"Offtopic" do przytulenia

[insula.incognita]

Wiem, ze temat nie ten, a tez każdy jest nijako zwrocony do siebie przede wszytkim będąc na etapie rozwodowym.
Tym niemniej, z doświadczenia powiem - że zwierzak u boku,szczególnie w najgorszych chwilach - pomaga, ratuje wręcz.
Wracasz do domu - on nie marudzi, nie narzeka, nie krytykuje.
Po prostu - cieszy się, że jesteś.

Przygarniając zwierzaka nie tylko jemu można pomóc, ale i sobie - też.

Poniżej link:

forum.gazeta.pl/forum/w,89075,99683450,99683450,tylko_prosze_na_mnie_nie_krzyczec_.html
pozdrawiam
m

[plujeczka]

mam zwierzatko od wielu lat i nie stydze sie tego ,ze bardzo je
kocham ( nie podaje jakie w celu utrudnieniq identyfikavji mojej
osoby a licho nie soi, sprawy wciąż traja).Miłośc nasz obopólna jest
wielka, wiele łez wylałam w futro, wszystko rozumiał, wszystko
wiedział tylko w sadzie wystapic nie mógł a szkoda bo sprawe
wygrałabym w 2 podejciu na pewniaka.Ot taki milczący świadek mojego
zycia. Bardzo boje kiedy nadejdzie dzien w którym sie pożegnamy a
czas ku temu coraz blizszy, broda mu posiwiała, zoładek odmawia
posłuszeństwa ale wciąż jego łapy działaja na mnie jak balsam i
wciąż łzy kapia na jego futro..no moze mniej niz kiedyś, dzisiaj
bardziej z bezsilnoci wczesniej z rozpaczy, pobnizenia i braku
własnej godnoci i tożsamości.Z nim wychowało sie moje dziecko,
dzisiaj wciaż spia ze soba jak wtedy kiedy po raz pierwszy znalazł
sie w moim domu.Marze ,ze jeszcze doczeka wesela mojego duzego
dziecka, wówczas w koszyku poniose do kościoła bo przeciez przezył z
dzieckiem podstawówke, gimnazjum, komunie, liceum, mature, studia
i...mój rozwód a to chyba sie liczy...to bedzie najpieknieszy koszyk
u boku panny młodej mowie Wam....ech nie pisze bo łzy kreca sie w
oku...

[insula.incognita]

plujeczka napisała:

Marze ,ze jeszcze doczeka wesela mojego duzego
> dziecka, wówczas w koszyku poniose do kościoła bo przeciez przezył z
> dzieckiem podstawówke, gimnazjum, komunie, liceum, mature, studia
> i...

Ładnie.
Ale nie smuć się!

[eutherpe]

Oj tak, psielko-przyjacielsko.To była pierwsza lekcja nauki odpowiedzialności. I
ja ją odrobiłam.

[insula.incognita]

eutherpe napisała:

>>To była pierwsza lekcja nauki odpowiedzialności.


Prawda? Ja też tak uważam.

[jarkoni]

Insulo, mam labradora, biszkoptowego, ma niecałe półtora roku, waży już z 50 kilo.
Cieszy się i wariuje kiedy wracam z pracy.
A to rasa max łagodna, szczekanie ma niby potężne, ale spoza bramy.
Na spacerze boi się małych kundelków, naprawdę.
Ale miał i ma być kochany, nie żaden obronny...

[ewa009]

Ja mam piesa ze schroniska i kociaka i są kochane. Ja od zawsze miałam
jakiegoś pupilka koło siebie i nie wyobrażam sobie domu bez zwierzaka.