stapac
28.09.04, 10:07
Dwaj obserwatorzy poruszający się względem siebie badają to samo zjawisko
fizyczne Wszechświata.
Obserwator „A” znajduje się w układzie odniesienia O zaś obserwator „B”
znajduje się w układzie odniesienia O’. Układy te poruszają się względem
siebie ze stałą prędkością V, wzdłuż osi x.
Obserwator A w swoim układzie O używa do pomiaru czasu i długości swoich
wzorców czyli wzorca czasu T i wzorca długości L(x). Na podstawie tych
wzorców określa przebieg badanego zjawiska.
Aby to zjawisko ocenić w układzie O’ obserwator A musiałby przenieść swoje
wzorce czasu i długości do układu O’. Jak to zrobi?
Skorzysta z transformacji Lorentza i odpowiednio przeliczy i nada im nowe
wartości dla układu O’ , które będą odpowiednio T’ i L’. Tymi nowymi
wzorcami oceni przebieg badanego zjawiska w układzie O’.
Jeżeli na przykład badanym zjawiskiem jest pomiar prędkości światła to
obserwator A uzyska zgodne wyniki prędkości światła i stwierdzi, że idealnie
dobrał do układu O’ wzorce czasu T’ i długości L’, wręcz stwierdzi że
obserwator B takimi wzorcami się posługuje.
Obaj obserwatorzy stwierdzą na podstawie pomiarów wzorcami T i L w układzie O
oraz wzorcami T’ i L’ w układzie O’, że prędkość światła jest stała i ma taką
samą wartość.
Ponieważ układy są równoprawne taką samą analizę przeprowadzi obserwator B w
układzie O’. Dla oceny zjawiska w układzie O przeliczy swoje wzorce T’ i L’
dla układu O korzystając z transformacji Lorentza. Nowe wzorce będą miały
wartość T” i L”.
Nadal badane jest to samo zjawisko czyli pomiar prędkości światła w układzie
O’ wzorcami T’ i L’ oraz w układzie O wzorcami T” i L’ i w tym przypadku
pomiar będzie zgodny otrzymana wartość prędkości taka sama.
Jednak w układzie O wzorce czasu T i T” oraz wzorce długości L i L” będą
różniły się od siebie a przecież rzeczywistość dla obserwatora A jest tylko
jedna !
