Demolanci, czyli ...

[effata]

... moje osobiste dzieci.
Ja już nie mogę!
Słuchajcie, czy wasze dziecie też tak wszystko przeraźliwie niszczą?
I nie chodzi mi tu o rozbieranie samochodu na części, bo wiem, że to
ciekawość poznawcza (choć nie powiem, żeby mnie nie wkurzało, że nie ma ANI
JEDNEJ zabawki całej - ale to już w sumie ich problem).
Chodzi mi o to, że mieszkamy w tym mieszkaniu dopiero pół roku i ... ściany
pomazane, farba powylewana w ogródku (mimo zakazów młody się dorwał i
radośnie porozlewał, gdzie się da), łóżko połamane (od skakania), tapicerka
fotela popękana w 3 miejscach. I tak można by mnożyć.
Załamuje mnie to, bo mimo nakazów, zakazów typu: jedzenie tylko przy stole w
kuchni, mimo wprowadzania i (w miarę możliwości i cierpliwości)
przestrzegania pewnych zasad ciągle jest totalny bajzel i brud.
A do tego moje dzieci są bardzo twórcze, więc dochodzą do tego jeszcze
tony 'arcydzieł', z których żadnego nie wolno wyrzucić, zawsze gdzieś
porozsiewane kredki i wszelakie akcesoria plastyczne. Niby się to ogarnia co
jakiś czas (np. przed posiłkami - bo oczywiście tam się najlepiej tworzy),
ale oni potrafią sprawić, że w ciągu 5 minut pokój wygląda jak po przejściu
tajfunu!
Kurcze! Ile można latać ze szczotą?! (a z wyjątkiem jednego nie są jeszcze
raczej w wieku, że mogę liczyć na większą pomoc z ich strony).

Na ogół nie pocieszam się cudzymi 'nieszczęściami', ale powiedźcie, że ...
wasze dzieci też są takie. Czy może moje to jakiś wyjątkowy przykład
wrodzonego wandalizmu?
Widziałam, bodajże u mamy5plus, na zdjęciach białą sofę - no to mi się nie
mieści w głowie (i nie mówię tu o guście :)) - bo ta sofa naprawdę wciąż BYŁA
BIAŁA! (no chyba, że to Photoshop)


No nie powiem, żebym ja była jakąś straszliwą pedantką :))
Ale te zniszczenia, ta demolka (o ubraniach i butach nie wspomnę), to ... mam
wrażenie, celowe niszczenie dzisiaj już mnie dobiło.
Bo tu wiosna, bo chciałoby się zrobić coś twórczego, a przynajmniej
przyjemnego, a tu ciągle ta syzyfowa praca ...

@$%&*#!
--
Don't guess

[aniek133]

Effata, po przeczytaniu Twojego postu przestaje sie dziwic, ze wlasciciele
mieszkan maja czesto obiekcje co do wynajmowania mieszkan ludziom z dziecmi :))

A tak na powaznie to wspolczuje. Chyba bym zwariowala od tego wiecznego
sprzatania.

[effata]

No wiesz, Aniek, za szkody wyrządzone przez dzieci ... odpowiadają rodzice.
My to mieszkanie doprowadzimy prędzej czy później do stanu używalności :))
Wcześniej, z jednym dzieckiem, albo jak młodsza młodzież nie była jeszcze taka
aktywna, to problem nie istniał (moje piersze dziecię nie wykazywało aż tak
wielkich zainteresowań rysowaniem po ścianach, rzeźbami na stole itp.)

Ale czuję, że mój "syndrom wynajmowanego mieszkania" czyli notoryczna obsesja,
że zaraz coś 'SIĘ' zniszczy, zepsuje, połamie itp., wchodzi w fazę krytyczną.
I zastanawiam się, czy jestem przypadkiem odosobnionym ... czy może ten syndrom
jest już nauce dobrze znany i zbadany :)

[gosiash]

No tos mnie effata pocieszyla. U mnie wpradzie nie ma az takiej strasznej
demolki, bo narazie mam tylko jedna osobniczke w wieku tworczym (osobnik
jeszcze sie nie przemieszcza, wiec ma maly zasieg ;), ale co do balaganu to sie
zgadza. Jessica mowi o kazdym pokoju 'my room', wiec jej zabawki, ksiazki,
kredki, ubrania sa wszedzie. I faktycznie nawet jak robimy wspolne porzadki i
poskladamy zabawki w jedno miejsce to okazuje sie, ze posprzatanie kawalka
podlogi sluzy tylko temu, zeby natychmiast na ta podloge wysypac zawartosc
innej paczki zabawek i tak w kolko!
Czasami sie przejmuje i wydaje mi sie, ze nie moge nikogo do domu zaprosic - no
bo jak w taki balagan, a czasami to mi juz wszystko jedno i tylko przesuwam
noga zabawki w jeden kat, zeby przejscie do kanapy bylo ;), a z kanapy zrzucam
gdzies na podloge lalki i pluszaki, zeby bylo gdzie usiasc ;)
A przyznaje sie tez do zniszczen w temacie wykladziny dywanowej, ale jej jakosc
jest rzadna, wiec az tak bardzo sie nie przejmuje. Aczkolwiek szklanka soku na
tejze, kiedys bezowej, wykladzinie prezentuje sie jako szara plama co
rzeczywiscie wyglada tragicznie.

[effata]

> A przyznaje sie tez do zniszczen w temacie wykladziny dywanowej, ale jej
>jakosc jest rzadna, wiec az tak bardzo sie nie przejmuje. Aczkolwiek szklanka
>soku na tejze, kiedys bezowej, wykladzinie prezentuje sie jako szara plama co
> rzeczywiscie wyglada tragicznie.
Ha! Zanim udało nam się (po wielkich bojach - bo właśnie ci nieszczęśni
landlordzi, co to dzieci nie lubia itp.) wynająć to mieszkanie, to zrobiliśmy
sobie listę wymagań, na której jednym z podstawowych warunków było:
BRAK WYKłADZIN. I udało się - mamy piękne dechy (przynajmniej jeden problem z
głowy, bo w poprzednim mieszkaniu też mieliśmy beżową - fabrycznie :))
wykładzinkę, nawet w łazience i ... w kuchni, co było dla mnie paranoją do
sześcianu!)

[konstantyn2]

czyzby brak dyscypliny, rygoru i klapsa??????????/ a moze wychowanie
bezstresowe??????????

Na pocieszenie

[aleksandrawu]

Ale sie usmialam czytajac to!
www.timesonline.co.uk/tol/comment/columnists/guest_contributors/article1528014.ece
Poczytajcie, drogie mamy, pocieszmy sie jakie jestesmy dzielne- w razie gdyby
ktos twierdzil inaczej.
Nawiasem mowiac, jak ja sie ciesze ze mialam cesarke...uff

[effata]

> czyzby brak dyscypliny, rygoru i klapsa??????????/ a moze wychowanie
> bezstresowe??????????

No niestety pudło. Więc jaki z tego wniosek? Może za bardzo te moje dzieci
stresuję? :))
Co do klapsów, to się wypowiadać nie będę, bo to temat drażliwszy niż aborcja,
dzieci z próbówki i eutanazja razem wzięte (już to kiedyś przerabialiśmy na
forum). Zwolennikiem metody bezstresowej nie jestem absolutnie (więc dalej
dośpiewaj sobie sam :))), szczególnie, że pracując w szkole widzę jej
beznadziejne efekty.

No i może rzeczywiście opisałam to jakoś tak rozpaczliwie, ale w weekend
naprawdę tonęłam w bałaganie i dobił mnie ten rozwalony fotel (nota bene nasz
osobisty, a nie landlorda - a miał zaledwie 8 miesięcy).
Bałagan bałaganem - w końcu ja też święta w tej kwestii nie jestem, ale chodzi
mi o to niszczenie wszystkiego, tak niby niechcący. To się po prostu "samo robi
proszę mamy" :) Spodnie się same drą na murku, buty się same rozwalają na placu
zabaw, ręka ubrudzona dżemem z czarnej porzeczki sama się wyciera o bluzkę a
potem o ścianę i to najczęściej jak ja akurat robię coś w innym pokoju.
Ja wiem, że moje dzieci są kochane i twórcze i się rozwijają, ale ... mam
wrażenie, że nasz domowy budżet jest wyjątkowo nadwyrężany, przez kupowanie ton
rzeczy w ilościach hurtowych (no bo ile można rocznie kupować foteli czy łóżek?)

No, ale po ilości postów widzę jednak, że jestem odosobniona w tym problemie i
stanowię niechlubny wyjątek :))

Pozdrawiam,
Effata sfrustrowana

--
Don't guess

[kasia799]

Chcialabym znac odpowiedzi na wszystkie twoje pytania ;-)))
Jedyne co moge doradzic to schowanie kredek, farb itp i udostepnianie ich w
momencie, kiedy mozesz usiasc przy dzieciach i 'patrzec im na rece'
Ja tak wlasnie zrobilam od razu po tym jak ujrzalam piekny kolorowy szlaczek na
scianie. Na szczescie gumka wszystko zmazala..
Pisaki mam zmywalne (tak w razie czego), kupilam tez pisaki na wode, te sa
zupelnie nie grozne, bo rysuja tylko na specjalnie do tego przeznaczonych
kartkach, tablicach.

Z innej beczki: aby uniknac plam na sofach, mozna je zaimpregnowac.
Wiem, ze DFS oferuje taka opcje i daje nawet gwarancje na 2 lata o ile dobrze
pamietam, ze nie bedzie plam.

Zycze duzo silnych nerwow :-)

[jofin]

E tam Effata, odosobniona to nie jestes. Tym bardziej, ze masz dosyc aktywnych
chlopakow. Jak moj syn byl nieco mlodszy, to dziury na kolanach w spodniach
pojawialy sie mniej wiecej po miesiacu od zakupu. Z butami bylo podobnie.
Teraz, jest nieco lepeij, ale to dlatego,ze on wyrosl. Moje dzieci moze nie sa
niszczycielami, ale za to tez nie naleza do tych, dla ktorych porzadek w ich
rzeczach ma jakies znaczenie. najgorsze, jest ze najmlodsza, obecnie 4 latka
jest w wieku, w ktorym przebieranie sie i zmienianie ciuszkow 20 razy na dzien
jest na porzadku dziennym. Wiec wyobraz sobie pobojowisko jakie po sobie za
kazdym razem zostawia. Bo sukienki z szafy potrafi sobie wyjac i zdjac z
wieszaka, ale z powrotem, to juz jest wyzsza szkola jazdy. Ostatnio sciany tez
pomazala jakimis flamastrami . Jej rower, ktory 2 tygodnie temu poszedl do
naprawy, moj syn jednym kopnieciem w niego pilki zalatwil po tygodniu.

Ja nie naleze do tych niefrasobliwych. Staram sie rozumiec potrzeby dzieci. I
tez wiem, ze w pewnym momencie z tych zachowan wyrosna. Czasmia sie zloszcze,
bo balagan dziala mi wybitnie na nerwy. cZasmi sie poddaje, szczegolnie, ze
pomimo tego, ze dzieciaki maja do wlasnej dyspozycji 3 pokoje na gorze i tak
wiele zabawek jakims dziwnym trafem wciaz laduje na dole.

Czasami zamykam oczy i staram sie tego nie zauwazac. A czasamia zarzadzam
wielkie sprzatanie, ale i tak w koncu wychodzi na to, ze to ja to wszystko
sprzatam.

Wiesz, moj maz jakis czas temu tez wpadl na genialny pomysl by zakupic skorzane
jasnobezowe sofy do pokoju. Te decyzje podjal bez konsultacji ze mna. Sofy
owszem ladne i kolor tez mi sie podobal, choc ja mialam obiekcje, jak je
zobaczylam wlasnie z powodu dzieci. Mniej wiecej po 3 tygodniach, moja
najmlodsza, wtedy 2latka, zostala na chwile sama w pokoju i wpadla na genialny
pomysl rysowania dlugopisem na tychze sofach i to na calej ich dlugosci. Gdy to
zobaczylam, nie wiedzialam, co mam zrobic. W ostatecznosci uzylam bleachá, choc
nie wiem, czy przy okazji nie poniszczylam tej skory. W tej chwili, czasem mi
dzieci pomagaja czyscici te sofy.

Kolejnym ciekawym pomyslem mojej najmlodszej bylo rysowanie dlugopisem na
ekranie monitora LCD zakupionego tydzien wczesniej. Juz nawet nie pamietam jak
mi sie to udalo przeczyscic. Ale o moich odczuciach w obu wymienionych
sytuacjach nie bede tutaj wypisywac. Dodam jeszcze, ze moje dzieci naleza do
tych milych, poslusznych i raczej grzecznych z perspektywy osob trzecich. ale
prawa dziecinstwa sa jakie sa.

[aleksandrawu]

effata, jak bedziesz sfrustrowana, to sobie napewno nie pomozesz:)
A tak jak jofin napisala, dzieci musza przez to przejsc. I prosze szanownego
(szanownej?)konstantyn2, wychowanie nie ma tu nic do rzeczy.No, chyba ze jest
sie mama ekstremalna, ktora zamyka dzieci na klucz w ich pokojach, zeby nic nie
poniszczyly. Moja siostra ma 2 synkow i mimo ze wychowywani tak samo, sa
skrajnie rozni: jeden w zyciu nic nie zniszczyl, drugi popisal wszysciutkie
sciany w nowym domu, robil babki z blota w łazience i zabijal slimaki kamieniem
na stole w kuchni. To dopiero hard core.
A to na pocieszenie effaty:jak mialam 3 latka, starsza o 4 lata siostra
przygotowala dla mamy przyjecie urodzinowe,zamknela mnie na klucz w pokoju i
zostawila spiaca, po czym poszla po mame do pracy.Wrociwszy, zastaly mnie
golusienka, pomalowana plakatowkami od stop do glow, i oczywiscie swoje
arcydziela umiescilam na wszystkich scianach i meblach. A w przyplywie weny
zrobilam wielka kupe na srodeczku wykladziny. I cala szczesliwa zaprezentowalam
moj body-painting i hmmm...fekalny performance przybylym na impreze gosciom.
Teraz mam trzydzieche na karku, a historia jest opowiadana na kazdym zjezdzie
rodzinnym. Modle sie tylko zeby moja 3-latka nie byla az tak tworcza, bo jak na
razie nie jest najgorzej.
Czego sobie i wam, drogie mamy, zycze.

[vygotsky]

Effata, podtrzymuje ze nie jestes odosobniona tylko my dorosli mamy tez
rozmaite zapatrywania na te sprawy i mam wielu znajomych po ktorych ten
rozwalony fotel, pomalowane sciany i rozlana farba poprostu 'splywa'. Moze
dlatego ten odzew nie tak wielki..Mnie natomiast takie rzeczy doprowadzaja do
szalu i mniej wiecej od lat trzech czyli od pierwszych urodzin mojego mlodszego
dziecka nie jestem w stanie skupic sie na niczym!!

Moj starszy - wszystkie zabawki musialy byc kompletne, nigdy nie wyciagal
wiecej niz dwie, oburzala go plama na scianie albo rozrzucone skarpetki taty,
jak oddawalam ubrania do charity to byly jak nowe, mlody byl zawsze czysty,
wyprasowany, uczesany czyli niezafafluniony i wzbudzal powszechne
zainteresowanie swoim schludnym wygladem.

Ta bajka skonczyla sie z przyjsciem na swiat mlodszego - nasz stol jest
pobazgrany dlugopisem i pocharatany widelcami i nozami, sciane nad sofa juz
przestalam malowac bo freski pojawialy sie regularnie i cyklicznie, wszystkie
lego starszego, tak pieczolowicie przez niego chronione, zostaly wymieszane,
powyrzucane do smietnika badz toalety, drzwi szafy wyrwane z zawiasow,
doslownie wszystkie zabawki elektroniczne popsute (wlasnie dzisiaj kupilam
leappad i zastanawiam sie jak dlugo potrwa), drewniana deska klozetowa zlamana
tak nia rzucal, struny gitary pozrywane, najwazniejszy klawisz C w pianinie
przestal grac, karnisz spadl mlodemu na glowe pare dni temu tak energicznie
pociagnal, mlody ponadto zruinowal nam 2 filmy z wakacji (4h kazdy), ok 15
kaset video no i w ciagu 5 dni dwie pary okularow (moje i meza) a dodam ze
okulary kosztowaly £400 bo sa bardzo specjalistyczne...czy nie trafilby was
szlag??

Ja miejscami juz wymiekkam. Reasumujac wychowanie nie ma tu nic do rzeczy,
rowniez podtrzymuje. Juz sobie wytlumaczylam ze mlodszy uczy sie doswiadczajac
i wyprobowujac a starszy ma glowe bardzo teoretyczna...szkoda ze to poznawanie
swiata musi odbywac sie takim kosztem..aha jeszcze dodam ze pare dni temu
kupilam demolantowi like-a-bike, wiecie ten drewniany, siedzenie juz zerwane a
sruby wykrecone i zgubione :) :) :)

[m_anee]

kurcze ja mam podobie w domu moj ma niecale 3 lata a dom wyglada jakbym nigdy
nie sprzatala wszedzie te jego zabawki,naklejki,jak posprzatam to na 2 godz ,za
chwilke znow wszystko jest wymieszane on chyba tak lubi...mam nadzieje ze to
taki wiek i wyrosnie z tego.