Stadion Narodowy powstanie na cudzej ziemi

[tarura]

pomagał Janosikowi? kiedy? w 1710 r?

to w 1920 miałby ponad 200 lat

co to za bzdura?

Stadion Narodowy powstanie na cudzej ziemi

[Gość: antyfutro]

Ziemi, która weszła w posiadanie w wyniku zbrodniczej działalności producentów
futer, niemoralnej, nieetycznej i nagannej działalności!!

A może trzeba wypłacić odszkodowanie spadkobiercom niemieckich nazistów za
stworzenie muzeum na terenach ich obozu zagłady w Oświęcimiu?

"Dla zwierząt ludzie są nazistami" I.B.Singer

[Gość: Marcin]

Ty, antyfutro, nie bądz taki ekolog bo zaraz zaczniesz przekonywać
ludzi ze to grzech jeździć samochodem bo spaliny idą do atmosfery :)
Zamiast pisać takie bzdury to być ropę z Wisły pozbierał.
Kiedyś były inne czasy i nie było cudownych goretexów w których
można pobiegać po lesie.

Może i bzdura, ale jak pokombinują to zablokują

[h5n1_kaczory]

"Nie sądzę, by mogły pokrzyżować plany inwestycji. Skarb państwa w
pełni dysponuje tym terenem. Jeśli ktoś ma roszczenia, może ich
dochodzić."
Skoro jeden szalony ekolog zablokował skutecznie budowę obwodnicy
Augustowa, to ci ludzie też mogą zablokować budowę "Narodowego
Koszyka". Wystarczy, że nie będą wprost dochodzić swoich roszczeń, a
zamiast tego będa zaskarżać każdą decyzję, każdy etap tej
inwestycji, powołując sie choćby na brak opinii dotyczącej wpływu
budowy na środowisko w oparciu o projekt Natura2000. Cała dolina
Wisły należy do tego projektu. Wykonawca zamiast budować stadion
będzie musiał udowodnić, że np. kretom żyjącym na tym terenie nie
zaszkodzi fakt wbicia ponad dwóch tysięcy pali pomiędzy ich norki,
itp. I na nic się zda mówienie, że "skarb państwa w pełni dysponuje
tym terenem".

Jak teraz wyglada ta histeria sprzed dwoch miesiec

[Gość: miu]

Jak teraz wyglada ta histeria sprzed dwoch miesiecy, wywolana przez
PiS i bezmyslnych dziennikarzy, ze stadion moze tylko stanac w
scislym centrum miasta, bo "juz wszystko jest przygotowane", kiedy
Hanna Gronkiewicz Waltz chciala przeniesc caly ten cyrk za miasto,
zeby uratowac dwa miliony warszawiakow od tragicznych korkow, ktore
co dwa tygodnie beda calkowicie paralizowac Warszawe?!!!!!!!!!

Stadion Narodowy powstanie na cudzej ziemi

[Gość: twister]

no to juz wiemy czemu wybrali taka lokalizacja - teraz tylko wystarczy szybko
zaplacic kosmiczne odszkodowanie ktore zadowoli bylych wlascicieli - bo przeciez
czas nagli :)

Stadion Narodowy powstanie na cudzej ziemi

[perculator]

To tak jakbysmy wystapili z roszczeniami o posiadlosci w Wilnie,
albo Niemcy o posiadlosci na Pomorzu.
Przeciez to byly konsekwencje II wojny swiatowej!

A ponadto co na to prawo "zasiedzenia"
Takie zadania natychmiast powinny byc odrzucone jako frywolne i nie
robic im w gazecie bezplatnej reklamy

[Gość: On]

[Gość: On]

Zasiedzenie? Czyli stadion należy do kupców.

Prawidłowo!!!!

[Gość: Thor]

Dekretem bieruta ziemia została odebrana prawowitym właścicielom i
państwo powinno ja oddać lub wypłacić odszkodowanie według rynkowych
stawek. Ponadto proces ciągnie się od kilkunastu lat.
Wrazie czego jest jeszcze trybunał w strasburgu.

Mści się brak reprywatyzacji

[Gość: K0pytko]

Odwlekajmy reprywatyzacje o kolejne 20 lat. Będzie więcej takich kwiatków.

Stadion Narodowy powstanie na cudzej ziemi

[Gość: zwr]

No to z powodu roszczeń kilku osób nie będzie stadionu? A to ci
heca! W naszym kraju NIC sie nie uda przez takich ludzi.

[Gość: wobo1704]

A do czego Ci potrzebny ten stadion?

[Gość: banan]

jesteś nie w pełni władz umysłowych czy udajesz?

[Gość: zeen]

ja tez nie bardzo wiem po co komu ten stadion...

Sam jesteś heca

[Gość: Lemur]

Gość portalu: zwr napisał(a):

> No to z powodu roszczeń kilku osób nie będzie stadionu? A to ci
> heca! W naszym kraju NIC sie nie uda przez takich ludzi.

To nie przez takich ludzi, tylko przez matołów z Wiejskiej.
Jakim cudem wolna Polska nie rozliczyła się ze swoimi obywatelami z majątku,
który im ukradło komunistyczne państwo, tego nie mogę pojąć. Własność jest
święta i gdyby te pseudo-elity nie zajmowały się napychaniem własnych kieszeni
tylko służbą w interesie narodu, który ich wybrał, na pewno takich problemów by
nie było.

Temat rzeka

[Gość: jenny]

Dlaczego panstwo polskie musi oddac a prywatne zasiedzenie jest po
15 latach i w ten sposob stracilam plac ktory byl po prostu
pusty.Zagarneli go sasiedzi tego placu.Mamy zle prawo w kraju.Niemcy
opuszczali swoje domostwa i szli tam gdzie bylo im lepiej a teraz im
sie tez duzo nieruchomosci oddaje.Trzeba zmienic prawo i nie okradac
polskiego narodu.

Lem miał rację...

[coresack]

Jak tak czytam te komentarze to przypomina mi się cytat z Lema
"Nie wiedziałem, że na świecie jest tylu idiotów dopóki nie zajrzałem do internetu"

jakie 15 lat zasiedzenia?
czytał ktoś z was o problemach związanych z dekretem waszawskim?
Jakie złe prawo.....
ręce opadająi aż nie chce się was dalej czytać.

Grunt jest własnością Skarbu Państwa, dużo zalezy od tego jak wyglądało "przejęcie" tej nieruchomości w latach 40 i jeszcze kilku innych spraw, ale co wy tam wszystko wiedzący będziecie sie w to zagłębiać. Lepiej szczekać, kłapać ozorkiem i narzekać.

ech...

Niech spadają na bambus.

[Gość: Ratt]

Stadion Narodowy powstanie na cudzej ziemi

[Gość: Marcin]

Dla mnie to skandal. Jak to można się tak rozporządzać cudzą
własnością? Wniosek o rekompensate dawno złożony a Państwo prawa
pozwala sobie na takie ordynarne bezprawie!
To taki sam absurd jak przepis, że w czasie wojny wojsko może
rekwirować różne rzeczy, np. samochody terenowe.
Wyobraźcie teraz sobie że kupujesz sobie np. toyote Land Cruiser a
skoro nasze wojska są w Iraku a Twoje auto to auto terenowe to
rekwirują i się nim rozporządzają!
Bzdura!

Nie bzdura tylko tak jest i słusznie!

[mil1231]

Państwo jest ważneijsze od interesu jakiegoś tam warchoła jak ty

[Gość: Marcin]

I tylko na tyle Cię stać? :)
Dlaczego slusznie? Masz jakieś racjonalne argumenty za tym zeby
okradać ludzi?
Jeśli tak, to nie to żebym Ci źle życzył, ale jesteś złym człowiem i
mam nadzieję że kiedyś spotka Cię sytuacja, gdy ktoś zabierze Ci dom
i powie że "tak jest słusznie" bo np. będzie się z tego miejsca
świetnie patrzeć na gwiazdy :)
Pozdrawiam
Marcin

Stadion Narodowy powstanie na cudzej ziemi

[Gość: gość portalu]

Aż tylu się znalazło naiwnych, którzy uwierzyli w ten artykuł? Tylko autor
pierwszego postu zachował przytomność umysłu i nie dał się wkręcić.
A nuż kiedyś pewnego dnia naczelny zacznie czytać komentarze do artykułu i
wywali takich dziennikarzy jak p. Zubik na zbity pysk za pisanie bajek.

Stadion Narodowy powstanie na cudzej ziemi

[e-pedro]

To bardzo dobra sytuacja,pozwoli wyjść min.sportu z inwestycją z
miasta.Popegeerowskie tereny we wsi Łomna/na trasie Modlin-Warszawa/aż się o to
proszą.W Modlinie ma powstać lotnisko,a wtedy to już za chwilę Warszawa pomknie
w tamtym kierunku.

[Gość: Miś]

To chyba dobrze? Rozwinie się lotnisko w Modlinie i okoliczne
miejscowości.
Na ursynowie juz brakuje miejsca a jak dodatkowo ma byc stadion w
Gdansku to dodatkowy atut.
Ale jak znam nasze panstwo to i tak w brew prawu nic sie nie zmieni
i wybuduja

Plan W-wy z 1939 "Tereny wystawowe"

[felicjan15]

Czyzby rodzina została skrzywdzona przez Starzyńskiego? Cały obszar
między al. Poniatowskiego, al. Zieleniecką, torami kolejowymi i
drogą nad Wisłą figurują na mapie z 1939 roku jako Tereny
wystawowe. Nie zaznaczono tam żadnych budynków.

Niech k... spróbują zablokować to im z dupy garaż

[mil1231]

zrobimy...niech to zero spróbuje coś mieszać!

[Gość: znow ja]

idz spac prostaczku :). niech sobie i buduja na miejscu stadionu X
lecia, tylko niech w koncu zaplaca wlascicielom za ten teren.
mi tam tez pasuje stadion, ale mylisz dwie kwiestie. przemysl.

No to wiemy że SN nie powstanie

[bloody_rabbit]

[pos3gacz]

tarura napisała:

> pomagał Janosikowi? kiedy? w 1710 r?
> to w 1920 miałby ponad 200 lat
> co to za bzdura?
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
Jaki Janosik???Już widzę jak postać z ludowej legendy ożywa.
O czym Wy opowiadacie???

[dorsai68]

jeśli stadion ma powstać w niecce, to mało prawdopodobne, by powstał na tej działce z roszczeniami, skoro autor napisał "Dziś o ogromny teren w sąsiedztwie stadionu stara się kilkoro spadkobierców obojga właścicieli".

Inna sprawa, że patrzę właśnie na fotoplan z 1935 roku i ortofotomapę z 1945. Na zdjęciach widoczne są wyraźnie DWA boiska. Jedno, mniej więcej w miejscu gdzie obecnie jest boisko treningowe, drugie, przy Al. Zielenieckiej. Reszta to treny zielone.
Państwo Arpad Chowańczak i Aurelia Czarnowska byli właścicielami dwóch boisk?

A dojazdy parkingi i inna infrastruktura?

[junk92508]

> jeśli stadion ma powstać w niecce, to mało prawdopodobne, by powstał
> na tej działce z roszczeniami, skoro autor napisał "Dziś o ogromny
> teren w sąsiedztwie stadionu stara się kilkoro spadkobierców obojga
> właścicieli".

A parkingi? dojazdy? infrastruktura? stadion to nie wszystko...

Budowanie na kradzionym nie jest dobrym pomysłem...

Choć generalnie stadion w centrum i to mały to ciężki idiotyzm...

[Gość: jaon80]

idiotyzm...moze i tak, uwzgledniajac ze tak czy owak trybunal ue w
koncu kaze wyplacic odszkodowanie, a jak teren bedzie wiecej warty
to bedzie wieksze :)
czyli dobrze mowisz, idiotyzm :) chyba ze to celowe dzilanie zeby
wypacic wieksze odszkodowanie. ale wtedy pare osob da za to glowe. i
dobrze!

do argentyny to naziści uciekali...

[Gość: brutek]

wiec wtf?

[Gość: sratytaty]

taaa, nazisci, tylko nie w tym okresie czlowieniu, wejdz na nasza-
klasa.pl i odnajdz prymusa z historii :D

No to se pograliśmy w piłkę.

[tw.zenek]

Oddajmy te Mistrzostwa Włochom, póki jeszcze nie jest za późno - oni nie mają
problemów z Arpadami, mimo, że przeżyli 30 lat faszyzmu. A my tylko 40 lat
komunizmu.

Stadion Narodowy powstanie na cudzej ziemi

[Gość: dzikus]

Hej autochtoni z polskich stepów.
Po co tyle gadacie. W tym kraju kazdy ma swoje zdanie i nikt z nikim
sie nie liczy. Jezeli będziemy sobą sami zarządzac, nic z tego nie
wyjdzie. Nie dorośliśmy do demokracji. Nami trzeba rządzić mocną
ręką.
Trzeba nas za pysk chwycić, żebyśmy coś konstruktywnego wykrzesali.
Popatrzmy co by się działo z naszą drużyną piłkarską gdyby nie
obcokrajowiec. Mam nadzieję, że kiedyś sprawa sama się rozwiąże,
kiedy wchłonie nas Europa. Pa pa

Stadion Narodowy powstanie na cudzej ziemi

[chowanczak]

Nieznana historia prawowitych właścicieli gruntu Stadionu
Dziesięciolecia - rodziny Chowańczaków.

Grunt, o którym mowa był kupiony przez mojego pradziadka Arpada
Chowańczaka.
Arpad urodził się w Tatrach. Podobno jego przodkowie przechowywali
sławnego Janosika, (niektórzy historycy piszą, że nie tylko go
ukrywali ale też byli częścią jego grupy).
Jako bardzo młody chłopiec zaczął pracę w rzemiośle futrzarskim a
jego jedynym kapitałem była własna praca.
Wynajął pokój od rodziny Potockich na Krakowskim Przedmieściu 17. Z
czasem jego firma przekształciła się w największą firmę futrzarską w
Polsce. Niektóre osoby twierdziły nawet, że była największą w
Europie.
Do klientów firmy należeli: Pola Negri, Lola Halama, Eugeniusz Bodo,
Mary Mrozińska, Prezydent Ignacy Mościcki, Ambasador Polski w
Stanach Zjednoczonych Józef Potocki , Ambasador Wielkiej Brytanii w
Warszawie, sir Howard Kennan, postacie z rządu i inne osobistości.
Firma eksportowała do Stanów Zjednoczonych, Kanady, Anglii i do Chin.
Firma stale rosła, zakupiła od Potockich skrzydlo pałacu, otworzyła
swój bank, budowała kamienice, miała swoją flotę wozów i robiła to
co dziś można nazwać “delivery” futer. Jednocześnie promowała i
wspierała polską kulturę i polskich artystów.
Ale co najważniejsze, zawsze bardzo troszczyła się o dobrobyt swoich
pracowników.
Gdy przyjechałem do Polski, poznałem wiele osób, których przodkowie
pracowali w firmie mojego pradziadka, między innymi Pan Inżynier
Janusz Okoń (bohater Powstania Warszawskiego). Spotkanie z nim było
bardzo wzruszające. Podczas Powstania był małym chłopcem i walczył
(jako łącznik) pod rozkazami Pułkownika Tyszkiewicza,
pseudonim “Góral”, który bronił willi mojego pradziadka na
Mokotowie, obecnie przy ul. Morskie Oko. Właśnie jego ojciec
pracował w firmie mojego dziadka. Wzruszające były jego opowiadania
i opinie przekazane na temat firmy Chowańczaka. Ojciec pana
inżyniera czuł się dumny z faktu, że tam pracował.
Arpad Chowańczak zmarł w 1949 r. Jego rzeźba znajduje się w sali
wielkich Polaków w Muzeum Alfonsa Karnego.
Syn Arpada, Jan Daniel - mój dziadek, już jako młodzieniec brał
czyny udział w ruchach wyzwoleńczych Narodu Polskiego i za
działalność w organizacjach niepodległościowych został aresztowany
i uwięziony w 1916 r.
Zanim wybuchła II wojna światowa The Overseas Bank of London starał
się przekonać mego dziadka, by ewakuował kapitał z Polski i wyjechał
z rodziną.
Jego odpowiedź była kategoryczna: “nie wyciągnę grosza z Polski i
tym bardziej wtedy kiedy ojczyzna ich najbardziej potrzebuje”.
Po wybuchu wojny Jan Daniel organizował obronę Warszawy u boku
Prezydenta Stefana Starzyńskiego.
Już po kapitulacji Warszawy przy pewnej okazji oficer Wermachtu
sugerował mu: “Twój syn bardzo dobrze by wyglądał w niemieckim
mundurze”. Jak zawsze jego odpowiedź była stanowcza: “Mój syn będzie
używał tylko mundur Wojska Polskiego”. Podczas okupacji zorganizował
komplety, ukrywał ludzi ściganych przez Gestapo, między innymi dużo
rodzin pochodzenia żydowskiego. Wykupywał zakładników i przed
Powstaniem Warszawskim skupywał wielkie ilości broni od
skorumpowanych żołnierzy niemieckich wracających z Frontu
Wschodniego.
Podczas Powstania Warszawskiego Jan Daniel został wzięty do obozu
koncentracyjnego w Buchenwaldzie, ponieważ nie chciał współpracować
z Niemcami był torturowany, szczuty psami, zmarł na skutek gangreny
w 1949 roku.
W uznaniu jego działań Stowarzyszenie Żydowsko Polskie w Argentynie
w osobie Pana Dr. Marcosa Resnizky’ego wszczęło postępowanie w
instytucie Yad Vashem w Izraelu aby zostało zasadzone drzewo jego
imienia w Alei Sprawiedliwych.
Dzieci Jana Daniela: Anna i Stanislaw Chowańczakowie
(www.polish-heroes.org/paginas/heroes-pol.html) również
walczyli w szeregach A. K. Anna z pseudonimem „Anka” służyła jako
sanitariuszka i goniec. Została wzięta jako zakładniczka przez
Niemców w Hotelu Bristol, następnie uciekła z obozu w Pruszkowie.
W swoich wspomnieniach Generał Tadeusz Komorowski, wymienia ją jako
osobę, która zawiadomiła go, że jego żona żyje. Stanisław przystąpił
do konspiracji w roku 1940 mając 15 lat. Otrzymał
pseudonim „Szczeniak”, ale kiedy podrósł uzyskał pseudonim „Jan” na
cześć ojca. Podczas okupacji skończył liceum ogólnokształcące po
kryjomu w liceum im. Mikołaja Reja. W A. K. studiował też jako uczeń
Szkoły Podchorążych. Jego pierwszą misją było odzyskanie i transport
uzbrojenia ukrytego przez Wojsko Polskie w 1939 roku. W pewnym
momencie, gdy przenosił karabin Mauser ukryty w paczce, pakunek
rozpadł się i broń wypadła na ulicę, było to na Krakowskim
Przedmieściu i tylko cudem nie zostało zauważone przez Niemców. W
roku 1943 dostarczał pomoc dla Żydów w getcie. Później powierzono
mu niebezpieczną misję szpiegowania ruchów Gestapo. W roku 1944
walczył w Powstaniu Warszawskim, w pierwszym ataku na fortecę
żandarmerii niemieckiej. Jeden z wybuchów był tak silny, że przez
długi czas nie mógł podnieść głowy z ziemi, pomimo tego nie bał się
rzucać na czołgi niemieckie butelek z benzyną, Jego mocna budowa i
siła fizyczna pozwalały mu przenosić rannych podczas niemieckiego
ostrzału. Pod koniec Powstania sam został ranny.
W ostatnich dniach Powstania sekcja mojego ojca miała
nieprawdopodobne straty. Mój ojciec został jej dowódcą. Po ewakuacji
Mokotowa wszedł ze swoimi ludźmi do kanałów. Mało o tym opowiadał,
jednak słyszałem, że gdy wyszedł miał być rozstrzelany przez
Gestapo.
Jakimś cudem oficer z Wermachtu, nie godzący się z metodami Gestapo,
przeciwstawił się egzekucji.
Przeszło 60 lat od tego wydarzenia, dwa lata temu dostałem od
Pułkownika Eugeniusza Ajewskiego (bohater Powstania Warszawskiego,
który znał całą moją rodzinę) dokładną relację przejścia kanałami i
morderstwa 120 Polaków na ul. Dworkowej, już po kapitulacji.

Ojciec trafił do Pruszkowa. Potem został zabrany do obozu jeńcow w
Sandbostel.
Tam bardzo schudł (najgrubszą częścią jego nogi było kolano). Głód
wpłynął negatywnie na jego zdrowie i wzrok. Jakiś czas potem
otrzymał paczki z Czerwonego Krzyża i to trochę pomogło w odzyskaniu
sił. Przy pewnej okazji kiedy jeden ze strażników zobaczył, że on i
jego towarzysze wykonywali prace powiedział im: “Wy Polacy jesteście
leniwi nie nadajecie się do pracy”, po czym pokazał im jak pracę tę
wykonałby on sam. Wtedy Stanisław odparł, że podziwia jak on ją
wykonuje i że oni się jeszcze nie nauczyli pracować w ten sposob.
Wartownik bardzo się ucieszył pochwałą i sam skończył czyszczenie
całego baraku. Po pewnym czasie grupa starszych więźniów postanowiła
uciec i Stanislaw z nimi. W czasie zmiany straży rozbroili opiekunów
i uciekli. Stanisław opowiadał, że kiedy alianci bombardowali, na
niebie było tyle samolotów, że zasłaniały słońce. W miastach, nad
którymi przelatywały bombowce zostawały tylko kupy gruzów. W roku
1994 podczas obchodów 50 -lecia Powstania Warszawskiego Stanisław
spotkał się z osobą, która właśnie zaplanowała tę ucieczkę i wtedy
zapytał się go “Ja jestem bardzo wdzięczny ześ mnie włączył do tej
grupy uciekinierów, ale mógłbyś mi powiedzieć dlaczego mnie właśnie
wybrałeś?” Ten człowiek popatrzył się na niego i z uśmiechem
odpowiedział “Byliśmy dosyć blisko od wojska alianckiego i ty
byłeś jedynym mówiącym poprawnie po angielsku i francusku”. Po
wojnie Stanisław studiował ekonomię w Belgii skąd przyjechał do
Argentyny. Dopóki nie opanował języka był zmuszony do pracy jako
robotnik budowlany aby zarobić na życie.
W Argentynie założył rodzinę i własną firmę.
Nie mógł wrócić do Polski aż do roku 1987 gdyż było zagrożone jego
życie.

Przedst

Stadion Narodowy powstanie na cudzej ziemi

[Gość: Andrzej Chowanczak]

Nieznana historia prawowitych właścicieli gruntu Stadionu
Dziesięciolecia - rodziny Chowańczaków.

Grunt, o którym mowa był kupiony przez mojego pradziadka Arpada
Chowańczaka.
Arpad urodził się w Tatrach. Podobno jego przodkowie przechowywali
sławnego Janosika, (niektórzy historycy piszą, że nie tylko go
ukrywali ale też byli częścią jego grupy).
Jako bardzo młody chłopiec zaczął pracę w rzemiośle futrzarskim a
jego jedynym kapitałem była własna praca.
Wynajął pokój od rodziny Potockich na Krakowskim Przedmieściu 17. Z
czasem jego firma przekształciła się w największą firmę futrzarską w
Polsce. Niektóre osoby twierdziły nawet, że była największą w
Europie.
Do klientów firmy należeli: Pola Negri, Lola Halama, Eugeniusz Bodo,
Mary Mrozińska, Prezydent Ignacy Mościcki, Ambasador Polski w
Stanach Zjednoczonych Józef Potocki , Ambasador Wielkiej Brytanii w
Warszawie, sir Howard Kennan, postacie z rządu i inne osobistości.
Firma eksportowała do Stanów Zjednoczonych, Kanady, Anglii i do Chin.
Firma stale rosła, zakupiła od Potockich skrzydlo pałacu, otworzyła
swój bank, budowała kamienice, miała swoją flotę wozów i robiła to
co dziś można nazwać “delivery” futer. Jednocześnie promowała i
wspierała polską kulturę i polskich artystów.
Ale co najważniejsze, zawsze bardzo troszczyła się o dobrobyt swoich
pracowników.
Gdy przyjechałem do Polski, poznałem wiele osób, których przodkowie
pracowali w firmie mojego pradziadka, między innymi Pan Inżynier
Janusz Okoń (bohater Powstania Warszawskiego). Spotkanie z nim było
bardzo wzruszające. Podczas Powstania był małym chłopcem i walczył
(jako łącznik) pod rozkazami Pułkownika Tyszkiewicza,
pseudonim “Góral”, który bronił willi mojego pradziadka na
Mokotowie, obecnie przy ul. Morskie Oko. Właśnie jego ojciec
pracował w firmie mojego dziadka. Wzruszające były jego opowiadania
i opinie przekazane na temat firmy Chowańczaka. Ojciec pana
inżyniera czuł się dumny z faktu, że tam pracował.
Arpad Chowańczak zmarł w 1949 r. Jego rzeźba znajduje się w sali
wielkich Polaków w Muzeum Alfonsa Karnego.
Syn Arpada, Jan Daniel - mój dziadek, już jako młodzieniec brał
czyny udział w ruchach wyzwoleńczych Narodu Polskiego i za
działalność w organizacjach niepodległościowych został aresztowany
i uwięziony w 1916 r.
Zanim wybuchła II wojna światowa The Overseas Bank of London starał
się przekonać mego dziadka, by ewakuował kapitał z Polski i wyjechał
z rodziną.
Jego odpowiedź była kategoryczna: “nie wyciągnę grosza z Polski i
tym bardziej wtedy kiedy ojczyzna ich najbardziej potrzebuje”.
Po wybuchu wojny Jan Daniel organizował obronę Warszawy u boku
Prezydenta Stefana Starzyńskiego.
Już po kapitulacji Warszawy przy pewnej okazji oficer Wermachtu
sugerował mu: “Twój syn bardzo dobrze by wyglądał w niemieckim
mundurze”. Jak zawsze jego odpowiedź była stanowcza: “Mój syn będzie
używał tylko mundur Wojska Polskiego”. Podczas okupacji zorganizował
komplety, ukrywał ludzi ściganych przez Gestapo, między innymi dużo
rodzin pochodzenia żydowskiego. Wykupywał zakładników i przed
Powstaniem Warszawskim skupywał wielkie ilości broni od
skorumpowanych żołnierzy niemieckich wracających z Frontu
Wschodniego.
Podczas Powstania Warszawskiego Jan Daniel został wzięty do obozu
koncentracyjnego w Buchenwaldzie, ponieważ nie chciał współpracować
z Niemcami był torturowany, szczuty psami, zmarł na skutek gangreny
w 1949 roku.
W uznaniu jego działań Stowarzyszenie Żydowsko Polskie w Argentynie
w osobie Pana Dr. Marcosa Resnizky’ego wszczęło postępowanie w
instytucie Yad Vashem w Izraelu aby zostało zasadzone drzewo jego
imienia w Alei Sprawiedliwych.
Dzieci Jana Daniela: Anna i Stanislaw Chowańczakowie
(www.polish-heroes.org/paginas/heroes-pol.html) również
walczyli w szeregach A. K. Anna z pseudonimem „Anka” służyła jako
sanitariuszka i goniec. Została wzięta jako zakładniczka przez
Niemców w Hotelu Bristol, następnie uciekła z obozu w Pruszkowie.
W swoich wspomnieniach Generał Tadeusz Komorowski, wymienia ją jako
osobę, która zawiadomiła go, że jego żona żyje. Stanisław przystąpił
do konspiracji w roku 1940 mając 15 lat. Otrzymał
pseudonim „Szczeniak”, ale kiedy podrósł uzyskał pseudonim „Jan” na
cześć ojca. Podczas okupacji skończył liceum ogólnokształcące po
kryjomu w liceum im. Mikołaja Reja. W A. K. studiował też jako uczeń
Szkoły Podchorążych. Jego pierwszą misją było odzyskanie i transport
uzbrojenia ukrytego przez Wojsko Polskie w 1939 roku. W pewnym
momencie, gdy przenosił karabin Mauser ukryty w paczce, pakunek
rozpadł się i broń wypadła na ulicę, było to na Krakowskim
Przedmieściu i tylko cudem nie zostało zauważone przez Niemców. W
roku 1943 dostarczał pomoc dla Żydów w getcie. Później powierzono
mu niebezpieczną misję szpiegowania ruchów Gestapo. W roku 1944
walczył w Powstaniu Warszawskim, w pierwszym ataku na fortecę
żandarmerii niemieckiej. Jeden z wybuchów był tak silny, że przez
długi czas nie mógł podnieść głowy z ziemi, pomimo tego nie bał się
rzucać na czołgi niemieckie butelek z benzyną, Jego mocna budowa i
siła fizyczna pozwalały mu przenosić rannych podczas niemieckiego
ostrzału. Pod koniec Powstania sam został ranny.
W ostatnich dniach Powstania sekcja mojego ojca miała
nieprawdopodobne straty. Mój ojciec został jej dowódcą. Po ewakuacji
Mokotowa wszedł ze swoimi ludźmi do kanałów. Mało o tym opowiadał,
jednak słyszałem, że gdy wyszedł miał być rozstrzelany przez
Gestapo.
Jakimś cudem oficer z Wermachtu, nie godzący się z metodami Gestapo,
przeciwstawił się egzekucji.
Przeszło 60 lat od tego wydarzenia, dwa lata temu dostałem od
Pułkownika Eugeniusza Ajewskiego (bohater Powstania Warszawskiego,
który znał całą moją rodzinę) dokładną relację przejścia kanałami i
morderstwa 120 Polaków na ul. Dworkowej, już po kapitulacji.

Ojciec trafił do Pruszkowa. Potem został zabrany do obozu jeńcow w
Sandbostel.
Tam bardzo schudł (najgrubszą częścią jego nogi było kolano). Głód
wpłynął negatywnie na jego zdrowie i wzrok. Jakiś czas potem
otrzymał paczki z Czerwonego Krzyża i to trochę pomogło w odzyskaniu
sił. Przy pewnej okazji kiedy jeden ze strażników zobaczył, że on i
jego towarzysze wykonywali prace powiedział im: “Wy Polacy jesteście
leniwi nie nadajecie się do pracy”, po czym pokazał im jak pracę tę
wykonałby on sam. Wtedy Stanisław odparł, że podziwia jak on ją
wykonuje i że oni się jeszcze nie nauczyli pracować w ten sposob.
Wartownik bardzo się ucieszył pochwałą i sam skończył czyszczenie
całego baraku. Po pewnym czasie grupa starszych więźniów postanowiła
uciec i Stanislaw z nimi. W czasie zmiany straży rozbroili opiekunów
i uciekli. Stanisław opowiadał, że kiedy alianci bombardowali, na
niebie było tyle samolotów, że zasłaniały słońce. W miastach, nad
którymi przelatywały bombowce zostawały tylko kupy gruzów. W roku
1994 podczas obchodów 50 -lecia Powstania Warszawskiego Stanisław
spotkał się z osobą, która właśnie zaplanowała tę ucieczkę i wtedy
zapytał się go “Ja jestem bardzo wdzięczny ześ mnie włączył do tej
grupy uciekinierów, ale mógłbyś mi powiedzieć dlaczego mnie właśnie
wybrałeś?” Ten człowiek popatrzył się na niego i z uśmiechem
odpowiedział “Byliśmy dosyć blisko od wojska alianckiego i ty
byłeś jedynym mówiącym poprawnie po angielsku i francusku”. Po
wojnie Stanisław studiował ekonomię w Belgii skąd przyjechał do
Argentyny. Dopóki nie opanował języka był zmuszony do pracy jako
robotnik budowlany aby zarobić na życie.
W Argentynie założył rodzinę i własną firmę.
Nie mógł wrócić do Polski aż do roku 1987 gdyż było zagrożone jego
życie.

Przedst