co jest "za darmo" - jest nie godne szacunku

[Gość: med]

Drodzy P.T. pacjęci.
Proszę wyjaśnijcie mi dlaczego jesteście tacy mili i wdzięczni za leczenie, gdy
przychodzicie do gabinetu prywatnego, za to w państwowej przychodni potraficie
zachować sie jak ostatnie chamy!

[Gość: toja]

Pacjenci się pisze przez "en" - więc autorem chyba nie jest lekarz, choć swoją
drogą ma rację.Odpowiedź jest prosta - komuna wyuczyła społeczeństwo, że jak
zdrowia to "służba" i że, jak zwykle się należy. A że jakieś tam doktory,
pielęgniarki i inne pracują za psi grosz to już wnikogo nie obchodzi,dopóki
gazeciarze z braku laku zrobią zadymę.

[maretina]

to nie dotyczy wszystkich pacjentow:) pewnie jakis margines sie zachowac nie
potrafi.generalnie ludzie czuja respekt do lekarzy.
ja nie uzalezniam bycia mila i kulturalna od pieniedzy. to nonsens.

[Gość: pistulka]

Oczywiście o wiele bardziej godnym szacunku jest Pan Ordynator, przyjmujący za
pieniądze w godzinach "państwowej" pracy swych prywatnych pacjentów na terenie
szpitala, czasem nawet nie mający ochoty zejść do wypadku i wyciągany na siłę
przez siostrę z izby przyjęć, prawda? (Sam to widziałem!!!)

[Gość: keram]

Gość portalu: pistulka napisał(a):

> Oczywiście o wiele bardziej godnym szacunku jest Pan Ordynator, przyjmujący za
> pieniądze w godzinach "państwowej" pracy swych prywatnych pacjentów na terenie
> szpitala, czasem nawet nie mający ochoty zejść do wypadku i wyciągany na siłę
> przez siostrę z izby przyjęć, prawda? (Sam to widziałem!!!)

W częsci masz racje, ale tak to jest ustawione ,że wiekszośc
ordynatorow.profesorow i diabli widzą kogo tam jeszcze tak pracuje bo tak
ustawiono system tzw. opieki medycznej od czasów komuny i na razie nie ma na to
siły bo brak jest zaintersowanych zminą tego systemu. Natomiast Ordynator to nie
jest osoba która biega do jak mówisz wypadku. To w tej chwili najcząściej
gryzipiórek, liczydełko i urzędnik zawalony stertą papierów i dobrze jesli ma
wyszkolonych asystentów. I pewnie jest szczęsliwy jak mu się trafi jaki pryw.
pacjent w godzinach pracy ))))

[Gość: Allegra]

Gość portalu: med napisał(a):

> Drodzy P.T. pacjęci.
> Proszę wyjaśnijcie mi dlaczego jesteście tacy mili i wdzięczni za leczenie, gdy
>
> przychodzicie do gabinetu prywatnego, za to w państwowej przychodni potraficie
> zachować sie jak ostatnie chamy!

Juz Ci odpowiadam. Otoz w prywatnej przychodni lekarz traktuje mnie jak
czlowieka, ktory potrzebuje pomocy, natomiast w panstwowej przychodni czy
szpitalu jestem traktowana jako "przypadek". Normalna reakcja na akcje.

[Gość: bea]

I vice versa. nas inaczej traktuja w gabinetach i w np.poradniach i szpitalach

[draconessa]

Zapewne dlatego, że ludzie niestety cenią tylko to, za co zapłacą. Do tego
dochodzi jeszcze niestety dość niski poziom kultury osobistej naszego
społeczeństwa i... mamy to, co mamy. Należy więc oczekiwać, że niezbyt
eleganckie zachwania pacjentów będą się nasilać, bp przecież "wszyscy lekarze
to łapówkarze i mordercy".

Pozdrawiam wszystkich lekarzy - trzymajcie się i nie dajcię się zwariować.

[Gość: Allegra]

Nie zgadzam sie ze stwierdzeniem, ze ludzie cenia tylko to, za co zaplaca.
Mysle, ze kiedy idzie sie do przychodni czy szpitala, a tam wita nas
niezadowolony ze swoich zarobkow lekarz, uwazajacy, ze robi nam łaske leczac
nas "za darmo", to trudno sie dziwic, ze pacjent, ktory czesto jest cierpiacy i
podrazniony, tez nie ma ochoty sie usmiechac.
A kiedy idziesz do prywatnej kliniki, w drzwiach wita Cie usmiechnieta
recepcjonistka, lekarz bada Cie uwaznie i z najwyzsza delikatnoscia, zeby nie
powodowac wiekszego bolu niz to jest konieczne, to trudno sie dziwic, ze i
pacjent lagodnieje. Bo nie ma sie do czego przyczepic ;)))
Inna sprawa, ze Polacy generalnie malo sie usmiechaja i generalnie nie lubia
sie nawzajem.

[draconessa]

Po czesci tak, po czesci nie. Personel w przychodniach panstwowych nie grzeszy
grzecznoscia ( to fakt), ale i pacjenci tez dodaja do tego od siebie duzo
agresji ( nie mowie, ze wszyscy0 wiec pewnie jest to system sprzezen zwrotnych.
Natomiast, jesli ktos wysupla pieniadze i wybierze sie do ladnej przychodni, to
dziala to na niego ( a raczej na jego podswiadomosc ) tak, jakby poszedl do
filharmonii i wymusza zachowanie nieco odswietne. "Duzo place, wiec to MUSI byc
dobre", i niewazne, ze akurat i poziom merytoryczny obslugi jest ten sam, co w
przychodni panstwowej. W przychodni prywatnej lekarz spotyka sie z szacunkiem,
w panstwowej ten sam lekarz czesto jest traktowany jak smiec. Naprawde!!!

[Gość: Allegra]

Draconesso, chodze do prywatnych klinik nie dla tego, ze tam MUSI byc LEPIEJ,
ale jest po prostu NORMALNIE. Prostym przykladem moze byc to, jak byla
traktowana moja przyjaciolka kilka miesiecy temu w warszawskim szpitalu na
Woloskiej (oddzial ginekologiczny, zagrozona ciaza) a jak byla traktowana w
prywatnej klinice w Niepolomicach, gdy poszla tam rodzic dziecko!!!! W szpitalu
traktowano ja jak jeszcze jednego "darmozjada" - pacjenta, ktory niepotrzebnie
zawraca glowe lekarzom swoimi "wymyslonymi" obawami... Uciekla stamtad po
tygodniu, wypisujac sie na wlasna prosbe.
W klinice niepolomickiej spedzila duzo mniej czasu, otoczona troskliwa opieka,
traktowana z sympatia i podmiotowo, a nie przedmiotowo...

Ale coz... wybor platnej formy leczenia nie zwalnia mnie bynajmniej z
utrzymywania szpitali, z ktorych nie korzystam oraz lekarzy, ktorzy robia mi
łaskę, ze tam pracuja..

[Gość: draconessa]

Wlaśnie, NORMALNIE... i o to chodzi. Ja wcale nie uważam, że w szpitalach
prywatnych jest nadzwyczajnie - tam jest po prostu tak, jak powinno być. Chyba
zgodzisz się ze mną, że warunki w publicznej służbie zdrowia ( i dla pacjentów
i dla personelu) od normalności mocna odbiegają ( i to w tym niekorzystnym
kierunku) A cóż, zachowanie personelu wobec pacjentów - to już niestety sprawa
kultury osobistej ( którą albo się ma, albo nie). Ale zwróć uwagę na jeszcze
jedną rzecz: kliniki i przychodnie prywatnesą z reguły mniej obłożone, i - mimo
wszystko -przyjumują jednak mniej skomplikowanych przypadków niż te państwowe.
Ilość pacjentów przypadających na lekarza, czy pielęgniarkę jest tam jednak
mniejsza, i w związku z tym personel ma nieco więcej czasu na każdą osobę.
Secundo, kliniki prywatne walczą w warunkach gospodarki rynkowej i muszą
konkurować o pacjenta, więc personel czasem się stara a ładniejsze otoczenie
łagodzi obyczaje. Nie zrozum mnie źle, bo wcale nie chcę przez to
usprawiedliwiać chamstwa czy opryskliwości personelu publicznych placówek.
Tertio: nie zawsze jest czas, aby lekarz odpowiadał na wszystkie pytania
pacjenta i w każdej chwili. Człowiek chory czuje się "pępkiem świata" i czasem
chce być w centrum zainteresowania akurat w momencie, kiedy zaczepiany przez
niego lekarz lub pielęgniarka spieszą do kogoś, kto akurat potrzebuje szybkiej
pomocy i naprawdę nie może się zatrzymywać, a sprawa ( patrząc obiektywnie, nie
z punktu widzenia chorego), nie jest pilna.

[Gość: ixi]

Często na tym forum przewijają się hasła Powołanie i przysięga Hipokratesa. czy
ktoś z szanownych forumowiczów wie, że lekarze-stomatolodzy i farmaceuci
(tak,tak!) też skladają przysięgę Hipokratesa? Nie słyszałam o przypadku, żeby
ktoś prosił o wydanie w aptece mu leków za darmo, bo nie ma pieniędzy, a bez
tego leku umrze. A leczenie stomatologiczne wręcz jest refundowane przez kasy
chorych. Jednak nie znam zbyt wielu "odważnych', którzy by leczyli zęby u
państwowego stomatologa.
Stomatologia sprywatyzowała się już dawno, i nikt się nie oburza, wszyscy
płacą. Jakoś też nie słychać o aferach wsród stomatologów, o lapówkarstwie, o
przekupywaniu przez firmy farmaceutyczne. Nie można też powiedzieć, że jak się
płaci, to napewno będzie dobrze leczone, bo ja nie raz słyszałam o
stomatologach-partaczach, co wziął pieniądze i skiepścił robotę, albo o takich,
co wyłudzają pieniądze. Jednak oburzenie społeczeństwa jest znikome, a zawód
się cieszy powszechnym szacunkiem.
Może podobny układ uzdrowił by i resztę dziedzin medycyny?

[Gość: galatea]

Witam Was z pozycji lekarza praktykujacego wylacznie w "sektorze publicznym"
(drobny szczegol: nie w Polsce). Tyle wszyscy pomstuja na panstwowa (bezplatna)
sluzbe zdrowia i tak bardzo wierza w prywatna; dla mnie to taki objaw "choroby
wieku dzieciecego" nowych warunkow spoleczno - polityczno - ekonomicznych w
kraju. Jednak zycze Wam rychlego wyzdrowienia "jezeli przenajswietsza reforma i
jej spadkobierczynie i nastepczynie pozwola). Jak wspomnialam pisze z pozycji
praktyka "sektora publicznego sluzby zdrowia" za granica, dla ciekawych: we
Francji. Nie przyjmijcie tego za przzejaw pychy z mojej strony: tutaj
praktykowac w sektorze publicznym to swoista nobilitacja: o etaty trudno,
swoje "miejsce zdobywa sie przy pomocy doskonalych wynikow na studiach,
zdawania szeregu bardzo trudnych egzaminow o wielu poziomach - skutek: ostaja
sie nieliczni, najlepsi, najwytrwalsi, rokujacy najwieksze nadzieje. Kto z
jakichkolwiek powodow sie nie utrzymuje a rodzina ma pokazne konto w banku i
moze go wspomoc przechodzi do "sektora prywatnego": otwiera gabinet prywatny
(lub przejmuje po poprzedniku przechodzacym na emeryture, wyprowadzajacym sie
itepe) lub wykupuje "udzial" w klinice (szpital prywatny) lub wegetuje w
podrzednym szpitaliku na prowincji w jakiejs deficytowej specjalnosci, gdzie
kryteria doboru kadry sa mniej ostre.
w "klinikach" owszem, sa palmy, marmuru i krysztalowe zyrandole, ale sa tez
nder czesto przypadki niedopatrzen, powiklan, stany tak ciezkie, ze prywatni
koledzy wola "umyc rece" i to my "sektor publiczny" je otrzymujemy w
swoistym "spadku".
Lapownictwo = pojecie nieznane (sama z pozycji pacjenta probowalam wsunac cos
do kieszonki salowej (aide -soignante z dyplomem 2 letniej szkoly a nie "baba
od sciery"). Zostalam co prawda poblazliwie ale solennie "zrugana" a pani
salowa poczula sie OBRAZONA moim gestem. I tak jest od tego "pietra" w
hierarchii poprzez lekarza prowadzacego, ordynatora, po profesora. Czego i Wam
zycze w oby jak najblizszej przyszlosci :-)))

[Gość: Gosia]

NIe zawsze. W Warszawie na Wawelskiej jest państwowa placówka onkologiczna i
Fundacja. W Fundacji owszem, mniej osób na sali, lepsze wyżywienie i ..... ci
sami chirurdzy. Jedni przyjaźnie nastawieni do pacjentów, inni - nie bardzo. W
państwowym szpitalu - pielęgniarki robią co mogą, by pocieszyć, przynieść ulgę
cierpiącym. Nie trzeba nikomu mówić jak czuje się człowiek, u którego
stwierdzono nowotwór i musi się poddać operacji. Nie mam słów uznania dla
personelu. Nic nie płaciłam, nie dawałam do ręki, a nawet byłam świadkiem,
kiedy pielęgniarka nie chciała wziąć prezentu. Sądzę, że dużo zależy od
ordynatora, ale też od samych ludzi. Może miałam szczęście spotkać tych
najlepszych, a może nie jest tak źle jak się mówi.