Nie czuję się winny, że... mój rak drenuje budżet

[pyteasz]

Panie Piotrze, nie zostawimy Pana samego.

Nie czuję się winny, że... mój rak drenuje budżet

[slav_]

(...)Nie powinno tak być. Zawód lekarz wymaga nie tylko ogromnej wiedzy, ale także pewnej formy poświęcenia dla drugiego człowieka. Jeżeli adepci medycyny będą się kierowali przytoczonymi przesłankami, wybierając ścieżkę kariery, to wkrótce nie będzie miał nas - rakowców - kto leczyć. A my was bardzo potrzebujemy.(...)

Chcesz mieć lekarzy którzy Cie (nas) będą leczyli ? To nie wypisuj takich bzdur. Z jakich powodów "młodzi adepci medycyny" idąc do pracy mieliby się poświęcać?

Ile może wytrzymać człowiek? Słyszałeś kiedyś o wypaleniu zawodowym?
Lekarz, szczególnie pracujący z ciężko chorymi i w warunkach finansowych ograniczających lub uniemożliwiających stosowanie odpowiednich terapii, w warunkach stałego niedoboru musi mieć zapewniony komfort pracy, czas i możliwość by wypoczął i odreagował.
A jakie ma perspektywy - obciążająca psychicznie praca "na akord", zwykle w kilku miejscach.
I szantaż emocjonalny - pracuje więcej, poświęcaj się, pacjenci cię potrzebują. Chyba że uważamy że lekarze nie maja uczuć, są w stanie wszytko wytrzymać, nic ich nie obchodzi, nie mają życiowych planów i rodzin.

Dopóki zamiast tworzenia warunków do pracy lekarzom i warunków do cywilizowanego leczenia pacjentów będziemy apelowali do ich (lekarzy) obowiązku poświęcania się dla pacjentów(?) dopóty będzie ich UBYWAŁO w takich miejscach gdzie praca jest ciężka. Pójdą "na radiologię". Tez chcą żyć.

Mamy w Polsce bogata tradycję zastępowania prawdziwych reform oraz poprawy finansowania odwoływaniem się do poświęcenia i powołania. Nie da się na tym konstruować nowoczesnego systemu opieki zdrowotnej.

[Gość: mlody]

trafiles w sedno. Za moja wiedzę i pracę należy mi się szacunek,
wynagrodzenie i perspektywy. Pan Panie Piotrze, zapewne nie bedzie
wykonywal swojego wolnego zawodu dla chwaly i z poswiecenia, ale dla
godnego utrzymanie siebie i rodziny. Wiec niech Pan nie domaga sie
podobnych absurdów od innych wolnych ludzi.

[syn_jana]

Nie widzicie, że pan Piotr to egoistyczny dupek, a jego poglądy zależą w pełni
od punktu siedzenia? Gdyby akurat był zdrowy, zapewne oburzałby się, dlaczego ma
płacić za chorych na jakieś wymyślne choroby, skoro sam bywa u lekarza raz na
dwa lata. Z całej jego wypowiedzi bije po oczach takie nastawienie. Wszyscy
(podatnicy, lekarze) mają poświęcać się dla niego, bo tak!

[Gość: emeryt]

ani ja, ani nikt inny nie spowodował że pan piotr jest chory na
jakiegoś tam raka. Czy jak by urodził się np.: bez ręki lub nogi też
by miał "oczekiwania" od budżetu?

[apas13]

Gość portalu: mlody napisał(a):

> trafiles w sedno. Za moja wiedzę i pracę należy mi się szacunek,
> wynagrodzenie i perspektywy. Pan Panie Piotrze, zapewne nie bedzie
> wykonywal swojego wolnego zawodu dla chwaly i z poswiecenia, ale dla
> godnego utrzymanie siebie i rodziny. Wiec niech Pan nie domaga sie
> podobnych absurdów od innych wolnych ludzi.

Wiedzę dostałeś za darmo (a przynajmniej - w znacznej części za darmo), bo studia sfinansowali ci podatnicy. Na szacunek powinieneś sobie zapracować, lecząc skutecznie ludzi, dając im z siebie wszystko. Perspektywy? Jak pokazuje statystyka, lekarze w Polsce nie mają najgorzej. Owszem, w porównaniu do kolegów z Europy Zachodniej czy USA są upośledzeni, ale... piekarze, właściciele sklepów, nauczyciele czy osoby pracujące w wolnych zawodach także są upośledzeni pod względem dochodu, poziomu życia czy ceny, jaką uzyskują za swą wiedzę i pracę.
Jestem w podobnej sytuacji, jak pan Piotr. Tyle, że nie mieszkam w Polsce. Moi lekarze wyznaczyli mi i sobie jeden cel - walka z chorobą. Nikt nie wypomina mi, ile mój przypadek kosztuje. Co ciekawe, mimo, ze mam prywatne ubezpieczenie, moje leczenie odbywa sie z ubezpieczenia społecznego. Płacę podatki, więc mi się należy - to opinia mojego lekarza, nie moja.
System ochrony zdrowia w Polsce - jego organizacja i finansowanie - to jakiś koszmar. Znajomi wiele mi o tym opowiadają, sam mam też wspomnienia sprzed wyjazdu. Marnotrawi się kolosalne środki, pozwala się żerować farmaceutycznej mafii (te same lekarstwa w bogatszych krajach Zachodu kosztują mniej niż w Polsce). Elementem tego systemu są także lekarze, którzy nie robią chyba wszystkiego, by zmienić zastany stan rzeczy. Mimo wszystko fajnie być bezkarnym w przypadku popełnienia błędu, nieocenianym przez prawa rynku, fikcyjnie pracującym na 5 pełnych etatach członkem społecznej elity... Prawda?

[slav_]

> Jestem w podobnej sytuacji, jak pan Piotr. Tyle, że nie mieszkam w Polsce.

Zapewne pobrałeś w Polsce przed wyjazdem jakieś wykształcenie które sfinansowali
Co podatnicy?

apas13 - pieprzysz glupoty

[mareknaw]

chcesz coś zmienić - zostań politykiem i zmieniaj, a nie zajmuj się
gadaniem czego chcesz.

[Gość: smutno mi]

Nie wymagam od lekarzy poświęcenia. Ale profesjonalizmu.
Profesjonalizm to poinformować pacjenta, co się z nim dzieje, jakie leczenie
jest w jego przypadku najodpowiedniejsze, powiedzenie "dzień dobry", gdy się
wchodzi do sali, gdzie leżą pacjenci.
Na medycynę trudno się dostać, trudno ją skończyć, więc na pewno idą tam
rozsądni ludzie, którzy wiedzą, co ich czeka. Wiedzą nawet, ile będą zarabiać, a
jeśli wybierają specjalizację "onkologia" (jeśli taka istnieje, bo nie wiem), to
chyba nie powinni być zdziwieni, ze będą leczyć ciężko chorych, przerażonych
ludzi. I że ci ludzie będą umierać.
Wszystkim zawodom grozi wypalenie, wszystkim rutyna, ale żaden z tych przypadków
nie zwalnia człowieka od profesjonalizmu, czy jest to lekarz czy hydraulik.

Nie czuję się winny, że... mój rak drenuje budżet

[Gość: leszek]

Albo dziennikarz relacjonujący rozmowę z dyr. Matusewiczem (AOTM), albo sam dyrektor coś pokręcił. Jedyny sens oceny kosztów leczenia, to koszt nie roku leczenia, ale roku uzyskanego życia dzięki leczeniu. Jeżeli koszt leczenia wynoi 100.000 zł, ale dzięki niemu pacjent żyje 10 lat dłużej, to koszt uzyskanego jednego roku życia wynosi 10.000 zł i na pewno mieści się w normie i jest akceptowalny. Nie wiem jak leczy się raka nerki, ale na pewno nie mozna oceniać, przepraszam za sformułowanie, "opłacalności takiej inwestycji" mierząc tylko bezpośredni koszt terapii bez oceny jej skutków.

[aelithe]

wybacz ale nie rozumiesz problemu. W medycynie społecznej nie jet problem jak leczyć, tylko skąd wziąć na to pieniądze. A dokładniej, jak najefektywniej wydać pieniądze na leczenie. Pula pieniędzy jest ograniczona i sfinansowanie jednej drogiej, że wielu innych pacjentów nie dostanie swoich świadczeń. W relacji pacjent- lekarz liczy się dobro pacjenta; w relacji provider- świadczeniobiorcy liczy się efektywność wykorzystania pieniędzy.
W Polsce jej nie ma. Dzięki temu mamy dewaluację bazy ludzkiej i bazy materialnej ochrony zdrowia. Bazę materialną można odbudować, jeśli będzie dodatnie finansowanie ochrony zdrowia, szybko powstaną nowe szpitale i centra medyczne. Wyszkolenie dobrego lekarza specjalisty trwa 15 -20 lat ( studia, specjalizacja, praktyka po zakończeniu specjalizacji). Porządne wyszkolenie pielęgniarki obecnie to 10 lat. A są problemy w znalezieniu kandydatów do obu zawodów.

koszty

[Gość: skowronP]

52 tyś dolarów za roczną terapię to dużo. Niemniej mając na uwadze fakt że Pan
żyje, pracuje (w tym płaci podatki) uważam że terapia jest uzasadniona.
Szczególnie, że można liczyć na zmniejszenie kosztów z czasem. O opłacalności
i nieopłacalności można mówić (i trzeba) gdy za porównywalną kwotę uzyskujemy
przedłużenie życia o kilka tygodni spędzonych na łóżku szpitalnym

Nie czuję się winny, że... mój rak drenuje budżet

[Gość: Krzysztof K.]

Pytanie czy ta odmiana raka jest wyleczalna. Większość odmian raka jest w
obecnym stanie wiedzy chorobami śmiertelnymi i stąd pytanie, czy jest sens
wydawania olbrzymich pieniędzy na przedłużanie życia, które kończy się
straszliwymi mękami. Mój ojciec w latach 80 tych umierał na raka i w pewnym
sensie wszystkie te zabiegi, które wtedy przechodził (chemioterapie) właściwie
tylko przyczyniły się do przedłużenia jego cierpień. No, ale może teraz jest
inaczej i wynaleziono jakieś cudowne środki. Nie wiem, czy płacenie drobnych
kwot przez pacjentów pomogłoby wygenerować środki na tak drogie leczenie jak w
omawianym przypadku. Styl, w jakim napisano apel jest wysoce niestosowny. W
dodatku po raz kolejny lekarze okazują się chłopcami do bicia.

[Gość: barbarella]

Wszyscy internaucii to chyba,młodzi, ohydni, bezduszni lekarze-
konowały!

[slav_]

> Wszyscy internaucii to chyba,młodzi, ohydni, bezduszni lekarze-
> konowały!

Z czego wyciągasz takie wnioski?

rak

[Gość: skowronP]

Każda odmiana raka jest śmiertelna. Życie w ogóle kończy się śmiercią. Kwestia
o ile i jakim kosztem można życie przedłużyć. W przypadku Pana ojca może
rzeczywiście nie miało to sensu by przedłużyć Mu życie o kilka tygodni (tak
zrozumiałem). W przypadku gdy można zahamować chorobę na rok, kilka lat leczenie
nabiera sensu.

[Gość: black]

Uważam że państwo to taka rodzina z budżetem tylko w skali mega.
Kto z Was kupowałby sobie sprzęt elektroniczny, chodzil po lokalach
ale oszczędzał na lekarstwach dla chorych członków rodziny?
Podstawowym obowiązkiem państwa jest zagwarantowanie godziwej
opieki zdrowotnej dla wszystkich i ratowanie życia obywateli. Są
tysiące rzeczy na których można oszczędzić: nowe pomniki, pomysły
kolejek linowych, najdłużyszych lawek w Europie, stadiony i
infrastruktora na Euro, miliony bzdetów żeby się pokazać. Państwo
ma w nosie zdrowie obywateli, nawet NFZ targuje się o życie dzieci,
nie ma na szczepionki na świńską grypę bo za droga, karetki nie
prztjeżdząją do umierająch.

[aelithe]

Black problem w tym, że ochrona zdrowia to worek bez dna. Gdybyś miał łączny budżet, Japonii, USA i wszystkich krajów Unii Europejskiej nie byłbyś w stanie zapewnić polakom pełnej opieki medycznej.

Kiedyś byłem na wykładzie Fundacji Fulbrighta - gdzie mówiono, że państwo powinno raczej tworzyć lidership, a nie rozwiązywać wszystkie problemy.
Próba rozwiązania wszystkich problemów w ochronie zdrowia przez państwo staje się coraz większą katastrofą. Państwo ani ich nie rozwiązuje, ani tym bardziej nie lideruje pewnym rozwiązaniom korzystnym dla obywateli. Generuje tylko absurdy, za które niedługo zapłacą wszyscy. Być może upadłością państwa.

[Gość: J.J-P.]

Nie mogę się z Tobą zgodzić. Rodzina tak, ale jako ojciec rodziny
decydujesz, czy kosztem pozostałych dzieci ratować tego jednego.
Pozostałe dzieci też chorują, głodują, nie uczą się bo nie ma
środków.
To jest ten problem :ryba czy wędka. Nie uciekniesz przed moralnym
wyborem i prozą życia. To jest własnie real filozofia życia.
Nie dziwię się, że ludzie nie chcą płacić na zarówno pana Piotra,
jak i jego lekarzy. To studnia bez dna, kierunek zagłada. Że wolą
odłożyć pieniądze na czarną godziną ( np. jak sami zachorują) lub
zainwestować sensowniej np. w naukę, niż finansować mafię
farmaceutyczną (podobno zyski większe niż z narkotyków, tylko
legalne). Panie Piotrze niech Pan lepiej apeluje do producenta leku,
i pośredników , aby lek był tańszy, albo żeby producent dołożył do
interesu i produkował ze stratą. Załóżmy, że zaproponuje Panu lek za
coś, co może mu Pan zaoferować. Wg mnie Pan jest na społecznym
minusie, bez perspektywy że się wyzeruje. Wolę te 50 tys. dol.
zainwestować w tańsze technologie leczenia, czyli naukę. I za 5 - 10
lat, jak będę chory (może bliższa mi osoba) na raka, to będzie mnie
stać na lek, bo będzie on inny , lepszy i tańszy.
Idąc za panem Piotrem powiem trochę przekornie, że nie mam wyrzutów
sumienia nie płacąc na budżet, (wspierać marnotrawstwo).

[Gość: Jan Kran]

Wolę te 50 tys. dol.
> zainwestować w tańsze technologie leczenia, czyli naukę. I za 5 -
10
> lat, jak będę chory (może bliższa mi osoba) na raka, to będzie mnie
> stać na lek, bo będzie on inny , lepszy i tańszy.

piszesz bzdury
badania laboratoryjne to tylko część pracy nad nowym. równie ważne są
rezultaty jego stosowania raportowane m.in. jako studia przypadków, a
te z kolei stają się początkiem kolejnych badań laboratoryjnych itd.

w tym kontekście chory godząc się na nowoczesną (wcale nie
eksperymentalną !) terapię przyczynia się do rozwoju nauki.

pytanie tylko po co to wszystko? bardziej niż ludziom nauki medyczne
służą napychaniu kieszeni bossom biznesu farmaceutycznego.

Należy znaleźć złoty środek

[myslacyszaryczlowiek1]

między ideologią nazizmu, a ideologią katolicką. W tej chwili uważam, że za
bardzo poszliśmy w stronę ratowania życia za wszelką cenę. Był reportaż o
opiece medycznej w UK, gdzie np. nie leczy się zagrożenia ciąży. Także
leczenie ciężko chorych niemowlaków, gdzie rokowania są złe uważam za
marnowanie środków.I wynika to z wychowania rodziców, że życie (nawet marne)
jest najwyższą wartością, Mówi się o nie bawieniu się w Pana Boga, ale
medycyna poszła tak do przodu, że cały czas ingerujemy w naturę, tylko od
drugiej strony.
Należy zachować zdrowy rozsądek, między sztucznym podtrzymywaniem życia a
uśmiercaniem. Nawet Papież nie chciał pożyć trochę dłużej, gdzie w warunkach
szpitalnych na pewno by mu je trochę przedłużono.

Nie czuję się winny, że... mój rak drenuje budżet

[Gość: emil]

Niestety spotkałem się z tym, że lekarze decydując o badaniach
chorego dziecka, zadawali jeden drugiemu pytanie: a kim oni są (o
rodzicach), że mamy mu zrobić takie (uciążliwe dla nas) badanie ? A
ja to przypadkowo usłyszałem. I co nie zrobili, i dalej nie wiadomo
co jest synowi. ja mogę tylko czekać i milczeć .......

Nie czuję się winny, że... mój rak drenuje budżet

[joanelle]

Jeśli ludzie mieliby płacić za procedury drogie, a mieć za darmo tanie, to
chyba cała idea ubezpieczenia zdrowotnego bierze w łeb?

[Gość: J.J-P.]

Mylisz się, nie ma procedury ubezpieczenia. W umowie ubezpieczenia
jest sprecyzowane , za co odpowiada ubezpieczyciel, ile za to
płacisz. Procedury postępowania są znane i określone. W naszym
systemie tego nie ma, to nie jest system ubezpieczeniowy. To jest
Pośrednik, który włazi pomiędzy kupującego (pacjenta) i
sprzedającego (lekarza). W miarę dobrze ma się Pośrednik,a pacjent
jest na straconej pozycji. Przy dzisiejszym systemie rozliczeń,
pacjent lekarzom jest potrzebny jako PESEL , a NFZ jako płatnik
składek. I w takiej pozycji jest również autor artykułu.

Nie czuję się winny, że... mój rak drenuje budżet

[vaterunser]

Az milo poczytac komentarze z katolickiej krainy!

I pomyslec, ze Polacy maja sie za ludzi dobrych.

Ale niestety nie tylko, ze nie sa ludzmi dobrymi, ale jeszcze sa glupi.

Nie czuję się winny, że... mój rak drenuje budżet

[Gość: Piotr Kozioł]

Szanowni forumowicze,

poczytałem dzisiaj nieco Waszych wypowiedzi nt. mojego listu i nie mogę się oprzeć woli zgłoszenia kilku komentarzy.

Po pierwsze, z pewnością jesteście osobami, które domagają się szacunku dla własnej osoby. Jeżeli tak, to okazujcie ten szacunek innym, nawet przy wyrażaniu opinii na tak demokratycznym medium jak forum.

Po drugie, jeżeli głosicie swoje poglądy, zwłaszcza na poważne tematy, to miejcie odwagę podpisać je własnym imieniem i nazwiskiem. Chyba, że się ich wstydzicie.

Po trzecie, mój list siłą rzeczy jest jedynie liźnięciem tematu, dodatkowo skróconym nieco przez Redakcję (tytuł też od siebie dali).

Po czwarte, wbrew pozorom nie jestem wrogiem lekarzy, wręcz przeciwnie, bardzo ich szanuję - od nich zależy moje życie. Nie zmienia to jednak faktu, że, tak jak każdy inny zawód, a zawód lekarza już w szczególności, wymaga pewnych predyspozycji. Jeżeli ktoś ich nie ma, to po prostu się do niego nie nadaje. Nie jest to absolutnie zarzut, a jedynie przestroga, że może warto się zastanowić na wyborem swojej przyszłości, a nie potem robić krzywdę sobie i innym. Do tych predyspozycji należy, moim zdaniem, godzenie się z nieco serwilistyczną naturą tego zawodu, który nie da się zamknąć w formule "8 - 16". Nazwijcie ją poświęceniem albo profesjonalizmem, wszystko jedno. Liczy się efekt. A co, jeżeli pacjent zacznie schodzić o 16? Zostawicie go? To tak samo, jakbym ja odmówił pilnej pomocy prawnej, bo już późno, bo jestem zmęczony, bo coś tam. Nigdy tego nie robię, bo taka jest specyfika mojego zawodu, o czym dobrze wiedziałem wybierając go. Nie ma w tym nic złego, że zarabiam na tym pieniądze - Wy też to robicie.

Tyle, na więcej nie mam na razie czasu - praca wzywa.

Pozdrawiam

[Gość: lekarz]

Gość portalu: Piotr Kozioł napisał(a):

> Nie zmienia to jednak faktu, że, tak j
> ak każdy inny zawód, a zawód lekarza już w szczególności, wymaga
pewnych predys
> pozycji. Jeżeli ktoś ich nie ma, to po prostu się do niego nie
nadaje. Nie jest
> to absolutnie zarzut, a jedynie przestroga, że może warto się
zastanowić na wy
> borem swojej przyszłości, a nie potem robić krzywdę sobie i innym.

Tu pełna zgoda.

> Do tych pred
> yspozycji należy, moim zdaniem, godzenie się z nieco
serwilistyczną naturą tego
> zawodu,

Każdy zawód związany z tzw. "usługami dla ludności" tym się
charakteryzuje, tu też zgoda.

> Nazwijcie ją poświęceniem
> albo profesjonalizmem, wszystko jedno. Liczy się efekt.

I tu sprzeciw: profesjonalizm i poświęcenie to nie jest wszystko
jedno. Mnie wku... już totalnie, jeśli słyszę czy czytam o
poświęceniu, powołaniu w przypadku medycyny. To było najważniejsze
wiele lat temu, kiedy lekarz dysponował kilkudziesięcioma lekami, w
dużej części ziołowymi, w większości mało skutecznymi i w ciężkich
stanach jedyne co mógł zrobić naprawdę, to posiedzieć przy chorym.
Teraz od lekarza wymaga się wiedzy i profesjonalizmu. Medycyna
dysponuje wieloma możliwościami pomocy, ale też lekarz źle
wykształczony lub zasypiający ze zmęczenia może naprawdę pacjentowi
zaszkodzić. Specjalista powinien bardzo dobrze zarabiać i to nie
pracując w 5 miejscach, ale w jednym. W wielu cywilizowanych krajach
juz to wiedzą- czas pracy lekarzy jest ograniczony, nie trzeba
zap... do upadłego. Nieraz trzeba zostać po pracy 1 czy 2 godziny,
ale to nie to samo, co 7 czy 8 dyżurów w miesiącu. Ale to sa
sytuacje wyjątkowe, na oddziałach są dyżurni, którzy przy dobrej
organizacji pracy zapewniają pacjentom opiekę.
I jeszcze jedna ważna sprawa. W pełni zgadzam się z Panem, że
terapie, nawet drogie, jeśli są skuteczne i realnie przedłużają
życie, a przede wszystkim poprawiają jego jakość - tak jak w Pańskim
przypadku - powinny być refundowane. Ale niestety nie można mieć
wszystkiego. Składka na ochronę zdrowia musi być znacznie wyższa-
nie ma chyba kraju, gdzie jest tak niska. A przede wszystkim
współpłacenie chorych za świadczenia- bez tego żadna reforma się nie
uda. Drobne opłaty za wizytę (np. 5 zł u lek. rodzinnego, 10 zł u
specjalisty). Wpływy nie będą duże, ale zredukuje to wizyty do
potrzebnych (są ludzie, którzy chodzą do rodzinnego po 10 razy w
miesiącu- wcale nie ci najbardziej chorzy). I koniecznie częściowa
odpłatność za usługi hotelowe w szpitalu. W Polsce bezpłatne jest
leczenie, ale nie utrzymanie. O takim drobiazgu jak pobieranie
składek od rolników czy mundurowych już nie wspomnę.

[Gość: aska]

a ja się już nie zgadzam na żadne wyższe składki!płacę wystarczająco dużo i nie
mam nic z tego -bo nie choruję,stomatolog ,ginekolog -prywatnie,więc po co ja w
ogóle płacę?Wiem ,płacę na leczenie innych ludzi w tym Piotra też!
A teraz do Piotra-nie masz racji mówiąc,że lekarz ma zostawać w pracy i
poświęcać się,bo w imię czego?Praca jest od -do!Pani w
sklepie,policjant,kolejarz nie zostają .Swój czas trzeba cenic a nie kosztem
rodziny czy własnych przyjemności zostawać dłużej w szpitalu,no chyba ,że za
nadgodziny jest kasa.Piotrze płacisz składki pisałes a za jakiś czas możesz być
na rencie i co?Za Twoje leczenie płaci ogół,który też ze swoich składek coś chce
mieć.Okrutne,ale prawdziwe niestety!Dużo zdrowia życzę!

[Gość: Ania Dragan]

Pani Aśko,
A jaki byłby poglad Pani na tę kwestię gdyby Pani chorowała, a
wizyty lekarskie, leczenie i wszystko co się z tym łaczy nie
ograniczałyby się jedynie do "stomatologa i ginekologa"? Prosze się
nad tym zastanowić zanim znowu zechce się Pani na ten temat
wypowiedzieć. Nic nikomu nie jest dane na zawsze...

[Gość: aska]

właśnie nic nikomu nie jest dane....za darmo!

[Gość: lekarz]

G... płacisz. Minimalna składka na zdrowie to około 200 zł, z tego
przynajmniej połowę pożerają ci, co składki nie płacą- rolnicy,
żołnierze, policja, menele. Istotą ubezpieczenie jest solidaryzm-
płacą wszyscy, korzystają ci, co muszą. Tak jest na całym świecie.
To że teraz jesteś zdrowa- Twoje szczęście. Mozesz ciezko
zachorowac, miec wypadek. Wtedy tez bedziesz leczyc sie prywatnie
czy zmienisz zdanie?

[Gość: aska]

skora ja G.. płacę to tak samo jak Ty!Nie zmienię zdania,pod tym względem ludzie
mają rację,że płacą miesiąc w miesiąc i nic z tego nie mają,NIC!

[Gość: lekarz]

Oczywiście, że ja też g... płacę. A część nie płaci w ogóle. Leki,
procedury, sprzęt drożeją z roku na rok. Są nowe metody leczenia. A
nasze składki rosną o wskaźnik inflacji. Oczywiście wszyscy chcemy,
żeby za nasze g...ne składki zaoferowano nam wszystko co najlepsze,
najnowsze i już natychmiast. Jak to jest możliwe? Wiesz jak to
zrobić? Może wieczorowo studiowałaś ekonomię, więc masz cudowne
recepty na rozmnożenie pieniędzy? W Polsce ubezpieczenia dobrowolne
nie przejdą, bo jako społeczeństwo niewykształcone i - za
przeproszeniem - prymitywne, nie myślimy o przyszłości, o tym że
kiedyś będziemy starzy i chorzy. Bo jak będziemy- to państwo ma dać.
Bo nam się należy. Dlatego składka musi być obowiązkowa, wyższa i od
wszystkich. Bo zanim nauczymy się perspektywicznego myślenia-
zbankrutujemy.

[Gość: aska]

jeżeli nie jest możliwe ,aby otrzymać coś za te składki na czas choroby to po
co w ogóle je płacić?Jak sobie to wyobrażasz?-płacę wyższą składkę i mam nic za
to nie oczekiwać,mam czekać w kolejkach czasowych?nie dostanę leku bo nie?Więc
pytam sie po co płacę te składki?Zmarnowane pieniądze tylko!Płacąc nie mam
żadnej gwarancji ,że dostanę taką opiekę i leczenie jakiej oczekuję.

[Gość: lekarz]

Ze składki, którą płacisz, niewielka część- około 200 zł przy stawce
minimalnej idzie na leczenie- Twoje i tych którzy nie płacą- a jest
ich dużo (rolnicy, mundurowi, dzieci). Nie otzrymujesz "czegoś na
czas choroby" (bo na zasiłek chorobowy jest inna część składki) - te
pieniądze mają pokryć koszty leczenia. Lekarza rodzinnego,
specjalistę, leczenie szpitalne, diagnostykę, a także drogie metody
leczenia ludzi ciężko chorych. Część z nas nie wykorzystuje tych
pieniędzy- są młodzi, zdrowi, drobne sprawy załatwiają prywatnie, bo
szybciej i prościej. Ale większość z nas się zestarzeje, będą
częściej chorować. Za poważną operację, hemodializy, leczenie
białaczki nie zapłacą prywatnie, bo poza pojedynczymi osobami nikogo
na to nie stać, to są olbrzymie kwoty. Pokryte będą ze składek tych,
którzy wtedy będą młodzi i zdrowi. Potem oni się zestarzeją i tak
dalej i dalej. Tak to działa na całym świecie. Tylko postęp medycyny
i starzenie się społeczeństwa sprawiają, że nawet w bogatych krajach
pieniędzy w systemie jest za mało, choć składki są nieporównywalnie
wyższe. Wszędzie są kilkumesięczne kolejki do specjalistów czy na
planowe operacje. A u nas przy znacznie niższych składkach koszty
refundacji leków są podobne, koszty sprzętu i materiałów też.
Częściowo ratują nas znacznie niższe niż tam pensje personelu, choć
po strajkach nie da się już zmusić lekarzy, żeby pracowali (etat
plus 5-6 dyżurów) za średnią krajową, a pielęgniarki za 800 zł, jak
to było jeszcze kilka lat temu. Dlatego za te składki dostaniesz
taką opiekę, na jaką stać państwo. W stanach nagłych jak wypadek,
zawał- świadczenia jakie otrzymasz nie będą się wiele różnić od tych
co w starej Unii, może tylko w sali będzie więcej osób i ubikacji
nie będzie przy każdej sali. A na leczeniemniej pilne musisz
poczekać albo zapłacić. Masz jeszcze inne wyjście: załóż partię,
która wprowadzi uczciwy system likwidując przywileje świętych krów.
I jeszcze trzeba wygrać wybory, co w kraju ludzi z komunistyczną
mentalnością ("bo mi się należy") jest raczej nierealne.

[Gość: aska]

nie przekonałeś mnie,nie widzę sensu płacenia więcej i więcej skoro nic z tego
nie ma i żadnej gwarancji też na przyszłość.

[dr_pitcher]

Panie Piotrze:
Zgadzam sie z Pana listem i zycze powrotu do zdrowia. Z drugiej strony dziwi
mnie wysokosc kosztow Pana leczenia. No ale moze koszta leczenia raka w Polsce
sa wysokie. Co do poswiecenia lekarzy - prosze sie nie dziwic onkologom, to
jedna z "najgorszych" specjalizacji. Pracuje w szpitalu (kraju) gdzie onkolodzy
zarabiaja dobrze (choc nie tak dobze jak radiolodzy). Wielu z nich po 5-10
latach odchodzi. Po prostu sie nie nadaje albo nie wytrzymuje stresu. Ci co
zostaja,sa w mojej opinii, najbardziej "ludzkimi" lekarzami - pelni empatii,
zrozumienia i cierpliwosci. "Bogow" wsrod nich nie ma

Nie czuję się winny, że... mój rak drenuje budżet

[Gość: A. Dragan]

Do lekarzy,
Życzyłabym sobie, żeby każdy z Państwa wykonywał swój zawód z
poświęceniem - to jest istota tego zawodu. Czy ktoś z Państwa
pamięta jeszcze słowo ETOS? Jeżeli nie, to warto sobie to
przypomnieć. Niestety wiele osób wybiera, a potem wykonuje ten
zawód z innych pobudek - bo jest prestiżowy, bo otwierając własną
praktykę można się "dorobić" , bo rodzice mieli takie oczekiwania. W
tym zawodzie, jak w każdym innym, są ludzie z przypadku, bez
powołania, ale też jak w żadnym innym, właśnie tych z powołaniem
potrzeba najbardziej. Drodzy lekarze,zejdźcie z piedestału i
pochylcie się czasem nad pacjentem. Być może wy kiedyś też nim
będziecie! Wykonujcie ten zawód w poszanowaniu dla człowieka i jego
godności. Zrozumcie strach, ból i cierpienie i nie traktujcie
akademickich zajęć z psychologii /o ile je macie/, jak kolejnego,
niepotrzebnego "odchamiacza", który trzeba zaliczyć.

[Gość: aska]

Ja też bym sobie życzyła,aby KAŻDY wykonywał swój zawód z poświęceniem dla
innych!-może nam wszystkim było by lepiej?

Nie czuję się winny, że... mój rak drenuje budżet

[mareknaw]

nie uczyleś się ekonomii... pieniądze nie biora się znikąd.

[mareknaw]

Zgadzam się. Czy już wysłałeś trochę kasy na konto dla p. Piotra?
Swojej a nie zabranej innym w podatkach.