Miłość...

[echo_o]

Miłość mi wszystko wyjaśniła,
Miłość wszystko rozwiązała -
dlatego uwielbiam tę Miłość,
gdziekolwiek by przebywała.
A że się stałem równiną dla cichego otwartą przepływu,
w którym nie ma nic z fali huczącej, nie opartej o tęczowe pnie,
ale wiele jest z fali kojącej, która światło w głębinach odkrywa
i tą światłością po liściach nie osrebrzonych tchnie.

Więc w tej ciszy ukryty ja - liść,
oswobodzony od wiatru,
już się nie troskam o żaden z upadających dni,
gdy wiem, że wszystkie upadną.

(Karol Wojtył, Miłość mi wszystko wyjaśniła)

Nie lękam się :)

[t0g]

W wykonaniu Hanki Ordonównej - czy dobrze pamietam?

[echo_o]

t0g napisał:

> W wykonaniu Hanki Ordonównej - czy dobrze pamietam?

```````````````````````````````

Chyba dobrze pamiętasz...
Też niezły kawałek :)

[kaczysta]

"Wołam, ja, syn polskiej ziemi, a zarazem ja, Jan Paweł II, papież. Wołam z całej głębi tego Tysiąclecia, wołam w przeddzień Święta Zesłania, wołam wraz z wami wszystkimi: Niech zstąpi Duch Twój! Niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze ziemi. Tej ziemi!"

To bylo mocne.

[pies_na_czarnych]

To do Dziwisza?

[echo_o]

pies_na_czarnych napisała:

> To do Dziwisza?


```````````````````````````````

To dla wszystkich stworzonek,
dla psiaków_na_czarnych też...

[zwykly2]

(Pytasz, co w moim życiu...)
Jan Lechoń

Pytasz, co w moim życiu z wszystkich rzecz główną,
Powiem ci: śmierć i miłość - obydwie zarówno.
Jednej oczu się czarnych, drugiej - modrych boję.
Te dwie są me miłości i dwie śmierci moje.

Przez niebo rozgwieżdżone, wpośród nocy czarnej,
To one pędzą wicher międzyplanetarny,
Ten wicher, co dął w ziemię, aą ludzkość wydała,
Na wieczny smutek duszy, wieczną rozkosz ciała.

Na żarnach dni się miele, dno życia się wierci,
By prawdy się najgłębszej dokopać istnienia -
I jedno wiemy tylko. I nic się nie zmienia.
Śmierć chroni od miłości, a miłość od śmierci.

[peer2]

Ten kawałek jest lepszy od tego pierwszego.
Prosimy o więcej!

[zwykly2]

Może to infantylne, ale myśmy tak myśleli...

Przez burzę życia idź prosto i śmiało,
Nie znaj co boleść i trwoga,
Co piękne kochaj duszą całą,
Ojczyznę, Ludzi i Boga.

to nie infantylne,

[antithesis]

ta milosc to esencja ludzkiego istnienia.

[ave_duce]

Ulica szarlatanów

Szarlatanów nikt nie kocha.
Zawsze sami.
Dla nich gwiazdy świecą w górze
i na dole.
W tajnych szynkach piją dziwne
alkohole.
I wieczory przerażają
bluźnierstwami.

Wymyślili swe tablice
szmaragdowe.
Krwią dziewicy wypisali
charaktery.
Starych w liczbach; 18,
3 i 4
Przeklinali Jezu-Chrysta
i Jehowę.

Szarlatani piszą księgi
o papieżach.
Zawsze w nocy mówią źle o
Watykanie
Zawsze w nocy słychać szklane,
szklane łkanie;
placzą gwiazdy zaplątane
w szkła na wieżach.

Kiedy miesiąc umęczony
wschodzi na nów,
alkohole z przerażenia
drżą słodyczą.
Nie pomogą alkohole;
W nocy krzyczą
lzy fałszywe szmaragdowych
szarlatanów.

Bardzo cicho i boleśnie
jest nad ranem
Dzwonią dzwony, świt pochyla
się w pokorze.
Odpuść grzechy szarlatanom,
Panie Boże,
wszak Ty jesteś takim samym
szarlatanem.


Konstanty Ildefons Gałczyński

:P