Od miłości do nienawiści

[aron95]

Ile nas dzieli , czy jest coś pośrodku ?
A może to uczucie takie samo .
Czyli że osoba dana nie jest nam obojętna a darzymy ją uczuciem które ma dwa
oblicza
Czyż czulibyśmy coś do osoby , która jest nam obojętna ?

[alfika]

ile dzieli miłosc od nienawisci?
u mnie jakies 5-6 miesięcy
ale nienawisc jest zbyt żywym uczuciem i zbyt wyczerpującym, by
mogła trwac, szybko wygasa

[chalsia]

> ale nienawisc jest zbyt żywym uczuciem i zbyt wyczerpującym, by
> mogła trwac, szybko wygasa
>

tak samo jak stan zakochania -czesto mylony z miłoscia

[ani_chybi]

Nie wiem czy to nienawisc-na pewno zywa wscieklosc.Dwa lata po tym jak
go wywalilam do kochanki wciąz miewam sny ,w ktorych okładam go
pięsciami,drapię,szarpię.Na jawie wszelka przemoc mnie brzydzi
Nie umiem sie od tej zlosci uwolnic,acz z ulgą zauwazam ostatnio ze
blednie.
Kochalam rownie mocno))

[chalsia]

> Nie wiem czy to nienawisc-na pewno zywa wscieklosc.Dwa lata po
tym jak
> go wywalilam do kochanki wciąz miewam sny ,w ktorych okładam go
> pięsciami,drapię,szarpię.Na jawie wszelka przemoc mnie brzydzi

ja tam raczej myślę, że Ty sie wstydzisz i nie chcesz pogodzić ze
swoja ciemną strona natury - wlasnie tą, która najchętniej dałaby w
mordę. Taki rodzaj wyparcia. I dlatego przez dwa lata ciągle masz
takie sny.
Może by Ci pomogło, jakbyś zrobiła sobie taką A4 odbitkę zdjęcia
twarzy eksa, przypięła w lesie do drzewa a potem ją skatowała
(bicie, plucie, nóż, darcie i co tam chcesz, koniecznie głośne
krzyki by wyrzucić z siebie wszystkie żale do goscia, na końcu
jeszcze spalić resztki). Myślę, ze po takiej "sesji terapeutycznej"
przestałyby Cię te sny męćzyć.

[mola1971]

Można też np. napisać do exa e-mail ze wszystkimi żalami (rzeczywistymi i
wymyślonymi) i... wcale tego e-maila do niego nie wysyłać. Samo pisanie
porządkuje myśli. A do tego, gdy się takiego swojego e-maila samemu
kilka/kilkanaście/kilkadziesiąt razy przeczyta to w końcu samemu dochodzi się do
wniosku, że to głupie i banalne.
Metoda testowana na sobie

[dziewczyna.szefa]

och, to ja jestem stara pisarka, doswiadczona i z dorobkiem. Od lat.

Od miłości do nienawiści

[aron95]

To racja , uczucia zbyt żywe , szybko przemijają .
Ale gdy jedno z drugim się miesza , już nienawidzimy ale jeszcze gdzieś w
srodku chcemy kochać .
Wprowadzenie w stan obojętności wydaje się najrozsądniejsze .
Tylko jak to zrobić

W większości forumowiczów teraz nienawidzi i źle im z tym a przecież
kochali te osoby . Jak ich z obojętnić na drugą osobę ?

[mola1971]

aron95 napisał:
> Wprowadzenie w stan obojętności wydaje się najrozsądniejsze .
> Tylko jak to zrobić

Nic nie robić. Czas za nas to robi.
Ja już jestem na etapie obojętności, ale najpierw pozwoliłam sobie na właśnie
ten etap nienawiści. Na szczęście organizm człowieka jest tak mądrze
skonstruowany, że broni się przed silnymi (pozytywnymi jak zakochanie i
negatywnymi jak nienawiść) emocjami i sam w pewnym momencie stopuje (czy wypala)
te emocje.

[sibcia83]

Mola1971 zgadzam się z tobą w zupełności. Czas to najlepsze
lekarstwo, a silne emocje są złym doradcą. Trzbea sobie dać czas na
ochłonięcie. Wiem to po sibie!

[mariefurie]

chalsia napisała:

> > ale nienawisc jest zbyt żywym uczuciem i zbyt wyczerpującym, by
> > mogła trwac, szybko wygasa
> >
>
> tak samo jak stan zakochania -czesto mylony z miłoscia

Z tą roznicą, ze stan zakochania może przerodzić się w miłość i może na tej
bazie wyjdzie cos konstruktywnego.
Nienawiść z zasady jest destrukcyjna.

[alfika]

nienawisc niepodsycana i nie wprowadzana w czyn wobec czlowieka,
która na dodatek mija naturalnie, nie jest destrukcyjna - jest
jedynie reakcją

niczym więcej

destrukcyjne jest unikanie złych emocji

[ekscytujacemaleliterki]

Obojetnosc - marze zeby dojsc do tego etapu.

[takajuzpo]

Do osoby obojętnej nie czuje sie nic - teoretycznie. Ale przeciez ten czlowiek z ktorym bylismy tak blisko nawet jesli teraz jest kism obcym to przeciez niesie za soba ladunek uczuc, wspomnien, zlych czy dobrych.

Milosc, zal/gniew, obojetnosc. U mnie byla taka kolejnosc. Teraz zdaza mi sie jeszcze wsciec i poflugac w duchu albo wydrzec sie w samotnosci w domu, pomaga. Ale to tylko wtedy kiedy powstają miedzy nami sytuacje sporne. Jedno wiem napewno, im mniej sie widzimy tym lepiej, bo wracam do zlosci i żalu a na to nie mam juz ochoty.

Pisanie meila, plik dokumentu, wyrzucic to co zalega, wątpliwosci, zale - tez pomaga i tez przetestowalam na sobie. Po kilku czytaniach sprawy nie są juz tak bardzo klujące w oko a po kilku dniach kiedy emocje opadają, mogą się stać wręcz błache albo po prostu nie takie straszne.
Kiedy po milosci nie ma sladu nienawisc jednych uskrzydla drugich zabija. Ale na dluzszą mete nienawisc to nic dobrego.

[ekscytujacemaleliterki]

A ja trwam w stanie pomiedzy zalem, niezrozumieniem, rozpacza. do
tej nienwaiscie mam jeszcze daleko. Choc czasem przychodzi taki
moment, jedna iskierka nienawisci po czy wspomnienia tego co bylo
dobre.i zal, straszny zal.

[jarkoni]

A ja trwam w stanie pomiedzy zalem, niezrozumieniem, rozpacza. do
tej nienwaiscie mam jeszcze daleko. Choc czasem przychodzi taki
moment, jedna iskierka nienawisci po czy wspomnienia tego co bylo
dobre.i zal, straszny zal.

Po sześciu latach od wyprowadzki z domu mam podobnie.
A nawet dokładnie tak samo,ekscytujacemaleliterki, wyraziłaś dokładnie to, co
chciałbym powiedzieć.
Ale to jest tak wielki żal, że nie chcę jej(byłej żony) już nigdy spotkać.
A chyba muszę, vide nowy wątek..

[julka1800]

Już nie miłość, jeszcze nie nienawiść.
Nie obojętność - bo ją czuje w stosunku do nieznanych mi ludzi
mijanych na ulicy.

Próżnia to najlepsze określenie Ex.
Czyli NIC.

[dsz27]

Nienawiść to bardzo silne, uwsteczniające uczucie, na szczęście mi nieznane. Ex
jest mi już teraz całkowicie obojętny jako człowiek. Czasami tylko wkurza mnie
niemiłosiernie swoim podejściem do własnych dzieci, tyle...

Jeśli chodzi o tę granice pomiędzy miłością a nienawiścią to podejrzewam, że
jest baaardzo cienka. Ale doświadczeń w tym temacie nie mam

[woman-in-blue]

do eksa mam uczucia ambiwalentne i to jest straszne.
Czuje zlosc, zal, obrzydzenie i zycze mu jak najgorzej... i z tym
jeszcze jakos da sie zyc...
Tylko dlaczego az sie poplakalam jak rozwalil samochod i spowodowal
wypadek ??? Zal mi sie go zrobilo jakby dalej byl moim mezem (!) I
wcale nie mialo znaczenia, ze jest z inna kobieta i to ona powinna
sie martwic a nie ja!
Czy ja sie juz nigdy od niego nie uwolnie? A moze dlatego, ze jest
ojcem mojego dziecka, ze kilkanascie lat opiekowalam sie
alkoholikiem juz nie potrafie inaczej zyc?
Czasem mysle o nim : "podla swinia".., a za chwile: "chory
czlowiek" ...I nie umiem sobie z tymi mieszanymi uczuciami
poradzic...

dobry przykład women

[aron95]

[aron95]

to przez burzę


dobry przykład na poparcie mojej tezy iż uczucia tak skrajne stanowią jedność
że jedynie wprowadzić sie w stan obojętności do ex zaradzi psychicznemu
uwolnieniu od drugiej osoby
Czyż nie ?

[ani.chybi]

Women napisała:
> Czy ja sie juz nigdy od niego nie uwolnie? A moze dlatego, ze jest
> ojcem mojego dziecka, ze kilkanascie lat opiekowalam sie
> alkoholikiem juz nie potrafie inaczej zyc?
> Czasem mysle o nim : "podla swinia".., a za chwile: "chory
> czlowiek" ...I nie umiem sobie z tymi mieszanymi uczuciami
> poradzic...
Nie wiem, czy korzystasz ze specjalistycznej pomocy dla
współuzależnionych od alko. Jeśli nie, sięgnij koniecznie po
wsparcie.
Współuzależnienie od alko jest rodzajem nałogu, chorobą. Wyjdziesz z
niej na pewno, tak jak inne dotknięte nią osoby.
Terapia bywa długa i trudna, ale przynosi rezultaty.

[eszir]

Ja jestem już na etapie obojętności. Bo to są etapy, sądze, ze wiele
z nich jest nie do przeskoczenia. Nienawiści jako takiej nie czułam
zbyt długo, za to bardzo długo dogorywał we mnie cholerny żal.
Jak teraz, już przy baaaardzo sporadycznych kontaktach widzę jaka
złośliwość z niego wypływa w kierunku mojej osoby, jestem po prostu
zdziwiona - jeszcze go trzyma? dziwie sie, ze mi tak zle zyczy, ze
tyle poświęca uwagi i mysli na jakieś intrygi przeciwko mnie, bo to
głównie zatruwa jego życie.
Ja poczułam sie wspaniale wolna, gdy odczułam, ze ten człowiek jest
dla mnie jak dawny znajomy, że nie może mnie już niczym zranić...

co do wspomnień, to oczywiście, że są i będą. Ale jak przestałam sie
nie przyznawać przed sobą do ich istnienia, to robią się one takie
zwykłe, jak wspomnienie chłopaka, z którym dużo mnie łączyło jak
miałam 15 lat. Wspomnienia nie muszą być nasączone bardzo
pozytywnymi lub też negatywnymi emocjami, jak sie im pozwoli, one
blakną i po prostu są.
Tak sądze.

pozdrawiam wszytskich

[nangaparbat3]

Strasznie ubogi jezyk mamy, miłosc leci na wszystko, pasuje czy nie. Tak sobie
myślę, że dla mnie "milosc" zaczyna sie tam, gdzie niemozliwe jest przejscie do
nienawisci. Zlośc, gniew, wścieklosc - owszem. Ale nienawisc juz nie.

[aron95]

nangaparbat3 napisała:

> Strasznie ubogi jezyk mamy, miłosc leci na wszystko, pasuje czy nie. Tak sobie
> myślę, że dla mnie "milosc" zaczyna sie tam, gdzie niemozliwe jest przejscie do
> nienawisci. Zlośc, gniew, wścieklosc - owszem. Ale nienawisc juz nie.



nango jak poczytasz tu co panie pisząto samo się narzuca spostrzeżenie że tych
eksów nienawidzą ale też i chcą dalej kochać ,
kochają ale żal i zawód jest zbyt duży aby przebaczyć .
Sprzeczne uczucia tu królują . Tych swoich uczuć same nie rozumieją
chcą się od nich uwolnić lecz one silniejsze

[dziewczyna.szefa]

Obojetnosc jest najwyzsza, czysta forma nienawisci.
Milosc i nienawisc sa uczuciami goracymi, podobnymi bo wyzwalajacymi
fajerwerki emocji, bo potrafia zamienic sie miejscami; obojetnosc
jest lodem, pustka, nicoscia.

[woman-in-blue]

Stan obojetnosci oznacza dla mnie brak jakichkolwiek uczuc zarowno
negatywnych jak i pozytywnych.
To stosunek do obcej osoby , ktora mnie niewiele interesuje.Ot zyje,
istnieje, ale dla mnie nie znaczy nic.

Tak sie zastanawiam, czy zeby osiadnac obojetnosc do eksa musze mu
najpierw przebaczyc?
No i chyba przebaczyc rowniez samej sobie, ze pozwolilam sie tak
skrzywdzic?

[eszir]

Woman, mysle, że masz racje. Trzeba przebaczyć exowi, ale tez sie
przed samym sobą przyznać do błędów, jakie się popełniło. Może to
byc błąd zbyt długiogo łudzenia sie, że będzie dobrze, gdy już gołym
okiem widać było, że jest bardzo źle. Czekanie, że on sie zmieni,
dlaczego tego oczekiwałyśmy?

pozwalanie na krzywdzenie siebie trzeba sobie samemu wybaczyć, oj
tak...

pozdrawiam serdecznie

[ani.chybi]

woman-in-blue napisała:

> Tak sie zastanawiam, czy zeby osiadnac obojetnosc do eksa musze mu
> najpierw przebaczyc?
Zrozumieć na pewno SIEBIE, jego i związek, ale przebaczyć
niekoniecznie. Nie masz obowiązku w miłosierdziu równać się Panu
Bogu, zresztą nie jest to potrzebne, żeby odsunąć ex i doświadczone
krzywdy w spokojną przeszłość.
> No i chyba przebaczyc rowniez samej sobie, ze pozwolilam sie tak
> skrzywdzic?
Niewątpliwie tak. Rzecz zaczyna się znów od zrozumienia.

[ekscytujacemaleliterki]

Przebaczenie - watpie, ze kiedykolwiek osiagne ten stan. Podziele to
sobie. Podziele go na mojego faceta, ktory byl, ktorego kochalam. I
na tego ktory jest. tego ktorego przekresle i ktorego za nic bede
miala. To nie jest juz moj facet. Mojego faceta juz nie ma. zostala
szmata a do tej szmaty tylko niesmak bede miala.

[aron95]

.....literki w ten sposób sama się skazujesz na uczuciową schizę .
Nie lepiej mieć exa w d.... i zająć sie własnym życiem ?

[ekscytujacemaleliterki]

Wlasnie o tym pisze. On byl kiedys moim facetem.Juz nie jest. I bede
go miala w dupie.Ale z pamieci nie wymaze wspolnych lat. Bylo fajnie
ale nie jest i nie bedzie. Bedzie fajnie ale inaczej.Gdzie indziej,
z kim innym.

[woman-in-blue]

dzieki ani.chybi, to bardzo madre co napisalas

Wlasnie usiluje zrozumiec na czym polegalo moje chore przywiazanie
do eksa i idzie mi coraz lepiej.
Nie moge sobie pozwolic na profesjonalna terapie (brak
czasu,terapeuty), ale czytanie wypowiedzi na tym forum bardzo
pomaga. Zauwazylam, ze jesli czyjas wypowiedz budzi we mnie bardzo
silne uczucia to jest wlasnie cos nad czym musze "popracowac". Taka
autopsychoterapia, pare wezelkow juz mi sie udalo rozsuplac..

[ani.chybi]

Poradzisz sobie. Pracuję nad sobą podobną metodą co i Ty. Efekty
przychodzą może wolniej niż pod okiem terapeuty, ale są.

[jarkoni]

Napisałem już wyżej, nie czuję "nienawiści". ani "obojętności".
Czuję żal, masę niedopowiedzeń, zmarnowany związek..
Gdzie to mieści w skali miłość - nienawiść?

[ani.chybi]

To zbliża się do intelektualnej obróbki zdarzeń. Z miłością czy
nienawiścią nie ma to wiele wspólnego.
Żałujesz życiowej porażki, szukasz jej przyczyn.
Można się solidnie zapętlić, jeśli ten stan się przedłuża.

[mola1971]

Jarkoni, a może to już czas byś zaczął patrzeć przed siebie a nie za siebie?
Nawet jeśli coś zostało zmarnowane to trudno.
Myślenie 'co by było gdyby było' lub 'jak mogło być a nie było' (z 'Ave' Mirosława Czyżykiewicza) prowadzi do nikąd. Bo jest tak jak jest. Nie zmienisz przeszłości, ale masz realny wpływ na swoją przyszłość.

[panda_zielona]

> Gdzie to mieści w skali miłość - nienawiść?
U Ciebie się nie mieści,bo ciągle winisz swoją żonę,że nie dała Ci
szansy po zdradzie.Nie musiała,może Ona też ma żal do Ciebie.
>

muszę sie wytłumaczyć

[aron95]

Ten wątek napisałem po lekturze forum .
Często tu pada stwierdzenie że miłość przeplata sie z nienawiścią .

Moje odbieranie ex jest bliskie obojętności i ten wątek nie ma nic wspólnego z nią

[matkapolka.4]

dla mnie najgorsze jest to ,że nie mogę wykrzesać z pamięci żadnych dobrych wspomnień..
Spędziliśmy razem pół życia, niemal 20 lat a nie mogę przywołać nic dobrego!
wiem,że tak było, ale mam teraz poczucie że większość odczuć które były dobre w rzeczywistości były czymś innym...