Ciche dni:) -do kocich mam

[dalija26]

Mam pytanie.Czy zdażają się wam ciche dni z kotem?Ja obraziłam sięna Elmasa i
od wczoraj się do niego nie odzywam i nie odpowiadam na jego czułe
zaczepki.Miałam wczoraj podły dzień a ten skunks robił mi wszystko na
złość.Właził na stół, wrzeszczał,że oglądam telewizję siedząc na jego fotelu,
przewrócił wazonik w którym ukorzeniam roslinki i rozlał wodę na lodówkę.. i
wógóle był wczoraj nieznośny.dziś oczywiście wlazł rano na poduchę, uwalił mi
się na głowie czekając na pieszczoty,ale odwróciłam się na drugi bok.wiem,że
teraz będzie przymilny dopóki mi nie przejdzie (kurcze z facetami to chyba
podobnie jest,co :) )a potem znów będzie próbował mi na głowę włazić..ech...

[annskr]

Mnie zdarzały się ciche chwile - jak Pusiunia nasiusiała mi na łóżko. Tyle że
ona tak to przeżywała, że nie mogłam się długo gniewać. Zwierzaki nie rozumieja
naszego obrażania się, i cierpia, bo nie wiedzą skąd taka zmiana. Pusia na mnie
czasem się obraża jak długo się nią nie zajmuję, ale jak np. nadepnę na ogonek
(niechcący oczywiście)to popłacze i potem przychodzi do mnie się wyżalić - nie
pamięta, że to przez mnie zabolało.

[wiesia.and.company]

Chyba jednak to ja nie mam się specjalnie o co gniewać na nie. No bo tak:
wylana woda z wazonika - muszę się skarcić sama, bo po co cholero tam stawiałaś,
zrobiłaś to kotom złośliwie, sama to robisz kotom, a potem się złościsz...
Kiedy wykopią ziemię z doniczki, to rozumiem, że wolą od żwirku w kuwecie.
Pracowicie zalepiam wierzch doniczki taśmą dwustronnie przylepną, sprzątam,
doklejam taśmę, doklejam, sprzątam itd. Mokre łapy i ślady obok balkonu? Kładę
małą wycieraczkę przy drzwiach balkonowych. Raz tylko, kiedy mój kocur wskoczył
na tabore, na którym stałam pod pawlaczem i wspiął się po moich nogach, plecach
i głowie na ten pawlacz, to już nie wytrzymałam. Palnęłam mowę przez pół
godziny po wytarciu swoich krwawych ranek. No chyba pomogło, bo następnym razem
kiedy stałam na taborecie, to nawet nie pozwoliłam usiąść kotu, spychałam typa
nogą.
Ale kiedy się we mnie wtula, to wychodzi na to, że ja się bardziej wtulam. Tak
mi przyjemnie (że mi kot przebacza). Na mnie się obraził, kiedy nadepnęłam
niechcący na łapkę lewą, on wrzasnął, przeprosiłam i natychmiast ze strachu
nadepnęłam na prawą łapkę. Obrażony był przez dwa dni. Ale wybaczył.
Pozdr. Wiesia i siódemka (teraz już chodzę czasem szurając nogami)

[m.malone]

>Zwierzaki nie rozumieja naszego obrażania się,

Ja troszkę o psach:) Tez ssaki. Wydaje mi sie, ze bardzo dobrze rozumieja i
wiedzą, o co chodzi. Kiedy Karo pogryzie pilota albo dajmy na to zapalniczkę,
bardzo dobrze wie, że należy spieprzac pod wersalke albo do innego kąta chociaż
nigdy nie był bity. Wymyślanie to co innego, czasem trzeba. I potem one chodzą i
przepraszają (krótko:)))

[comma]

A moja suka bardzo dostojnie sie obraza o rózne rzeczy - jak wyczyszczenie
uszu, obciecie pazurów - których nie godzi sie robic uczciwemu psu. Idzie wtedy
na swoje legowisko i lezy tam odwrócona plecami do calego swiata. Ja natomiast
nie mialam nigdy powodu by obrazic sie na nia. Jest niebywale grzeczna
dziewczynka.

[dalija26]

ciche dni zażegnane:) tak się wczoraj przymilał ,że nie miałam serca go nie
wyczochrać:) Elmo bardzo dobrze wie kiedy zrobi żle. Pozwalam mu na bardzo
wiele,ale czasem przegina.Wtedy sie do niego nie odzywam a on mnie przeprasza i
zachowuje sie jak dorosly kocur,poważnie i dostojnie a nie biega z predkoscia
swiatla po wszystkim co sie da nie oszczedzajac niczego, tajfun.No ale
najważniejsze ,że kryzys zarzegnany :)

[narysuj.mi.baranka]

Nigdy w zyciu :) Stosuje dokladnie taka zasade jak Wiesia z kompania :) Jesli
cos stluczone lub pogryzione to moja wina, ze nie zabezpieczylam odpowiednio.

[default]

Ja się czasem obrażam na moje suki, jak narozrabiają, ale słobo mi to
wychodzi ;-) Zaraz zapominam, że miałam być obrażona. Natomiast fantastycznie
obraża się moja najmłodsza whippetka, Krystyna. Obraża się najczęściej za to,
że nie ulegam jej awanturniczym wrzaskom i ciągnięciem za nogawkę do kuchni o
godzinie dziesiątej wieczorem. Ona wtedy zwykle ma przemożną chęć na kocie
chrupki, ale ja niechętnie jej daję o takiej późnej porze. Więc kiedy nie
ulegnę, tylko ostro "zgaszę" psicę (Kryśka, spokój, nic nie dostaniesz!) to
siada w fotelu i patrzy spode łba tak ciężkim wzrokiem, że powinnam paść trupem
na miejscu. Komiczne wrażenie potęguje fakt, że w ogóle - jak to whippet - ma
delikatną i subtelną mordkę, w dodatku jedno oczko niebieskie i w ogóle jest
słodka, więc takie spojrzenie bykiem stanowi przekomiczny kontrast.