Gość: nie ufam lekarzom
IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl
20.01.11, 09:13
W wieku 58 lat wybuchła u mnie cukrzyca. Przedtem byłam zdrowa, bez nadwagi. W szpitalu wykonano wiele badań, przyczyny cukrzycy nie stwierdzono, "ustawiono" leczenie insuliną. Wmówiono mi, że cukrzyca narastała latami, gdy poinformowałam, że wyniki sprzed roku były w porządku, ordynator mi nie uwierzył i potraktował jak osobę niezbyt rozumną. Diagnoza: cukrzyca typu II. Ustalone w szpitalu dawkowanie insuliny nie zdało egzaminu, więc w poradni diabetologicznej lekarka zaczęła kombinować - tabletki + insulina, restrykcyjna dieta, itd. Skutek fatalny, wyglądałam jak anorektyczka, cukier skakał. Wzięłam sprawy w swoje ręce, poczytałam o cukrzycy,na własny koszt zrobiłam podstawowe badanie, które pozwala odróżnić cukrzycę typu II od cukrzycy typu I. Wyszło, że mam cukrzycę typu I. Pokazałam lekarce wynik, zdziwiła się, że wynik taki robią w sąsiednim pokoju, wniosków nie wyciągnęła żadnych. Sama ustaliłam jakie insuliny i w jakich dawkach brać, inny diabetolog to klepnął. Niestety lekarze nie myślą, inteligencję niszczy rutyna.