Czas Wielkich Życzeń. Czy to ma sens?

[mjot1]

Hej! Dzień się budzi!

Właśnie wstałem! Wszyscy jeszcze śpią...
W mej drewnianej starusieńkiej chatce zagubionej na bezludziu w „krzakach”
cichusieńko. Tylko sikory szaleją za oknem na słonice...

A ja sobie tak dumam, że gdybyż tak, choć jeden procencik spełnił się z tego,
co mi życzono w tym „okresie wielkich życzeń”.
Ech! Byłbym najzdrowszym człowiekiem na świecie!
Żyłbym pewnie w nieskończoność. Byłbym królem matuzalemów!
Byłbym krezusem nad krezusami!
Kobiety, pałace, samochody, podróże,... itd. itd.

Po cóż, więc życzymy? Jakiż to ma cel?
Po co tyle słów mówionych i pisanych rzucamy na wiatr?
Czyż dzieje się tak tylko, dlatego że życzymy nieszczerze?

Najniższe ukłony!
Chyba jakiś taki... nie bardzo noworoczny? M.J.

[farsa]

jesteś taki w sam raz.

a swoją drogą - właśnie z powodów przytoczomych przez
M.J. nie składam życzeń,
nie wysyłam kartek świątecznych,
nie mnożę matuzlemów, krezusów i typów krzepkich,
jak dzisiejszy, poranny mróz.
jestem niegrzeczna?
jestem prawdziwa.

[mrb4]

Ludzie mogą być wobec siebie albo życzliwi, albo nieżyczliwi (lub obojętni, co
prowadzi do podobnych skutków, jak nieżyczliwość). Składanie sobie życzeń
wspomaga kształtowanie się atmosfery życzliwości międzyludzkiej, dlatego myślę,
że warto brać udział w tym obrzędzie. Wszystkiego najlepszego w Nowym Roku Wam
życzę, a szczególnie dużo zdrowia.

[mjot1]

Do Farsy.
Postępując tak jak piszesz jesteś przede wszystkim szczera!

Do mrb4.
Hmmm...
Czyli twierdzisz Waść, że jeśli nie złożyłbym komuś życzeń świadczy to
automatycznie o mojej nieżyczliwości w stosunku do niego? I odwrotnie?
Zaiste wielka to życzliwość życzyć komuś na odczepne lub wręcz nieszczerze!
A za życzonka oczywiście serdeczne dzięki.

Najniższe ukłony!
Zdziwiony lekko M.J.

[yetta]

Myśl jest energią, która potrafi się zmaterializowac :))
Pozdr.

Do Yetty

[mjot1]

Ba!
A toś mnie Aśćka dopadła! Hłe hłe hłe

Najniższe ukłony!
Złapany na gorącym uczynku i... zarumieniony M.J.

[yetta]

Zgięty paragraficznie w dziękczynnym ukłonie...

[mjot1]

mjot!

[mrb4]

mjot1 napisał:

> Hmmm...
> Czyli twierdzisz Waść, że jeśli nie złożyłbym komuś życzeń świadczy to
> automatycznie o mojej nieżyczliwości w stosunku do niego? I odwrotnie?
> Zaiste wielka to życzliwość życzyć komuś na odczepne lub wręcz nieszczerze!
> A za życzonka oczywiście serdeczne dzięki.

Nie chodziło mi o to, żeby składać życzenia każdemu napotkanemu człowiekowi.
Dobrą okazją do złożenia życzeń są raczej różne specjalne sytuacje, takie jak
przyjęcie imieninowe lub kolacja wigilijna. Gdy składamy komuś życzenia, to
uświadamiamy sobie wówczas, w jaki sposób powinniśmy odnosić się do bliźnich.
Podobny efekt uzyskujemy, gdy przekazujemy sobie "znak pokoju" podczas Mszy
świętej. Nawet jeżeli ktoś jest nieżyczliwy w stosunku do jakiegoś człowieka,
to po publicznym złożeniu życzeń lub przekazaniu "znaku pokoju" będzie mu wstyd
jawnie okazać tę nieżyczliwość. Pewne obrzędy wspomagają kształtowanie
atmosfery życzliwości międzyludzkiej i wydobywają nas ze skorupy egocentryzmu.
Dlatego powinniśmy je cenić. (Tak mi się przynajmniej wydaje).

Taaak...

[mjot1]

Świadomość to my już mamy. „Znak pokoju” już też przekazany. To zresztą widać!
Wszak wokół panuje powszechna miłość bliźniego. Nieprawdaż?
Po tylu życzeniach, obietnicach, deklaracjach i..., wypowiedzianych i
wypisanych w „Czasie Wielkich Życzeń” efekty zaiste są zniewalające!
Krętactwo i krzywoprzysięstwo to cnoty doprowadzone do perfekcji! Świat przecie
szalbierstwem stoi!
A wszyściutko polukrowane słodziutkim uśmiechem i upstrzone bakaliami słówek
milutkich...
Piszesz Waść: „Pewne obrzędy wspomagają kształtowanie atmosfery życzliwości
międzyludzkiej i wydobywają nas ze skorupy egocentryzmu”.
Tym obrzędem niezaprzeczalnie jest trudna a rzadka sztuka szczerości! Działa
jak sito. Po tym ceremoniale jakoś zdecydowanie ubywa „przyjaciół”...


Najniższe ukłony!
Na rzeczywistość spoglądający bez filtrów różowych M.J.