Zmarł Ks Jan Twardowski...

najbardziej podobaly mi sie jego "kapelusze"

[abhaod]

[ankales]

Zal... żył pięknie!!
Wiersze podobają się wszystkim!
Ku wielkiej radości - nawet dzieciom w szkole.
Odszedł - nie zapomnimy.

[wigor22]

WIELKOŚĆ NIE UMIERA!
Pozostaje wśród nas.

Szczegół nadaje wielkość wszystkiemu, co małe...

[mbartoszew]

Mało kto tak umiał patrzeć na świat, widziec wielkie w małym i małe w
wielkim...I nie zasłaniać sobą świata i Boga. Sunt lacrimae rerum - rzeczy
płaczą po nim...

[choleryo]

Moim ulubionym wiersze jest wiersz "Na chwile" naprawde sliczny. Ten wiersz
zawsze będzie mi przypominał ks. Jana Twardowskiego właśnie przy tym wierszu
dowiedziałam się o Jego śmierci.[*]

[krainachichow]

zawsze bedzie z nami dzieki swojej tworczośći.a my dzięki niemu bedziemy bliżej
nieba.
wieczne odpoczywanie...

zmarł

[mama_helenki]

najpiękniej wierzący człowiek, jakiego znałam. Spotkałam tylko raz. Wstydził
się kobiet i swojej łysiny. Wzruszał się jak dziecko. Był skromny i dobry,
poruszająco prosty, tak bardzo... prawdziwy. Taki nasz Święty Franciszek.

Pewnie nie jestem jedyną "poganką" która dziś płakała że już go nie ma...
--

Dziękuję Ci, mój ulubiony Poeto

[ola_zosia]

Od Niego wszystko się zaczęło - wtedy właśnie Bóg chwycił mnie za serce...
Płakałam rano w metrze, łzy leciały jak groch.
Mój ulubiony Poeta.

Dziękuję Ci, Boże, że miałam okazję posłuchać jego homilii trwających krócej
niż mgnienie.

Niechaj Aniołowie powiodą go ku niebieskim bramom. Amen!

Spieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą...

[fils]

Szczerze mówiąc mam 15 lat i oprócz nazwiska to nie wiem kto to nawet był!
Niczego nas w szkole nie uczą a i w internecie o takich ludziach za dużo nie
ma... no właśnie to nie jest OK. Każdy powinien wiedzieć kim był ten wielki
człowiek i o innych, ale zapewniam was, że 9/10 młodego pokolenia nie zna
takich osobistości... dopiero jak ktoś umiera robi się o nim głośno... Naprawdę
to okropne. Tak samo było z św. pamięci JPII, który umarł już dość dawno. Nagle
wszyscy zaczęli o nim mówić, choć przedtem tylko wiedzieli że jest taki nasz
Papież. I od razu wszyscy że go kochali i że był wielkim człowiekiem... To
naprawdę złe... to może boleć... ja też żyję w niewiedzy... wy też...

(*)

[rachela180]

Smutno mi :(

[agnienienia]

Mam łzy w oczach, bo odszedł wspaniały człowiek,
za wszystko dziękuję!!!

[mabiwy]

['] [']

żal..

[rozalka1982]

pamiętam Ks. Jana z pewnych targów książki w pałacu kultury. Wzrostu jestem raczej niewielkiego a pojawiłam się przed nim z Jego ogromnym granatowym zbiorem wierszy, z prośba o dedykacje dla mojej mamy. Napisał : "Drogiej Teresie od kochającej córki..." i powiedział że przyniesieniem cięzkiej książki odkupiłam swoje wszystkie grzechy... Oby...
"Święte cierpienie pocałuj w rączkę - Bogu się mówi tak..." - napisał ks. Jan Twardowski, powiedział Bogu : "tak" i odszedł. Tak szybko odchodzą...

[kasienka_m]

prowadzil mnie za reke, mimo, ze nigdy go nie spoktalam....teraz moge mu
powiedziec jak bardzo jestem wdzeiczna i ile dlamnie zrobil.... tam mu jest
lepiej, u Pana Boga na kolanach....

[nguyet]

Gwiazdy by ciemniej było
smutek by stale dreptało
czy po prostu by kochać
choć z zamkniętymi oczami
wiara by czasem nie wierzyć
rozpacz by więcej wiedzieć
i jeszcze ból by nie myśleć
tylko z innymi przetrwać
koniec by nigdy nie kończyć
czas by utracić bliskich
łzy by chodziły parami
śmierć aby wszystko się stało
pomiędzy światem a nami

---
Smutno mi i to bardzo

Mimo, że nie znam Jego poezji - szkoda.

[smok5]

Jak na poetę i tak Bozia pozwoliła Mu zyc długo.

[maria-anna]

Wszystko co napisał ks Twardowski jest piękne i warte pamiętania.
Ostatnio zapamiętałam "...nadzieja, jest czekaniem po maleńku". Czy to nie jest
niezwykle proste a zarazem cudne?

[magda_jr]

Smutek...
ale czytam jego wiersze, które napisaliście na tym forum i nie mogę powstrzymać
się od uśmechu. Budzą nadzieję i radość.

Wieczny odpoczynek racz mu dać, Panie, a światłość wiekuista niechaj mu świeci...

[ms40]

Ksiądz Jan udzielił mnie i mojej żonie ślubu. Wówczas nie miałem pojęcia, KTO
nam tego ślubu udziela. Po latach zrozumiałem,jak wielkie to było wyróżnienie.
To wielkie szczęście, że można mieć coś wspólnego z tak Wielkim Człowiekiem. ON
niegdy nie wiedział, jak bardzo go szanowałem i podziwiałem. Szkoda, że już
odszedł.

[annamaria26]

Chwila

Nie godzina - bo to za dużo
kwadransa nawet nie trzeba
jedna chwila prowadzi do nieba
wiosną, latem, jesienią, zimą

***

Dobry Jezu z gwoździami ostrymi,
raz piszący na świętej ziemi,

że pisałeś, a potem starłeś,
krzyż podjąłeś, za nas umarłeś -

niech Cię wielbią, kochają i słyszą,
dużo milczą, najkrócej piszą.

Nad książkami wielkimi, mądrymi
spójrz jak w Piotra - niech płaczą w sieni.

***
Może

Może wierzysz tak sobie
lepiej
gorzej
jak żółw pomaleńku

uwierz wreszcie naprawdę
po ciemku

**********************************

i właśnie za tą chwilę co prowadzi do Boga, za wejrzenie Boga w moje serce, za
wiarę po ciemku, jak dziecko dziękuję Ci księże Janie! Bóg zapłać
Ania Domosławska

[gosialska]

Odszedł Wielki Człowiek. Do zobaczenia.

[sylwester_j.j]

dziękuję za ten cudowny zachwyt nad światem

[echo_o]

MIŁOŚĆ

Jest miłość trudna
jak sól czy po prostu kamień do zjedzenia
jest przewidująca
taka co grób zamawia wciąż na dwie osoby
niedokładna jak uczeń co czyta po łebkach
jest cienka jak opłatek bo wewnątrz wzruszenie
jest miłość wariatka egoistka gapa
jak jesień lekko chora z księżycem kłamczuchem
jest miłość co była ciałem a stałą się duchem
i ta co nie odejdzie - bo znów niemożliwa

[piegoosek]

[*]
odszedl do "naszego" Papieza... oni sie na pewno dogadaja... :)

[jasny_niebieski]

< jest mi bardzo źle i przykro :(

[julchen33]

Przepiorko co sie najglosniej odzywasz
zawsze o wschodzie i zachodzie slonca
prawda ze tylko dwie sa czyste chwile
ta wczesna jasna i ta o zmierzchu
gdy Bog dzien daje i gdy go zabiera
gdy ktos mnie szukal i jestem mu zbedny
gdy ktos mnie kochal i gdy sam zostaje
kiedy sie rodze kiedy umieram

te dwie sekundy co zawsze przyjda
ta jedna biala ta druga ciemna
tak bardzo szczere ze obie nagie
tak poza nami ze nas juz nie ma
ks. Jan Twardowski

wspanialy czlowiek, bardzo skromny, jedna z takich osob, ktorych sie nigdy nie
zapomina. Jego wiersze towarzysza mi od lat.

[jmx]

"Spotkanie"

ta jedna chwila dziwnego olśnienia
kiedy ktoś nagle wydaje się piękny
bliski od razu jak dom kasztan w parku
łza w pocałunku
taki swój na co dzień
jakbyś mył włosy z nim w jednym rumianku
ta jedna chwila co spada jak ogień
nie chciej zatrzymać
rozejdą się drogi -
samotność łączy ciała a dusze cierpienie

ta jedna nie potrzeba więcej

to co raz tylko - zostaje najdłużej


"Czekanie"

myślisz - znowu się spóźnia
zaraz się obrażasz
marudzisz jak sikorka ta brzydsza bez czubka

kto miłości nie zaznał już jej nie odnajdzie
a kto na nią wciąż czeka nikogo nie kocha
martwi się jak wdzięczność że pamięć za krótka
miłość dawno przybiegła i uklękła przy nas
spokojna bo szczęście porzuciła ciasne
spróbuj nie chcieć jej wcale
wtedy przyjdzie sama


"Wszystko inaczej"

Bo Pan Bóg jest tak jasny że nic nie tłumaczy
bo wiedzieć wszystko to nic nie wyjaśniać
stąd cierpienie po prostu nie wiadomo po co
tak od razu bez sensu że całkiem prawdziwe
wszystkie łzy jak prosiaki chodzące po twarzy

bo miłości tak piękne że wciąż niemożliwe
choć listy po staremu i szept w białej kartce
spotkania po kolei wiodące w nieznane
szczęście co się nagle obliże jak cielę
i śmierć tak punktualna że zawsze nie w porę
choć wiadomo śmierć miłość od śmierci ocala

I jeszcze stare furtki donikąd i wszędzie
w których kiedyś czekałeś na to co nie przyszło
wyżeł co chciał ci łapę podawać na zawsze
biedronka co wróżyła że wojny nie będzie

Lecz Pan Bóg wie najlepiej - więc wszystko inaczej
czasem prośby nam spełnia żeby nas zawstydzić


"Żeby wrócić"

Można mieć wszystko żeby odejść
czas młodość wiarę własne siły
świętej pamięci dom rodzinny
skrzynkę dla szpaków i sikorek
miłość wiadomość nieomylną
że nawet Pan Bóg niepotrzebny

potem już tylko sama ufność
trzeba nic nie mieć
żeby wrócić


"Zbawiony"

Ten którego kochają zostanie zbawiony
choć kocha się dlatego, że się nie rozumie
niekiedy tylko ogarnia zdumienie
jakby się księżyc świntuch rozebrał do naga
Ten którego kochają zostanie zbawiony
Ile razy błądziłeś ale ktoś cię kochał
czekał w oknie bo oddech pozostał na szybie
ile razy grzeszyłeś -

[samar64]

Księże Janie
wędrowniku z Krakowskiego Przedmieścia
jakże wielu spogląda dziś w Twoje ślady
i chce złapać płatek słowa rzucony pod drzewo
on leży tam już długo
ale właśnie dzisiaj wszyscy biegną do niego
Twoje odejscie oczekiwane a jednak nagłe
skłoniło wielu do myślenia
o biedronce salamandrze i kasztanie w parku

[gepe]

[']

(......)

[adam_paszkowski]

Kiedyś działałem w stowarzyszeniu, zrzeszającym dzieci i młodzieź
niepełnosprawną umysłowo. jej rodziny i przyjaciół - czyli nas... To
wspólnoty "Wiara i Światło". Gdzieś w 1984 lub 85 roku postanowiliśmy urządzić
dla wspólne rekolekcje adwentowe dla wspólnot w Warszawie. Szukaliśmy dość
długo miejsca i księdza, który mógłby je poprowadzić... W całej Warszawie
nikogo jednak nie znaleźliśmy. Wszyscy byli albo zajęci, albo się bali
konfrontacji z cierpieniem...
Jedyną osobą, która zgodziła się z uśmiechem był właśnie ks. Twardowski.
Przez dwa dni prowadził te rekolekcje...
Głosił je prostym i pełnym słońca językiem - w te zimowe, śnieżne poranki
zrobił to tak, jak nikt inny by nie potrafił.
Mówił wierszem...