek nie posiadający odporności
psychicznej. Jednak za każdym się to ciągnie jak smród i następne pokolenia też
nie poradzą sobie, nie będą nigdy w stanie utrzymać rodziny, to wielkie
wyzwanie, a życia uczymy się od dziecka i czym skorupka za młodu ...

[lampka_witoszowska]

znam przynajmniej kilka szczęsliwych małżenstw, które stworzyły
osoby z rozbitych rodzin...
nie można generalizowac, to do socjalizmu prowadzi

[jumanji_7]

lampka_witoszowska napisała:

> znam przynajmniej kilka szczęsliwych małżenstw, które stworzyły
> osoby z rozbitych rodzin...
> nie można generalizowac, to do socjalizmu prowadzi
>
Wierz mi, chcę Ci w to wierzyć, ale doskonale to tylko mogą być pozory.
wcześniej czy później młodością i wyniesionym z domu zwyczajem trąci, choć może
i jakieś poszczególne jednostki potrafią wyeliminować z życia to co złe wyniosły ...

[adela38]

Na pogrzebie ludzie placza z wielu powodow...Czesto placza nad soba i swoim
losem, a nie z zalu za umarlym...I bardzo dobrze jak potrafia...
Nie ma to nic do tego czy lepiej zyc w nieszczesliwej rodzinie czy tez lepiej
miec rodziciw dochodzacych (czy tez jedno z nic dochodzacym).W wiekszosci jest
to lepsze, choc czasem owe dzieci tego nie rozumieja...Sa tez przypadki, gdy
dziecko zyje swoim swiatem i ma gzies relacje wzajemne rodzicow, a liczy mu sie
gra pozorow, opinia ludzi obcych itp Nie zmienia to faktu, ze czesto rozwod jest
lepszym rozwiazaniem dla tych dzieci i to glownie rodzice nakrecaja dzieci jaka
to tragedia im sie stala zamiast ulozyc relacje z dziecmi jak najlepiej...

[lampka_witoszowska]

...mowa była o szczęśliwych rodzinach, a nie doskonałych

szczęśliwa a doskonała to dwie różne rzeczy, podobnie jak słoneczko
i wrzątek

[jumanji_7]

"Gdyby rodzice wiedzieli jak dzieci przeżywają ich rozstanie, nigdy by się nie
rozwodzili - twierdzą psycholodzy występujący w roli biegłych w sprawach
rozwodowych."
- akurat, bo to ludzie dla przyjemności albo dla kaprysu się rozwodzą, wierutna
bzdura, wyimaginowane dzieło pismaków...
"Dziecko to osoba najbardziej poszkodowana. Nie dość, że wali się cały jego
świat, to często ma poczucie winy, że jest przyczyną konfliktu w rodzinie."
- A tu bardzo często bywa, że rodzice na własny użytek, dla dzikiego
zadowolenia, pozyskania dóbr i zniszczenia wybranego z pośród milionów
najlepszego partnera, programują dzieci by tak właśnie myślały, czyniąc im
największą nieodwracalną krzywdę i kalekimi...
Powinno się na wzór Jugendamtu takim rodzicom dzieci odbierać. Gotowych do
adopcji i z odpowiednią ilością środków w celu zapewnienia godnego życia
dobrych ludzi nie brakuje. Może teraz po nowelizacji kodeksów, o ile znowu nie
będzie typowo po polskiemu wykładni coś, a jak na korzyść tych
młodych istnień się zmieni, to tylko przyklasnąć ...

[lampka_witoszowska]

dobrze, tu sie zgadzam, choc bym takich rodziców raczej wysyłała na
przymusową terapię, bo odebranie dziecka komuś, kto dla dziecka jest
całym światem, to - wylanie dziecka z kąpielą...

są rodzice, którzy umieją pogodzic się - wbrew opinii publicznej - z
własnym rozwodem i dziecku mogą pomóc sie w tym odnaleźc...
ale to trzeba w sobie poukładac, żeby nie narzekac z sąsiadkami,
kolesiami przy piwie czy innymi ciotkami, że to dziwka/łajdak, co mi
życie spieprzył

publika mogłaby się mądrzej zachowywac, doprawdy...
łatwiej by było tym, co piekło zmiany, straty i zawodu przechodzą

[jumanji_7]

lampka_witoszowska napisała:

> dobrze, tu sie zgadzam, choc bym takich rodziców raczej wysyłała
> na przymusową terapię, bo odebranie dziecka komuś, kto dla
> dziecka jest całym światem, to - wylanie dziecka z kąpielą...

Tak, co do takiej terapii całkowicie się zgadzam, winna być obowiązkowa. A samo
odbieranie dziecka jak jednej, tak drugiej stronie bardzo boli, to nie jest
przedmiot lecz żywa istota, a różne manipulacje, traktowanie dziecka jako karty
przetargowej, tylko druzgoczą psychikę i wyrasta okaleczony człowieczek, który
kiedyś mimo woli i tak zrobi powtórkę z rozrywki ...

[lampka_witoszowska]

przepraszam, Aron, to dla jako takiej równowagi, żeby sobie jednakz
sytuacją jakos może lepiej poradzic...

www.edziecko.pl/rodzice/1,82249,5409828,Precz_z_wyrzutami.html

[aron95]

Za co przepraszać . Są dwie strony medalu

[zuza145]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=571&w=81569884

[alabama8]

Stwierdzenie o szkodzie dziecka jest często grubo przekoloryzowane.
To nie jest tak, że sielanka z uśmiechniętym tatusiem i radosną
mamusią kończy się z niedzieli na poniedziałek, zostawiając nagłą
pustkę. Rozkład rodziny jest powolny, najpierw ojciec coraz więcej
pracuje i zaniedbuje kontakty z potomstwem, potem przestaje wracać
na noc, potem się wyprowadza do tej drugiej, a w międzyczasie
przywiązanie i miłość dziecka gaśnie. Nie odwiedza, nie dzwoni,
niknie.
Albo drugi szablon - bijący pijak, który po odejściu pozostawia po
sobie tylko ulgę i radość rodziny, spokojny sen dziecka,
bezpieczeństwo i nadzieję na lepsze jutro.
Założę się że te 2 sytuacje to 90% szablonowych rozwodów w Polsce.

Przesada

[aron95]

W ogóle kobiet nie wziełaś pod uwagę .
Tak jakby cała wina za rozwody leżała po stronie męskiej .

[kingas38]

aron95 napisał:

> W ogóle kobiet nie wziełaś pod uwagę .
> Tak jakby cała wina za rozwody leżała po stronie męskiej .

Aron bo ,,jakby pies nie chciał to suka by nie dała" , stąd wasza wina...

[lampka_witoszowska]

nie, no alabama napisała, że to 90 % tylko

ale nie jest też tak, że mama szczęściem tryska i z dnia na dzien
postanawia pozbyc się tatusia z zycia rodziny

rozwodem kończą się destrukcyjne układy
szczęśliwe rodziny rzadko się rozstają

a dziadki, babcie....

[bbrzdek]

a co zrobić jeśli rodzice exa nastawiają przeciwko mnie moje dziecko?
Uciąć kontakty czy tłumaczyć dziecku życie, jednocześnie (czego nie
chciałam) wciągając je w brudne życie dorosłych?
Jak to wpłynie na przyszłość małego człowieka? Co zrobić, żeby
dziecko miało maksymalnie szcześliwe dzieciństwo?

Uciąć tak naprawdę do końca się nie da, bo ojciec i tak z dzieckiem
trafi do swoich rodziców (on tam mieszka). A sam ex nie ma
ochoty "zwracać" uwagi swoim rodzicom - jest od nich uzależniony.

[aron95]

a co zrobić jeśli rodzice exa nastawiają przeciwko mnie moje dziecko

Poprosić ich o umiar, osobiście

[lampka_witoszowska]

i samemu byc baaaardzo w porządku i prawdziwym
nie oszukiwac dziecka i nie wplątywac go w te rozgrywki

dziecko samo oceni
a osoby szczere i chroniące je - mają u dziecka ogromny plus
(wiem po sobie)

[sauber1]

lampka_witoszowska napisała:

> i samemu byc baaaardzo w porządku i prawdziwym
> nie oszukiwac dziecka i nie wplątywac go w te rozgrywki
>
> dziecko samo oceni
> a osoby szczere i chroniące je - mają u dziecka ogromny plus
> (wiem po sobie)
>

A co gdy zupełnie odwrotnie się dzieje ???

[aron95]

sauber1 napisał:


>
> A co gdy zupełnie odwrotnie się dzieje ???

Znaczy , dziecko miesza ?

[aron95]

lampka_witoszowska napisała:


> rozwodem kończą się destrukcyjne układy
> szczęśliwe rodziny rzadko się rozstają
>
Szczęśliwe rodziny to się nie rozstają , bo i dlaczego?

[lampka_witoszowska]

to była tzw. delikatnosc...