Z. Kubiak - wspomnienie

[lupus.lupus]

Wróciłem niedawno i z wielkim żalem przyjąłem wiadomość o śmierci Z. Kubiaka.
To był wyjątkowy człowiek, pisarz, XX wieczny obywatel rzymski Sława dotarła
do niego za późno. Miałem zaszczyt brać udział w spotkaniu autorskim "Piękna
i goryczy Europy" i mam podpisany egzemplarz. Warto również pamiętać jak
potraktowała go "Gazeta" upokarząjąc go przyznaniem nagrody Nike
słabiutkiemu "Pieskowi przydrożnemu" Miłosza podczas gdy wszyscy wiedzieli,
że ta nagroda należy się epokowej "Mitologii". "Gazecie" nie spodobała się
niepodległościowa postawa Kubiaka w latach 50 - był wyrzucony z uczelni,
zresztą klasycyści są zawsze niebezpieczni.
Pamiętajmy jednak o fantastycznych przekładach Kubiaka. Właśnie to dzięki
niemu pokochałem Kawafisa Konstandinosa.
Żegnam Cię właśnie Kawafisem obywatelu rzymski, kolejny odchodzący Obrońco
Miasta.Zaznaj wiecznego spokoju na Polach Elizejskich.

"Wracaj często i zagarniaj mnie,
uczucie, które kocham, wracaj i mnie zagarniaj
gdy się roznieca w ciele pamięć
we krwi pulsuje dawne pragnienie,
gdy wargi i skóra pamiętają,
a rękom się zdaje, że dotykąją znów.
Wracaj często i mnie zagarniaj w nocy
gdy wargi i skóra pamiętają..."

[katarsis]

lupus.lupus napisał:

Wracaj często i zagarniaj mnie,
> uczucie, które kocham, wracaj i mnie zagarniaj
> gdy się roznieca w ciele pamięć
> we krwi pulsuje dawne pragnienie,
> gdy wargi i skóra pamiętają,
> a rękom się zdaje, że dotykąją znów.
> Wracaj często i mnie zagarniaj w nocy
> gdy wargi i skóra pamiętają..."

To doprawdy piękne. Pozwolę sobie na przyłączenie do upamiętnienia twórczości
świetnego pisarza i tłumacza.

[Gość: homo]

To On - Romantyk, przyprowadził do mego mieszkania Wiliama Blaka.I Blake został
w nim na zawsze, spiewając czasem pieśni, czasem recytujac poematy a czasem
pokazując mi swoje wspaniałe wstrząsające rysunki.
Wszystko dzięki Prof. Zygmuntowi Kubiakowi.Jestem mu wdzięczny i.... Panie
świeć nad jego duszą.

Tu mądra - poniżej - mowa Z. Kubika

www.recogito.l.pl/recogito_mo/obserwatorium1.htm


William Blake
Do gwiazdy wieczornej
Złotowłosy aniele wieczora, gdy słońce
Kładzie się na spoczynek pośród gór, ty zapal
Swą pochodnią miłosną. Promienną koroną
Przywdziej, uśmiechem ozłoć nam wieczorne łoże!
Uśmiechnij się do naszych miłości. Gdy zsuwasz
Ciemne kotary nieba, rozsiej srebrne krople
Na każdym kwiecie, który zwiera słodkie oczy
Do snu w stosownej porze. Niech twój wiatr zachodni
Uśnie pośród jeziora. Twe jasne źrenice
Niechaj mówią milczeniem. I srebrem zmyj ciemność.
Szybko odchodzisz, gwiazdo, bardzo szybko. Wtedy
Wilk zaczyna swą drogą pośród pustki. Lew
Świeci ślepiami poprzez mrok gęstego boru.
I wełną naszych jagniąt łagodnych okrywa
Twa święta rosa. Chroń je swoją czułą mocą!

Przełożył Zygmunt Kubiak

[Gość: si]

Skoro rozmowa zeszła na Blake'a. Nie wiem, czy Kubiak ten wiersz tłumaczył:

I saw a chapel all of gold
That none did dare to enter in,
And many weeping stood without,
Weeping, mourning, worshipping.

I saw a serpent rise between
The white pillars of the door,
And he forc'd and forc'd and forc'd,
Down the golden hinges tore.

And along the pavement sweet,
Set with pearls and rubies bright,
All his slimy length he drew
Till upon the altar white

Vomiting his poison out
On the bread and on the wine.
So I turn'd into a sty
And laid me down among the swine.


(Wyjaśnienie dla Lupusa: to nie przez "Wyborczą" Blake nie dostał Nike.)

[Gość: homo]

Gość portalu: si napisał(a):

> Skoro rozmowa zeszła na Blake'a. Nie wiem, czy Kubiak ten wiersz tłumaczył:
>
> I saw a chapel all of gold
> That none did dare to enter in,
> And many weeping stood without,
> Weeping, mourning, worshipping.
>
> I saw a serpent rise between
> The white pillars of the door,
> And he forc'd and forc'd and forc'd,
> Down the golden hinges tore.
>
> And along the pavement sweet,
> Set with pearls and rubies bright,
> All his slimy length he drew
> Till upon the altar white
>
> Vomiting his poison out
> On the bread and on the wine.
> So I turn'd into a sty
> And laid me down among the swine.





Też nie wiem.Sam mam - w tłumaczeniu Z. Kubiaka - wybor poezji Wiliama Blake`a
z tomu "The Complete Writinga of Wiliam Blake, with Variant readings."
Londyn 1969
wydał Geoffrey Keynes
i tam nie odnalazłem. Podaj , jesli możesz źródło i tytuł fragmentu. Pachnie mi
to poematem "Jeruzalem"

[Gość: si]

źródła nie pamiętam. Przepisałem to jakieś 15 lat temu z jakiegoś amer. wydania
antologii poezji angielskiej - z książki kolegi dawno już nieznajomego. A teraz
znalazlem w internecie (wystarczy wpisać tytuł do przeszukiwarki). Tytuł "I Saw
a Chapel" po prostu.

[homosovieticus]

Gość portalu: si napisał(a):

> źródła nie pamiętam. Przepisałem to jakieś 15 lat temu z jakiegoś amer.
wydania
>
> antologii poezji angielskiej - z książki kolegi dawno już nieznajomego. A
teraz
>
> znalazlem w internecie (wystarczy wpisać tytuł do przeszukiwarki). Tytuł "I
Saw
>
> a Chapel" po prostu.
Może zajrzysz do Wiliama. W Tate Gallery sa Jego rysynki. Oglądałem.Publiczność
też zrobiła na mnie wrażenie.Piękne młode kobiety z całego swiata.
www.tate.org.uk/britain/exhibitions/blakeinteractive/tools/teachers_intro.html

Lupusie obejrzyj ryciny Blake`a .trudno Kubiakowi

[homosovieticus]

było tłumaczyć poezję tego genialnego artysty.


virtual.park.uga.edu/~wblake/SONGS/2/2frall.html

Z. Kubiak rozmawia z GW sierpień 03

[Gość: homo]

serwisy.gazeta.pl/kultura/1,34791,1616567.html

[Gość: ich1]

To jest kolejny dowód na to, jak Wyborcza nie cierpiała Kubiaka, który się na
tym nie poznał i jej wywiadów pół roku temu udzielał. A wystarczyło zapytać
lupusa...

A tak serio: odszedł w tym roku kolejny wybitny Polak, który dla wielu ludzi
był wzorem i nauczycielem. Dla mnie jest to trochę przerażające, bo jakoś nie
widać następców.

[Gość: homo]

Gość portalu: ich1 napisał(a):

> A tak serio: odszedł w tym roku kolejny wybitny Polak, który dla wielu ludzi
> był wzorem i nauczycielem. Dla mnie jest to trochę przerażające, bo jakoś nie
> widać następców.


komercja przyczyną a może i odrzucane przez wiekszość młodych wypróbowane
źródło siły.