bohater musierowiczowski

[nighthrill]

tak sobie myślę o bohaterach MM płci męskiej, również w kontekście
turboromasu. I wychodzi mi, że odznaczają się oni wiernością niepojętą i
niespotykaną u młodzieńców licealnych/ młodych studentów! Zaczynają związek w
wieku 15-16-17 lat, i to od razu na poważnie ( Gaba-Pyziak, Maciek -Kreska,
Cesia-Hajduk itp.). I nie przyjdzie im do głowy spojrzeć na inną dziewczynę,
gdyż ich własna odznacza się tak niesamowitą urodą i intelektem, że takiej
potrzeby nie odczuwają absolutnie...
I jak to się ma do rzeczywistości?

Choć, z drugiej strony patrząc, przeglądam właśnie naszą-klasę ( a co) i oczy
me widzą, że wiele znajomych dziewczyn wyszło za chłopaków, z którymi
spotykały się już w liceum ( skończyłam LO 10 lat temu). Więc jednak się
zdarza...Ja tam się bardzo cieszę, że nie wyszłam za mojego pierwszego, mimo
że w liceum byłam z nim aż dwa lata. Ale - poszliśmy na studia do innych miast
i po dwóch tygodniach miał nową dziewczynę.

Więc dlaczego męscy bohaterowie musierowiczowscy są tak wierni w takim młodym
wieku? Nawet Fryderyk czy Pyziak porzucają swoje kobiety dla "iluzji
wolności", a nie dla innej przedstawicielki płci pięknej? Czy w ogóle był w
Jeżycjadzie przypadek porzucenia dziewczyny przez chłopaka, bo po prostu "nie
wyszło" lub dla innej? Chyba nie, to tylko Natalia robiła takie szybkie zamiany...

I jakimi, według was, cechami odznacza się nienaganny, wzorcowy
musierowiczowski bohater?

Według mnie :
- jest wierny
- jest bardzo dojrzały i odpowiedzialny, niemalże od 10 roku życia
- od razu pragnie ślubu i dzieci, oświadcza się jak stoi
- zazwyczaj zajmuje się naukami ścisłymi ( wyjątek I.B)

[kaliope3]

No i odpowiedzialny! Zatroszczy sie o rodzinę, nawet jak nie jest niespotykanie
przedsiębiorczy.Jeśli chodzi o wierność to fakt, wszyscy są tu spiżowymi
posągami pod tym względem-nawet Pawełek Nowacki znany flirciarz z czasów liceum
w końcu się ustatkował i to przy boku wciąż tej samej Danusi. Tu w ogóle nie ma
takiego terminu-niewierność. Najbliżej temu określeniu była Blond Kaśka z
Pazurami (bohaterka negatywna)i może Tunio pocieszany troskliwie przez panią
doktor, ale on też był negatywnym bohaterem przecież.

[ginestra]

A zauważmy, że Tunio nie tylko był bohaterem negatywnym, ale również pocieszał
się panią doktor już __po__ dramatycznym zerwaniu z Natalią! A więc domniemywać
można, że był jej wierny (chociaż oglądał się, i to też prawda, za długonogimi
lamparcicami (czy jak to było określone) w krótkich szortach :> )

[tygrys2112]

ha, nawet za nimi chodził po truskawki, o ile dobrze pamiętam. :)

[tygrys2112]

Pawełek się ustatkował? :) Hehe, nie sądzę. Jego niewierność jest
tylko w domysłach, ale absolutnie nie sądzę, że się ustatkował i
dochowywał wierności Dance.

[kanga_roo]

nighthrill napisała:
Czy w ogóle był w
> Jeżycjadzie przypadek porzucenia dziewczyny przez chłopaka, bo po
prostu "nie
> wyszło" lub dla innej

był. Maciek i Matylda, Baltona i Roma, Lucek L. i Laura. ale
wszystko to niemal na poczatku znajomości, później wierność az po
grób...tak się zastanawiam, czy pomimo (lub właśnie z powodu)
wyraźnego adresowania książek do młodych dziewcząt nie jest nie fair
udawanie, że "żyli długo i szczęśliwie". jak się czuje młoda
kobieta, porzucona przez chłopaka, którego kochała, zdradzona przez
męża, któremu była wierna? jej ulubionym bohaterkom (z którymi
prawdopodobnie się identyfikuje) takie rzeczy się nie przytrafiają,
ergo jej życie jest do niczego, ona jest do niczego.

[dakota77]

No ale Baltona i Toma nie byli para, ona sie jedynie w nim kochala. Zadnego porzucenia dla innej/innego nie bylo. Jej nagly romans z lekarzem to inna kategoria.

[kanga_roo]

hmm, czytam właśnie Pulpecję; kiedy Patrycja opowiada Romie o tym,
że Baltona ja pocałował, Roma odpowiada (cytuję z głowy):
- to do niego podobne
- skad wiesz?
- z własnego doświadczenia.
hmmm, odebrałam to jako coś więcej niż "się w nim kochała"

[dakota77]

kanga_roo napisała:

> hmm, czytam właśnie Pulpecję; kiedy Patrycja opowiada Romie o tym,
> że Baltona ja pocałował, Roma odpowiada (cytuję z głowy):
> - to do niego podobne
> - skad wiesz?
> - z własnego doświadczenia.
> hmmm, odebrałam to jako coś więcej niż "się w nim kochała"
Moim zdaniem oznacza to tylko to, ze Baltona mial zwyczaj calowac inne dziewczyny, niekoniecznie ze Roma i on byli w zwiazku, bo jakos nie mamy ncizego na potwierdzenie tego faktu. Wiele scen pokazuje natomiast, ze ucuzcie Romy bylo nieodwazajemnione.

[tygrys2112]

ale to stawia go dla mnie w nienajlepszym świetle, bo to znaczy, że
się nie liczył z tym, że stwarza dwuznaczne sytuacje i ktoś może je
potraktować poważnie.

[ding_yun]

Kobieta porzucona/zdradzona czuje się do niczego tak czy inaczej,
niezależnie od tego, co przeczyta w książce. Zgadzam się jednak, że
takie "oszukiwanie" czytelniczek może być trochę nie fair, ale z
drugiej strony Jeżycjada, jak Sienkiewicz, służy pokrzepieniu serc.

Jako niedawna licealistka z bogatym dość i przekrojowym bagażem
związków mogę tylko powierdzić, że bohaterowie MM są bardzo, bardzo
nierealistyczni. Owszem, w życiu zdarzają się panowie
odpowiedzialni, ale nie aż na tyle, żeby podołać założeniu rodziny.
Dla większości ta wizja jest obca/daleka/przerażająca jak ufo.
Najmniejsza aluzja, nawet żartobliwa, o jakiś dalszych planach
(rodzina itd) potrafi wywołać drgawki i odruch ucieczki. Ta
absolutna obojętność na inne kobiety - toż to iluzja totalna!
Bardziej niż Swiat Dysku :)

Bardzo uderzyła mnie scena w "Pulpecji" w której po szczęśliwym
wyznaniu sobie miłości przez oboje zainteresowanych Baltona
oznajmia, że to nie są żarty, to bardzo poważna sprawa i on się z
Patrycją natychmiast chce żenić. Zazdroszczę jej szczęścia
niewyobrażalnie.

[annbell]

Moje czasy, to też tacy ludzie. jak się zakochali to w sobie i od
razu na zawsze. Są bardzo realni. Dla takich ludzi nierelane by było
zmienianie facetów jak rękawiczki i to w tak młodym wieku jak te
czasy lo itp.

Facet ucieka, bo czuje, że to nie ta. A domeną kobiet jets to, że
chcą szybko lub bardzo właściwie(facet na stanowisku, kasa, pozycja)
wyjść za mąż. I mogą tego faceta tylko lubieć, byleby by Był i coś
miał. Więc kto tu jest nedojrzały? Bo dla mnie takie kobiety, a znam
ich całe setki.

[tygrys2112]

hm. ludzie bywają różni. czasami się człowiek angażuje i
niekoniecznie chce małżeństwa od razu. Ja na przykład nie wyobrażam
sobie w tej chwili wyjścia za mąż (a w maju kończę 25 i mam za sobą
jedno długie uczucie), bo czuję się na to za młoda i już.

Po drugie, nie wszystkie kobiety lecą na kasę i pozycję.

[annbell]

nighthrill napisała:

> tak sobie myślę o bohaterach MM płci męskiej, również w kontekście
> turboromasu. I wychodzi mi, że odznaczają się oni wiernością
niepojętą i
> niespotykaną u młodzieńców licealnych/ młodych studentów!
Zaczynają związek w
> wieku 15-16-17 lat, i to od razu na poważnie ( Gaba-Pyziak,
Maciek -Kreska,
> Cesia-Hajduk itp.). I nie przyjdzie im do głowy spojrzeć na inną
dziewczynę,
> gdyż ich własna odznacza się tak niesamowitą urodą i intelektem,
że takiej
> potrzeby nie odczuwają absolutnie...
> I jak to się ma do rzeczywistości?


Przecież te 1wsze miłości są mocne, czyste silne. Potem zaczyna się
a co z tego będę mieć:P
Moja babcia wyszła za mąż za 1wszą miłość, miała 18 on 21 lat:)
Moja kuzynka wyszła za mąz za swoja 1wsza miłosc, miała 19 lat, moja
kolezanka Iza itp. setki tych przyklładów:)
Wazne jest to w jakim srodowisku wyratsa bohater, jelsi w tym naszym
to ta miłość jest wlasnie taka, bezintersowna.
jesli w srodowisku fura, komora, bogaty siwat, to te paniennki po 16
lat wiedzą z kim, czym, by mieć to i owo. Nie mówmy tu o jakieś
beziteresownosci, jets tu wielka interesownosc.

[ding_yun]

Trochę się z Tobą nie zgadzam Annbell, a może po prostu się nie
rozumiemy. Z Twojego postu wynika, że jeśli się nie leci jedynie na
kasę to pierwsza miłość powinna, albo przynajmniej ma dużą szansę
przetrwać. Otóż nie do końca tak jest. Często jedna strona się po
prostu nudzi dość szybko, albo zwyczajnie nie jest gotowa angażować
się w małżeństwo. Najczęściej jest to facet niestety - po prostu
dlatego, że kobiety podchodzą trochę bardziej emocjonalnie do życia
i związków (pomijam wyrachowane łowczynie sposnsorów).

[annbell]

to ja się z tobą nie zgodzę. Widać, że nie bardzo rozumiesz, co
piszę:) tłumaczę właśnie dlaczego to kobiety tak usilnie dążą do
związku i chcą ślubu. I czemu to facet odchodzi..On jest niezależny.
Ma często pozycję, kasę jak to się potocznie mówi. I nawet jak ma 50
lat i jest sam, jakoś nikt nie mówi, że stary. Tylko, że napewno
sobie kogoś znajdzie:) A dla kobiety czas nie jest takio dobry:)
Wie, że z wiekim traci urodę, więc szybko dąży do związku. Nawet jak
nie kocha, ale czuje, że będzie jej z tym facetem dobrze - czytaj:
będzie miała co zechce itp.A zatem to nieprawda ( może 1% kieruje
się miłością) reszta wygodą, tym, co z tego będą miały.Mam sporo lat
i obsewuję związki ( żyje nimi, ich emocjami) Toi na moich oczach
ktoś z kimś się wiązał, potem brał ślub, a potem się rozchodził lub
nie:) Może od 4 lat miałam przerwe, zasłużoną, ale znów od paru
miesiecy wróciło- bycie w centrum ich 2 ga:) I to się powteirdza, że
kobiety jednak są wygodne, patrzą by Był, ale by miał. Jeśli w domu
nie było mebli z Ikei, a mąż takei jej kupuje, sam(a) widzisz, że
taka kobieta reazlizuje marzenia dzieki facetowi:)
Mozna esej napisać o tym:)

[ding_yun]

Skupiłyśmy się po prostu na trochę innych rzeczach. Ty piszesz o
tym, że kobiety bywają interesowne, wyrachowane i że zawierają
często związki wyłącznie dla korzyści materialnych. Mnie chodziło o
to, że jeśli nawet miłość jest bezinteresowna od początku, nie jest
to gwarancją jej przetrwania niestety.

Poza tym kobiety dążą szybciej do ślubu chyba nie tylko po to, żeby
szybko położyć rękę na kasie potencjalngo męża. Są po prostu w
więkoszości bardziej od mężczyzn emocjonalne, ważniejsza jest dla
nich stabilizacja i poczucie bezpieczeństwa. Oczywiście nieco
generalizuję, ale chcę tylko wskazać ogólne tendncje.

[tygrys2112]

> Poza tym kobiety dążą szybciej do ślubu chyba nie tylko po to,
żeby
> szybko położyć rękę na kasie potencjalngo męża. Są po prostu w
> więkoszości bardziej od mężczyzn emocjonalne, ważniejsza jest dla
> nich stabilizacja i poczucie bezpieczeństwa. Oczywiście nieco
> generalizuję, ale chcę tylko wskazać ogólne tendncje.

Zgadzam się z tym w 100%

[uccello]

annbell napisała:
Nawet jak
> nie kocha, ale czuje, że będzie jej z tym facetem dobrze - czytaj:
> będzie miała co zechce itp.A zatem to nieprawda ( może 1% kieruje
> się miłością) reszta wygodą, tym, co z tego będą miały.Mam sporo
lat
> i obsewuję związki ( żyje nimi, ich emocjami) Toi na moich oczach
> ktoś z kimś się wiązał, potem brał ślub, a potem się rozchodził
lub
> nie:) Może od 4 lat miałam przerwe, zasłużoną, ale znów od paru
> miesiecy wróciło- bycie w centrum ich 2 ga:) I to się powteirdza,
że
> kobiety jednak są wygodne, patrzą by Był, ale by miał. Jeśli w
domu
> nie było mebli z Ikei, a mąż takei jej kupuje, sam(a) widzisz, że
> taka kobieta reazlizuje marzenia dzieki facetowi:)

HMMMMMmmm, Annbell, Twój strumień świadomości jest tak wartki, że
szczerze mówiąc nie nadążam.

Czy chodziło Ci o to,że:

1 % kobiet wychodzi za mąż z miłości, a reszta dla wygody?
Mężczyzna jest dodatkiem do swojego portfela, i tylko dzięki niemu
kobieta może spełnić swoje marzenia, np. meblując dom sprzętami IKEA?

[onion68]

Hmm, panna Annbell jest, zdaje się, cięta na żony w ogóle ;-)

[tygrys2112]

wiesz, kobiety pragmatyczne (wcale pragmatyzm nie zawsze jest taki
głupi) nie zawsze patrzą na portfel. Kobiety pragmatyczne patrzą,
owszem, na to, co mężczyzna ma, ale te kryteria są bardzo różne. Dla
jednych są to pieniądze, dla innych pozycja, dla trzecich intelekt,
dla czwartych to, że umie naprawić kran lub wkręcić żarówkę, dla
innych jeszcze coś innego... Nie zawsze chodzi o kasę.

[croyance]

Czasem moze chodzic o to, ze ludzie - tak mlodzi - sa jeszcze
nieuksztaltowani, zmieniaja sie, a zmienieni - juz do siebie nie
pasuja. Jako 20-latka mialam zupelnie inne priorytety niz teraz,
inny gust, niewyrobione poglady - inny charakter. Na mezczyzne, z
ktorym jestem teraz, wtedy nie zwrocilabym uwagi. A tymi, ktorymi
interesowalam sie wtedy, nie zainteresowalabym sie teraz.

Ludzie dojrzewaja, poznaja zycie, przechodza rozne doswiadczenia i
przewartosciowuja pewne sprawy. Dlatego IMHO zwiazki zawarte w
mlodym wieku moga nie przetrwac.

[ginestra]

Ciekawy wątek.
Ja też zauważyłam, że ci mężczyźni jeżycjadowi są wzorcami wierności (jak
wzorzec metra ze stopu irydu i platyny przechowywany gdzieś pod Paryżem, zdaje
mi się). Takie miałam wrażenie czytając te książki.
Zapalały mi się non-stop lampki ostrzegawcze na takie komunikaty jak np. ten:
Mój Jurek już od pół roku na stypendium, a ja tu cała szczęśliwa z trójką
własnych dzieci i jeszcze dwójką siostry, ale cieszę się, że on tak wspaniale
sobie radzi (Cesia). Albo: Mój Maciek już od roku na stypendium, a ja tu z
trójką dzieci ... itp., ale jestem z niego dumna, jest takim dobrym mężem
(Kreska). Albo: Mój Pawełek już od roku na stypendium (...), ale niedługo wróci,
bardzo się stęskniłam. (Danka).

No i myślałam sobie: czy to jest tak naprawdę, że mimo tej rozłąki i mimo
rozmijania się, siłą rzeczy, światów ich obojga, nic się nie stanie z ich
więzią? Czy to możliwe, że Maciek, Jurek, Pawełek i inni nie mieli żadnych tego
typu zawirowań uczuciowych (łagodnie mówiąc) w tym "świecie" lub nawet w swoim
miejscu pracy w Poznaniu? A Marek? A Robrojek? A Grześ? A inni (może poza
Bernardem, który jest specyficzny i świata nie widzi poza Aniellą - on ma taką
symbiotyczną osobowość i postrzega Anielę jak część siebie samego, co jest nie
do końca zdrowe, ale przynajmniej jest wierny i w tym wiarygodny, tak uważam).

To co mi nasuwa właśnie podejrzenie o ich niewierność lub ewentualne sytuacje
typu "niewinna znajomość z pracy na krawędzi romansu", to ta niefrasobliwie i
nieskończenie ufna (żeby nie powiedzieć naiwna) postawa ich żon, to w jaki
sposób one mówią o nich. Jest na przykład rozmowa Kreski i Gaby o mężach i one
mówią o nich w samych superlatywach. Nie ma tam wzmianki o tym, że np. "mieliśmy
ciężkie chwile, ale przetrwaliśmy, oboje pracowaliśmy nad tym, Maciek musiał
przewartościować co dla niego jest naprawdę ważne, teraz jest już dużo lepiej i
jesteśmy sobie bliżsi po tym kryzysie, ale taka pewna czujność mi pozostała, bo
zawiódł moje zaufanie i to zostawia ślad".
Wiadomo, że małżeństwo o dłuższym stażu ma trochę inny charakter niż na
początku, że jest ono wtedy pewnym wyzwaniem, że są takie pułapki zżycia się i
"bezpieczeństwa" relacji, gdy ktoś może to postrzegać jako pewną stagnację i coś
w nim rezonuje gdy płeć przeciwna zdaje się podziwiać go czy adorować czy jakoś
interesować się nim. Trzeba wtedy sporo czujności, walki o siebie samego, o
swoje wartości, czasem trzeba odnowienia tego uczucia między partnerami w
związku, które być może w tej prozie życia przygasło czy coś, potrzeba
odnowienia tej namiętności, pokochania się na nowo itp. A więc te pokusy,
pułapki i mielizny są, muszą być, tak mi się wydaje, bo życie jest dynamiczne,
bo nie jesteśmy w próżni, bo człowiek nie jest w stanie być cały czas zwarty i
gotowy i czujny, a więc jakieś sytuacje wystawiające nas na próbę zapewne
zdarzają się w każdym małżeństwie. To jest bardziej ludzkie i wiarygodne niż
taka wieczna sielanka jak w Jeżycjadzie. No, ale to są takie postaci literackie.
Ci faceci mają już w głowie taki wgrany program, że są wierni i idealni i to
jest warunek sine qua non, od pierwszych kart jeśli jest mowa o pozytywnym
bohaterze, który się ożenił. Tak to się wydaje.

Jeszcze zgodzę się z Annabel co do tego, że wierność ma związek z rysem
pokoleniowym lub z konkretną osobą. Moim zdaniem, żeby ktoś był wierny, to musi
mieć jakieś zasady, musi być wierny przede wszystkim sobie. Musi uważać, że są
rzeczy po prostu haniebne, po których trudno by mu było sobie samemu spojrzeć w
oczy. I musi ____bardzo nie chcieć____ być niewierny. Musi bardzo chcieć być
jednoznaczny, uczciwy, nie krzywdzić bliskiej osoby. Musi brzydzić się
oszukiwaniem i prowadzeniem jakiejś gry, jakiegoś podwójnego życia. Musi też
chcieć poznawać siebie, żeby - jak mu się spodoba inna osoba, a jest w związku -
umiał przyznać się przed sobą: "tak, ta kobieta (ten mężczyzna) bardzo mi się
podoba, bardzo na mnie działa, mam ochotę wejść z nią (z nim) w relację". I
uznawszy to, zdecydować: czy naprawdę tego chcę, czy chcę zdradzić żonę (męża),
czy ta osoba, która jest przy mnie ma dla mnie znaczenie? Czy ta nowa znajomość
jest aż tak dla mnie fajna żeby przekreślić mój związek? Co wtedy będzie itp. I
wtedy, mając cały czas tę uczciwość, samoświadomość i trzeźwość umysłu, ma się
też siłę, aby wybrać co zrobić. I aby na przykład nie wejść w relację z tą drugą
osobą. Gdy się trzyma swoje granice, to wtedy uczucie do "tej drugiej
(drugiego)" nie zaleje nas. Jeśli ta "mięta" do kogoś da w refleksji odpowiedź
czego mi brakuje w moim małżeństwie, to dobrze, bo można się nad tym zastanowić
i popracować nad własnym związkiem. I zwykle żona czy mąż jest bardzo za tym
żeby coś naprawić. Na pewno woli mieć tę szansę niż dowiedzieć się znienacka, że
jest zdradzana. Natomiast, jeśli ktoś się oszukuje ciągle (nie, to tylko
koleżanka, pójdę z nią po pracy na kawę, musimy ten projekt omówić; niedługo
wyjazd w delegację, powiedziała mi, że jestem przystojny - jaki miły,
bezinteresowny komplement - może kupię sobie coś nowego na tę delegację, dawno
nie kupiłem sobie fajnego ubrania, ale to tylko koleżanka; dobrze mi się z nią
rozmawia, mówimy sobie nawzajem o swoich związkach, o życiu, o miłości, ale to
tylko przyjaźń itp.), to wtedy jest większe prawdopodobieństwo, że w jakimś
momencie nie spostrzegą się oboje i to "uczucie" ich zaleje i wejdą w relację, a
mężczyzna będzie lawirował potem i oszukiwał żonę, bo niby nie jest dla niego
takie proste wybrać którą woli. :((
A więc zgadzam się z Annabel w tym, że kiedyś w wychowaniu większy był nacisk na
to, żeby być uczciwym, mieć zasady, mieć honor, nie być tchórzem, mieć wartości,
być spójnym i jednoznacznym. I wielu ludzi dzięki tym zasadom oprzytomniało w
chwili próby: zdecydowało się nie zdradzać tego w co wierzą, nie zdradzać siebie
i nie zdradzać bliskiej osoby, bo dla nich zdrada to było coś haniebnego. Tak
jest też w przypadku osób z każdego pokolenia, które te zasady mają. Zauroczenia
są w każdym małżeństwie/ związku. A to czy jakaś osoba jest wierna, według mnie,
zależy właśnie od jej dojrzałości, integralności, od jej wierności sobie oraz od
tego czy dba o swój związek na co dzień, czy dba o tę bliską osobę oraz czy
zdaje sobie sprawę z realiów życia, czy ma pokorę wobec siebie, i czy zdaje
sobie sprawę z tego, że jest tylko słabym człowiekiem, ale takim, który jednak
może i chce sięgać po narzędzia do wytrwania w swoich zasadach, bo jest to możliwe.

Wracając do tych jeżycjadowych kobiet, to ta ich ufność i beztroska właśnie
przywodzi mi na myśl, że może są one zdradzane, bo tak się niestety zachowują te
zdradzane kobiety. Po zdradzie już się zachowują inaczej, mają wręcz inną
tożsamość, tak uważam.
No, ale w Jeżycjadzie, wiadomo - nie są zdradzane, bo tak jest i już.

Pozdrawiam!

[sowca]

Ginestro, ależ się rozpisałaś ;] Dobrze, że piszesz same mądre
rzeczy! Zwróciłaś uwagę na ciekawą rzecz - po ślubie jest już zawsze
dobrze (wyjątek: oczywiscie Gaba). Zawirowania uczuciowe i kryzysy
są w "jeżycjadzie" w fazie przedślubnej. Dlatego zawsze mnie
intrygowało, czy Natalia porzuciłaby Filipa dla Robrojka, gdyby była
z tym pierwszym "po słowie"?

[grimma]

a jedwabinscy?
mysle ze brak rozwazan o przewartosciowaniu i dojsciu do wspolnie wypracowanych
wartosci w malzenstwie to nie problem nastolatek. tylko ich rodzicow

[lutecja4]

juz to poruszalam w ktoryms watku,tez wydaje mi sie oderwane od
rzeczywistosci,ze prawie wszyscy zakochuja sie w wieku lat nastu i od razu
zostaja z pierwsza miloscia do konca zycia(wyjatek Gabriela tez wyszla za
pierwsza milosc,tylko ze im akurat nie wyszlo)moglo sie zdarzyc owszem jednej
parze,ale nie tylu
a co do Kreski i Macka-czy nie wydaje sie Wam dziwne,ze Kreska taki dobry
architekt(dostala przeciez nagrode)i wystarcza jej ze Maciek znalazl
prace,Maciek zaprojektowal i przebudowal mieszkanie Dmuchawca ona nic,nawet nie
rozmawiaja ze soba na tematy zawodowe.Nawet,jesli postanowila nie pracowac a
zajmowac sie dziecmi i domem,to chyba naturalne byloby,gdyby wymieniali jakies
poglady,gdyby Kreska zaprojektowala antresole a Maciek ja wykonal itp

[tygrys2112]

No niestety, kobiety w Jeżycjadzie nie mogą dążyć do kariery :/ Toż
to nie wzorcowe. Nawet się udzielać w jakikolwiek sposób, chyba, że
w zmywaniu naczyń :(. Ewentualnie dusza artystyczna wchodzi w
rachubę.

[ginestra]

Dziękuję bardzo za miłe słowa :)
No właśnie, mnie też trochę "boli" to, że kobiety są tam tak podporządkowane i
zepchnięte na drugi plan w małżeństwie, a przy tym przedstawione tak, że nie
widzą w tym problemu. Mężczyzna rozwija się i może się spełniać, nie musi też
brać na siebie zbyt dużo obowiązków, jest dyspozycyjny. O kobietach są wzmianki,
że w międzyczasie zdobywają wykształcenie, nagrody, ale tego nie widać za bardzo
w opisanych sytuacjach z ich życia. Ale wiem, że bardzo dużo było o tym mowy na
forum...

Co do Kreski i Maćka, to faktycznie dziwne to bardzo, że nie ma wspomnianego
udziału Kreski w urządzaniu mieszkania. Zwłaszcza, że ona oprócz wykształcenia w
kierunku architektury była również bardzo twórczą osobą!

A jeszcze o tej parze coś mi się przypomniało. Jest w DP scena, w której Aurelia
pocałowała Maćka w usta, potem bardzo to przeżywała, wstydziła się. Dawno
czytałam tę książkę, ale wydaje mi się, że to nie chodziło o takie cmoknięcie,
tylko o pocałunek raczej taki namiętny. Oczywiście Maciek był zaskoczony i w
ogóle, ale czy on czasem nie odwzajemnił tego pocałunku? No bo chyba nie da się
inaczej całować jak przy obopólnym, choćby kilkusekundowym, zaangażowaniu?
Oczywiście Maciek nie planował tego i nie chciał i miał jasno sprecyzowane, że
kocha Kreskę i chce z nią być, ale musiało to wprowadzić jakiś, choćby
krótkotrwały, zamęt do jego głowy, a tym samym do ich wspólnego, małżeńskiego
życia. Tymczasem, o ile się nie mylę, nie ma o tym wzmianki dalej w książce? To
prawda, widzimy resztę wydarzeń z punktu widzenia Aurelii, ale czy ona i Maciek
potem się spotkali? Czy coś wyjaśnili (wprost lub bez słów)? Może pamiętacie?
Czy jest może wspomniane, że Kreskę niepokoi jakaś czasowa "nieobecność duchem"
Maćka lub zmiana w jego zachowaniu, czy jakaś specyficzna reakcja na wspomnienie
imienia Aurelii? Nie wiem, ale chyba Autorka nie pociągnęła tego tematu.
To by była chyba jedyna tego typu scena w Jeżycjadzie z żonatym facetem w roli
głównej i z inną kobietą?

Pozdrawiam!

[nighthrill]

Nie, nic sobie nie wyjaśnili...Jest coś o tym, jak to Aurelia i Konrad siedzą w
kuchni u Borejków i nadchodzi Maciek oddać zdaje się deskę do prasowania ( ja to
mam pamięć, w końcu jestem nauczycielką:)). Na jego widok Aurelia oblewa się
rumieńcem i bez słowa wychodzi = ucieka.
Potem udało jej się wyznać wszystko Kresce i poczuła się lekko, bo Kreska
"zrozumiała i wybaczyła". O tym, jak czuł się Maciek i czy również uczestniczył
w tym pocałunku, nie ma niestety NIC.
Ciekawe, jak się potem ich wzajemne relacje układały? Bo Aurelia musiała być nim
choć trochę zauroczona, jeśli jej coś podobnego przyszło do głowy, a
jednocześnie czuła się rozdarta, bo przecież Kreska itp.
Wyobrażacie sobie takie fan fiction? Pod wpływem tego pocałunku Maciek dostrzega
w Aurelii młodą, pociągającą kobietę, rzuca w te pędy Kreskę, pieluchy i deski
do prasowania i wyjeżdżają razem zwiedzać europejskie muzea? :)( A. miała
artystyczną duszę i uwielbiała obrazy).
Nie, to niemożliwe, brak Maćkowi wyobraźni...no i tego typu potrzeb, bo jest
przecież najwierniejszy. Ten pocałunek Aurelii chyba go nawet nie zdziwił, bo
jest wspomniane że "zachował się, jakby nic się nie stało".

[sowca]

Aurelia by nie dopuściła, żeby Maciek rzucił Kreskę. Ale gdyby tak
nawiązali romans i targana wyrzutami sumienia Aurelia popełniła
samobójstwo? Wiem, wariacka myśl, ale za to ile dramatyzmu by
wprowadziła:D
A na poważnie. Myślę, że nawet gdyby Maciek zakochał się w Aurelii,
nie zostawiłby dzieci :] ja tam wierzę w Ogorzałkę :D

[ding_yun]

A czy lepiej by było jakby się męczył z Kreską i dziećmi kochając
Aurelię?

W ogóle to ciekawy wątek... jakoś nigdy nie przyszło mi do głowy, że
uczucie Aurelii do Maćka mogłoby mieć dalszy ciąg. Swoją drogą to
był bardzo nietypowy dla Jeżycjady wtręt.

[annbell]

> A na poważnie. Myślę, że nawet gdyby Maciek zakochał się w
Aurelii,
> nie zostawiłby dzieci :] ja tam wierzę w Ogorzałkę :
I to jest fakt. Wiele kobiet mając dzieci z facetem myśli: nie
zostawi mnie, bo ma ze mną dzieci. Czyli dzieci są takim magnesem,
który go trzyma przy niej(kobiecie) sztucznie, ale trzyma. I wiele
zachodzi w ciąże. No bo jak dziecko to on jej będzie. Logiczne. Nie
zostawi dziecka, a skoro Ona ma to dziecko to i ona się załapie by
być z nim. Jak jest dziecko to ona ma 1wsto:)

Oj i mam kolejny sukces:) moja ciocia coś zrozumiała..chodzi o jej
rlacje z mamą. Napisałam do niej ciepły, ale psychologiczny list:)
Nie owijajc w bawełne ile zawdziecza babci, ze dobro raz rozdane
powraca itp.

[lezbobimbo]

ginestra napisała:
> A jeszcze o tej parze coś mi się przypomniało. Jest w DP scena, w >której
Aurelia> pocałowała Maćka w usta, potem bardzo to przeżywała, wstydziła się.
Dawno> czytałam tę książkę, ale wydaje mi się, że to nie chodziło o takie
cmoknięcie,> tylko o pocałunek raczej taki namiętny. Oczywiście Maciek był
zaskoczony i w
> ogóle, ale czy on czasem nie odwzajemnił tego pocałunku?

Nie! Odwzajemniania nie bylo. Proponuje odswiezyc ksiazke ;)))
Maciek byl zaskoczony, NIC nie odwzajemnil, a potem wzial Aurelie za kark,
zaprowadzil do umywalki i wyszorowal jej twarz, jakby myl kociaka ;) *takie
symboliczne oczyszczenie*


>No bo chyba nie da się> inaczej całować jak przy obopólnym, choćby
>kilkusekundowym, zaangażowaniu?

Da sie - jesli jedna osoba jest obojetna lub nieprzygotowana, to nic nie
odwzajemni, podczas gdy druga caluje. Najwyzej siarczysty calus moze rozchylic
czyjes wargi, ale zeby odwzajemnic, trzeba wargami swiadomie poruszyc ;)

> Oczywiście Maciek nie planował tego i nie chciał i miał jasno >sprecyzowane,
że kocha Kreskę i chce z nią być, ale musiało to >wprowadzić jakiś, choćby
krótkotrwały, zamęt do jego głowy, a tym >samym do ich wspólnego, małżeńskiego
życia.

Uwazam, ze to teza na wyrost, opierajaca sie li i jedynie na scenie, w której to
Aurelia dzialala niejako na oslep i pod wplywem wielkiego szoku emocjonalnego
(smierc mamy).
Znala Macka od czasów swego Geniusiowego dziecinstwa wiec ufa mu i czuje sie z
nim bezpiecznie. Przezywala wyniszczajaca chorobe mamy i jej smierc, a to bardzo
duzo do uniesienia dla wrazliwej Geniusi, nagle pozostawionej i calkiem
samotniej na swiecie. Ten jej pocalunek odczytalam jako rozpaczliwe poszukiwanie
jakiejkolwiek bliskiej duszy, ewentualnie poszukiwanie pospolu z buzujacymi
hormonami (wlasnie dorasta przeciez).
Co prawda, skoro stracila matke, to bardziej prawdopodobne wydaloby mi sie, ze
pocalowalaby Kreske, która przeciez przemoznie pokochala juz od pierwszego
spotkania.
No ale w MM nie istnieja uczucia homofilnie wszak ;)

A jako bohater musierowiczowski, Maciek bedzie oczywiscie krysztalowy, niezlomny
i zadne takie kosmate mysli nie zalegna mu sie w glowie, zwlaszcza gdy ma dzieci
i fantastyczna Kreske. No sorry, ale mialby rozbijac rodzine i leciec na
Geniusie? Nigdy sie to nie stanie u MM ;)
Natomiast w zyciu rzeczywistym albo w pierwszym lepszym Harlekinie rózne rzeczy
moglyby sie wydarzyc i taki Maciek móglby owszem zareagowac niewlasciwie, ale to
bylaby juz zupelnie inna bajka..

[verdana]

A istnieje BARDZIEJ niewłaściwa reakcja faceta niz umycie ust
zrozpaczonej i beznadziejnie zakochanej dziewczykie????? Takie
upokorzenie kogoś nie miesci mi się w głowie.

[lezbobimbo]

verdana napisała:
> A istnieje BARDZIEJ niewłaściwa reakcja faceta niz umycie ust
> zrozpaczonej i beznadziejnie zakochanej dziewczykie????? Takie
> upokorzenie kogoś nie miesci mi się w głowie.

Jeszcze bardziej niewlasciwie by bylo, gdyby odwzajemnil pocalunek przeciez ;P
Albo gdyby dal jej odruchowo z liscia :/

Owszem, mógl z nia porozmawiac, ale u MM nie rozmawia sie raczej o takich
blahych sprawach jak zle ulokowane uczucia, tylko o bohaterach literackich ;P

[verdana]

Jak by odwzajemnił pocalunek nic by sie nie stało, chyba że
przyjmiemy, iz żonaty facet popełnia zbrodnię odwzajemniając
pocałunek zrozpaczonej, zakochanej nastolatce. Mogl potem
powiedziec "Słuchaj, nigdy wiecej, kocham Kreskę, a Ciebie po prostu
lubie, jak znajoma, chyba nie chcesz wejść miedzy nas? Taka fajna
dziewczyna jak Ty może znaleźć sobie rowiesnika, ktory ja będzie
kochał."
Gdyby jej dał w twarz , a potem powiedział "Daj spokoj, musiałem Cie
uspokoić, przeciez nie wiesz co robisz" - tez chyba byloby
normalniej - chociaz nie spotkalam się z tym, zeby normalny facet
dał w morde calującej go dziewczynie, choćby i miał harem.
Tak czy inaczej, obie te reakcie postawiłyby Aurelie w sytuacji
osoby może i niekochanej, ale przynajmniej z jakąś szczątkową
seksualnoscią. Tymczasem zostala potraktowana jako głupia,
rozwydżona malolata, ktora zachowuje się do wyboru - jak k..., albo
jak bezrozumny szczeniak. jako osoba, ktorej pocalunek jest śmieszny
i odrażajacy. A miłość - do ostentacyjnego wyśmiania i zmycia zimna
wodą.
Nie, dziękuję. Koszmar.

[tygrys2112]

Kurcze, nie pamiętam tej sceny. Ale rzeczywiście, okropne :(.

[onion68]

> Jak by odwzajemnił pocalunek nic by sie nie stało, chyba że
> przyjmiemy, iz żonaty facet popełnia zbrodnię odwzajemniając
> pocałunek zrozpaczonej, zakochanej nastolatce. Mogl potem
> powiedziec "Słuchaj, nigdy wiecej, kocham Kreskę, a Ciebie po prostu
> lubie, jak znajoma, chyba nie chcesz wejść miedzy nas? Taka fajna
> dziewczyna jak Ty może znaleźć sobie rowiesnika, ktory ja będzie
> kochał."

To wprowadziłoby niepotrzebne napięcie. Aurelia zadręczałaby się jeszcze bardziej.
Wydaje mi się, że opisana reakcja jest usprawiedliwiona ich długą znajomością,
tym że Maciek znał Aurelię jeszcze jako dziecko. Nie widzę w niej nic strasznego.

[verdana]

A ja jednak widze - jesli "pierwsza mi;lość' przy pierwszym
pocałunku potraktuje Cię kompletnie bez szacunku, pokaże, ze
zrobilas rzecz obrzydliwa (to mycie ust), ze jako kobieta jesteś po
prostu smieszna - to drugiego razu z kimkolwiek może już nie być...
A jakie napięcie mogłoby byc, gdyby - wersja optymalna - Maciek po
prostu się odsunął i zbagatelizowal sprawę?

[kaliope3]

Umył jej twarz bo była cała mokra i zapuchnięta od łez.Poradził sobie z tą
niespodziewaną(i dla niego i dla Aurelii,myślę)sytuacją jak umiał najlepiej.Nie
widzę tu upokarzania czy "potraktowania"Aurelii.Znał ją od dziecka i pewnie też
tak ją jeszcze trochę traktował, a przede wszystkim widział dziecko cierpiące po
stracie matki.

pocałunek Aurelii

[uccello]

Verdano! To mycie ust w symbolicznym oczyszczeniu, było
interpretacją Lezbobimbo. Li i jedynie.

W tekście MM, Aurelia wraca ze szpitala , na parę dni przed śmiercią
mamy, udręczona, obolała i bezradna.
"Zaryczana rzuciła mu się na szyje, ściskając go rozpaczliwie, ze
wszystkich sił - ach, jak mogła, jak mogła! Maciek objął ją
odruchowo, poklepał po łopatce, powiedział coś dobrego,
pocieszjącego-
a ona natychmiast, sama nie wiedząc co robi, pocałowala go. Tak
jakby to musiało być, w ciepłym , bezpiecznym uścisku jego
opiekuńczych ramion, tak jakby to było zupełnie naturalne.
Ale nie było. Wiedziała to już w nastepnej sekundzie. I Maciek też:
spojrzał na nią ze zdziwieniem i zakłopotaniem i otarł sobie
wierzchem dłoni policzek, który zamoczyła mu łzami:
-Chodź no dzieciaku- powiedział.-Całkiem zapuchłaś. -Udawał chyba,
że nic takiego się nie stało. Zaprowadził ją do łazienki,
przytrzymał za kark i porządnie umył jej twarz gąbką Kasi zanurzoną
w lodowatej wodzie. Jak gdyby nigdy nic.
Ochłonęła od razu i przestała płakać- ale dopiero wtedy wstyd
zaczął ją palić, jak żrący kwas- i było z tym gorzej i gorzej.
Najgorzej zaś było wtedy, kiedy przypomniała sobie , jego zdumienie
i zakłopotanie. Och to było najstraszniejsze. Co on sobie pomyślał?!"

[sowca]

Wydaje mi się, że zbagatelizowanie sceny było najlepszym, co Maciek
mógł zrobić. Zdawał sobie sprawę, że Aurelia jest w strasznym szoku
i rozpaczy i absolutnie nie jest to moment na poważne rozmowy
pt: "Nigdy więcej, ja kocham Kreskę i dzieci...". Pokazał Aurelii,
że nie musi przykładac do tej chwili znaczenia, że rozumie
jej "chwilę zapomnienia". Umycie zaś twrayz było, jak dla mnie,
próbą przywrócenia Aurelii przytomności, a nie żadnym symbolem.

[dakota77]

Zgadzam sie, tym bardziej, ze umyl jej zaplakana twarz, a nie usta, jak to ktos wczesniej pisal.

[ginestra]

Na to wygląda z cytatu (dzięki Uccello!), że Maciek jednak tak bardziej
opiekuńczo się zachował niż "symbolicznie". Natomiast ten pocałunek, to chyba
był jednak typu "cmok". Jak myślicie?

Jeśli chodzi o sytuację, to tym bardziej, wydaje mi się, że Maciek, mimo
zakłopotania, mógł chociaż spróbować porozmawiać z nią, po tym obmyciu, o tym,
że każdy ma prawo być załamany i potrzebować ciepła, że zwłaszcza taka
delikatna, młodziutka dziewczyna, która przeżywa chwile bardzo ciężkie, może jak
najbardziej potrzebować męskich ramion, i że nic niestosownego nie zrobiła;
dobrze by było, gdyby próbował sprawić, żeby ONA nie była zakłopotana,
powiedzieć, że on Aurelię rozumie, że znają się długo, że on i Kreska będą
zawsze jej przyjaciółmi itp. No nie wiem, tak po dorosłemu z nią pogadać,
wesprzeć, pokazać, że nic się nie stało, że jej gest był zupełnie zrozumiały i
normalny w takim kontekście.
Ta jego energiczna reakcja, to obmycie, takie uspokojenie, zaopiekowanie, też
było chyba dość krzepiące dla Aurelii (choć mi trudno sobie wyobrazić jak bym
się czuła, gdyby mnie ktoś tak złapał za kark i trzymał i obmywał - chyba nie za
bardzo dobrze bym się czuła).
Z cytatu widać jednak, że się starał, że próbował jak umiał, ale na pewno mógłby
jej więcej okazać wsparcia, tak konkretniej, właśnie porozmawiać z nią,
zapewnić, że nie jest sama na świecie itp.
No i zrozumieć, że jej jest głupio, że się wstydzi i po dorosłemu jakoś ten
wstyd z niej zdjąć, przejąć kontrolę nad sytuacją.
Pozdrawiam

[laura-gomez]

> tak sobie myślę o bohaterach MM płci męskiej, również w kontekście
> turboromasu. I wychodzi mi, że odznaczają się oni wiernością
niepojętą i
> niespotykaną u młodzieńców licealnych/ młodych studentów!

A Pawełek?? Zdradzał Danusię, co prawda potem sie z nią ożenił, ale
wiernością się nie odznaczał, przynajmniej na początku ich
znajomości. Jak było z Pyziakiek, dokładnie nie wiemy - nawet jeżeli
nie zdradzał Gaby, to odpowiedzialnością się nie popisał.

[zieleniack]

Dla mnie ciekawe i mało realistyczne w facetach z Jeżycjady jest to,
że nie są to typowi nastoletni chłopcy, którym tylko seks w głowie.
Nie oszukujmy sie, bardzo wiele nastoletnych związków od strony
męskiej zwłaszcza nastawia się na tzw. "dowód miłości", a potem
puszczenie dziewczyny kantem. Bardzo to fajne, że Jeżycjadowe
dziewczeta znajdują sobie wartosciowych chłopaków, ale jest to mało
możliwe, aby każdej udało się od razu trafić na tego mądrego,
odpowiedzialnego, wiernego itp.

[onion68]

Chyba się trafił jeden taki egzemplarz - Arturek-Gburek w malinowym chruśniaku ;-)

[uccello]

Kilka jeżycjadowych bohaterów dyponuje hormonami męskimi-śmiem
twierdzić. Baltona bił się po łapach żeby się na Pulpę nie rzucić,
całuje dziewczyny bo lubi, Pyziak rwie równiutko kwiaty jabłoni,
Wolfi na myśl o swoim Tygrysku o mało nie trafia pod tramwaj,
Pawełek mówi Anieli ,że skoro został im już ten jeden , jedyny dzień
w Łebie, to muszą go przeżyć jakoś bardzo pięknie, Nerwus zeżarł by
chętnie Nutrię nawet w miejscu publicznym, i sugeruje,że nie kończył
by notorycznie kolacji z wiadomych względów.

[onion68]

Masz rację.
Ja wymieniłam Arturka jako jedyny egzemplarz, który nie miał tzw. dobrych
zamiarów. Podrywał Aurelię tak trochę z braku laku, dla zabicia czasu,dla
zaliczenia? A ona, jako jednostka wrażliwa, mimo pokusy czuła w tych malinach,
że to nie jest to.

[dakota77]

Ee, moze z powodu poznej pory czegos juz nie lapie,ale o co chodzi z tymi wyrachowanymi kobietami, ktore za pieniadze facetow mebluja sobie mieszkania meblami z Ikei? Cokolwiek by nie powiedziec, to sa tanie meble;-)

[lezbobimbo]

dakota77 napisała:
> Ee, moze z powodu poznej pory czegos juz nie lapie,ale o co chodzi z tymi wyrac
> howanymi kobietami, ktore za pieniadze facetow mebluja sobie mieszkania meblami
> z Ikei? Cokolwiek by nie powiedziec, to sa tanie meble;-)

He he dokladnie!
Pani która to pisala, pochodzi zapewne z jakiejs Arabii Saudyjskiej, gdzie
kobietom nie wypada pracowac i zarabiac, wiec monsz musi je utrzymywac??? :P
Chcialam tu zaznaczyc, ze w Europie, nawet w Polsce czy Bialorusi, kobiety maja
cos takiego jak wlasna praca i wlasne zarobki.

[tygrys2112]

Tzn. ja też znam kobiety wyrachowane, które lecą na kasę, ale takich
kobiet wbrew pozorom nie jest tak dużo.

[zieleniack]

chodizło mi raczej o takich, co to wiążą się jedynie dla seksu i
niczego wiecej, tacy, co wymuszają od dziewczyn 'dowody miłości';)
to nie jest jedynie "dysponowanie hormonami męskimi', bo bycie
facetem nie oznacza od razu bycia wykorzystywaczem. Paweł mi pasuje
troch do tego opisu, ale nie do konca.

[zieleniack]

o, zapomniałam o nim;) racja, to ten typ. No i Pawełek oraz Pyziak
byli tego pokroju;)