mąż-borelioza a moje zajście w ciążę

[hania216]

Jak w temacie-maz ma od pol roku borelioze, a planujemy nastepne
dziecko.
Czy sa jakies przeciwswskazania?Pytam, bo maz dostal wlasnie *
opakowan antybiotyku, a ja do wizyty u ginekologa mam jeszcze troche
czasu, a ciekawosc mnie neka... Napiszcie o swoich doswiadczeniach i
wiedzy na ten temat-bardzo prosze o info
Hania

[anyx27]

To zalezy, kogo spytasz. Oczywiscie lekarze ze standardowym
podejsciem powiedza, ze borelioza nie mozna sie zarazic przez
kontakty seksualne, przez lozysko. i nie ma znaczenia, ze maz jest
chory. mnie lekarze tez tak mowili. jestem przekonana, ze ginekolog
powie ci to samo. lekarze z ilads sądzą inaczej. i niestety nasze
forumowe doswiadczenia to potwierdzaja. mamy tutaj wiele dzieciakow
z borelioza wrodzona. ja sama zarazilam corcie i meza prawdopodobnie
tez. jest tutaj tez kilku mezczyzn z borelioza, ktorych dzieciaki
tez urodzily sie chore. Nie bede wymieniac nickow, moze sami cos
napisza. czy twoj maz leczy sie standardowo? piszesz, ze dostal
antybiotyk, wiec pewnie tak. powinien dostac conajmniej 2
antybiotyki na kilka miesiecy. poczytajcie forum (najpierw faq),
potem niektore watki. jest ich sporo na temat ciazy i boreliozy
wrodzonej. pozdrawiam i zycze mądrej decyzji.

[nataszkam]

Jeśli Twój mąż jeszcze nie rozpoczął leczenia, to macie 3 wyjścia:
1. Poczekac z leczeniem i działać (jednak brać pod uwagę postęp
choroby u męża- nie wiem, jak u niego z objawami, czy można czekać,
a w ciążę rzadko zachodzi się w pierwszym cyklu starań...)

2. Oddać nasienie do banku nasienia i korzystać z niego do skutku,
tj. zajścia w ciążę- sposób mało przyjemny, ale wtedy nie wyklucza
rozpoczęcia leczenia.

3. Rozpocząć leczenie (liczyć się przynajmniej z kilkunastoma
miesiącami) i odłożyć starania...

Wg mnie ryzyko zarażenia się boreliozą od męża jest mniejsze, niż
ryzyko uszkodzenia nasienia podczas antybiotykoterapii, tzn. nie
myślałabym o zachodzeniu w ciążę, gdyby mąż był na antybiotykach-
trzeba odczekac przynbajmniej 3 miesiące od zakończenia leczenia.

Ale to wszystko jest uzaleznione od tego, czy ciąża jest dla Was
jednakowo wazna już teraz (chodzi o to, czy jest to Wasza wspólna
decyzja, czy raczej mąż tylko się do niech przychyla...), czy
bierzecie pod uwagę, że może nastąpić rozwój objawów u męża, który
bedzie musiał być czasowo wyłączony z normalnego życia (a w
najlepszym wypadku zwolnić obroty i zajmować się tylko tym, w czym
nie będzie mógł być zastąpiony- np. praca zawodowa)- a Ty w ciązy
też będziesz wymagała odciążenia, no i co z dzieckiem, które już
macie.. etc. Sytuacja trudna- musicie sami podjąć decyzje, co jest
dla Was teraz najwazniejsze.
Gdybym ja miała takie dylematy, to wypróbowałabym sposób II, ale pod
warunkiem, że mąż byłby w "dobrym stanie" Gdyby było inazcej,
poszukałabym odpowiedzi, co jest ważniejsze- zdrowie męża (kto się
nim zajmie?), czy kolejne dziecko (czy będę miała siły opiekowac się
tzrema osobami- chorym mężem i dwójką dzieci). Chyba, że uważasz, że
mąż sobie doskonale poradzi sam (ale: duzo nas tu takich, co
sobie "doskonale" radzą...)

PS

[nataszkam]

Jeszcze jedno:

Dokładnie 2 tygodnie temu wyleczyłam się chyba już ostatecznie z
tęsknoty za dzieckiem- było to podczas chrzcin mojego siostrzeńca:
kiedy dojrzałam- oprócz ślicznego bobaska- stosy pieluch,
kosmetyków, "cywającą" siostrę z dzieckiem przy piersi, jego
wybudzanie się, podporządkowanie się jego potrzebom, a pomiedzy tym
latającego drugiego starszego siostrzeńca. Słowem- nie dałabym W
ŻYCIU rady być matką w moim obecnym stanie (z dominującym
przewlekłym zmeczeniem...).

[lastszogun]

ja cię kręce !!!!!

ale kijową perspektywę tu dziewczynie rysujecie !!

nataszka

[swigonka]

a co z teorią dr J na temat brania antybiotyków "bezpiecznych" dla rozwijającego
się płodu przed planowaniem ciąży? komórki jajowe też przecież mogę być
nadwątlone, prawda? już sama nie wiem co o tym myśleć, jakie wyjście wybrać,
żeby dziecko ochronić przed wrodzoną bb.....mam sieczkę w głowie...
i już nie wiem jak to "zaplanować" żeby było dobrze....

[nataszkam]

swigonko, ja się na tym nie znam. Moge tylko napisac tyle, że jeśli
lek jest uznany za bezpieczny w ciązy, to znaczy, że w zasadzie nie
powoduje skutków negatywnych dla rozwoju ciąży, płodu (z pominięciem
ewentualnych skutków np. grzybicy).

Odnośnie opinii Jonesa tj. zachodzenia w ciążę i leczenia
jednoczesnego- tu mam swoje wątpliwości, które wynikają z przyczyn
objawów boreliozy (i koinfekcji)i ich wpływu na rozwój ciąży i
płodu. Tzn. jeśli miałabym objawy uniemozliwiające mi normalne
funkcjonowanie, to absolutnie nie ryzykowałabym zajścia w ciążę. Bo
tak- nie chodzi tylko o zajście w ciążę (ja nie miałam z tym żadnych
problemów- za każdym razem w pierwszym cyklu- oprócz Bartka, bo on
jest z drugiego ), ale o warunki do rozwoju płodu. Jesli jest
niedotlenienie (bo np. jest niedokrwistość, zajęcie procesem
chorobowym naczyń krwionośnych), oporność na hormony tarczycy czy
insuliny, obecność neurotoksyn, niedobory biopierwiastków, witamin i
inne, podawane przez Burrascano i oparte publikacjami, to trudno
oczekiwać, że dziecko w ogóle się urodzi, albo, że będzie zdrowe.
Nie wiem, co Jones miał na myśli, pisząc Ci, że należałoby zmienić
leczenie przed zajściem w ciążę- ja mogę to tylko tak interpretowac,
że dotyczy to kobiet "prawie" zdrowych lub po prostu z pozytywnym
wynikiem, ale bezobjawowych. Albo po leczeniu, bezobjawowych, które
planują ciążę. Ja nie pakowałabym się w ciążę podczas czy po długim
(kilka miesięcy) leczeniu abxowym (to ostatnie ze względu na
konieczność odbudowy mikroflory bakteryjnej).
Trzeba jeszcze brac pod uwagę inne "prozaiczne" sprawy, jak możliwe
pogorszenie podczas ciąży (organizm jest naturalnie wyciszony, aby
nie doszło do odrzucenia ciąży- słabiej funkcjonuje układ
odpornościowy--> rozsiew krętków, ale też łatwość łapania innych
infekcji) czy po niej (kto się zajmie mną i dzieckiem?).

Badania w Poznaniu (materiał po poronieniu) nie wykazały obecności
bartonelli i boreliozy- to znaczy, że sam krętek fizycznie nie
doprowadził u mnie np. do wad zarodka i w konsekwencji do
poronienia; istnieje więc podejrzenie, że to skutki choroby
(niedotlenienie itp.), albo- całkiem niezaleznie to nastąpiło, no
ale tego się nie da stwierdzić.

Natomiast -przy sprzyjających okolicznościach - decydowałabym się
na ciążę pod osłoną antybiotyków (po konsultacji z Jonesem) po
długim leczeniu, zakończonym bezobjawowością, po roku bez
antybiotyków.

Na koniec cytat, chyba prof. Chazana:
Tylko zdrowa kobieta ma szanse urodzić zdrowe dziecko

Jeśli nie jest zdrowa, to ZAWSZE trzeba brac pod uwagę to, że
dziecko może takie nie być (nie musi mieć wad
wrodzonych, "wystarczy" choćby ADHD czy opóxnienie umysłowe). Nawet
cukrzyca I typu (insulinozależna) to już czynnik ryzyka.

[hania216]

Dzieki za odpowiedzi, ale mam wrazenie, ze piszecie tak, jakbym to
ja miala borelioze, ale to nie ja ja mam, ale moj maz!! Podajcie
ewentualnie prosze jakis link, gdzie moge poczytac o tej kwestii-
tzn.maz ma borelioze, jest na antybiotyku-doxycyklinie, a to ja bede
w ciazy-nie mam boreliozyMysle, ze to, ze to nie ja jestem chora
ma tu znaczenie. Moze sie myle...
Pozdrawiam
Hania

[nataszkam]

Twoja ewentualna ciąża byłaby chyba z plemnika Twojego męża, tak?
No to jeśli masz pewność, że ten plemnik nie będzie uszkodzony przez
antybiotyk, to działaj. Jeśli plemnik nie będzie OK, to Twoja nawet
najlepsza komórka nie sprawi cudu.

Ja akurat takiej pewności nie mam.
Poza tym- Ty ewentualnie będziesz w ciązy, ale Twój mąż pewnie
chciałby być tez tatą, a nie tylko "dawcą" nasienia- stąd pytanie o
to, czy byłby w stanie nim byc z objawami (nie wiem nic o nich, bo
nie piszesz, ale z doświadczenia wielu forumowiczów wynika, że są
one bagatelizowane przez partnerów życiowych).


Jeśli chcesz linka, to wygoogluj opiekę przedkoncepcyjną- zdrowie
mężczyzny jest tak samo ważne w momencie zapłodnienia, jak i
kobiety; dopiero po tym fakcie "ważniejsza" jest kobieta.

[anyx27]

dokladnie tak, jak napisala nataszkam. Dziecko bedzie poczete przez
was oboje, a twoj maz jest chory. Do tego dochodza abx. Pisalam
ponizej, ze jest tutaj, na forum kilku mezczyzn z bb, ktorych zony
sa zdrowe, a dzieciaki urodzily sie z bb wrodzona. a czy ty masz
100% pewnosci, ze sama nie jestes chora?

[eva-79]

"...decydowałabym sie na ciaże pod osłoną antybiotyków, po dlugim
leczeniu, zakonczonym bezobjawowoscia, po roku bez antybiotyków"
Dokładnie tak to sobie ustaliłam zaczynając leczenie, ale po wielu
miesiącach na abx, zaczynam układac nowe plany, bo choc czuje sie
dobrze, to do bezobjawowści mi daleko i tym samym konca leczenia nie
widac... a czas biegnie, synek mi rosnie i szanse na mała róznice
wieku z kazdym miesiacem maleja...