Zagubiona autostrada

[sutekh1]

wiem że to już było pewnie nieraz ale chciałbym zapytać (i być może
dowiedzieć sie), co myslicie o tym filmie i po tym filmie....
co wam w głowie sie rodzi po takim seansie...
:)

[formaprzetrwalnikowa]

ja sie pogubilam i gdzies w okolicach polowy postanowilam przestac sie domyslac
o co chodzi i poradowac oczy obrazami.
ale to jeszcze nic. jedna taka znajoma stwierdzila, ze 'kretyni w kinie'
pomylili kolejnosc szpul z filmem.

;)

[skajstop]

Ech, Lincz... dwa wielkie filmy, a reszta nie bardzo...

Nie podeszła mi "autostrada".

[kubissimo]

po obejrzeniu "Autostrady" bylem mocno wkurwiony, bo nie lubie jak ktos ze mnie
nabija ;)
dzis lepiej wspominam ten film, bo to jednak jedno z lepszych dziel osadzonych
w estetyce snu

[chihiro2]

Mnie sie podobala atmosfera tego filmu, lubie takie oniryczne zjawiska.
Natomiast "Mulholland Drive" jest absolutnym idealem, wedlug mnie "Zagubiona
autostrada" byla tylko proba generalna przed "Mulholland Drive". Ale slyszalam
tez opinie, ze to "M.D." powiela schematy "Z.A.".
Warto obejrzec. Ja sie nie przejmuje, ze logiki w obu filmach nie ma
calkowitej, bo przeciez to nie o to chodzi. Metafizyka istnieje w zyciu, w
zyciu nie wszystko ma sens, wiec oba filmy sa mi dosc bliskie - troszke na
zasadzie nasladowania zycia.

[sutekh1]

dokładnie - nie tylko powiela ale jest też perfidnym powtrórzeniem wielu
elementów..

[chihiro2]

No powtarza, powtarza, ale mimo wszystko uwazam, ze jest lepszy. Bardziej mi
klimat odpowiada. Gdyby Lynch nakrecil jeszcze jakis trzeci podobny film, mozna
by mowic o trylogii onirycznej...

[amber.mhm]

kubissimo napisał:

> po obejrzeniu "Autostrady" bylem mocno wkurwiony, bo nie lubie jak ktos ze
mnie
>
> nabija ;)
> dzis lepiej wspominam ten film, bo to jednak jedno z lepszych dziel
osadzonych
> w estetyce snu

No to ze mna było zupełnie inaczej. Właśnie oglądało mi się ten film bardzo
dobrze. Po prostu w pewnym momencie zaczęłam odbierać go w zupełnie inny
sposób. Nie było to jakoś specjalnie zamierzone, sama atmosfera chyba
zadziałała. I w żadnym wypadku nie starałam się po seansie tego filmu nikomu
tłumaczyć.
Wspomnienia mam nadal dobre, ale jakoś omijam go, kiedy jest w programie
telewizyjnym. Zresztą według mnie jest raczej do oglądania w kinie.

[daria13]

Z Autostardą miałam podobnie jak Amber, włączam w pewnym momencie odbiór wizji,
a nie tylko sensu. A wizje Lynczowskie lubię i dlatego nie przeszkadzają mi
braki logiki, bo nie o to w tym wszak chodzi.
Miałam ostatnio za to inne filmowe przeżycie intelektualne, rzekłabym wyzwanie
intelektualne. Mówie o filmie Stay. Łał, jeśli ktoś z Was widział i mógłby mi
powiedzieć, co poeta miał na myśli, o ile w ogóle miał cokolwiek, to byłabym
wdzięczna.

noo

[jottka]

po pierwsze to jest film dokumentalny, bo jak zeznał lynch tekst 'dick laurent
nie żyje' sam usłyszał przez domofon od nie wiadomo kogo:)

po drugie to jest bardzo dobry film, który ukazuje fundamentalną grozę
istnienia, nie zgadzam się z twierdzeniem, że to takie nastrojowe obrazki, a
sensu w tym nie masz i tak sobie oglądamy nie wiadomo po co

[karolino]

Nienawidze i nikt mnie nie namowi, na obejrzenie 'Lost Highway' raz jeszcze.

Ten film, to rodzaj sztuki, ktory patroszy odbiorce bezlitosnie, nie
pozostawiajac nic w zamian. Podobnie jak 'Requiem dla snu' (chociaz to inna
bajka) wywoluje paskudna traume. Uffff, chyba jestem na takie ładowanie
negatywnymi emocjami zbyt wrazliwa.

[zdanka1]

Jedyne co mam do powiedzenia na temat tego filmu to tyle, z e jest to najlepszy
soundtrack jaki kiedykolwiek powstał do jakiegokolwiek filmu. Amen.

[roraima]

Lubię oba filmy.U Lyncha wciągające i jednocześnie drażniące jest to, że
poszczegolne, traktowane jak osobne miniaturki sceny, same w sobie mają realny
sens, taki konkretny, odwołujący się do czegoś co znam (nawet jeśli jest to sen
czy marzenie) ale jako ciąg zdarzeń ten sens ulatnia się i wymyka. To znaczy -
mnie się wymyka :). Potem przez cały film gonię za tym sensem i oczywicie
zostaję na koniec z pustymi rękoma ;)

[sutekh1]

weźmy pod uwagę to co powiedział Greenaway: świat to chaotyczny zbiór rzeczy i
nie ma w nim logiki, świat istnieje po to, żeby sie nim rozkoszować.

Lynch autentycznie robi widza w balona, to chyba jego ulubiona gra (zreszta
moja też), która jest jak najbardziej logiczna.
czy naprawdę widz chce, żeby w kinie powtarzano logikę życika codziennego, ten
banał powszedni, który mu wychodzi wszystkimi otworami (i porami)?
U Lyncha każda scena to próba wetknięcia widzowi pewnej dawki niesamowitości i
stworzenia pęknięcia w percypowanej rzeczywistości, ogłupenie nawyków..