CP grudzień2005/styczeń2006

[gakal]

Witam
Po długiej nieobecności ponownie zawitałam na naszym wątku. Zauważyłam wiele
nowych współtowarzyszek niedoli, ale i wiele szczęśliwych nowin.
W związku ze zbliżającą się rocznicą cp, proszę o kontakt dziewyczyny, które
wówczas bardzo mi pomogły i z którymi przyszło mi przeżywać te trudne chwile.
Chciałabym dowiedzieć się co u Was słychać, jak obecnie wygląda wasze życie,
itp...
Pozdrawiam serdecznie.
Aga

[silje0]

grudzień 2006 - CP 21 (operacja laparoskopowa)
obecnie 13 tydz. ciąży

pozdrawiam i wysyłam wiruski ciążowe

[silje0]

chodziło mi oczywiście o grudzień 2005

[akasz12]

Gakal !!!
U mnie c.p. styczeń 2005, a obecnie 29 tydzień.
Napisz co nowego u Ciebie!!!
Pozdr. O.

[gakal]

Cześć

U mnie niestety bez zmian. Staramy się, a im bardziej się staramy tym bardziej
nie wychodzi. Mam coraz dłuższe cykle miesiączkowe (35-40 dni), od września
biorę bromergan i ... nic. Jest to strasznie frustrujące. Zaczynam szaleć na
punkcie dzieci (dwie bliskie kuzynki w ciąży) - zwrócił mi na to uwagę mój mąż.
Strasznie ciężko nie myśleć, tak bardzo chciałabym mieć maleństwo ...
Pozdrawiam i całuski
Agnieszka

P.S.
Cieszę się razem z Wami. Proszę - trzymajcie kciuki (dziś 5 dc i za dwa dni
zaczynamy od nowa)

[akasz12]

Agnieszko!!!
A może to kwestia tego, że za bardzo chcesz. Ze mną tak było - praktycznie
wszystko postawiłam na 1 kartę. Obliczanie dni płodnych, testy owu, kochanie się
w wyznaczone dni( a co za tym idzie zero spontaniczności) i nic. A co okres to
byłam bardziej załamana. I w maju postanowiłam, że przestaję liczyć na cokolwiek
- nie obliczałam dni płodnych, wyrzuciłam testy owu, postanowiłam, że będzie co
ma być. A w lipcu okazało się, że jestem w ciąży. Tak więc może jak za bardzo
coś chcemy to nam nie wychodzi? Postaraj się troszkę wyluzować, odpuścić, a
wtedy może się uda, czego Ci ja najmocniej życzę i trzymam za Was kciuki.
Pozdrawiam Ola

[gakal]

Kochana Olu..
Nie myśleć... Tak bardzo chciałabym nie myśleć, ale to jest silniejsze ode mnie.
Jeszcze rok temu sam dawałam innym takie rady, ale ja wiem że było wówczas
jeszcze we mnie poczucie winy z powodu cp. Dziś nie mogę przestać myśleć o
tamtym dziecku i o kolejnym, chciałabym cieszyć się razem z Wami ...
Pozdrawiam
Agnieszka

[akasz12]

Kochana Agnieszko !!!
Jak ja czytam niekiedy moje posty z tamtego okresu to po prostu byłam załamana,
przechodziłam taki kryzys, a tu jak na złość wszystkie zachodziły w ciążę. I co
miesiąc przechodziłam to samo, nawet mój mąż powiedział, że jak mamy tak to
przeżywać to lepiej dać sobie spokój (my mamy jeszcze synka). I naprawdę maj i
czerwiec to były dla mnie przełomowe miesiące, bo wszystkie obliczenia poszły w
kąt. Fakt, że zmieniłam lekarza, który miał zupełnie inne podejście do problemu
i pierwsze badania, na jakie mnie skierował to ustalenie poziomu różnych
hormonów, bo niekiedy tak się zdarza, że i owulacja jest, ale brak jest
hormonów, które mogą doprowadzić do ciąży. Po zrobieniu tych badań (trzeba je
było zrobić w określonym dniu cyklu) okazało się, że jednego hormonu jest trochę
za mało i gin przepisał mi tabletki, które miały wspomóc produkcję tego hormonu,
a miałam je zacząć brać od 1 dnia następnej miesiączki. Tyle tylko, że ja już
okresu nie dostałam, a za 2 tyg. okazało się, że jestem w ciąży. Oczywiście, nie
obyło się bez strachu, ale na szczęście ciąża była w macicy.
A tobie też się uda i będziemy się razem cieszyć. Powodzenia i pozdrawiam Cię
mocno Ola

[gakal]

Witam
Mąż i mama prześcigają się w pomysłach na odwrócenie mojej uwagi.
Po cp mama wyszukała nabór do Policji i przez pół roku codziennie wylewałam poty
na siłowni, biegach przełajowych i salach gimnastycznych i prawdę mówiąc był spokój.
Teraz mam same nowe gry komputerowe, zaplanowany wyjazd na narty i wyjazdy do
kina, jednak wystarczy byle reklama z udziałem dzidziusia, film abym rozpłakała
się jak bóbr. Na dokładkę moja córeczka ciągle mówi o dzidzi, jak jej da na imię
i co będzie robić, oczywiście dalsza rodzina również nie szczędzi uwag...
No i co robić? Psa kupić, jechać na Seszele?
Nie wiem ...
Pozdrawiam
Agnieszka

[akasz12]

Dobrze, że masz pociechę i oparcie w osobie męża, córeczki, mamy. Dalszą rodziną
się nie przejmuj, ludzie tak mają, że lubią się wtrącać w życie innych. Ja też
tak miałam, że się mnie non stop pytali: a kiedy drugie? A ja dopiero co po c.p.
wyszłam ze szpitala. A na dodatek młodsza kuzynka zaszła w ciążę i miała termin
na ten sam miesiąc, w którym ja bym rodziła. I oczywiście mogłabym odpowiedzieć
coś takiego, że byłoby im przykro, mnie na pewno też, ale odpuściłam. Niekiedy
teraz jak słyszę : No wreszcie się zdecydowaliście albo Już czas najwyższy na
drugie dziecko to mam ochotę wszystko wykrzyczeć, ale nie chcę siebie
denerwować, dziecka w brzuszku, niech sobie myślą co chcą, ja wiem swoje i to
jest najważniejsze.
Agnieszko a psa polecam, ja mam i bardzo lubię z nią chodzić na dwór, takie
zwierzę strasznie uspokaja. Oczywiście, jak we wszystkim są minusy np.
wychodzenie z psem, gdy pada deszcz, ale jak spojrzy ci w oczy ...
Chociaż Seszele to też nie zły pomysł.
A na reklamy nic nie poradzisz, najlepiej przełączyć kanał.
Pozdrawiam
Ola

[silje0]

Agnieszko,

Ja też nie wierzyłam, byłam załamana, myślałam, że z góry jestem skazana na
niepowodzenie, miałam czarne myśli. Już miałam umówić się na laparoskopię, żeby
zdjagnozować przyczynę niepowodzeń... a tu pojawiła się niespodzianka.
I nawet jak mi wyszedł test pozytywnie, to zamiast się ucieszyć, ja ryczałam i
wpadłam w histerię, że znowu powtórzy się ten koszmar, w czym zresztą
utwierdzał mnie nawet mój lekarz. Nawet, kiedy pęchęrzyk ciążowy był widoczny
na usg w macicy, wmawiał mi, że na pewno jest to "pseudo-pęcherzyk" i nie ma
się z czego cieszyć, bo drugi na pewno siedzi gdzies w jajowodzie i powoli go
sobie rozrywa a poza tym to endometrium jest za cienkie i ciąża i tak się nie
utrzyma. Potem pojawiły sie plamienia, do tego bóle... lezenie, tabletki,
leżenie...
Tak naprawdę, to dopiero wczoraj odetchnęłam, gdy zobaczyłam na usg moje
maleństwo, które mi pomachało malutką łapeczką i otworzyło buzię, jakby chciało
mi powiedzieć, że wszystko będzie dobrze
Co wycierpiałam do tego czasu, tylko ja wiem i nigdy tego nie zapomnę.
Zobaczysz i Tobie się uda.
Życzę tego Tobie i wszystkim forumowym dziewczynom z całego serca!
Uwierz, że w końcu się uda, może jeszcze nie teraz ale na pewno niedługo i tej
myśli sie trzymaj.

pozdrawiam,
Silje

[gakal]

Co do oparcia w mężu, to chyba te moje "świrowanie " z ciążą nawet mu odpowiada.
Kiedy zaczynam mówić jest zawsze gotowy "iść mi z pomocą" i rzeczywiści nie
krzywi się, a wręcz jest zadowolony. Nie ukrywam, że nasze stosunki małżeńskie
zwielokrotniły się, co mu bardzo odpowiada. Sam staram się nie okazywać mojego
prawdziwego powodu zaciągania go do łóżka, wręcz przeciwnie staram się go
zachęcać, aby nie było to tylko "robieniem dziecka". Mam nadzieję, że maje
starania nie pójdą na marne.
A jesli chodzi o określanie jajeczkowania, moja pani doktor stanowczo mi to
odradziła, powiedziała, że nie chce, abym wariowała na tym punkcie. Może to i
dobrze ... Jeśli nie wyjdzie mam zgłosić się w kwietniu.
Pozdrawiam Agnieszka

[kasia7891]

Ja mialam dokladnie taka sama reakcje na "dobra" ciaze jak Silje.
PANIKA ! Jak tylko zrobilam test i wyszedl dodatni, zaczelam sie zastanawiac
kiedy bede miala operacje. Zaczelam sobie obliczac: nastepny tydzien jeszcze
powinien byc OK, wiec pewnie za 2 tygodnie. W pracy zakonczyc rozpoczete
rzeczy, przygotowac torbe i wszystkie poprzednie wyniki, itd. W obledzie
utwierdzily mnie pobolewania po lewej stronie, tak jak przy pierwszej cp. Czym
predzej udalam sie do gina i one przepisala mi oczywiscie bete do
monitorowania. A potem juz byl tylko placz ze szczescia, gdy uslyszalam wyniki
bety i zobaczylam pecherzyk w macicy.
Najsmieszniejsze jest to, ze w ciaze zaszlam zaraz po wizycie u gina, ktora
przepisala mi mase badan do zrobienia, by stwierdzic, czy hormonalnie jestem
ok. Maz zdazyl zrobic swoje badania nasienia, a ja juz nie, bo zaszlam! Niezle,
co ?
Agnieszko, zycze, by Twoje marzenia sie spelnily w tym roku - wiesz, to bedzie
rok wyjatkowy, zobaczysz !
Pozdrawiam
Kasia