proboszcz parafia Św. Stanisława

[manala]

Jak się nazywa? Jaki jest? wszelkie info, ploty i tak dalej miło
widzane.
Muszę poznać wroga.

[raks5]

a co? kandydujesz na to stanowisko? dlaczego jest Twoim wrogiem? przecież nikt
Ci z nim nie każe mieć nic wspólnego

na stronie diecezji są takie informacje

[lukasz57-90]

manala napisała:

> Muszę poznać wroga.

Jesteś diabłem ?

[manala]

lukasz57-90 a ty jesteś głupi? dyskusje na 'przedszkolnym' poziomie
mnie nie interesują

ten człowiek skrzywdził mnie i moje dziecko odmawiając mu
chrztu...nie własciwie nie chrztu...odmówił wydania pozwolenia na
ochrzczenie M w innej parafii gdzie dziecko jest ważniejsze niż ślub
kościelny rodzców

tak więc drogi Łukaszu nie jestem diabłem tylko matką, której wolą
było ochrzczenie dziecka...
mam za sobą różne chwile, teraz też nie jest łatwo
smutne jest to,że tam gdzie człowiek powinien odnajdować ukojenie i
dobro - dostaje kopniaka

człowiek ma prawo patrzeć na drugiego z góry tyko wówczas, kiedy
chce mu pomóc, aby się podniósł

[manala]

odnajdywać*

[spoksy]

przykra sprawa, jak widać nowy proboszcz przejął spuściznę po starym, a później
dziwią się, że ludzie wypisują się z Kościoła. może spróbuj u biskupa

[manala]

myślisz, że warto? dla mnie w tym momencie to chyba traci sens

[spoksy]

myślę, że warto, na proboszczu św. Stanisława świat się nie kończy

[bleblanie]

Spoko. Przyjdą święta i kolęda i ksiądz sam zaproponuje chrzest.
Podobnie było kiedys z moimi sąsiadami. Proboszcz ( akurat z innej
parafi) odmówił wydania zaświadczenia - więc zamieszkali razem bez
ślubu. Po pierwszej kolędzie, gdy ksiądz zorientował sie że
mieszkają razem bez ślubu sam załatwił wszystkie formalnośći. Za
darmo :). Także głowa do góry. I nie ma się co zawzinać.
------------------------------------------------
Jutro jest pierwszy dzień z reszty Twojego życia

[misinka81]

Spokojnie poszukaj księdza w innej parafii. Nie ma zakazu udzielenia
chrztu dziecku, którego rodzice nie mają ślubu kościelnego. Chociaż
z drugiej strony, jeżeli nie ma przeszkód formalnych, to ksiadz może
mieć argument, że skoro nie był Wam potrzebny ślub kościelny, to tak
samo może być z chrztem.

[manala]

misinka81 przeszkód formalnych nie ma ale są inne

w moim rozumieniu jednak chrzest nie jest dla mnie czy dla męża czy
też dla babć tylko dla dziecka
jezus mówił 'pozwólcie dzieciom przychodzić do mnie' a
nie 'pozwolcie dzieciom, których rodzice mają ślub kościelny'
przychodzić do mnie
jeśli ktoś ustanawia inne prawa to chyba wyraz nadmiernej pychy...
uważam, że nie tędy droga do 'karania' małżeńst bez ślubu kościelnego

jeśli proszę księdza o chrzest dla dziecka to zobowiązuję się do
tego, że dziecko będzi chodziło do kościoła czy potem na religię; na
pewno będzie miało możliwość POZNANIA
być może nie dam mu wiary ale zapewnię POZNANIE
co z tym zrobi to już nie zależy ode mnie

w przypadku odmowy chrztu dziecko nie będzie chodziło do kościoła
(dlaczego ma chodzić gdzieś gdzie jej nie chcą?); nie pójdzie do
komunii - nie wiem czy taka sytuacja jest lepsza i gwarantuje, że4
będzie lepszą katoliczką
jakoś tego nie widzę

we mnie odrzucenie wzbudza tylko negatywne uczucia

[misinka81]

Ja nie bronię postawy tego księdza i też uważam, że powinien
udzielić chrztu, bo dziecko nie odpowiada za to, co robią rodzice.
Zwróć jednak uwagę, że chcąc chrztu dla dziecka obiecujecie też, że
swoją postawą będziecie przybliżać dziecku wartości chrześcijańskie,
a skoro nie macie ślubu kościelnego (chociaż w sumie moglibyście
mieć), to takie zachowanie może być dla takiego księdza sygnałem, że
ważna jest dla Was tylko sama ceremonia, itp., a nakazów
chrześcijańskich nie będziecie przestrzegać (no bo tego ze ślubem
nie przestrzegacie).

[manala]

widzisz jeśli podchodziłabym do tego jak do ceremonii to wziełabym
ślub kościelny...
pozdrawiam

[misinka81]

No więc pozostaje szukanie księdza w innej parafii. Słyszałam, że w
Teresie chyba nie robią z tego problemu.
Pozdrawiam :)

[cien1100]

Proponuję odwiedzić p. Św. M. Kolbe na ul. Kazimierzowskiej. Nie powinno być
problemu.

[manala]

znalazlam parafię (moja była) gdzie ksiądz wyraził zgodę na
ochrzczenie M, potrzebne było jednak pozwolenie
właśnie o to pozwolenie chodzi
jestem w stanie zrozumieć, że zgodnie ze swoimi przekonaniami ks. ze
Św. Stanisława nie chce udzielić memu dziecku chrztu
uważam jednak, że zwykłą złośliwością jest odmowa wydania pozwolenia
na ochrzczenie dziecka gdzie indziej

[misinka81]

A czy takowe pozwolenie w ogóle jest potrzebne?? Rozumiem, że ślub,
ale chrzest?? Mój starszy syn był chrzczony w Lublinie, w kościele
akademickim. Po prostu zanieśliśmy potrzebne dokumenty, została
wyznaczona data i tyle. Nikt mi nie kazał przynosić świstka z
parafii, gdzie jestem zameldowana. Sama wybrałam sobie kościół i
nikt nie robił problemów, że nie ta parafia itpl.

[spoksy]

Misinka Twoje rozumowanie bardziej pasuje do zgody na dopuszczenie dziecka do
Komunii, bo wtedy ma znaczenie, jak rodzice będą je wychowywać, ale nie w
przypadku chrztu. Uważam, że to proboszcz parafii powinien zabiegać, żeby
rodzice chcieli je ochrzcić, przynajmniej takie jest moje wyobrażenie o tym,
czemu służy. Kilka lat temu, jeszcze stary proboszcz, nie chciał dopuścić do
komunii syna naszych sąsiadów, tłumacząc, że źle się prowadzą (tzn. nie przyjęli
księdza po kolędzie), kiedy zanieśli odpowiedni datek, problem zniknął. I tu
przypomina mi się kawał "jak Jaśko ze Stanów, kota za dolary ochrzcił"

[bmstanislaw]

Nazywam się Adam Patejuk. Jestem księdzem od 26 lat. Proboszczem w
par. sw. Stanislawa od 5 lat. Tel. kancelarii 025 632 43 85 e-mail
[e-mail]. Nie czuję sie niczyim wrogiem, choć moja
postawa wobec trudnych problemów z jakimi przychodzą ludzie może
sprawiać takie wrażenie. Staram się jak najlepiej tłumaczyć swoje
decyzje, oczywiście nie muszą one zawsze znaleźć zrozumienie. Kto
stara się żyć w Kościele, Ewangelię czytać nie tylko wybiórczo oraz
traktuje go nie jako instytucję usługową tylko wspólnotę powinien
wiedzieć, że nie wszystko musi iść po naszej myśli. Plotkami sie nie
zajmuję, nie chowam się pod pseudonimami i wolę spotkać osobiście
swoich adwersarzy. Zapraszam. ks. Adam

[bieszczadzka]

bm,Ale właśnie sami zrobiliście z kościoła instytucję usługową sprzedającą
sakramenty za niby "co łaska ale inni dają tyle, a tyle". A odmówienie dziecku
chrztu uważam za działanie księdza wg własnego "widzimisię" a nie ewangelii i
złośliwość.

[misinka81]

Apropos własnego "widzimisię" : czytałam artykuł o włoskich
dziennikarzach, którzy postanowili zrobić eksperymetn. Spowiadali
się u różnych spowiedników z tych samych grzechów (np. chęć
eutanazji, aborcji, antykoncepcja, i inne kontrowersyjne dla
społeczeństwa sprawy). Otóż była bardzo duża rozbieżność w dawaniu
rady i pokuty za dany grzech, czasami księża mówili "chociaż Kościół
zaleca, to ja uważam, że zróbcie tak a tak" i generalnie ich
zalecenia dość często stały w sprzeczności z oficjalną nauką KK.

[raks5]

jak dla mnie robi się ciekawie.
Ciekawe czy autor wątku będzie dalej roztrząsał na forum swoje dylematy moralne
czy też spróbuje dyskusji z proboszczem w cztery oczy, przyjmując argumenty
Kościoła, do którego przez chrzest chce zaprosić swoje dziecko.
Zawsze mnie zastanawia, po co ktoś tak się pcha do Kościoła, jeśli najlepiej mu
wychodzi jego krytykowanie? Mamy wolność, demokrację i nikt przecież nikogo do
żadnej przynależności nie przymusza.
Przywołał tutaj ktoś biskupa. Ma swój blog i komunikację z wiernymi. Pewnie by
tam chętnie wyjaśnił pojęcie chrztu i odpowiedzialności rodziców na tym etapie.
A jakby nie patrzeć, jest przecież tylu ludzi, którzy chrzest przyjmują
świadomie, w znacznie późniejszym wieku.

[spoksy]

"pcha się do Kościoła" - nie rozumiem jak można tak powiedzieć o kimś, kto chce
ochrzcić swoje dziecko

[raks5]

może słowo nie jest najszczęśliwiej dobrane, przepraszam

Możesz jednak zwrócić uwagę na podstawowy fakt. Kościół przyjmujesz razem z jego
zasadami, nie na zasadzie wyboru- to mi pasuje, a to nie. Oczywiście bardzo mało
ludzi jest w tym względzie idealnymi. I sami (na przykład w swoim sumieniu czy
innymi konsekwencjami związanymi z wiarą w przyszłość) ponoszą za te czyny
odpowiedzialność. W przypadku chrztu, z tego co pamiętam, to rodzice i rodzice
chrzestni przejmują na siebie odpowiedzialność za chrześcijańskie wychowanie
dziecka. Jeśli przedstawiciel Kościoła (czyli ksiądz) ma uzasadnione wątpliwości
co do zapewnienia przez rodziców wychowania, odmawia udzielenia chrztu.
Trudno tutaj pewnie oceniać piszącego, bo nie wiadomo jakie są dokładne
okoliczności. Może napisał wszystko, może nie. Może jest coś jeszcze.

[manala]

misinka81 - dziekuję, jeśli z mężem podejmiemy decyzję, że będziemy
dalej zabiegać o chrzest dla małej to być może wybierzemy się do
Lublina (mam tam siostrę)

bmstanisław - również dziękuję za informacje (tym bardziej, z
pierwszej ręki); być może nie jestem znawcą Ewangelii i jeśli ksiądz
wskaże mi gdzie w Piśmie Świętym jest mowa o ślubie kościelnym
rodziców jako warunku udzielenia chrztu ich dziecku to skończę
jakiekolwiek dyskusje...
nie ukrywam się pod pseudonimem - po prostu nie miałam i nie mam w
zwyczaju podpisywac się w internecie pełnym imieniem i nazwiskiem

raks5 - nie pcham się do kościoła - walczę o chrzest dla dziecka;
jeśli poczytasz dokładnie to zobaczysz, ze w żadnym swoim poście nie
krytykuję kościoła tylko decyzję jednego człowieka
nic więcej nie napiszę bo nic właściwie więcej tu nie ma
poza tym musze kąpać małą

[raks5]

manala napisała:
> raks5 - nie pcham się do kościoła -


za "pchanie się" przeprosiłem, a poza tym nie bierz tego do siebie. Chodzi mi
bardziej ogólnie, bo za każdym razem jak się pojawia temat kościoła, to znajduje
się dziesięciu doradców, co kościół powinien robić, jak się zachowywać, co
wyznawać itd.,
jeśli poczułaś się urażona, to jeszcze raz przepraszam

[aro333]

Raks , czy Ty napewno wiesz poco jest chrzest? Przeczytaj co
napisales o odmowie i dlaczego. Mnie zawsze uczono , że chrzest nie
jest do obietnicy wychowania dobrego katolika przez rodziców , tylko
całkiem do czego innego.Zastanów sie dlaczego chrzci się dziecko w
momencie gdy jest umierające, czy pyta się wtedy rodziców czy go
dobrze wychowają , czy poprostu sie chrzci bo to jest do czego
innego potrzebne. I nie pouczam tylko chybga nie trafnie opisales
sens tego sakramentu.

[fafqlec]

Jeśli jesteś członkiem Kościoła to akceptujesz "katalog" sakramentów, wśród
których jest też sakrament małżeństwa. Chcesz aby Twoje dziecko było członkiem
Kościoła czyli uznawało jego naukę, podczas gdy sama tej nauki nie akceptujesz,
żyjąc bez ślubu kościelnego. Dlatego moim zdaniem ksiądz ma prawo mieć
wątpliwości co do wychowania dziecka zgodnie z nauką Kościoła.

[emti1]

Jedna rzecz...
Nawet nie zdajecie sobie sprawy przez jakie pieklo i szykanowanie przechodzi pozniej taki maluch...pieklo stworzone przez swych rowiesnikow w przedszkolu czy szkole.

Warto o tym najpierw pomyslec znim zacznie sie medrkowac o wierze,sakramentach itp

[pawelek.mar]

emti1 napisał:

>
> Nawet nie zdajecie sobie sprawy przez jakie pieklo i szykanowanie
przechodzi po
> zniej taki maluch...pieklo stworzone przez swych rowiesnikow w
przedszkolu


hmmm, sądzisz że w przedszkolu dzieci zadają sobie pytania w stylu:
Krzysiu, czy jesteś ochrzczony? :-)

[manala]

nie wiem czy jestem członkiem kościoła, jeśli tak to marnym
to,że nie mam ślubu kościelnego to nie wynik nieakceptacji tego
sakramentu tylko raczej niechęc do bycia hipokrytą; nie ukrywam, że
oddaliłam się od kościoła i mam problem ze swoją wiarą

pisałam jednak wcześniej, że rozumiem zobowiązania wynikające z
ochrzczenia dziecka i chcę aby M poznała Boga i kościół
tego chce również mój mąż
być może to niewiele ale niech nikt mi nie mówi, że ślub kościelny
rodziców jest gwarantem tego, iż dziecko z tego związku zostanie
rzeczywiście dobrze wychowane w wierze katolickiej
poza tym niewykluczone, że właśnie dziecko i obowiązek wobec niego
pozwoliłoby nam (jego rodzicom) zbliżyć się do kościoła

zastanawiam się dlaczego nie chce się nam dać szansy? my
przynajmniej chcemy spróbować a ksiądz odrzuca to dziecko odmawiając
mu dostępu do Boga
argument, że można poczekać aż dziecko będzie w stanie stanowić o
sobie jest nie fair - w podstawówce mała będzie wyrzutkiem
szykanowanym przez katolickie pociechy...za co? za jakieś mniej lub
bardziej świadome wybory jej rodziców?

na koniec dodam, że mój mąż pochodzi z bardzo katolickiej rodziny,
moja mama jest również praktykująca; nasi rodzice mieli ślub
kościelny a wychowali marnych katolików - tu nie ma reguł i gwarancji
jeśli pomimo swojej słabej wiary idę i proszę o chrzest dla mojego
dziecka to sygnał, że może chcę, żeby ona żyła inaczej...lepiej?

i nie chodzi mi o ceremonię i tak nie planowaliśmy 'wielkich'
chrzcin z obiadem gdzieś tam, itd...nawet rodzice męża pewnie by nie
przyjechali bo mieszkają bardzo daleko
to tyle ode mnie

[wredzioch]

manala napisała:

> nie wiem czy jestem członkiem kościoła, jeśli tak to marnym
> to,że nie mam ślubu kościelnego to nie wynik nieakceptacji tego
> sakramentu tylko raczej niechęc do bycia hipokrytą; nie ukrywam, że
> oddaliłam się od kościoła i mam problem ze swoją wiarą

Nie zabierałem głosu wcześniej ale akurat ta wypowiedź jest taka nielogiczna, że nie mogłem się powstrzymać. Generalnie uważam, że wszelkie świstki wymagane przez kościół to nieporozumienie. Z jednej strony mamy wierzyć ale nam już nie wierzą i musimy swoją wiarę udowadniać pisemnie. Nie o tym jednak.

Niestety z tego postu parę linijek niżej wynika, że jednak jesteś hipokrytką

>
> pisałam jednak wcześniej, że rozumiem zobowiązania wynikające z
> ochrzczenia dziecka i chcę aby M poznała Boga i kościół
> tego chce również mój mąż

Aby poznawać Boga w jakiejkolwiek wierze nie trzeba od razu tej wiary przyjmować np po to by nie zyć później w grzechu bez ślubu.

> poza tym niewykluczone, że właśnie dziecko i obowiązek wobec niego
> pozwoliłoby nam (jego rodzicom) zbliżyć się do kościoła

Wątpię. Z treści postu wynika, że raczej zadbasz o dobrą reputację dziecka

>
> zastanawiam się dlaczego nie chce się nam dać szansy? my
> przynajmniej chcemy spróbować a ksiądz odrzuca to dziecko odmawiając
> mu dostępu do Boga

Jak wyżej. Dziecko jest dzieckiem i nie sądze by chrzest w jakimkolwiek stopniu ograniczał dostęp do Boga. Ochrzcić mozna w każdym wieku

> argument, że można poczekać aż dziecko będzie w stanie stanowić o
> sobie jest nie fair - w podstawówce mała będzie wyrzutkiem
> szykanowanym przez katolickie pociechy...za co? za jakieś mniej lub
> bardziej świadome wybory jej rodziców?

Czyli slubu nie bo nie chce być hipokrytką ale chrzest tak bo dziecku będą dokuczać - toż to czysta hipokryzja od krórej się zastrzegałaś.


> na koniec dodam, że mój mąż pochodzi z bardzo katolickiej rodziny,
> moja mama jest również praktykująca; nasi rodzice mieli ślub
> kościelny a wychowali marnych katolików - tu nie ma reguł i gwarancji
> jeśli pomimo swojej słabej wiary idę i proszę o chrzest dla mojego
> dziecka to sygnał, że może chcę, żeby ona żyła inaczej...lepiej?

Z jednej strony nie brałaś ślubu bo uważasz że byłaby to hipokryzja, z jakiś powodów oddaliłaś się od wiary i uważasz siebie za marnego katolika ale jednak chciałabyś aby dziecku żyło się lepiej ????? Pokręcone masz myślenie bo wynika z niego że teraz świadomie zyje ci się gorzej.

Moja rada jest taka. Nie spiesz się - co nagle to po diable. Do I komuni jeszcze sporo czasu.

[manala]

wredzioch napisał: Czyli slubu nie bo nie chce być hipokrytką ale
chrzest tak bo dziecku będą doku
> czać - toż to czysta hipokryzja od krórej się zastrzegałaś.

nie widzę tu hipokryzji bo chrzest nie jest dla mnie tylko dla
dziecka; ona raczej nie ma 'dylematów moralnych' i jak każde dziecko
ma prawo do chrztu

wredzioch napisał: Pokręcone masz myślenie bo wynika z
> niego że teraz świadomie zyje ci się gorzej.

nie wiem czy świadomie, gdybym umiała inaczej to pewnie bym żyła, na
ten moment nie umiem

wredzioch napisał: Jak wyżej. Dziecko jest dzieckiem i nie sądze by
chrzest w jakimkolwiek stopniu
> ograniczał dostęp do Boga. Ochrzcić mozna w każdym wieku

wiesz w jakimś stopniu jednak ogranicza; chodziłbyś gdzieś gdzie Cię
nie chcieli? (mam tu na myśli kościół) uczęszczałbyś na religię
pomimo świadomości, że zostałeś odrzucony?
być może napiszesz, że droga do Boga nie wiedzie przez kościół i
pewnie będziesz miał rację ale fakt, faktem brak chrztu ogranicza

wredzioch napisał: Wątpię. Z treści postu wynika, że raczej zadbasz
o dobrą reputację dziecka

tego nie wiesz, ani ja tego nie wiem

[pawelek.mar]

manala napisała:

> nie wiem czy jestem członkiem kościoła, jeśli tak to marnym
> to,że nie mam ślubu kościelnego to nie wynik nieakceptacji tego
> sakramentu tylko raczej niechęc do bycia hipokrytą; nie ukrywam,
że
> oddaliłam się od kościoła i mam problem ze swoją wiarą

Manala, wybacz, przyznaję niewiele o Tobie wiem, ale na podstawie
tego w jaki sposób przedstawiasz się w tym wątku, uważam, że decyzja
o odmowie chrztu jest słuszna. (podkreslam, tylko na podstowanie
Twoich wypowiedzi)
Nie zgodzi się zapewne ze mną Aro, ale moje wyobrażenie o chrzcie
jest takie, że jeżeli podejmujemy za kogoś decyzję (w tym przypadku
za dziecko) musimy zagwarantować, że mamy zamiar wychowywać je
zgodnie z zasadami chrześcijańskimi. Jeżeli nie wyznajemy tych zasad
(a Ty moja droga ich nie wyznajesz) to nie możemy podejmowac takiej
decyzji za dziecko. Dziecko jak dorośnie, może zechce poznać
chrzescijańskie doktryny i samo podejmie decyzję, bez pomocy
kochających, na pewno wspaniałych, ale nie odpowiednich w kwestiach
religijnych przewodników, jakimi w konkretnie takim przypadku są
rodzice.
Wiem, że to wielu oburzy, ale pamiętajcie, że wynika to z tego, że
większości wydaje się, że wiarę należy dostosowywać do siebie, a nie
siebie do wiary.

Słuszne wydają się w tej sytuacji słowa Raksa...po co się w to
pchać, skoro chcemy wziąć z tego tylko to, co nam odpowiada....
To jest właśnie hipokryzja...

[aro333]

Oczywiście Aro się nie zgodzi. Nie bronie koleżanki gdyż nie mnie
oceniać jej czyny, nie nam osądzać jej postępowanie Panie i Panowie
Chrzescijanie. Zapominacie o jednym , od sądzenia jest Bóg a nie Wy.
To czy ktoś jest wierzący i w jakim stopniu to jego sprawa. Pytam
jeszcze raz ale tak konkretnie - zapomnieliście do czego służy
chrzest, czy tylko dalej będziecie oceniać innego blizniego ,
podawać paragrafy z kościelnych kanonów jak z kodeksu wykroczeń?
Proszęnie brać tego jako atak, nie zamierzam sie klucic , bardzo
zadko to czynię na forum. Tylko prosze , pomyslcie czego uczono Was
na temat podstawowych sakramentów, do czego one służą i poco one sa.
To przecież podstawa naszej wiary. Oczywiście ,chrzest to podjecie
za kogos w tym wypadku za mała istote, decyzji. Ale to jest
derugorzędne ,podstawa to.... no własnie co? Pamiętacie jeszcze to z
lekcji religii na poziomie podstawowym czy nie?

[komorka25]

bmstanislaw napisał:

> ... Nie czuję sie niczyim wrogiem, choć moja postawa wobec
> trudnych problemów z jakimi przychodzą ludzie może sprawiać takie
> wrażenie. Staram się jak najlepiej tłumaczyć swoje decyzje,
> oczywiście nie muszą one zawsze znaleźć zrozumienie. Kto
> stara się żyć w Kościele, Ewangelię czytać nie tylko wybiórczo
> oraz traktuje go nie jako instytucję usługową tylko wspólnotę
> powinien wiedzieć, że nie wszystko musi iść po naszej myśli.

Jasne, tyle, że kiedyś nie był ksiądz tak zasadniczy, przynajmniej
co do udzielania sakramentu chrztu. Znam przypadek ochrzczenia
dziecka, którego rodzice nie dość, że nie mieli ślubu koscielnego,
to nie mieli żadnego. Wtedy wydawało mi się, że ksiądz jest
bardziej "ludzki" niż "kościołowy". No, ale wtedy kościół nie miał
tak silnej pozycji i takiej zdolności wymuszania.

[krzycho1252]

I po co szukać wroga?
Z przepisów Katechizmu
"Chrzest jest sakramentem wiary. Wiara jednak potrzebuje wspólnoty
wierzących.
Każdy wierny może wierzyć jedynie w wierze Kościoła. Wiara wymagana
do chrztu nie jest wiarą doskonała i dojrzałą, ale zaczątkiem, który
ma się rozwijać. KKK 1253
Aby się mogła rozwijać łaska chrztu, potrzebna jest pomoc rodziców,
którzy stają się opiekunami życia powierzonego im przez Boga.
KKK 1251
Na tym także polega rola rodziców chrzestnych, którzy powinni być
głęboko wierzący, a także zdolni i gotowi służyć pomocą nowo
ochrzczonemu, zarówno dziecku, jak dorosłemu, na drodze życia
chrześcijańskiego. KKK 1255
A w Kodeksie prawa kanonicznego
"do godziwego ochrzczenia dziecka wymaga się:
aby zgodzili się rodzice lub przynajmniej jedno z nich ...
aby istniała uzasadniona nadzieja, że dziecko będzie wychowane po
katolicku;
jeśli jej nie ma, chrzest należy odłożyć zgodnie z postanowieniami
prawa partykularnego, powiadamiając rodziców o przyczynie. kan. 868
§ 1

[bambii]

"Spotkamy się kiedyś u studni
Takiej zwykłej - z kołowrotem
Woda w niej będzie chłodna
W świat uwierzymy z powrotem

Spotkamy się u studni
Być może że na drugim świecie
Bóg przecież jest łaskawy
I pewnie da nam tę pociechę "

SDM

[manala]

dziękuję wszystkim, którzy pisali w tym wątku, przeczytałam
wszystkie posty z uwagą

być może mam pokręcone myślenie lub po prostu miałam inne
wyobrażenie o kościele
chyba otworzyliście mi trochę oczy...rzeczywiście pacham się gdzieś
czego nie rozumiem i nie potrafię zrozumieć

smutno mi z powodu dziecka

chciałabym na tym zakończyć dyskusję

[krzycho1252]

Poezja jest wielka
"Szymborska Wisława
Niektórzy lubią poezję

Niektórzy- czyli nie wszyscy. Nawet nie większość wszystkich ale
mniejszość. Nie licząc szkół, gdzie się musi, i samych poetów,
będzie tych osób chyba dwie na tysiąc. Lubią- ale lubi się także
rosół z makaronem, lubi się komplementy i kolor niebieski, lubi się
stary szalik, lubi się stawiać na swoim, lubi sie głaskać psa.
Poezje- tylko co to takiego poezja. Niejedna chwiejna odpowiedź na
to pytanie już padła. A ja nie wiem i nie wiem i trzymam się tego
jak zbawiennej poręczy."

[misinka81]

Chyba trochę zeszliśmy z tematyki wątku. Tak mi się przynajmniej
wydaje, bo może powinniśmy sie zastanawiać, dlaczego jeden ksiadz
bez robienia problemów ochrzci dziecko, a drugi te problemy jednak
będzie widział.

[Gość: Jacek Jarocki]

To, że dwoje ludzi żyje bez ślubu i idzie drogą zatracenia nie znaczy że tą samą drogą musi iść ich dziecko. I dla tego wydaje mi się, że nikt nie ma prawa odmówić chrztu. W momencie chrztu za sprawą Ducha Świętego dusza dziecka staje się mieszkaniem Boga. Człowiek nie może decydować: tego ochrzczę tego nie. Księże Adamie czas się nawracać. Miłosierdzie boże nie zna granic ale nie wolno nam też zapominać o sprawiedliwości Boga.