"Laski"

[ol2]

Witam wszystkie Mamy! Zainteresowałam się tym nowym działem utworzonym w
Laskach dla najmłodszych dzieci. Postanowiłam tam zadzwonić i umówiłam się na
przyjazd z Oliwką w maju na tydzień. Myślę, że dobrze zrobiłam. Na pewno
wiele się tam nauczę, zobaczę jak radzą sobie tam dzieci niewidome.
A i Oliwka na pewno z tego wyjazdu skorzysta (jeśli będzie chciała, bo
ostatnio mam wrażenie, że wszystko jej przeszkadza).

[olamaja]

Życzę powodzenia i udanego pobytu. Nie zapomnij zdać nam relacji z tego
tygodnia. My z Mają tez tam zajrzymy w maju, ale będziemy składać dokumenty do
szkoły!

[nemiki1]

Myślę, że to bardzo dobry pomysł. Ja jestem zadowolona ze wspólpracy z Laskami
(mimo, że narazie sporadycznie z niej korzystamy). Narazie regularnie jezdzimy
do Tęczy.

Czytałam Twój poprzedni post o zachowaniu Oliwki. Pisałam Ci już o tym kiedyś- u
nas było bardzo podobnie, ale na szczęście było. Tomiś wyszedł z tego
"odrętwienia". Teraz jest znacznie lepiej - zaczął chodzić, zaczął mówić (często
niezrozumiałe dla nas słowa), zaczłą nawet siusiać na nocnik!!!
W polowie stycznia byliśmy w Laskach we wczesnej interwencji (wcześniej
jezdzilismy do przedszkola) i tam wszyscy byli pod wrażaenim zachowania Tomka.
Czuł się tam bardzo swobodnie.

Nie pamiętam już skąd jeseście- ale jeśli mieszkacie gdzieś w okolicach
Warszawy- to zapraszam do nas. Może dzieci razem lepiej się zintegrują :-)
Tak dla przypomnienia - Tomiś ma dwa latka i 4 miesiące.

Pozdrawiam
Aneta

[nemiki1]

przepraszam za literówki, ale Tomiś mi przeszkadzał :-)

[ol2]

Witaj Aneto! Tak, pamiętam Ciebie i Twojego synka. Także rozumiesz co
przechodzimy z Oliwką w domu. Nie jest łatwo. Oliwka - przy rozszczepie wargi i
podniebienia gaworzyła już od 6 tyg.życia. Lekarze byli zdumieni. Oliwka jak
miała ok. 1,5 roku już nam zaczynała mówić, teraz śpiewa piosenki, mówi
wierszyki. Z tym nie ma problemu. Ale nie chodzi i nie zapowiada się, że szybko
zacznie - w grudniu skończyła 2 latka. O nocniku to nawet nie ma mowy. Zaraz
reaguje histerią.
Aneto! Piszesz, że byłaś w Laskach, w przedszkolu, we wczesnej interwencji.
Ale Tomek ma dopiero skończone 2 latka i już jeździłaś z nim do przedszkola?
Napisz mi proszę jak to wszystko tam wygląda, zajęcia i w ogóle. Jak tam wygląda
praca z dziećmi, na co mam się przygotować.
Bardzo chcę tam pojechać z Oliwką. Może będziemy mogli do nich jeździć co jakiś
czas na wizyty - jesteśmy z Zabrza, więc mamy kawałek.
A Tomek jak nauczył się chodzić, pomagaliście mu w jakiś sposób?
Napisz mi proszę - czy ja źle postępuję z Oliwką, że ona tak się zachowuje, co
mogę jeszcze dla niej zrobić?

Pozdrawiam Dorota

[nemiki1]

Witaj Doroto. Przepraszam, że tak późno ale nie zagladałam tutaj przez ostatnie dni.
Jeśli chodzi o przedszkole w Laskach to jezdzilismy tam chyba ze trzy razy żeby
zobaczyć jak to wszystko wyglada. Poradzić się w różnych "technicznych" sprawach
związanych z rozwojem Tomka, z wyborem przedszkola itp. rzeczami.
Do niedawna nie było tam jeszcze wczesnej interwencji dlatego na stałe
zapisaliśmy się do Tęczy(dostarczamy im skierowanie od lekarza rodzinnego i
płacimy 45 zł miesięcznie za ich "usługi").
Od tego roku szkolnego (czyli od wrześnie) ruszyła w Laskach wczesna
interwencja. Dlatego wybraliśmy się tam na rozpoznanie (w zasadzie to chyba oni
nas zaprosili na konsultacje). Budynek wczesnej interwencji jest w tym samym
miejscu gdzie przedszkole ale w dobudowanej nowej części budynku.

Jeśli tam jeszcze nigdy nie byłaś to najlepiej wcześniej zadzwonić i umówić się
z siostrą Idą (szefową przedszkola) na jakiś dogodny dla Was i dla nich termin.
U nas są to wizyty jednodniowe bo mieszkamy niedaleko Lasek, ale jeżeli
przyjeżdżacie z daleka to oczywiście na dłużej. Są tam nowo wybudowane pokoje
własnie dla rodziców i dziecka, które przyjeżdża na taką wczesną interwencję z
dalszej części Polski. Opłaty za pokój i wyżywienie sa chyba niewielkie (pokój
chyba nawet "co łaska").

Nasza wizyta w przedszkolu czy wczesnej interwencji to przede wszystkim
spotkanie ze specjalistami (tyflopedagog, psycholog, rehabilitant ruchu,
rehabilitant wzroku). Specjaliści starają się odpowiadać na nasze pytania,
doradzają jak sobie poradzić z problemami rozwojowymi.
Podobnie jest w Tęczy - tylko, że tam mamy stałe wizyty (raz w tygodniu) z
psycholog, rehabilitantką ruchu i rehabilitantką wzroku.

W najbliższym czasie ze względu na Tomisia - planujemy przeprowadzić się w
okolice Lasek (prawdopodobnie Chomiczówka, albo Bielany) i wtedy prawdopodobnie
zrezygnujemy z poradni w Tęczy a zaczniemy regularnie jeździc do Lasek (będziemy
mieli bliżej :-)

Jeśli chodzi o nauke chodzenia... to ja jeszcze 2 miesiące temu też nie liczyłam
że Tomiś zacznie chodzić tak szybko.
Od bardzo dawna chodził przy meblach, ale takie samotne wypuszczenie się w
nieznane było zupełnie nierealne ;-)
Uważam, że duży wpływ na tę zmianę miała pani rehabilitantka ruchu z Tęczy (pani
Iwonka). Mobilizowała Tomisia do zabawy na stojąco np. przy piłce, którę
przesuwała powoli- to zmuszało Tomka do przestawiania kroków.
Napewno duże znaczenia miły tez silne potrzeby ruchowe Tomisia.On cały czas musi
być w ruchu. Jak nie umiał chodzić to skakał w miejscu- potrafił tak 2-3
godziny. Bardzo denerwowły go nasze próby zatrzymania go czy zmienienia formy
zabawy.
Nawet jak stoi i czymś się bawi to po paru sekundach zaczyna chodziaż
przestawiać nóżki :-) A wszystko po to, żeby dostarzcyć sobie jak najwięcej ruchu.
Nie wiem kto u Was najczęściej zajmuje się Oliwką (ale prawdopodobnie ty). Nasza
rodzina mieszka od nas około 200 km i najczęściej to jedynie ja zajmuje się
Tomeczkiem (mąż większą część dnia jest w pracy), ale mamy taka zasadę, że jak
mąż wraca to zawsze bawi się z synkiem, bo Młody tez potrzebuje zmian. Tata
napewno ma inne zabawy niż mama a wydaje mi się że nic tak nie rozwija dziecka
jak zmiany i coraz większa liczba bodźców.
Ja więcej śpiewam Tomkowi, czytam bajki (chociaż te wcale go nie interesują),
bawie się z nim zabawkami, pozwalam lepić kluski z mąki i zmiemniaków itp. Mąż
natomiast wszelkie zabawy ruchowe- nazwałabym to nawet sporty ekstremalne. Tomek
uwielbia podrzucania (ze względu na jego wagę ja już sie tak z nim nie pobawię),
wiszenie na nietoperza (głową w dół), skakanie na trampolonie i wszyskie takie
zabawy, które wymagają ruchu, bardzo dużo ruchu. Mimo, tego że rodzice i
rodzeństwo mieszkają daleko odwiedzają nas (albo częściej my ich) dosyć często.
Zauważyłam (i to nie tylko ja, ale również psycholog z Tęczy), że na Tomka
bardzo dobrze wpływają zmiany środowiska. Po każdym powrocie od dziadków umiał
coś nowego. Każda wizyta u nich to nowe bodźce. Nowe zapachy, nowe dźwięki, nowe
wrażenia dotykowe. Moi rodzice mieszkają na wsi, więc (szczególnie latem) są tam
najlepsze warunki dla Tomka. Mam 4 młodszego rodzeństwa i kontakt z każdym z
nich też nie pozostaje bez wpływu na synka. Każdy bawi się z nim w coś innego,
każdy ma jakiś inny sposób na pilnowanie go (co 2 tygodnie mamy z mężem zjazdy
na studiach- studiujemy zaocznie - i w tym czasie ktoś z rodziny zajmuje się
Tomkiem).

Proponuje Wam pojechać do Lasek i zobaczyć jak to tam wygląda. Oliwka na pewno
skorzysta z takiego wyjazdu. Ty Doroto również, bo poza dobrą, fachową radą
usłyszysz parę ciepłych słów, które pomagają iść dalej :-)

Mam nadzieje, że z mojego długiego opisu uda Ci się wybrać coś dla siebie.

Pozdrawiam
Aneta

[ol2]

Dziękuję Ci Anetko za tak obszerną wypowiedź. Bardzo mi pomogła.
Pozdrawiam Dorota