Trochę faktów o IV RP wg Pis:

[kronopio77]

1. Hasło zerwania z dziedzictwem PRL i dekomunizacji.
Tymczasem wybitnie postkomunistyczna Samoobrona, mająca niejasne powiązania z
postesbeckimi służbami specjalnymi i wywiadem rosyjskim oraz LPR, której
prezesa ojciec, Maciej Giertych, był doradcą gen. Jaruzelskiego w latach 80-
tych, stanowią z PiS koalicję rządową. Prawą ręką ministra sprawiedliwości
jest Andrzej Kryże, który jako sędzia w latach 70-tych i 80-tych prowadził
sprawy przeciw opozycji politycznej (skazał na więzienie m.in. obecnego
wicemarszałka Sejmu Bronisława Komorowskiego), nie wykazując się bynajmniej
łagodnością także wobec sprzyjających "Solidarności" sędziów. Natomiast PRL-
owskim prokuratorem od lat 70-tych był obecny minister koordynator służb
specjalnych, Zbigniew Wassermann. Członkiem PZPR był jeden z najbardziej
zaufanych ludzi braci Kaczyńskich, minister skarbu Wojciech Jasiński, a
ojciec ministra spraw wewnętrznych i administracji Ludwika Dorna, Henryk
Dornbaum, był przed wojną członkiem Komunistycznej Partii Polski, zaś po
wojnie lektorem marksizmu-leninizmu na Politechnice Warszawskiej. Poseł PiS-
u, Tadeusz Cymański, był członkiem Związku Młodzieży Socjalistycznej oraz
Socjalistycznego Związku Studentów Polskich.
Mimo tego obóz rządzący akcentuje swój antykomunizm i prawicowość, co
przechodzi nawet w formy skrajne – obecny marszałek Sejmu Marek Jurek oraz
obecny szef CBA Mariusz Kamiński (obaj z PiS) zasłynęli w 1998 "pielgrzymką"
do Londynu, by spotkać się z oskarżanym o tortury i zbrodnicze mordy na
opozycji gen. Pinochetem (podziękowali mu za "obronę praw człowieka"), zaś w
2006 poseł do Europarlamentu Maciej Giertych wystąpił z pochwałą gen.
Francisco Franco, faszystowskiego dyktatora Hiszpanii. Znane są także
wielokrotne pochwały Andrzeja Leppera (obecny minister rolnictwa) pod adresem
programu gospodarczego Adolfa Hitlera. Będąca zapleczem współrządzącej LPR
Młodzież Wszechpolska jest organizacją faszystowską, w której silne są
akcenty antysemickie, ksenofobiczne i sympatie nazistowskie (faszystowskie
pozdrowienie, hasła "Pedały do gazu!", "Zrobimy z wami to, co Hitler zrobił z
Żydami!").
Warto zauważyć, że wrażenia estetyczne ze sprawowania władzy przez obecny
układ rządzący przypominają pocztówkę z PRL-u: kiedyś też była przewodnia
siła narodu, zapewniająca, że cieszy się poparciem wszystkich Polaków (PZPR)
i mająca dwie przybudówki (SD i ZSL), co odpowiada obecnemu układowi
PiS+Samoobrona+LPR. Huczne zjazdy partii odbywały się w Sali Kongresowej
warszawskiego Pałacu Kultury i Nauki (jak dziś), a telewizja zapewniała o
sukcesach gospodarczych oraz wzywała do jedności partii i narodu (to Gierek).
Wystąpienie w Sejmie 17 lutego 2006 prezesa PiS-u, Jarosława Kaczyńskiego, w
którym zawarte zostały niezwykle agresywne sformułowania i pomówienia wobec
całych grup społecznych (osławione "łże-elity"), przypominało rok 1968 (to
Gomułka – pewna przaśność prezesa Kaczyńskiego oraz jego brutalny język
upodabniają go zresztą do towarzysza "Wiesława" i w innych sytuacjach).
Otwierane właśnie PiS-owskie Punkty Obsługi Wyborców, które mają powstać w
każdym powiecie, są odpowiednikiem PZPR-owskich "Podstawowych Organizacji
(lub: komórek) Partyjnych" (tzw. "jaczejki"). Do wojska natomiast mają być
wprowadzeni "oficerowie wychowawcy", co przywołuje "chlubne" tradycje
radzieckich "komisarzy politycznych".

2. „Tanie państwo”.
A tymczasem powołano trzy nowe ministerstwa tylko po to, by zadowolić apetyty
koalicjantów z Samoobrony i LPR, w planach jest stworzenie szeregu instytucji
nadzorujących, kontrolujących, opiniujących i wychowujących (z siedzibami,
kierownikami, samochodami, komórkami, sekretarkami, etatami). PiS zapowiadał
likwidację ok. 50 instytucji – powołany po wyborach zespół stwierdził, że
zlikwidować można tylko kilka. To, co się jednak likwiduje, w rzeczywistości
zmienia tylko na ogół szyld i występuje już pod nową nazwą. Wzrósł budżet
kancelarii Prezydenta i Kancelarii Premiera, liczba podsekretarzy i
sekretarzy stanu w Kancelarii Premiera jest dwukrotnie wyższa niż za rządów
SLD. O kilkadziesiąt etatów wzrosły gabinety polityczne ministrów. Wzrosły
też pensje w administracji rządowej. Wydatki na administrację rządową są w
2006 o kilka procent wyższe od ubiegłorocznych – wzrosły wydatki rządu na
rozmowy telefoniczne (jest więcej służbowych komórek), samochody (zakupiono
100 nowych), sprzęt biurowy, kserokopiarki, inwestycje i remonty. W
Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego pija się specjalną
kawę "Nespresso" w kapsułkach, sprowadzaną z Włoch (1 opakowanie – 65 zł, do
tego automat do parzenia za 2-4,5 tys. zł). Tymczasem premier Marcinkiewicz
zapewniał, że w 2006 zostaną zaoszczędzone 3 mld zł w administracji. Wbrew
zapowiedziom z kampanii wyborczej Lech Kaczyński nie redukuje znacząco liczby
ośrodków prezydenckich (jest ich kilkanaście).
Wydatki budżetu państwa rosną w ogromnym tempie – w 2006 mają wzrosnąć o 7,7%
(a już w 2005 wzrosły o 6,1%), podczas gdy PKB nominalnie wzrośnie mniej – o
6,6%. Tymczasem na wydatkach państwa w kolejnych latach cieniem kłaść się
będą skutki ustawy o wcześniejszych emeryturach górniczych, o emeryturach
pomostowych (obejmującej kilkadziesiąt grup zawodowych), wzrost wydatków
socjalnych w ramach "polityki prorodzinnej" i "prorolniczej". Są to wydatki
sztywne, a więc raz uruchomione będą rosły niezależnie od koniunktury
gospodarczej i finansowych możliwości państwa. Ponieważ PiS, a szczególnie
Samoobrona i LPR, prezentują stanowiska populistyczne, gospodarczo tkwią w
rozdawnictwie socjalistycznym, a zbliżają się wybory samorządowe i od dwóch
lat wzrasta koniunktura gospodarcza (a władze w Polsce mają tendencje do
przejadania owoców wzrostu, zamiast do oszczędzania) – należy spodziewać się
szeregu następnych "kiełbas wyborczych" w rodzaju becikowego. Dodatkowo
wymowny jest fakt, że od objęcia władzy przez PiS w ciągu dziesięciu miesięcy
mieliśmy już czterech ministrów finansów. Obecny minister finansów już jakiś
czas temu stwierdził, że w tegorocznym budżecie zabraknie 4 mld zł (ze
wstępnych szacunków wynika, że w przyszłym może zabraknąć 8 mld). A miały być
3 mld oszczędności w tym roku i po 5 mld w latach następnych: rząd miał
wiosna tego roku przedstawić nawet raport w tej sprawie – widział go ktoś?

3. Niższe podatki.
W kampanii wyborczej obiecywano także niższe podatki (w tym dwa progi 18 i
32% od 2007 roku) i obniżenie deficytu budżetowego – tymczasem obniżenie
progów podatkowych ma nastąpić wedle dość mglistych zapowiedzi (obietnice,
plany, zamierzenia, projekty, zapowiedzi i dobre chęci są w ogóle
specjalnością tej ekipy, a brylował pośród nich premier Marcinkiewicz)
dopiero w 2009. Zahamowana została całkowicie prywatyzacja. Istnieją poważne
obawy, że pod koniec 2006 dług publiczny przekroczy pierwszy alarmowy próg –
50% PKB, a napędzają go właśnie wydatki socjalne. Albo więc obietnice
koalicji nie zostaną dotrzymane, albo wzrosną podatki (choćby pośrednie), by
zrekompensować wzrost wydatków. O populistycznym haśle "3 mln mieszkań w 8
lat" (czyli budowie ponad 1000 dziennie) nawet nie mówię – zdaje się, że
prędzej powstanie 30 tysięcy miejsc w więzieniach, zwłaszcza że to akurat
jest w gestii państwa. Zmniejsza się natomiast bezrobocie, bo dzięki otwarciu
części rynków pracy w Unii Europejskiej ok. miliona Polaków dorabia na
Zachodzie.

4. Powoływanie ludzi kompetentnych i walka z "kolesiostwem".
Tyle intencje. Tymczasem od miesięcy instytucje centralne i rady nadzorcze
spółek Skarbu Państwa "czyszczone" są dla "miernych, biernych, ale
wiernych", "rzucanych na dany odcinek" z klucza partyjnego; przybrało to
formy bardziej masowe i bezwstydne, niż w czasach rządów AWS-u i drugich
rządów SLD. Obiecywano konkursy na stanowiska w sp

cd.

[kronopio77]

4. Powoływanie ludzi kompetentnych i walka z "kolesiostwem".
Tyle intencje. Tymczasem od miesięcy instytucje centralne i rady nadzorcze
spółek Skarbu Państwa "czyszczone" są dla "miernych, biernych, ale
wiernych", "rzucanych na dany odcinek" z klucza partyjnego; przybrało to formy
bardziej masowe i bezwstydne, niż w czasach rządów AWS-u i drugich rządów SLD.
Obiecywano konkursy na stanowiska w spółkach Skarbu Państwa - nie słyszałem
jeszcze o ani jednym, mamy natomiast kandydatów wyciąganych z rękawa, często
szczycących się niejasna przeszłością, zerowym doświadczeniem i kompetencjami.
Człowiek powołany przez PiS na stanowisko przewodniczącego Małopolskiej Agencji
Rozwoju Regionalnego ma np. zarzuty prokuratorskie o roztrwonienie 2,4 mln zł z
Wielkopolskiego Banku Rolniczego w Kaliszu. Upolityczniona została KRRiT, a
szczególnie jaskrawym przykładem są rady nadzorcze rozgłośni regionalnych
Polskiego Radia, do których wchodzą "krewni i znajomi królika", w większości
(sami to przyznają) bez wcześniejszych kontaktów z rynkiem mediów. Niemal
wszyscy natomiast związani są z PiS, Samoobroną, LPR-em i (!) Młodzieżą
Wszechpolską.
Andrzej Lepper, awanturnik organizujący blokady na drogach i człowiek z kilkoma
wyrokami sądowymi, został ministrem rolnictwa; na szereg stanowisk dostają się
działacze z Samoobrony, do której to partii w szczególny sposób lgną ludzie
pozostający w konflikcie z prawem – Danuta Hojarska (sfałszowanie więziennej
przepustki i przywłaszczenie maszyn rolniczych kupionych z kredytu), Ryszard
Bonda (przywłaszczenie 27 tys. ton zboża o wartości 11 mln zł w tzw. "aferze
zbożowej"), Bolesław Borysiuk (doradca niesławnej spółki Art-B, oskarżany przez
media także o powiązania z nieprawidłowościami w przemyśle zbrojeniowym),
Krzysztof Rutkowski (pranie brudnych pieniędzy, powoływanie się na wpływy w
instytucjach państwowych w zamian za korzyści majątkowe, poświadczanie
nieprawdy), Janusz Wójcik (prowadzenie samochodu w stanie nietrzeźwym), Bogdan
Golik (domniemany gwałt na prostytutce w Brukseli), Stanisław Łyżwiński
(udaremnianie komorniczej egzekucji należących do niego trzech pojazdów),
Renata Beger (sfałszowanie wyborczych list poparcia przez własnoręczne
dopisanie wielu nazwisk lub zlecenie tego innej osobie), – braki zaś w
wykształceniu nadrabiający na "przyspieszonych kursach". Absolwentka
moskiewskiej Wyższej Szkoły Magii, Genowefa Wiśniowska, została wicemarszałkiem
Sejmu. Powołany z ramienia Samoobrony na stanowisko ministra budownictwa Antoni
Jaszczak miał być co prawda (jeszcze kilka godzin przed nominacją) ministrem
gospodarki morskiej (bo – jak sam mówił – z okna mieszkania w Sopocie ma widok
na statki w Zatoce Gdańskiej), ale na nowym urzędzie też sobie poradzi (bo –
jak sam mówił – po drugiej stronie mieszkania ma widok na budujące się
osiedle). Warto przypomnieć, że od momentu powstania PiS z braćmi Kaczyńskimi
na czele był zaciekłym krytykiem działań Samoobrony jako zaplecza SLD i
ugrupowania kryminogennego, i wykluczał jakąkolwiek możliwość zawarcia koalicji
z tym ugrupowaniem, np.: "My w kolejnej kompromitacji i w otwieraniu
Samoobronie drogi do władzy w Polsce uczestniczyć nie będziemy, bo proszę
zauważyć, że kolejne takie rządy w
Polsce jak te, które mamy obecnie, albo te, które były w poprzedniej kadencji i
mamy do czynienia z Samoobroną przy władzy, i naprawdę z nieszczęściem dla
naszego kraju" (Jarosław Kaczyński dla radiowej "Trójki", 16 lutego 2004). To
samo dotyczyło ewentualnego powołania Leppera na wicemarszałka Sejmu, co jednak
po wyborach także głosami PiS-u nastąpiło.
Ponadto: redagujący przed laty neonazistowski "Front" oraz pisujący do
faszyzującego "Szczerbca" Piotr Farfał został wiceprezesem TVP, a prezentujący
skrajne poglądy polityczne i stanowisko antyeuropejskie Roman Giertych został
ministrem edukacji (podczas gdy młodzież jest najbardziej otwartą na świat i
proeuropejską częścią społeczeństwa polskiego), co wywołało masowe protesty
uczniów i środowisk nauczycielskich (które w odpowiedzi Giertych oskarżył o
reprezentowanie lobby homoseksualnego i narkotykowego). 6 czerwca 2006 odwołał
on dyrektora Centralnego Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli, Mirosława
Sielatyckiego, za domniemaną promocję "dewiacji" (czyli homoseksualizmu) w
szkołach poprzez rozpowszechnianie podręcznika pt. "Kompas. Edukacja o prawach
człowieka w pracy z młodzieżą" (oficjalnej publikacji Rady Europy). Szczególnie
szkodliwym elementem działalności Giertycha na tym stanowisku była
tzw. "amnestia maturalna", wedle której ci, co w 2006 i 2005 nie zdali egzaminu
dojrzałości, jednak go zdali. Małżonka ministra gospodarki morskiej, Rafała
Wiecheckiego z LPR-u (do niedawna wysokiego działacza Młodzieży
Wszechpolskiej), została wysunięta przez MEN jako kandydatka na dyrektora
Polsko-Niemieckiej Współpracy Młodzieży, co wywołało podejrzenia o kumoterstwo
na szczeblu ministerialnym (minister Roman Giertych jest honorowym
przewodniczącym Młodzieży Wszechpolskiej).

5. Zapowiedź uczciwości ludzi i przejrzystości procedur.
Tymczasem np. prezesem PZU zostaje nieznany w środowisku finansistów Jaromir
Netzel, współpracujący przed laty z firmą Drob-kartel, oskarżoną o udział w
praniu brudnych pieniędzy. W czasie, gdy pełnił funkcję prokurenta tej firmy,
był też pracownikiem PKO BP i udzielał kredytów – reprezentował więc
jednocześnie bank i jego wierzyciela. Został zwolniony z PKO BP i zawieszony w
Okręgowej Radzie Adwokackiej. Ciemne sprawy wokół Netzla opisywał
dziennikarz "Rzeczpospolitej" Bertold Kittel. 21 sierpnia 2006 związany z ojcem
Rydzykiem "Nasz Dziennik" opublikował (inne dzienniki odmówiły) ogłoszenie
prezesa PZU, w którym ten, zamiast odnieść się do stawianych mu zarzutów,
pomówił Kittela o przynależność do służb specjalnych (w ten sposób Kittel
dowiedział się, że jest majorem) oraz że ktoś zlecił dziennikarzowi ataki na
niego, a pieniądze za tekst przesłał mu do raju podatkowego na Kajmanach. Tego
rodzaju "fachowców" jak Netzel wyciąga się w "IV RP" niczym króliki z kapelusza
całymi stadami.
Ponadto koalicja rządząca przegłosowała nową ustawę o Służbie Cywilnej, wedle
której wyższe stanowiska kierownicze będą obsadzane w niej nie poprzez
konkursy, ale drogą mianowania z klucza politycznego. Sam urząd Służby Cywilnej
stracił też samodzielność i został przeniesiony pod nadzór szefa kancelarii
premiera.Obecny minister sportu, kiedyś znany chodziarz sportowy, Tomasz
Lipiec, został w 1993 przyłapany na stosowaniu niedozwolonych środków
dopingujących, za co na cztery lata został zawieszony w prawach zawodnika.
Przewodniczący Komisji do Zwalczania Dopingu w Sporcie, prof. Jerzy
Smorawiński, który wykrył u chodziarza Lipca doping, został przez ministra
Lipca zwolniony 1 lutego 2006 z pracy.
26 czerwca 2006 tygodnik "Wprost" opublikował artykuł, według którego
sponsorami kampanii do Parlamentu Europejskiego członków PiS-u Michała
Kamińskiego, Adama Bielana i Konrada Szymańskiego były formalnie osoby
fizyczne, a faktycznie mogły być firmy Jana Łuczaka, bliskiego znajomego
Kazimierza Marcinkiewicza i jego braci (Łuczak był wówczas oskarżony o
przestępstwa gospodarcze i karnoskarbowe przed sądem w Świdnicy, uniknął
odpowiedzialności w 2005 jedynie dzięki przedawnieniu zarzucanych mu czynów).
Problemem jest to, że ustawa o partiach zakazuje finansowania kampanii
wyborczej przez firmy. Najciekawszy w tym wszystkim jest jednak wygłoszony tego
samego dnia komentarz prezesa PiS-u, Jarosława Kaczyńskiego: "Jeżeli ktoś
wpłaca załóżmy na moją kampanię i, dajmy na to, daje te 10 czy 20 tysięcy – i
ja nie wiem skąd, – on ma prawo dać, ja mam prawo wziąć. Nie będę przecież za
każdym razem prowadził śledztwa, czy to są pieniądze jego, czy może kogoś
innego. Nie wiem, kim były te osoby i czy jest prawdop

cd. 2

[kronopio77]

5. Pis i kościół katolicki.
Od powstania rządu Marcinkiewicza działacze PiS-u i ministrowie rządu niemal
nie wychodzili z Radia Maryja oraz Telewizji Trwam (związanych z
kontrowersyjnym duchownym Tadeuszem Rydzykiem, atakującym w swoich mediach
przemiany w Polsce po 1989, Unię Europejską i procesy globalizacyjne,
opierającym się na ludowej pobożności, szerzącym skrajny konserwatyzm,
ksenofobię, antysemityzm i teorie spiskowe), wyraźnie preferując te stacje na
rynku mediów i dostępu do informacji (jako jedyne zostały one zaproszone do
transmitowania podpisania tzw. paktu stabilizacyjnego 2 lutego 2006). Aby
sprawdzić wpływy ojca Rydzyka w rządzie dziennikarze "Faktu" urządzili
prowokację, opisaną 7 lutego 2006 – jeden z nich podszył się pod asystenta ojca
Rydzyka, dzwoniąc spod jednego z warszawskich banków do sekretariatu ówczesnego
ministra rolnictwa, Krzysztofa Jurgiela, z prośbą o podstawienie samochodu,
gdyż wóz duchownego właśnie się zepsuł w centrum miasta. Minister Jurgiel
osobiście wybrał rządową limuzynę z kierowcą i polecił natychmiast podstawić ją
pod bank. W obliczu tego rodzaju doniesień upowszechnił się żart o "rządzie
sterowanym radiem".
Była lektorka Radia Maryja, posłanka Anna Sobecka (wybrana z listy LPR, obecnie
NKP), jest w Sejmie przewodniczącą Komisji Rodziny i Praw Kobiet.
Poprawką budżetową z 17 lutego 2006 przekazano dotację w wysokości 20 milionów
zł na budowę Świątyni Opatrzności Bożej – po bezskutecznym przekonywaniu
społeczeństwa do składania datków Kościół poszedł po rozum do głowy i przekonał
władzę. Ponieważ jednak polskie prawo zabrania dofinansowania budowy obiektów
sakralnych z budżetu państwa, zapis w budżecie mówi o "muzeum wewnątrz
Świątyni".
Dyrektor Świętokrzyskiego Parku Narodowego (wybrany w 2005 w konkursie z
najwyższą liczbą punktów), Bogdan Hajduk, stracił stanowisko 20 kwietnia 2006,
bo nie chciał nielegalnie (i bezpłatnie) przekazać zakonowi oblatów budynku
muzeum przyrodniczego, przylegającego do byłego klasztoru benedyktynów
(zajmowanego obecnie przez oblatów) na Świętym Krzyżu na Łysej Górze. Budynek
muzeum nigdy nie należał do oblatów, a wszystkie zabudowania na szczycie góry
Kościół utracił w 1819. Z naciskami na ministerstwo środowiska w sprawie
darowizny na rzecz oblatów występował kilkakrotnie Przemysław Gosiewski (a
propos – wykazuje się on w ogóle niezwykłą wprost aktywnością – za jego sprawą
w małej 10-tysięcznej Włoszczowie na Kielecczyźnie powstanie stacja dla
ekspresów do Warszawy, poruszających się po Centralnej Magistrali Kolejowej,
czyli najszybszej linii w Polsce, która łączy stolicę ze Śląskiem i Krakowem, a
po modernizacji przystosowana ma być do prędkości 200 km/h i docelowo 250 km/h.
Nie trzeba dodawać, że Gosiewski został posłem z ziemi kieleckiej).
W sierpniu 2006 rządowo-kościelna Komisja Majątkowa przy MSWiA (na jego czele –
Ludwik Dorn) na niejawnym (!) posiedzeniu przekazała zakonowi cystersów (bez
uzgodnienia z władzami miasta) 7 atrakcyjnych działek w Krakowie o łącznej
powierzchni ponad 3 ha i wartości 24 mln zł. Żaden z tych gruntów nie był w
przeszłości własnością cystersów. Na spotkaniu wicepremiera Andrzeja Leppera z
prymasem Józefem Glempem 8 sierpnia 2006 minister rolnictwa zaproponował
przekazanie Episkopatowi budynku Centralnej Biblioteki Rolniczej, mieszczącej
się przy kościele św. Anny na Krakowskim Przedmieściu. Budynek nigdy nie był
własnością Kościoła, którego roszczenia do tego obiektu, zgłoszone w 1995,
zostały zresztą oddalone już w 2002 przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Największym jednak prezentem dla Kościoła rzymsko-katolickiego może się okazać
przygotowany przez PiS natrętnie klerykalny projekt nowej Konstytucji RP, który
w porównaniu do obecnie obowiązującej Ustawy Zasadniczej ogranicza znacząco
prawa i wolności obywatelskie w sferze światopoglądowej. Już preambuła,
rozpoczynająca się formułą "W imię Boga Wszechmogącego", akcentuje wyłącznie
chrześcijańskie dziedzictwo narodu, składa też dziękczynienie Opatrzności "za
dar odzyskanej niepodległości". W ten sposób ludzie niewierzący i
niechrześcijanie zostają wyrzuceni poza nawias. Warto zaznaczyć, że preambuła
obecnej konstytucji z piękną formułą "my, Naród Polski – wszyscy obywatele
Rzeczypospolitej, zarówno wierzący w Boga, będącego źródłem prawdy,
sprawiedliwości, dobra i piękna, jak i nie podzielający tej wiary, a te
uniwersalne wartości wywodzący z innych źródeł…", jest w świecie stawiana za
wzór godzenia szacunku do religii z szacunkiem dla niewierzących. Na tym jednak
nie dość zmian w projekcie PiS-u. Pomija on zasadę "bezstronności władz
publicznych w sprawach przekonań religijnych, światopoglądowych i
filozoficznych" (obecny art. 25 pt. 2), wobec czego będzie można wspierać
przykazania religijne zakazami prawnymi. Pomija się też zasadę, że nikt nie
może być zmuszany do uczestnictwa w religijnych praktykach ani do ujawniania
swych poglądów religijnych lub wyznania (obecny art. 53 pt. 6 i 7). Nie ma tam
też gwarancji służby zastępczej dla tych, którym "przekonania religijne lub
wyznawane zasady moralne nie pozwalają na odbywanie służby wojskowej" (obecny
art. 85 pt. 3). PiS pominął też klauzulę, że choć rodzice mają prawo do
wychowania dzieci zgodnie ze swymi przekonaniami, to powinni "uwzględniać
stopień dojrzałości dziecka, a także wolność jego sumienia i wyznania oraz jego
przekonania" (obecny art. 48 pt. 1 i art. 53 pt. 3). Pominięto także
zastrzeżenie, że przy nauczaniu religii w szkole (teraz jest ono fakultatywne,
w projekcie PiS-u jest zaś zobowiązaniem władz publicznych) "nie może być
naruszona wolność sumienia i religii innych osób" (obecny art. 53 pt. 4).
Wreszcie, teksty przysiąg, składanych przez posłów, ministrów i prezydenta
zawierać mają jako integralną część formułę "Tak mi dopomóż Bóg" – można będzie
ją co prawda opuścić, ale w ten sposób to świecka forma będzie odstępstwem od
normy (obecnie jest na odwrót: art. 104 pt. 2, art. 130 i art. 151).

6. Polityka zagraniczna.
Wbrew zapowiedziom umacniania pozycji Polski mamy do czynienia z nieustanną
kompromitacją kraju na arenie międzynarodowej. Po kilku wizytach zagranicznych
na początku roku prezydent Lech Kaczyński na trwałe zaszył się w pałacu, szczyt
Trójkąta Weimarskiego (tym ważniejszy, że przed spotkaniem G-8 w Petersburgu,
była więc okazja, by uczulić Francję i Niemcy na polskie stanowiska w relacjach
z Rosją) został odwołany z powodu "dolegliwości dyspeptycznych" prezydenta po
satyrycznym artykule pt. "Młody polski kartofel. Dranie, które chcą rządzić
światem" w niskonakładowym "Die Tageszeitung". Rozpętana z tego powodu "wojna
kartoflana" (szef MSZ Anna Fotyga przyrównała niemiecką gazetę do
hitlerowskiego "Stürmera", odwołała też planowaną wcześniej debatę w Sejmie o
stosunkach polsko-niemieckich i udała się na rocznicę pacyfikacji Michniowa, a
poseł Gosiewski wystąpił z wnioskiem do polskiego ministra sprawiedliwości,
domagając się ścigania autora artykułu przy pomocy europejskiego nakazu
aresztowania za znieważenie prezydenta) oraz podgrzewana histeria wokół Eriki
Steinbach (10 sierpnia 2006, w dniu otwarcia w Berlinie wystawy "Wymuszone
drogi. Ucieczka i wypędzenie w Europie XX wieku" premier Kaczyński odwiedził
były hitlerowski obóz koncentracyjny Stutthof w Sztutowie, a komisarz Warszawy
Kazimierz Marcinkiewicz odwołał zaplanowaną na 11 sierpnia wizytę w stolicy
Niemiec z okazji 15. rocznicy podpisania partnerskiej umowy pomiędzy Warszawą i
Berlinem) psuje stosunki z Niemcami, choć Niemcy wciąż starają się łagodzić
sytuację i wyciągają rękę. W wyobrażeniach PiS-u, a już szczególnie
neoendeckiego LPR-u (jego patron, Roman Dmowski, był wrogiem "żywiołu
germańskiego") Niemcy grają rolę straszaka, jako "odwieczny wróg Polski"; na
każdym kroku wypomina im się też nazist

cd. 3

[kronopio77]

6. Polityka zagraniczna.
Wbrew zapowiedziom umacniania pozycji Polski mamy do czynienia z nieustanną
kompromitacją kraju na arenie międzynarodowej. Po kilku wizytach zagranicznych
na początku roku prezydent Lech Kaczyński na trwałe zaszył się w pałacu, szczyt
Trójkąta Weimarskiego (tym ważniejszy, że przed spotkaniem G-8 w Petersburgu,
była więc okazja, by uczulić Francję i Niemcy na polskie stanowiska w relacjach
z Rosją) został odwołany z powodu "dolegliwości dyspeptycznych" prezydenta po
satyrycznym artykule pt. "Młody polski kartofel. Dranie, które chcą rządzić
światem" w niskonakładowym "Die Tageszeitung". Rozpętana z tego powodu "wojna
kartoflana" (szef MSZ Anna Fotyga przyrównała niemiecką gazetę do
hitlerowskiego "Stürmera", odwołała też planowaną wcześniej debatę w Sejmie o
stosunkach polsko-niemieckich i udała się na rocznicę pacyfikacji Michniowa, a
poseł Gosiewski wystąpił z wnioskiem do polskiego ministra sprawiedliwości,
domagając się ścigania autora artykułu przy pomocy europejskiego nakazu
aresztowania za znieważenie prezydenta) oraz podgrzewana histeria wokół Eriki
Steinbach (10 sierpnia 2006, w dniu otwarcia w Berlinie wystawy "Wymuszone
drogi. Ucieczka i wypędzenie w Europie XX wieku" premier Kaczyński odwiedził
były hitlerowski obóz koncentracyjny Stutthof w Sztutowie, a komisarz Warszawy
Kazimierz Marcinkiewicz odwołał zaplanowaną na 11 sierpnia wizytę w stolicy
Niemiec z okazji 15. rocznicy podpisania partnerskiej umowy pomiędzy Warszawą i
Berlinem) psuje stosunki z Niemcami, choć Niemcy wciąż starają się łagodzić
sytuację i wyciągają rękę. W wyobrażeniach PiS-u, a już szczególnie
neoendeckiego LPR-u (jego patron, Roman Dmowski, był wrogiem "żywiołu
germańskiego") Niemcy grają rolę straszaka, jako "odwieczny wróg Polski"; na
każdym kroku wypomina im się też nazistowską przeszłość. W expose z 19 lipca
2006 premier Kaczyński w ogóle nie wymienił nazwy tego kraju, a jest to
najważniejszy partner gospodarczy Polski i to Niemcom w dużej mierze
zawdzięczamy wejście do Unii Europejskiej. Oni też do Unii najwięcej wpłacają,
a my najwięcej z niej bierzemy. Niechęć do Niemiec sąsiaduje z lękiem wobec
Rosji, w efekcie czego Polska pozostaje skonfliktowana z zachodem i wschodem.
Kaczyńscy i PiS zdają się za to całkowicie na sojusz z USA, nie zdając sobie
chyba sprawy, że Polska jest dla Ameryki przydatna o tyle, o ile jest silnie
umocowana w Europie i ma dobre stosunki ze wszystkimi sąsiadami, a
najważniejszym dla USA partnerem na kontynencie są właśnie Niemcy. Prezydent
Kaczyński nawet nie stara się czegoś "ugrać" na obecności polskich wojsk w
Iraku – zamiast tego jeszcze przed (!) wizytą w Waszyngtonie zadeklarował
kontynuowanie misji przynajmniej do końca 2006. Wbrew zapowiedziom budowy
silnej pozycji Polski w Unii, w ogóle nie uczestniczymy w debacie nad projektem
europejskim (co ciekawe, bardziej od naszych władz martwią się tym nasi
partnerzy z Zachodu, którzy uważają, że Polska ze względu na swą wielkość,
liczbę ludności, potencjał, położenie i tradycje historyczne powinna być jednym
z ważniejszych i aktywniejszych państw we Wspólnocie), Jarosław Kaczyński i
szereg polityków koalicyjnych wysyłają za to wciąż obraźliwe sygnały pod
adresem Unii, wygłaszając histeryczne opinie o "zagrożeniu ze strony
zlaicyzowanej Europy", co nie przeszkadza im wyciągać jednocześnie ręki po
unijne fundusze (przyrównywano to do żebraka, który, zaproszony na obiad, boczy
się na nierówne porcje i formę talerzy). Problemem PiS-u i braci Kaczyńskich
jest też ich nieumiejętność prowadzenia dialogu oraz dochodzenia do kompromisu
(a to podstawowa zasada współczesnej dyplomacji), reprezentują bowiem
stanowisko "wszystko albo nic". Zarówno prezydent Lech
Kaczyński, jak i premier Jarosław Kaczyński nie posługują się sprawnie językami
obcymi, co samo w sobie nie byłoby aż taką wadą, gdyby nie fakt, że w
dzisiejszym świecie, a zwłaszcza w Unii Europejskiej uzgadnia się stanowiska i
osiąga cele nie podczas oficjalnych forów z udziałem tłumaczy, ale podczas
kameralnych i swobodnych spotkań w cztery oczy.
Najgorsze w tym wszystkim, że o ile przez całe lata 90-te wokół polskiej
polityki zagranicznej panował konsensus polityczny i społeczny, to obecnie (po
zawarciu przyjaznych traktatów ze wszystkimi sąsiadami, potwierdzeniu granic,
wejściu do NATO i Unii Europejskiej) neguje się jej osiągnięcia. Po odejściu z
rządu ministra spraw zagranicznych, Stefana Mellera, na kongresie PiS-u
Jarosław Kaczyński 4 czerwca 2006 mówił o "odzyskaniu MSZ-u". Jest to przykład
jednej z wielu absurdalnych i niezrozumiałych wypowiedzi prezesa rządzącej
partii. Skoro bowiem Meller prowadził szkodliwą dla Polski politykę, to
dlaczego wszedł do PiS-owskiego rządu i był tak długo tolerowany, a jeśli
prowadził politykę dobrą, to dlaczego odszedł i skąd ten triumf, gdy wreszcie
się go pozbyto? Następczyni Mellera, Anna Fotyga, nazywana panią "za godzinę"
(ze względu na nieumiejętność podejmowania szybkich decyzji), jest osobą
całkowicie oddaną Lechowi Kaczyńskiemu, bez wizji polityki zagranicznej, a jej
niektóre wypowiedzi i zachowanie budzą nierzadko zażenowanie. Polityka
zagraniczna przeszła całkowicie do Pałacu Prezydenckiego, ale Pałac nie ma
pomysłu na jakąkolwiek politykę (a już na pewno pozytywnej koncepcji obecności
Polski w świecie). W dodatku otoczenie prezydenta to krąg pochlebców, których
jedyną zaletą jest lojalność. W efekcie kraj jest ośmieszany na forum
międzynarodowym, polityką zagraniczną kierują fobie i emocje (dumę Polaków
łechce się za to buńczucznymi hasłami dumy narodowej i twardej polityki, której
przejawem jest poczucie wyższości, arogancja i pouczanie innych), a pozycja
Polski nieustannie słabnie, do czego przyczyniają się nie tylko konkretne
działania naszych władz, ale nawet nieprzemyślane słowa i pomysły, np. brutalne
wypowiedzi o mniejszościach seksualnych czy projekt przywrócenia kary śmierci
absolutnie niedopuszczalnej w Europie, w której debata na ten temat zakończyła
się tam zresztą w latach 80-tych (inna sprawa – jak pogodzić ten pomysł z
przywiązaniem PiSu do kościoła katolickiego, który przykazania „nie zabijaj”
jeszcze z dekalogu nie usunął).

7. Władza absolutna, wrogowie, "układ".
PiS (a także jego koalicjanci) wykazuje niezwykłą wprost chęć do obsadzenia i
kontrolowania wszystkich możliwych instytucji państwowych i samorządowych, do
sterowania rynkiem finansowym i medialnym, do narzucenia wszystkim własnej
wizji historii Polski oraz ich modelu obywatela-patrioty. Podważają obecny
porządek konstytucyjny, niezależność Banku Centralnego, Rady Polityki
Pieniężnej, Trybunału Konstytucyjnego, grożą palcem czwartej władzy –
dziennikarzom. Chcą nacjonalizować przedsiębiorstwa, odwołać część procesów
prywatyzacyjnych i mieć możliwość kontrolowania prywatnych firm oraz
organizacji pozarządowych – w Kancelarii Premiera przygotowano nowelizację
prawa o fundacjach, która zakłada zwiększenie nad nimi nadzoru odpowiedniego
ministra i pozwala na daleko idącą ingerencję w ich funkcjonowanie. Zgłoszono
też bezczelny projekt zmiany ordynacji wyborczej przed samymi wyborami
samorządowymi, przygotowany pod koalicjantów i zapewniający PiS-owi dzięki
blokowaniu list bezwzględną przewagę w razie choćby minimalnej wygranej, a LPR-
owi i Samoobronie udział we władzy nawet wtedy, gdy nie przekroczą progu
wyborczego. Bracia Kaczyńscy oraz ich najbliższe, wywodzące się z Porozumienia
Centrum zaplecze (tzw. twarde jądro PiS-u) wykazują się paranoiczną nieufnością
i podejrzliwością, co rodzi dążenie do powszechnej kontroli i nadzoru (nie
ufają
w pełni nawet innym działaczom PiS-u, stąd likwidowanie frakcji Marcinkiewicza
i Walendziaka z dawnego ZChN-u). Przekłada się to zresztą na społeczną bazę
rządzącego obozu – jego zapleczem są zwłaszcza

cd. 4

[kronopio77]

7. Władza absolutna, wrogowie, "układ".
PiS (a także jego koalicjanci) wykazuje niezwykłą wprost chęć do obsadzenia i
kontrolowania wszystkich możliwych instytucji państwowych i samorządowych, do
sterowania rynkiem finansowym i medialnym, do narzucenia wszystkim własnej
wizji historii Polski oraz ich modelu obywatela-patrioty. Podważają obecny
porządek konstytucyjny, niezależność Banku Centralnego, Rady Polityki
Pieniężnej, Trybunału Konstytucyjnego, grożą palcem czwartej władzy –
dziennikarzom. Chcą nacjonalizować przedsiębiorstwa, odwołać część procesów
prywatyzacyjnych i mieć możliwość kontrolowania prywatnych firm oraz
organizacji pozarządowych – w Kancelarii Premiera przygotowano nowelizację
prawa o fundacjach, która zakłada zwiększenie nad nimi nadzoru odpowiedniego
ministra i pozwala na daleko idącą ingerencję w ich funkcjonowanie. Zgłoszono
też bezczelny projekt zmiany ordynacji wyborczej przed samymi wyborami
samorządowymi, przygotowany pod koalicjantów i zapewniający PiS-owi dzięki
blokowaniu list bezwzględną przewagę w razie choćby minimalnej wygranej, a LPR-
owi i Samoobronie udział we władzy nawet wtedy, gdy nie przekroczą progu
wyborczego. Bracia Kaczyńscy oraz ich najbliższe, wywodzące się z Porozumienia
Centrum zaplecze (tzw. twarde jądro PiS-u) wykazują się paranoiczną nieufnością
i podejrzliwością, co rodzi dążenie do powszechnej kontroli i nadzoru (nie
ufają
w pełni nawet innym działaczom PiS-u, stąd likwidowanie frakcji Marcinkiewicza
i Walendziaka z dawnego ZChN-u). Przekłada się to zresztą na społeczną bazę
rządzącego obozu – jego zapleczem są zwłaszcza środowiska wiejskie i
małomiasteczkowe (mamy w Polsce najwyższy w Europie odsetek takich
społeczności), mało zróżnicowane, zamknięte, izolowane, zapóźnione
cywilizacyjnie i nieufne wobec wszystkiego, co nowe, obce, wyróżniające się (to
obok zawiści podstawowa wada Polaków – jednego z najbardziej nieufnych
społeczeństw w Europie). Dodatkowo są one sfrustrowane tym, że często nie udało
im się znacząco skorzystać na transformacji ustrojowej po 1989 i tęsknią do
stabilizacji życiowej z okresu PRL-u. Podatne są na hasła łatwych rozwiązań
trudnych kwestii ekonomicznych i prawnych, szukają też winnych swojej sytuacji,
a z racji nieufności dają się łatwo napuścić na "wroga" – przedwojennych Żydów
(choć sam etnonim funkcjonuje nadal jako wyzwisko) zastąpili homoseksualiści,
liberałowie, kosmopolici, Europejczycy, wrogie media (także zagraniczne,
oczywiście inspirowane przez odpowiednie ośrodki w Polsce), z "potomkami KPP"
w "Gazecie Wyborczej" na czele i okrągłostołowe "łże-elity". Sama władza nie
stroni zresztą od pomówień i doszukiwania się "jątrzących wrogów", każdy
przejaw krytyki czy nawet wątpliwości pod adresem ich działań odbierając
jako "bezpardonowy atak" i "stosowanie obstrukcji" (szczególnie dobitnym
przykładem są reakcje na list ośmiu byłych ministrów spraw zagranicznych,
krytykujących odwołanie szczytu Trójkąta Weimarskiego, za co spotkali się z
oskarżeniami o "działanie na szkodę polskiej racji stanu"), a każde
niepowodzenie jako "winę Platformy". Trzeba zresztą uczciwie przyznać, że
doskonale zawłaszczył PiS język polityki, gdyż przedstawia się na każdym polu
jako ruch odnowy, zmierzający do naprawienia Polski, wobec czego każdy ich
przeciwnik i krytyk staje od razu pod ścianą jako członek złowrogiego i
przestępczego "układu", który nie chce pozytywnych zmian. W efekcie jednak
doszło po wyborach parlamentarnych do odrodzenia się ostrych podziałów w
społeczeństwie (już nie według modelu "partie postsolidarnościowe – partie
postkomunistyczne") i wzrostu agresji w dyskursie publicznym – rzecz tym
bardziej przykra, że PiS przywołuje hasło "solidarnego państwa", a szerzy
podziały i nienawiść, powołuje się na "Solidarność", a neguje Okrągły Stół i
sprzyja oburzającym atakom na Lecha Wałęsę.

A autorem jest...

[alexanderson]

Wszystko to ładnie, tylko że autorem tego opracowania jest... no kto?...