Michel Moran

[Gość: Adriano]

Ciekawe, czy mają stronę w internecie

bo zupa była za słona...

[tomoe]

Wizyta w michel moran bardzo się udała, z jednym kiksem, o którym poniżej (i
powyżej). Ale w pierwszej kolejności będą zachwyty. Miejsce z gatunku tych, do
których bez garnituru i krawata strach wejsć (i dobrze), z odpowiednią atmosferą
i wystrojem. Jak się już człowiek umości przy stoliku, mijając po drodze
rozmaite kryształy i lustra, to zaczyna się spodziewać naprawdę wstrząsających
wrażeń. I muszę przyznać, że przystawka w postaci małży św. Jakuba podanych na
szpinaku z szuszonymi pomidorami, doprawionymi olejem z pinii, zdecydowanie
spełniła to oczekiwanie. Wszystko na najwyższym poziomie. Ale zaraz potam podano
zupy i tu nastąpił wstząs, bo były tak słone, ze dla mnie właściwie niejadalne.
Owszem, dało się wyczuć przebłyski ryb, doskonałego wina i przypraw, cały jednak
ten kulinwrny majstersztyk skutecznie zamorodowało pół łyżeczki soli bez której
moim zdaniem swobodnie można by się obejsć. I nie był to przypadek, bo zupa męża
było podobnie doprawiona, (choc on okazał się odporniejszy i nawet wziął
dokładkę). Z czego wnoszę, e jest to obiowiązujacy w M.M styl. No lubią duzo
soli, przynajmniej w zupach, i coż poradzić. Może to i moja wina, bo mam zwyczaj
sól ograniczac i najwyraźniej przyzwyczaiłam się do jej śladowych ilości, ale z
drugiej strony zwiedziłam sporo restauracji w mieście stołecznym i w żadnej
poczucie totalnego przesolenia nie było tak dojmujące... Po tym przykrym
doświadczeniu nawet całkiem przyjemna kaczka w sosie winogronowym nie zdołała
poprawić mi humoru, bo zupy uwielbiam i dla mnie to one właśnie są gwoździem
programu...
Na osłodę mogę polecić samego szefa kuchni, pana Morana, który jest słodki jak
naleśniki Suzette i naprawdę troszczy się o gości, każdego starając się
zaszczycić osobiście, a przy okazji ma zabójczy akcent... miałam przyjemnosć
obejrzeć w jego wykonaniu pokaz fachowego krojenia barweny, którą zamówili jeo
rodacy z sąsiedniego stolika. Juz dla samego krojenia było tam pójsć, choć to
jedna z droższych restauracji w Warszawie...

[Gość: Junior]

www.restaurantbistrodeparis.com

[Gość: jan nowak]

Niewiarygodne. Pozujacy na wybitnego konesera i światowca Maciej Nowak odbiera
świętującym ważne rodzinne swięto prawo do wybierania na rodzinny obiad,
miejsca odpowiadającego ich upodobaniom, tradycji rodzinnej i pewnie
możliwościom. Słychać tu , przebrzmiałe juz hasło o "rownych żołądkach", choć
jako światowiec i koneser powinien wiedzieć,że nigdzie, prócz totalitarnych
systemów żołądki nie były równe, a porządne rodziny jedzą razem obiady, choć
nie zawsze je gotują i w żadnym przyzwoitym miejscu w cywilizowanym świecie nie
odbiera się im prawa do celebrowania rodzinnych świat w restauracjach tej
klasy. Sądze,ze opisywanemu restauratorowi co najmniej tak samo zależy na
rodzinach spotykających się z powodu chrztu, komunii, ślubu, rozwodu, śmierci
dziadka i doktoratu ojca, jak na klientach korporacyjnych. Sadzę,że byłoby mu
przykro,że jego klientów porównuje się do "białych skarpetek do garnitru" Byc
może Maciej Nowak sam celebruje rodzinne święta w miejscach o przaśnym
charakterze i niższych cenach, bo nie uważa,że rodzina zasługuje na coś więcej.
Powinien jednak wiedzieć, ze to właśnie jest najbardziej pożądany rodzaj
klienta dla gotującego z pasją restauratora w Nowym Yorku, Paryżu, Genewie i
innych podobnych miejscach. Jak rozumiem przybywa do opisywanych póżniej w
felietonach restauracji aby ocenic kuchnię, a nie straszyć potencjalnych
klientów i wydawać cyniczne sądy z swoiście pojmowanego savoir vivre'u.

[Gość: polityczny glab]

Przeciez to nic dziwnego ze go dzieci denerwuja. Typowa reakcji przewrazliwionej
ciotuni na cos czego nigdy nie bedzie mogl miec. Kiedy sie bawi ze swoim
chlopakiem to dzieci to jest ostatnia rzecz jaka chcialby widziec w swoim
otoczeniu. Bo zbyt mu to przypomina ze nawet po wtloczeniu przez gardla prawa
gejow do zawierania malzenstwa dziecka nie urodzi nawet mimo tego ze juz dzis
wyglada jak kobieta w 11 miesiacu ciazy.

[Gość: iwona]

hihihi swietne...

Cenzura Macieja Nowaka

[stiura1]

Zajżałem na stronę restauracji Michela M. i pokusiłem się o przeczytanie
artykułów na temat restauracji M.M. zamieszczonych w gazetach. Artykuł Pana
Macieja na początku i na końcu jest "wymazany". Oczywiście usunięto krytykę a
pozostawiono samą słodycz. Brak samokrytyki w stopniu zaawansowanym.