Muzeum Azji i Pacyfiku na Grochowie?

[pol-a]

Dziś mieści po „lepszej” stronie Wisły, przy ul. Solec. Ale w przeszłości
zawitało na Grochów. W przewodniku po Warszawie z pierwszej połowy lat 80. XX
w. znalazłem informację, że placówka rezydowała w pałacyku Wierzbickiego przy
Grochowskiej w parku przy Kwatery Głównej. Byłoby to więc pierwsze - i jak
dotąd jedyne - muzem na terenie prawobrzeżnej W-wy. Czy wiecie o tym coś
więcej? Ile czasu MAiP egzystowało na Grochowie? Jak wyglądała działalność?
Były jakieś ekspozycje w dworku grochowskim?

[Gość: transparent]

Pol-a, gratuluje dociekliwosci w badaniu zrodel!
O ile dobrze pamietam, MAiP dostalo dworek w uzytkowanie jakos we wczesnych
latach 70tych, moze wczesniej, jeszcze zanim przeniosla sie tam szkola muzyczna
(co nastapilo bodajze w 1974). Szkola stracila swoje dotychczasowe locum w
oficynie na Grochowskiej (niedaleko Ronda Wiatraczna), ktora to oficyne
przeznaczono do rozbiorki pod bloki. Czy ktos pamieta te stara szkole?
Wchodzilo sie do niej przez dluga brame przylegajacej kamienicy. Oficyna
wychodzila na polotwarte podworko i raczej rachityczny trawnik, ktory sluzyl za
wybieg w trakcie przerw miedzy lekcjami.
Wracajmy jednak na Kwatery Glownej. Z tego co sie orientuje, dworek
wykorzystywany byl przez muzeum wylacznie jako magazyn, za czasow szkoly
muzycznej zredukowany do pomieszczen na poddaszu i malej tabliczki na froncie
budynku, z czasem (pozne 70te?) i ta pozostala resztka zbiorow zostala
przeniesiona na Solec. Nie pamietam zadnych ekspozycji w palacyku, ale moze
ktos mial wiecej szczescia do sztuki azjatyckiej na Grochowie?
Pozdrowienia dla wszystkich milosnikow Grochowa!
transparent

[andrzej_b2]

W 1971 (72) r. byłem tam z wycieczką PTTK. Celem naszym była wyprawa śladami
Olszynki Grochowskiej i przy okazji zwiedzenie wnętrz, dworku Wierzbickiego, w
których Wyspiański umieścił akcję Warszawianki. Wtedy to właśnie parter budynku
zajmowało Muzeum Nusantary (tak się oficjalnie nazywało), którego twórcą była
osoba prywatna, jakiś emerytowany marynarz. Zbiory różnych masek i innych
trofeów dosłownie przebiegliśmy. Ale gospodarza zapamiętałem od jak najlepszej
strony (z siwą brodą), gdyż udostępnił nam salę na I piętrze, w której stał
fortepian, a więc zapewne służyła jakimś popisom pianistycznym. Prawdopodobnie
była to już wówczas spółka muzeum ze szkołą muzyczną.

[pol-a]

Transparencie, bardzo ciekawa historia z siedzibą szkoły muzycznej przy
Wiatraku. W którym dokładniej miejscu się znajdowała i ile lat tam trwała? Jak
wyglądał ten budynek? Co tam dzisiaj jest?

[Gość: transparent]

O ile pamietam dzisiaj stoi tam blok z reklama RTV Euro AGD i Auto Nobille na
szczytowej scianie.
Szkola muzyczna miescila sie w pietrowej oficynie - otynkowanej? czerwona
cegla??? tak czy inaczej raczej dosc nastrojowej, choc niezle utrzymanej, nie
przypominam sobie zadnych spadajacych tynkow.
Czy odezwie sie ktos, kto z ta szkola byl zwiazany?

[pol-a]

Transparencie, a jak wyglądała wtedy okolica Ronda Wiatracznego? Napisz coś
więcej o architekturze kamienicy przy kt. znajdowała się muzyczna oficyna. Czy
do tych budynków prowadziła jakaś uliczka z G-skiej?

[Gość: transparent]

Owa przechodnia brama musiala nalezec do Zakladu Albertynow albo sasiadujacej z
nim kamienicy, pamietam dwa kolory tynkow, ktore mogly wskazywac na dwoch
roznych wlascicieli, ew. uzytkowy podzial wiekszej calosci. Dojscie przez front
posesji, bezposrednio z Grochowskiej. Brama przyklejona byla do lewej strony
budynku patrzac od Grochowskiej (czyli rog blizszy Ronda). Nie mam mozliwosci
sprawdzenia czy zachowana ja po ostatnim remoncie - poprosze o sygnal w tej
sprawie. Pamietam, ze owa oficyna stala dosc samotnie, ewidentnie pozostalosc
po wczesniej wyburzonych sasiadkach. Przepraszam, ze moje wspomnienia sa malo
konkretne, moze odezwie sie ktos z absolwentow SOS-u z uzupelnieniami?
Powojenna architektura nigdysiejszej zabudowy Ronda do dzis godnie
reprezentowana jest przez baraki, w ktorych mieszcza sie m. in rurki z kremem
(niegdys najlepsze w swiecie!). Po przeciwnej stronie - tam, gdzie dzis
wiezowiec z m.in. Orange School, rozciagal sie trojkatny, dosc duzy
placyk/nieuzytek/laka z dzikimi kwiatami (na miano trawnika zdecydowanie nie
zaslugiwal) sluzacy za miejsce spacerow, wybieg dla psow i swietny skrot dla
pedzacych do autobusu.

[pol-a]

No to pięknie, Andrzeju, wygląda na to, że mieliśmy przez parę lat (ciekawe ile
dokładnie?) na Grochowie pierwsze i jedyne jak dotąd muzeum jedyne ma terenie
prawobrzeżnej W-wy! Skoro miało w nazwie Nusantara, to być może było wczesnym
wcieleniem należącej do Muzeum Azji i Pacyfiku Galerii Nusantara (Nowogrodzka 18
A), które wystawia m.in. sztukę inspirowaną szeroko rozumianym orientem.

Liceum XXIII

[andrzej_b2]

Dopiero dziś, przy okazji pewnej rozmowy, skojarzyłem sobie, że >transparent<
opisywał moją szkołę, tj. gimnazjum i liceum ogólnokształcące nr XXIII. Przez
wiele lat po wojnie w skrócie mówiło się wtedy o >liceum u Albertynów|< lub o
>liceum Sparrowa<. Mieściło się ono w oficynie Zakładu Wychowawczego B-ci
Albertynów, w której po wojnie kuratorium założyło liceum, chyba pierwsze na
Grochowie. Było ono kontynuacją pewnej tradycji B-ci Albertynów, którzy tu w
1936 r. otworzyli gimnazjum ogólnokształcące, a którym wówczas kierował dr Jan
Mirwiński. Ja, już byłem pierwszym rocznikiem, który podjął naukę w nowej
siedzibie szkoły na Gocławku. Od początku istnienia liceum, aż do 1957 r.
dyrektorem szkoły był prof. Franciszek Sparrow, przed wojną wieloletni
nauczyciel w gimnazjum im. Władysława IV.
Pozdrawiam :-)