Wychowując syna...

[useless00]

Oto fragment z jednego z portali dla rozwiedzionych kobiet. Dotyczy wychowania syna przez samotną matkę. Ale zastanowił mnie fakt, ze często w pełnych rodzinach akurat tego modelu wychowania nie uświadczysz.

(..)Poproś swojego ojca lub brata, aby zwracał uwagę i uczył Twojego syna, że powinien się Tobą opiekować i Ci pomagać. Może nawet ustalcie, aby ten mężczyzna (Twój ojciec lub brat) przychodząc do Was do domu, przy Twoim synu pytał czy potrzebna jest Ci pomoc, pytał co może zrobić dla Ciebie, czy nawet robił pewne rzeczy. W ten sposób będzie dawał Twojemu synowi przykład, że Tobą trzeba się opiekować i Ci pomagać. Takich rzeczy uczy zazwyczaj ojciec będąc na stałe w domu. Uczy swoim przykładem również mówiąc często: pomóż matce, nie denerwuj matki, ja to zrobię a Ty odpocznij itp. Jest to dość ważne w przyszłości. Ktoś musi nauczyć Twoje dzieci, że matką trzeba się zająć czy jej pomóc, gdy tego potrzebuje. (...)

[wania46]

Przypomnialas mi cos Sama bylam wtedy jeszcze gleboko w toksycznym zwiazku, ale z racji zawodu doradzalam jednej mamie. Mama samotnie wychowywala 2 synow i wyraznie sobie nie radzila. Spytalam jej sie o takiego wlasnie mezczyzne z rodziny, moze kolege i mialam na mysli wzorzec dla chlopcow. A ona do mnie oburzona zebym jej dala spokoj z wujkami bo byla przekonana, ze sugeruje jej zwiazanie sie z jakims nawet byle jakim chlopem ))

[kicia031]

Ubawilam sie czytajac ten tekst.
Zaiste wiekszosc mezczyzn - nie mowie o chlubnych wyjatkach - sa
zywymi antywzorcami takiej postawy...

[useless00]

Właśnie...jak wychować syna, żeby nie był taki jak ojciec (złe cechy). Skazany jest na powielanie wzorców?

[wania46]

Nie chce tu robic psychologicznych wywodow typu, ze niestety wszyscy powielamy wzorce czasami bardzo tego nie chcac.
Na pocieszenie dodam,ze mialam kolege w liceum,ktorego wychowywala tylko mama.On sie wyroznial wsrod kolegow wieksza wrazliwoscia w stosunku do dziewczyn i z tego co wiem jest bardzo dobrym mezem i ojcem.

[mola1971]

wania46 napisała:
> Na pocieszenie dodam,ze mialam kolege w liceum,ktorego wychowywala tylko mama.O
> n sie wyroznial wsrod kolegow wieksza wrazliwoscia w stosunku do dziewczyn i z
> tego co wiem jest bardzo dobrym mezem i ojcem.

Mam bardzo podobne spostrzeżenia. Gdy rozstałam się z mężem to w pierwszym okresie bardzo martwiłam się o to, że dzieci nie będą miały wzorca mężczyzny. Zwłaszcza chodziło mi o syna, ale po pewnym czasie doszłam do wniosku, że właściwie nawet lepiej bo mój ex mógłby służyć co najwyżej za antywzorzec. A młody niech sam sobie buduje swój własny wzorzec mężczyzny. Jedno jest pewne - w przeciwieństwie do swojego ojca będzie miał anielską cierpliwość do kobiet. Już ma bo musi żyć pod jednym dachem z trzema babami bo oprócz matki ma jeszcze dwie młodsze siostry
Na początku, po moim rozstaniu z mężem syn miał takie odruchy by mną się opiekować, ale bardzo szybko mu wytłumaczyłam, że to ja jestem mamą i to ja jestem od tego by opiekować się nim a nie odwrotnie. Choć oczywiście pomoc jest zawsze mile widziana.

Antywzorzec jest lepszy...

[tricolour]

... od samodzielnego budowania wzorca naśladując ulicę, szkołę i nie wiadomo co.
Szczególnie to "nie wiadomo co" jest groźne.

"Jedno jest pewne - w przeciwieństwie do swojego ojca będzie miał anielską
cierpliwość do kobiet" - to NIE jest pewne ponieważ nie ma podstaw do takiej
ekstrapolacji. Zresztą nie o cierpliwość głównie chodzi.

[mola1971]

Pisząc ten post miałam na myśli konkretnie moją sytuację a nie jakieś ogólniki.
Wiem jakim chłopakiem jest mój syn i wiem, że dla niego brak wzorców będzie
lepszy. A właściwie brak wzorca w postaci swojego ojca bo przepraszam bardzo,
ale nie chciałabym by brał przykład z faceta, który zdradza żonę z kim popadnie
i nie widzi w tym nic złego bo tacy wg niego są wszyscy faceci. Nie chciałabym
by naśladował faceta, który jest tak mocno skupiony na sobie, że zapomniał, że
ma dzieci. Wreszcie nie chciałabym by naśladował faceta, który zamiast czas
poświęcać rodzinie wolał spędzać weekend na żłopaniu piwa tudzież spaniu,
czytaniu gazet lub graniu w gry komputerowe dla nastolatków. Teraz mój syn nie
ma codziennego kontaktu z ojcem, ale to nie znaczy, że w ogóle jest pozbawiony
wzorców mężczyzny. Tak się składa, że ma niemal codzienny kontakt z moim ojcem a
właściwie z obydwojgiem dziadków i od nich może się uczyć na czym powinien
polegać związek obserwując ich codzienną o siebie na wzajem troskę. Nie martwię
się również o to, że ulica, szkoła czy nie wiadomo co będą dla niego wzorcami.
Po mamie odziedziczył cholernie silny charakter i tak łatwo to on wpływom
innych ludzi nie ulega. Pewnie, że szkoła jakiś tam wpływ na niego ma, ale
chodzi do bardzo dobrego liceum (tego samego co ja zresztą) i ma codzienny
kontakt z naprawdę fajnymi ludźmi (nie mylić ze snobami bo liceum jest dobre,
ale nie snobistyczne). Do tego ma pasję, której poświęca cały wolny czas, więc
na 'nie wiadomo co' po prostu nie ma czasu
A o tym, że nie o cierpliwość głownie chodzi to ja wiem, tylko tak na to
zwróciłam uwagę bo tego mi najbardziej brakowało w moim małżeństwie. Zresztą w
ogóle staram się wychować mojego syna na takiego mężczyznę, jakiego chciałabym
mieć męża i jak na razie mi to wychodzi.

Z mojego doświadczenia biorę...

[tricolour]

... że ojca nie zastąpią dziadkowie. W pewnym wieku nie zdoła nawet zastąpić
nowy partner matki jeśli tylko ojciec jest "na horyzoncie".

Nie chcę w żaden sposób deprecjonować ani Twoich osiągnięć, ani torpedować
planów. Zwracam tylko uwagę, że w przypadku braku ojca nie ma kto pokazać na
czym polega PODSTAWOWA rola ojca: rolą ojca jest nauczyć dzieci kochać kobietę.

[mola1971]

tricolour napisał:
Zwracam tylko uwagę, że w przypadku braku ojca nie ma kto pokazać na
> czym polega PODSTAWOWA rola ojca: rolą ojca jest nauczyć dzieci kochać kobietę.

Tri, ja się z Tobą zgadzam w 100%. Pewnie, że najlepiej dla dzieci (w każdym
wieku) jest gdy mają pełną rodzinę. Tylko czasem niestety tak bywa, że trzeba
umieć wybrać mniejsze zło. Właśnie mniejsze zło a nie to co jest dobre bo rozwód
dla dzieci nigdy nie jest dobry. Bardzo żałuję tego, że moje dzieci nie mają
pełnej rodziny, ale uważam, że teraz będąc tylko ze mną mają rodzinę lepszą niż
miały przez ostatnich kilka lat.
Wiem również, że jeśli kiedykolwiek z kimś się zwiążę to mój partner nie zastąpi
im ojca. One ojca mają, ale ten ojciec nie bardzo pamięta o tym, że ma dzieci. A
ja go do kontaktu z dziećmi nie zmuszę bo niby w jaki sposób miałabym to zrobić?
Próbowałam tłumaczyć mu, że dzieci bardzo tęsknią za nim, że go potrzebują i że
będą potrzebowały zawsze. Ale bez skutku. Jedyne więc co mogę zrobić to starać
się ze wszystkich sił by możliwie najmniej odbiło to się na psychice dzieciaków.

[useless00]

Oczywiście tata jest tata i nic go nie zastąpi, nawet jeśli jest
antywzorcem. Ale czego nauczy się dziecko, kiedy ojciec nexi drzwi
(kocha kobietę) otwiera, a exię (nie kocha) od idiotek wyzywa. Uczy
to kochania kobiety?

Ojciec ma nauczyć bycia Mężczyzną, bo dla syna jest to najbliższy
wzór-mężczyzna. A w tym zawiera się i nauka szacunku i
odpowiedzialności i honoru. I postawy: jeśli kogoś kochasz to...

[kami_hope]

useless00 napisała:
>Poproś swojego ojca lub brata, aby zwracał uwagę i uczył Twojego
syna, że powinien…

Na nic wkładanie do głowy. Dzieci przejmują zachowania dorosłych (te
dobre i te negatywne również) automatycznie. Jeśli mamie żaden
dorosły mężczyzna nie pomaga lub/i nie odnosi się z szacunkiem to i
syn nie będzie tego robił, bo nie ma właściwego wzorca osobowego.

useless00 napisała:
>że Tobą trzeba się opiekować i Ci pomagać
> że matką trzeba się zająć czy jej pomóc

Jest różnica między opiekowaniem się dorosłą kobietą, a jej
pomaganiem. Kiedy oczekuje się od syna przejęcia roli ojca/partnera
wobec własnej matki, to już krok do wypaczeń. Później owe piętno
psychiczne – że tak pozwolę to sobie ująć – ciągnie się za
chłopakiem w dorosłym życiu. Objawia się np. uczuciem „zdrady” wobec
matki, kiedy pragnie zbliżyć się (zarówno fizycznie jak i
emocjonalnie) do innej kobiety.
Ja bym tu bardzo uważała z podobnymi radami.
I matkom, które mają podobne oczekiwania wobec synów, radziłabym nie
przenosić emocji właściwych wobec partnera na synów (podobnie rzecz
się ma u ojców traktujących swoje córki jak księżniczki).

[useless00]

Fragment, który zacytowalam jest wyrwany z kontekstu. Tu odnośnik do całości. Autorka zwraca uwagę na wypaczenia. www.kobietarozwiedziona.pl/index.php?menu=porady&kolumna=srodkowa&reszta=6#6_

[kami_hope]

Oj, droga Useless, rzeczywiście potraktowałaś temat bardzo
wybiórczo. Dlaczego wybrałaś sobie akurat te konkretne cytaty?
Przemyśl to sobie...

Po mojemu, od tego trzeba było zacząć:
" - Pozwalaj na jak najczęstsze kontakty z ojcem, na wspólne
wyjazdy, wypady na ryby czy na mecz sportowy. Zwróć uwagę ojca no
to, że Waszemu synowi jest potrzebny model mężczyzny i powinien on
tak organizować wspólny czas z synem, aby robić jak najwięcej
męskich rzeczy. (...)
- Nie staraj się, aby był mężczyzną domu. Nie zwalaj na jego barki
odpowiedzialności i obowiązków jakie tak naprawdę powinien spełniać
dorosły mężczyzna. Nie wymagaj, aby był Twoim wybawicielem.
Oczywiście w miarę jego dorastania może i powinien wykonywać w domu
męskie zajęcia, ale nie dlatego, że Tobie jest potrzeby w domu
mężczyzna tylko dlatego, że on jest już wystarczająco duży. (...)"

____
Miłość zaczyna się rozwijać, gdy kochamy tych, którzy nie mogą nam
się na nic przydać.

[useless00]

Wybrałam specjalnie. Bo tylko ten punkt wydał mi się nieoczywisty. Reszta jest
jasna i zrozumiała.

[mariefurie]

to prawda, nie uświadczysz (nie mówie akurat o swoim przypadku - bo uswiadczyłam zanim odeszłam, a teraz równiez eks wygłasza teksty na odchodnę do młodego : opiekuj się mamą", "nie denerwuj mamy" etc

[zmeczona100]

> No ale, zobacz Use, znam wiele przypadków, kiedy młode kobiety
wcale nie poszu
> kują atencji mężczyzn, nie szukaja mezczyzn szarmanckich,
wrazliwych, wychowany
> ch itp. One wręcz sa nieraz urazone, ze facet otwiera dzwi do auta,
zeby wsiadł
> a, podaje ubranie, przepuszcza w drzwiach itp. No bo same sa takie
hej do przod
> u emancypowane. Im imponija bicepsy, gruby [portfel, cwaniactwo itp
(mówię bard
> zo ogolnie, rzecz jasna).

Mam alergię na bicepsy, ale te wszystkie "powinności" idealnego
mężczyzny typu otwieranie drzwi czy podawanie ubrania są tak samo
przereklamowane, jak choćby romantyczne kolacje przy świecach, jakie
powinien rzekomo przygotowywać mąż swojej zonie, by ta czuła się
kochana i zaopiekowana.
Dla mnie wartość ma ten mężczyzna, który umie sobie poradzić z
prawdziwymi problemami dnia codziennego i wyzwaniami, jakie stawia
każdy dzień. I wg mnie tego powinni się uczyć chłopcy, aby potem nie
klęły nas ich zony czy teściowe. I żadne przemowy czy nakładanie nic
nie da, jeśli chłopak na co dzień obserwuje całkiem inne zachowania.
Zgadzam się całkiem z Tobą, że pewne sprawy wyłażą na wierzch juz w
tzw. okresie narzeczeńskim. Tyle tylko, że do zrozumienia ich wagi
potrzebne jest jeszcze doświadczenie, a tego młode osoby po prostu
nie mają. Albo uważają, że się to zmieni, bo taka jest moc święconej
wody czy uścisku dłoni pracownika USC

[mariefurie]

Ja wiem...czy przereklamowane. Dla mnie jest ważne i już. Oczywiscie oprócz tego, o czym wspomniałas.
A najlepiej by było tak, ze zanim cokolwiek zdążysz pomyśleć, to facet JUŻ to zrobi. Ideał!
Co do zaradności w codzienności... dobrze, jak facet powie: nie martw się, załatwię to. Ech, no marzyc można
A co do synow, no cóz, trzeba ich uczyć pewnych odruchów opiekuńczości i zaradnoiści jednak. Ja nie wierzę do końca w tę emancypację kobiet (lub tego, co kobiety same sobie o tym wyobrażają). Facet ma być facetem i już, i dawać kobiecie poczucie bezpieczeństwa. Tak było, jest i bedzie zawsze. Niezaleznie od statusu spłecznego kobiety - natura czlowieka pozostaje ta sama.
Reszta- to kwestia odpowiedniego doboru

[kicia031]

Ja nie uwazam gestow uprzejmosci za przereklamowane - zwracam na nie
uwage i ich brak odstrecza mnie od mezczyzny raz na zawsze. Dobre
wychowanie, opiekunczosc to zalety bardzo wazne w codziennym zyciu.

A co wychowywania syna - to ja swoich ucze, jak sie odnosic do
kobiety ( odprowadz kolezanke do domu, synku ) ale nie oczekuje,
by starszy sie opiekowal mna - mimo ze ma 17 lat, to wciaz ja jestem
jego matka i to ja sie nim opiekuje, nie odwrotnie. Co nie wyklucza
posiadania obowiazkow domowych oczywiscie. Wrecz przeciwnie.

[jadzka42]

Dobre...usmialam sie konkretnie. Ostatnie co bym sobie zyczyla aby moi synowie
powielali zachowanie polskich mezczyzn.
Nie i jeszcze raz nie. Kobiety kochane, wychowujcie swoich synow na
samodzielnych ludzi, takich ktorzy potrafia uprac swoje gacie i skarpetki,
wyprasowac swoje koszule, ugotowac obiad i podac kochanej kobiecie. Nie robcie z
nich inwalidow. dzisiejszy mezczyzna musi umiec zmienic sasrana pieluszke i
wytrzec zasmarkany nos dziecka tak jak dzisiejsza kobieta odpowiedzialna jest za
utrzymanie rodziny...sorry...swiat sie zmienia i my musimy zdazyc za nim.

[teuta1]

Ważny bardzo temat poruszyłaś, use. Też mam z tym klopot. Starszemu
(10 lat) czesto powtarzam, że odkładania rzeczy na miejsce,
gotowania, sprzatania po sobie i odpowiedzialności uczę go, żeby
żona nie musiała poświęcać temu zajęciu wielu lat ich cennego
współżycia. I powtarzam, że facetów na świecie jest wielu, z
każdego może wybrać, co mu sie podoba. Wcześniej miałam poczucie
olbrzymiej odpowiedzialnosci za wychowanie - takiej
odpowiedzialnosci za dwoje rodziców. Teraz staram się wyjsć z
założenia, że robię, co w mojej mocy. Już nic ponadto, bo ciśnienie
w sobie wytworzyłam z powodu samotnego wychowywania niewiarygodne i
ciężar ozpowiedzialności olbrzymi.

[useless00]

A mężczyźni na tym forum posiadający syna - czego uczycie swoich synów - bo mam
nadzieję, że nie nienawiści do płci pięknej, która przykładowo raczyła was opuścić.

[joanwro]

ja mam dwóch synów i póki co, to pani eksia pamięta o moich świętach, ona im
kupuje prezenty i kwiatki, żeby mi wręczali... nie wiem ,czy o to mi chodziło,
ale w zasadzie, dobrze, że ktoś im przypomina, nie?

A w drugą stronę?

[akacjax]

Czy o jej świętach sami pamietają?

[akacjax]

Kobiety kochane, wychowujcie swoich synow na
> samodzielnych ludzi, takich ktorzy potrafia uprac swoje gacie i skarpetki,
> wyprasowac swoje koszule, ugotowac obiad i podac kochanej kobiecie.

Uważam, że to za mało.
Moi synowie potrafią wykonać wszystkie domowe czynności-zwykłe. A jednak często
im mówię, żeby nie przyzwyczajali się do myśli, że wszystkie kobiety są jak ich
matka zaradne, zapobiegliwe życiowo, panujące nad utrzymaniem domu itp.
Gdy zastanawiałam się z synami, kto ze znanych nam mężczyzn jest dobrym
wzorem...to było bardzo trudno wskazać taki "prawie ideał".
Bo gdy pokazał się jeden odpowiedzialny za rodzinę, to okazało się, że za to
zapomniał o reszcie, swoich starszych rodzicach itd.

W przypadku wychowywania synów sprawdza się nawet zewnętrzny wzorzec mężczyzny,
co do córek już to takie proste nie jest. Ale może wynika to z tego(wg badań
naukowo-statystycznych), że przeżywalność i zdolność osiagnięcia pełnoletności
wychowującycych się bez ojca jest znacznie większa, niż w przypadku braku matki?

[mariefurie]

akacjax napisała:

> Kobiety kochane, wychowujcie swoich synow na
> > samodzielnych ludzi, takich ktorzy potrafia uprac swoje gacie i skarpetki wyprasowac swoje koszule, ugotowac obiad i podac kochanej kobiecie.
>
> Uważam, że to za mało.

O boże. a co ma być dodatkowo jeszcze stolarzem, grabarzem, informatykiem , literatem, sprzątaczką, mechanikiem samocvhodowym, kosmonautą,jokejem, przyzwoitką, fryzjerką....CIOTĄ? etc

Baby weźcie sie opamietajcie.
...a my bedziemy leżały i pachniały!

Jak kobiety teraz mają takie podejście, to....szkoda mi mojego syna...za kilkanaście lat.

Kanał

[triss_merigold6]

Kanał. Przynajmniej ten fragment to kanał IMO.
Wychowanie syna z kodem opiekuńczości wobec mamusi to strzał w
kolano jego przyszłym kobietom. Odwrócenie ról.
Zadaniem rodzica jest zapewnić dziecku opiekę i poczucie
bezpieczeństwa, od dziecka można wymagać, że pomoże w codziennych
obowiązkach czy, że (starsze) będzie mieć w miarę realistyczne
oczekiwania czasowe, finansowe, organizacyjne etc. Albo, że
przynajmniej będzie cicho podczas drzemki mamusi. Natomiast nie
wolno oczekiwać opieki i przejęcia odpowiedzialności.
Ojciec/inny facet powinien wskazać, że każdy ma jakieś zadania,
obowiązki etc. w domu i swoim zachowaniem dawać pozytywny przykład.
Życzyłabym sobie aby syn zachowywał się poprawnie wobec generalnie
kobiet a nie tylko wobec mnie. Syn ma wiedzieć, że kobiecie
PARTNERCE należy się wsparcie, szacunek, jego czas i zaangażowanie.