ania7515
25.04.07, 11:20
Figurki, obrazy i inne przedmioty kultu (medaliki, różańce, krzyże, relikwie,
szkalpierzyki) Kościół katolicki darzy wyjątkowo nabożną czcią…
Nie wolno ci robić sobie rzeźbionego wizerunku ani postaci podobnej do
czegokolwiek, co jest w niebiosach w górze, lub tego, co jest w wodach pod
ziemią. Nie wolno ci kłaniać się im ani dać się namówić do służenia im, gdyż
ja, Jehowa, twój Bóg, jestem Bogiem wymagającym wyłącznego oddania…” (2 Mojż.
20:3-5 oraz 5 Mojż. 5:7-9)
„Nie wolno ci padać na twarz przed innym bogiem, gdyż Jehowa, który ma na
imię Zazdrosny, jest Bogiem zazdrosnym”. (2 Mojżeszowa 34:14)
„I ziemia ich jest pełna bezwartościowych bogów. Kłaniają się dziełu rąk,
temu, co uczyniły czyjeś palce”. (Izajasza 2:8)
„Do kogo mnie przyrównacie albo z kim mnie zrównacie lub zestawicie, żebyśmy
byli do siebie podobni? Niektórzy szastają złotem z sakiewki i odważają
srebro za pomocą ramienia wagi. Najmują kogoś wykonującego przedmioty z
metalu, a on z tego czyni boga. Padają na twarz, kłaniają się. Niosą go na
ramieniu, Dźwigają go i stawiają go na jego miejscu, żeby stał. Z miejsca,
gdzie stoi, nie przenosi się. Ktoś do niego woła, lecz on nie odpowiada;
nikogo nie wybawia z jego udręki”. (Izajasza 46:5-7)
„Niczego nie poznali ci, którzy noszą drewno swego rzeźbionego wizerunku, ani
modlący się do boga, który nie może wybawić”. (Izajasza 45:20)
„Bo zwyczaje ludów są tylko tchnieniem, ponieważ jest to zwykłe drzewo z
lasu, które ktoś ściął, dzieło rąk rzemieślnika posługującego się dłutem.
Upiększa się je srebrem i złotem. Przymocowują je gwoździami i młotami, żeby
żaden się nie chwiał. Są jak strach na wróble w polu ogórkowym i nie potrafią
mówić. Trzeba je nosić, bo nie potrafią stawiać kroków. Nie lękaj się ich,
ponieważ nie mogą sprowadzić nieszczęścia, nie są też w stanie czynić nic
dobrego”. (Jeremiasza 10:3-6)
„Ograniczony pozostaje każdy człowiek bez wiedzy, wstydzić się musi każdy
złotnik z powodu bożka. Utoczył bowiem podobizny, które są kłamstwem i nie ma
w nich [życiodajnego] tchnienia. Są one nicością, tworem śmiesznym, zginą,
gdy nadejdzie czas obrachunku z nimi.” (Jeremiasza 10:14-15)
„Każdy, kto wykonuje przedmioty z metalu, zawstydzi się z powodu rzeźbionego
wizerunku; bo jego lany posąg jest fałszem i w tych rzeczach nie ma ducha. Są
marnością, dziełem wartym śmiechu. Znikną, gdy zostanie na nie zwrócona
uwaga”. (Jeremiasza 51:17-18)
„Nie powinniśmy sądzić, że Bóstwo podobne jest do złota albo do srebra, albo
do kamienia, wytworu rąk i myśli człowieka”. (Dzieje 17:29)
Ich bożki to srebro i złoto, dzieło rąk ziemskiego człowieka.
Mają usta , lecz nie mówią;
mają oczy, lecz nie widzą;
mają uszy, lecz nie słyszą.
Mają nos, lecz nie czują zapachu.
Ręce mają, lecz nie dotykają.
Stopy mają lecz nie chodzą;
gardłem swym nie wydają dźwięku.
Do nich staną się podobni ich twórcy – wszyscy, którzy im ufają”. (Psalm
115:4-8)
„Boga nikt nigdy nie widział”. (1 Jana 4:12)
„I zamienili chwałę niezniszczalnego Boga na coś podobnego do wizerunku
zniszczalnego człowieka, a także ptaków oraz stworzeń czworonożnych i
pełzających”. (Rzymian 1:23)
„Najwyższy jednak nie mieszka w dziełach rąk ludzkich” (Dzieje 7:48)
„On nie mieszka w świątyniach zbudowanych ręką ludzką i nie odbiera posługi z
rąk ludzkich, jak gdyby czegoś potrzebował”. (Dzieje 17:24-25)
Jeszcze w XX wieku, zwyczajem było noszenie w lektyce papieża, siedzącego na
pozłacanym tronie, oraz całowanie go w stopy.
Apostoł Piotr — w przeciwieństwie do papieży — nigdy nie pozwoliłby na to,
żeby człowiek oddawał mu hołd, w jakiejkolwiek postaci, tymbardziej w formie
całowania stóp, jak to czyniono papieżom przez wieki. Zwróćmy uwagę, jak ów
zareagował, gdy rzymski setnik Korneliusz padł mu do nóg i złożył
pokłon: „Piotr (…) podniósł go, mówiąc: Wstań, i ja jestem tylko człowiekiem”
(Dzieje 10:25-26; Mateusza 23:8-12)
A kiedy mieszkańcy Listry chcieli obwołać apostoła Pawła bogiem i złożyć na
ich cześć ofiarę, ów zdecydowanie zareagował: „Mężowie, dlaczego to czynicie?
My tez jesteśmy ludźmi i podlegamy tym samym ułomnościom” (Dzieje 14:15)
Równiez apostoł Jan nie pozostawia złudzeń, co do hołdowania komuś innemu,
jak wyłącznie Bogu: „… a gdy usłyszałem i ujrzałem, upadłem, by oddać cześć u
stóp anioła, który mi to pokazywał. Ale on mi mówi: 'Uważaj! Nie czyń tego!
Jestem tylko współniewolnikiem twoim i twoich braci (…). Oddaj cześć Bogu' ”.
(Objawienie 22:8-9)
Jak widać — nawet aniołom nie powinno się kłaniać, a wyłączna część należy
się Bogu.
