Czy wszechswiat naprawde mial poczatek???

[Gość: McKey]

Teoria Wielkiego Wybuchu jest jedynie hipoteza
ekstrapolujaca pewne niezbyt mocne obserwacje co do
stanu ekspansji wszechswiata. Ostatnio grupa astronomow
wysunela hipoteze, ze wszechswiat tak naprawde nie mial
poczatku, a to, co obserwujemy dzis jest konsekwencja
"zwijania" sie wymiarow w czasie. Jak powszechnie
wiadomo, obraz wszechswiata docierajacy do nas jest
obrazem przeszlosci - zaleznosc jest prosta: im dalej,
tym wczesniejszy obraz obserwujemy. Ale nie obserwujemy
rzeczywistosci - tylko jej "znieksztalcony" przez
odleglosc (i zarazem czas) obraz. objawia sie to m.in.
poczerwienieniem (im obiekt dalszy, to jego obraz jest
starszy - i bardziej poczerwieniony). Paradoksem w tej
sytuacji jest kwestia czasu zycia fotonu jako czastki
oraz zaleznosci wymiaru przestrzennego (interwalu) od
wymiaru czasowego (interwalu czasowego). Obecnie
dominuje teza, ze owe poczerwienienie jest wynikiem
efektu Dopplera, jednak na takich odleglosciach trudno
jest to potwierdzic. Zwlaszcza w swietle ostatnich
odkryc, z ktorych wynika, ze wszechswiat powinien
"rozszerzac sie coraz szybciej" - tak bowiem wynika z
obserwacji.

Problemy z okresleniem wieku/wymiaru wszechswiata
okreslal juz Fred Hoyle, ktory zreszta byl jednym z
tych, ktorzy podwazali hipoteze Wielkiego Wybuchu oraz
ekspansji wszechswiata. Jednak jego alternatywa w
postaci wszechswiata stacjonarnego posiadala wiecej
niedociagniec - wiec hipoteza owa musiala zostac
zrewidowana. Obecnie kontrhipoteza do Wielkiego Wybuchu
jest hipoteza wszechswiata quasistacjonarnego - ktora
okresla, ze nie mozna okreslic wieku wszechswiata.
Prowadzi to do wniosku, ze wszechswiat w pewnym sensie
po prostu "jest". Nie mozna mowic o jego przeszlosci,
gdyz to spowoduje "zwiniecie" jego wymiarow do punktu
-> na tym bazuje wlasnie hipoteza Wielkiego Wybuchu.
Juz niedlugo po jej powstaniu musiano ja zrewidowac
uzupelniajac ja o tzw. ere inflacji.
Oczywiscie - czekamy na kolejne dane i hipotezy.

[Gość: Julek]

Matk Boska!! co Pan mowi !? przeciez Pam Bog stworzyl swiat i to kazdy dobry
katolik o tym dobrze wie. A pan tu wyjezdza z jakims tam swiatem bez poczatku.
To tak jakby powiedziec ze, no! nie wiem co by tu powiedziec, ale mowic mozna
duzo i nic nie powiedziec. pa

[Gość: +++IGNOR]

Witam!

No wreszcie jakas bratnia dusza...
A może nawet i umysł..?

Pozdrawiam!

Ignorant
+++

[Gość: absolut]

Wiem, ze nasz wszechswiat mial zarowno poczatek
jak i koniec; a teraz nie ma ani jednego ani drugiego.
Wiec, ciesmy sie z tego, bo to ma jakas przyszlosc.
Niemniej jednak jest to dosc ciekawa historia;
Z powazaniem,
absolut,

[Gość: lisa2]

Jednego jestem pewna, nigdy nie dowiemy sie, czy wszechświat miał początek.

I to nie tylko ci żyjący obecnie, ale wszystkie nasze przyszłe pokolenia.

Dlaczego? Bo jeśli się dowiemy jak to się stało, że np. powstał Big Bang, to
brak nam będzie wiedzy, co było przedtem. Jeśli przedtem był już poprzedni Big
Bang, to czy nie był on jako kolejny z nieskończonej serii Big Bangów?

A jeśli to nie był BB, tylko zawinięcie przestrzeni do punktu, to czy
przypadkiem nie było to kolejne zawinięcie? A może, tak jak w fraktalach,
kolejne pokolenia wszechświata powstają na tej samej zasadzie? Może wszechświat
jest jedną z takich odnóg WszechFraktala?

Jak może rozwinąć się ludzkość? Być może, w najbardziej optymistycznej wizji w
nieskończoność. Człowiek, a właściwie jego przyszła, nieznana i nieprzewidziana
prze obecnych, forma rozumna, też nie będzie miała pełnej wiedzy o sobie i o
wszechświecie. Być może sama stanie się jednym, wielkim, Bezpostaciowym
Rozumem, posiadającym dotychczasową wiedzę poprzednich form, zapisaną w sobie.

lisa2

[Gość: absolut]

Gość portalu: lisa2 napisał(a):

> Jednego jestem pewna, nigdy nie dowiemy sie, czy wszechświat miał początek.
>
> I to nie tylko ci żyjący obecnie, ale wszystkie nasze przyszłe pokolenia.
>
> Dlaczego? Bo jeśli się dowiemy jak to się stało, że np. powstał Big Bang, to
> brak nam będzie wiedzy, co było przedtem. Jeśli przedtem był już poprzedni Big
> Bang, to czy nie był on jako kolejny z nieskończonej serii Big Bangów?
>
> A jeśli to nie był BB, tylko zawinięcie przestrzeni do punktu, to czy
> przypadkiem nie było to kolejne zawinięcie? A może, tak jak w fraktalach,
> kolejne pokolenia wszechświata powstają na tej samej zasadzie? Może wszechświat
>
> jest jedną z takich odnóg WszechFraktala?
>
> Jak może rozwinąć się ludzkość? Być może, w najbardziej optymistycznej wizji w
> nieskończoność. Człowiek, a właściwie jego przyszła, nieznana i nieprzewidziana
>
> prze obecnych, forma rozumna, też nie będzie miała pełnej wiedzy o sobie i o
> wszechświecie. Być może sama stanie się jednym, wielkim, Bezpostaciowym
> Rozumem, posiadającym dotychczasową wiedzę poprzednich form, zapisaną w sobie.
>
> lisa2


No,wlasnie a mowi sie na tych forach ze kobiety sa malo inteligentne.
Ta wypowiedz swiadzczy sama za siebie!
No i co teraz moi wielcy Panowie, specjalisci od OTW i STW i
jakis tam innych bardziej sophisicates analogii?
Poprostu lezycie, na lopatkach, bo brak wam argumentow!
To co mowi lisa2, jest tym na co trzeba bylo miec odwage,
aby to wypowiedziec;
Ale Wy wszyscy tylko cos tam gdzies wyczytujecie, i nie bardzo
rozumiecie co czytacie, a potem tu to wszystko przytaczacie
jako wlasne mysli. Oj, to brzydtko!!
NO, wiec do rzeczy; Wszechswiat nigdy nie mial poczatku ani konca
miec nie bedzie; to poprostu bzdura naukowa!
poniewaz poslugujemy sie logika nasza; jest to logika tzw. klasy
zero, czyli logika implikacji; a przedkladanie nad nia jakies tam
"wiary" jest nie naukowe!
W dodatku jest on podlegly tzw. zasadzie sprzecznosci, ktora nie ma
miejsca w naszej logice!
Jedyne co mozemy zrobic to badac swiat lokalnie, i to nam wychodzi
niezle; ale nie mozemy objac calosci gdyz uklad ten jakim jest
wszechswiat moze oddzialywac z jakims otoczeniem (zreszta tego typu
teorie byly juz rozpracowywane) i dlatego moze byc opisywany
probabilistycznie. Zreszta jaki my mamy wybor jesli chodzi o teorie?
A wiec przestanmy sie martwic o wszechswiat; on sobie sam poradzi;
a my i tak nie mamy zadnych szans zrozumiec tego a co dopiero cos
zmienic.
Niemniej jednak jakikolwiek research na ten temat jest napewno pozyteczny
jesli tylko nie zabiera forsy ktora moglaby isc na bardziej pozyteczne
rzeczy.

Z powazaniem,

absolut

[Gość: Stefan]

Absolucie, nie kwestionujac Twoich wnioskow chcialbym zwrocic Ci uwage na
slabosc rozumowania, ktore Cie do nich doprowadzilo.

absolut:
> NO, wiec do rzeczy; Wszechswiat nigdy nie mial poczatku ani konca miec nie
> bedzie; to poprostu bzdura naukowa!

To z poczatkiem i koncem, to jedna z hipotez. Ze nieprawdziwa (bzdurna), to
dopiero musialbys udowodnic. Matematycznie i logicznie mozna konstruowac
zarowno modele z poczatkiem i koncem, jak modele bez. Ktore z nich lepiej
zgadzaja sie z fizyczna rzeczywistoscia, to musza obadac fizycy. Wydaje sie, ze
przy dzisiejszym stanie wiedzy, nie moga rozstrzygnac kategorycznie w zadna
strone.

absolut:
> poniewaz poslugujemy sie logika nasza; jest to logika tzw. klasy
> zero, czyli logika implikacji

Nie rozumiem, co to jest ,,logika klasy zero''. Byc moze masz na mysli logike
zerowego rzedu

[Gość: absolut]

Przepraszam, ale moje rozumowanie nie ma ani slabosci ani
mocy, poniewaz nie jest rozumowaniem ale podaniem pewnych faktow.
Jesli chodzi o zasade sprzecznosci to nie ja ja wymyslilem,chociaz
znalazlem ja juz kiedy sam wczesniej do niej doszedlem;
(podobnie zreszta bylo z zasada Fermata).
Wiec sprobuje tu to troche objasnic, mysle ze mam przed soba ludzi
inteligentnych; a jak ktos tam kiedys powiedzial "inteligencja to
to, co pozostaje w czlowieku kiedy zapomnial wszystko czego sie
kiedykolwiek nauczyl".
No wiec podejmuje sie tej trudnej decyzji drzac przed krytycyzmem
lub wrecz zlekcewazeniem przez tytany wiedzy ksiazkowej.

Otoz, jesli mamy dwa zdania :
"jesli a to b", oraz "jesli nie b to nie a";
to te zdania maja ta sama wartosc logiczna;
ale, nasz wszechwiat jest bardzo daleki od tego!
a wiec mozemy wprowadzic dalej plaszczyzne na ktorej wektorami
bazowymi sa oceny 0 i 1, punkt na niej bedzie zawieral mieszanine
prawdy i falszu z odpowiednimi wagami; malo tego, mozemy wprowadzic
trzeci wektor bazowy (tworzac wtedy przestrzen "logiczna") ktory
mozemy nazwac "i" czyli tzw. wektor bazowy sprzecznosci;
wtedy punkt w takiej przestrzeni bedzie mial wspolrzedne prawdy, falszu
i wreszcie sprzecznosci.
co to znaczy "sprzecznosci"? to znaczy nieodpowiedniosci, czegos co nie
mozna zakwalifikowac nawet jako pomieszanie prawdy z falszem;
otoz, taka mikstura dalej nie jest w stanie opisac zachowania sie
wszechswiata, gdyz to jest caly czas ta sama "nasza"! logika.
mozna tu wprowadzac jakiekolwiek inne rzeczy, ale to nic nie pomoze.
rachunek prawdopodobienstwa jest tutaj rowniez bezradny.
To tyle, wiecej juz nie moge, to trzeba chyba jakos czuc.


Dalej, jesli chodzi o otoczenie wszechwiata to jak juz mowilem sa teorie
ktore te rzeczy rozwazaly.(nie pamietam referencji i nie chce mi sie tego
szukac), ale to nieprawda by uklad ktory oddzialywuje z innym byl latwiejszy
do opisania.
Fizyka statystyczna zajmuje sie przedewszystkim ukladami bedacymi w stanie
rownowagi termodynamicznej z otoczeniem (np. prawo Gibbsa, czy jak tam to
sie pisze) z ktorego wyprowdza sie prawie cala termodynamike.
Prawa statystycznej fizyki stosujemy do ukladow co do ktorych nie wiemy jak
sie naprawde zachowuja (ze wzgledu na otoczenie wlasnie!!!) i dlatego
musimy stoswac formalizmy makroskopowe jako probabilistyczny przejaw
zjawisk mikroskopowych.

Wracajac do tematu to wszystko juz chyba tu zostalo powiedziane przez
fizyke, z wyjatkiem tego co ja mowie!
Jest to jakies nowe podejscie ktore moze miec przyszlosc, ale to juz nie ja
bede w tym uczestniczyc, ze wzgledu na zlosliwy przypadek nieokreslonosci
ktory uwiezil mnie tam gdzie jestem.

Z powazaniem,

absolut

[Gość: Stefan]

absolut:
> Jesli chodzi o zasade sprzecznosci
[...]
> Otoz, jesli mamy dwa zdania :
> "jesli a to b", oraz "jesli nie b to nie a";
> to te zdania maja ta sama wartosc logiczna;
> ale, nasz wszechwiat jest bardzo daleki od tego!

Daleki od czego? Od tego, zeby TE dwa zdania mialy ta sama wartosc logiczna?

absolut:
> a wiec mozemy wprowadzic dalej plaszczyzne na ktorej wektorami
> bazowymi sa oceny 0 i 1, punkt na niej bedzie zawieral mieszanine
> prawdy i falszu z odpowiednimi wagami

Czy jest jakies ograniczenie na wagi? Na przyklad, ze maja byc nieujemne, albo
ze maja w sumie dawac 1?

absolut:
> malo tego, mozemy wprowadzic trzeci wektor bazowy (tworzac wtedy przestrzen
> "logiczna") ktory mozemy nazwac "i" czyli tzw. wektor bazowy sprzecznosci;
> wtedy punkt w takiej przestrzeni bedzie mial wspolrzedne prawdy, falszu i
> wreszcie sprzecznosci.

Wiec za przestrzen wartosci logicznych przyjmujesz zbior kombinacji liniowych
trzech wartosci bazowych. No, dobra, w tym nie ma na razie nic szokujacego.
Ale zeby z tego zrobic logike, powinienes okreslic teraz dzialanie spojnikow i
kwantyfikatorow na takich kombinacjach liniowych. Na przyklad jesli zdanie p ma
wartosc logiczna a*0+b*1+c*i , to jaka wartosc logiczna ma negacja ,,~p'' ?
Zamieniamy prawde z falszem a sprzecznosci nie ruszamy?

[Gość: absolut]

Gość portalu: Stefan napisał(a):

> absolut:
> > Jesli chodzi o zasade sprzecznosci
> [...]
> > Otoz, jesli mamy dwa zdania :
> > "jesli a to b", oraz "jesli nie b to nie a";
> > to te zdania maja ta sama wartosc logiczna;
> > ale, nasz wszechwiat jest bardzo daleki od tego!
>
> Daleki od czego? Od tego, zeby TE dwa zdania mialy ta sama wartosc logiczna?
>
> absolut:
> > a wiec mozemy wprowadzic dalej plaszczyzne na ktorej wektorami
> > bazowymi sa oceny 0 i 1, punkt na niej bedzie zawieral mieszanine
> > prawdy i falszu z odpowiednimi wagami
>
> Czy jest jakies ograniczenie na wagi? Na przyklad, ze maja byc nieujemne, albo
> ze maja w sumie dawac 1?
>
> absolut:
> > malo tego, mozemy wprowadzic trzeci wektor bazowy (tworzac wtedy przestrze
> n
> > "logiczna") ktory mozemy nazwac "i" czyli tzw. wektor bazowy sprzecznosci;
> > wtedy punkt w takiej przestrzeni bedzie mial wspolrzedne prawdy, falszu i
> > wreszcie sprzecznosci.
>
> Wiec za przestrzen wartosci logicznych przyjmujesz zbior kombinacji liniowych
> trzech wartosci bazowych. No, dobra, w tym nie ma na razie nic szokujacego.
> Ale zeby z tego zrobic logike, powinienes okreslic teraz dzialanie spojnikow i
> kwantyfikatorow na takich kombinacjach liniowych. Na przyklad jesli zdanie p m
> a
> wartosc logiczna a*0+b*1+c*i , to jaka wartosc logiczna ma negacja ,,~p'' ?
> Zamieniamy prawde z falszem a sprzecznosci nie ruszamy?

[Gość: Stefan]

absolut:
> No wlasnie, wtedy nie mozemy przypisac jednoznacznie wartosci logicznej dla
> implikacji

Jak to nie mozemy? Ja Cie przeciez na razie nie pytam o wszechswiat, ktory
istotnie moze byc niepoznawalny, tylko o doprecyzowanie proponowanych przez
Ciebie pojec. Czy Ty dysponujesz jakas przemyslana ,,zasada sprzecznosci'', czy
tylko klebem mgly porannej?

Jesli nie masz nic dobrze okreslonego w reku, to po co meczyles czytelnikow
urojonymi wartosciami logicznymi? Takie rozumowania moga istotnie miec pewna
wartosc wyjasniajaca, ale trzeba je doprowadzac do konca.

absolut:
> A zwiazek tego ze wszechwiatem wydaje mi sie taki, ze wszystkie modele go
> opisujace musza z koniecznosci chyba uznawac ta rownowaznosc logiczna;

Dlaczego musza? Mozna latwo podac system wnioskowania, w ktorym nie bedzie tej
rownowaznosci. Mozna to zrobic bardzo precyzyjnie: ze skladnia, aksjomatyka i
interpretacja semantyczna. Problem bedzie z ustaleniem, co on ma wspolnego z
istniejacym wszechswiatem. To wlasnie jest potrzebne, zeby uzasadnic, po co w
ogole poruszales ten temat. Ale temu problemowi musisz stawic czola, zeby Twoje
podejscie mialo wartosc.

Nie jestes pierwszym, ktory kwestionuje jakas tautologie z logiki dla
przedszkolakow i temu kwestionowaniu nadaje znaczenie filozoficznie. Tylko
zwykle robiono na odwrot: najpierw byla mysl filozoficzna jasna i dobrze
sformulowana a potem staranne poszukiwanie, co nalezy na jej rzecz zmienic w
podstawach logicznych.

Wyobraz sobie, ze ktos Ci w nastepujacy sposob tlumaczy, na czym polega
telefonia komorkowa: najpierw mowi ze elektromagnetyzm faluje tak jak morze w
czasie sztormu; potem skupia sie na wyjasnianiu elektrycznosci ale nie wychodzi
poza przyciaganie papierkow przez bursztyn

[Gość: absolut]

Wracajac do mojego (rzeczywiscie przedszkolnego ) rozumowania,
to wydaje mi sie ze zaprzeczeniem sprzecznosci nie bedzie sprzecznosc
ale niesprzecznosc czyli: ~i = 0+1;
Wtedy kontrapozycja nie bedzie posiadac skladowej sprzeczosci, a wiec
nie bedzie mogla ona miec tej samej wartosci z implikacja poczatkowa
z wyjatkiem przypadkow kiedy ona rowniez nie ma skladowych sprzeczosci
(c=0),ale wtedy bedzemy zawsze poza przestrzenia sprzecznosci, wiec
trudno mowic tu o jakies rownowaznosci.
Wydaje mi sie ze sprzeczosc jest "punktem" stalym samej siebie
tzn. tylko sprzecznosc sprzecznosci jest sprzecznoscia.
Gdyby dopuscic ze zaprzeczenie sprzeczosci jest sprzecznosc co
wydaje sie "sprzeczne z naszym odczuciem", wtedy (gdy dla uproszczenia
wszystkie wagi sa dodatnie oraz ich sumy dla danego zdania sa rowne 1)
przy jednej z prob okreslenia wartosci logicznej implikacji p->q
jako rownej: w(p->q) = |b-d|*0+|a-e|*1+|c-f|*i, obie implikacje sa
rownowazne (- lub + nie ma znaczenia chociaz miunus wydaje sie bardziej
"naturalny" jako ze implikacja winna raczej zmniejszac wagi zaprzeczen
swych skladowych).
Ale inne okreslenia wartosci nie wydaja sie prowadzic do rownowaznosci;
no i ponadto czy ~i=i???
Ale co to wszystko ma wspolnego ze wszechwiatem?
Te rowazania niezbyt poprawiaja sytuacje, dlatego nie bardzo ma sens w nie
sie bawic.
Ja poddajac w watpliwosc te rownowaznosc ( jako przykladowa oczywiscie,bo
podobnie mozna watpic czy implikacja 0-ɭ jest rzeczywiscie 0,gdyz nie
wydaje mi sie to takie pewne), chcialem zwrocic uwage ze lezace u podstaw
fizyczego wnioskowania prawa logiki sa wlasnie takie a nie inne.
Natomiast tworzenie systemow logicznych gdzie te zasady sa niespelnione
to praca syzyfowa, bo trzeba by wtedy wyrzucic cala fizyke na smietnik,
wiec lepiej to zrobic z matematykiem ktory wyprodukowal takie dziwactwa.
Zreszta sama matematyka w formie przejetej przez fizyke wydaje sie byc
wewnetrznie sprzeczna i dlatego mamy w fizyce z nia tyle klopotu.
Byc moze to nie natura jest skomplikowana, lecz ludzka logika jest chora
i postrzega ja jako sprzeczna.
Ale mozna by opowiadac takie banialuki bez konca, a mnie chodzilo w gruncie
rzeczy w tych wypowiedziach o to, aby matematyk potrafil rowniez patrzec na
matematyke, jak patrzy na nia fizyk i na odwrot.

z powazaniem,
absolut

logika Absoluta

[Gość: Stefan]

absolut:
> wydaje mi sie ze zaprzeczeniem sprzecznosci nie bedzie sprzecznosc
> ale niesprzecznosc czyli: ~i = 0+1;
[...]
> wtedy (gdy dla uproszczenia wszystkie wagi sa dodatnie oraz ich sumy dla
> danego zdania sa rowne 1) przy jednej z prob okreslenia wartosci logicznej
> implikacji p -> q jako rownej: w(p -> q) = |b-d|*0+|a-e|*1+|c-f|*i, obie
> implikacje sa rownowazne (- lub + nie ma znaczenia chociaz miunus wydaje sie
> bardziej "naturalny" jako ze implikacja winna raczej zmniejszac wagi
> zaprzeczen swych skladowych).

A wiec zasady logiki Absoluta sa takie (popraw mnie, jesli zle odczytalem):

1. Dla dowolnego zdania p jego wartoscia logiczna w(p) jest kombinacja liniowa
wektorow bazowych ,,0'', ,,1'' oraz ,,i'' ze wspolczynnikami rzeczywistymi
nieujemnymi o sumie 1.
2. Jesli dla zdania p mamy w(p) = 1*i to w(~p) = 1*0+1*1+0*i .
3. Jesli dla zdan p oraz q mamy w(p) = a*0+b*1+c*i oraz w(q) = d*0+e*1+f*i
to w(p -> q) = |b-d|*0+|a-e|*1+|c-f|*i ( |x| oznacza wartosc bezwzgledna
liczby x ).
4. Jesli zdanie ma wartosc logiczna 1*0+0*1+0*i , to nazywamy je falszywym;
jesli ma wartosc 0*0+1*1+0*i , to prawdziwym; jesli ma wartosc 0*0+0*1+1*i ,
to sprzecznym.

No, o tym juz przynajmiej mozna cos powiedziec. Na przyklad, ze w punkcie 2 (w
3 zreszta tez) pogwalciles swoje wymaganie, ze suma wspolczynnikow ma byc zawsze
rowna 1. Wobec tego w dalszym ciagu przyjmuje, ze takiego wymagania nie ma, tak
Ci sie tylko omylkowo napisalo. Negacja nadal nie jest zdefiniowana, wiemy
tylko jak negowac zdanie o wartosci ,,i'', a o negowaniu innych nic nie wiemy.
Wobec tego zajmijmy sie implikacja, bo jej wartosc logiczna zdefiniowales
porzadnie i do konca.

W klasycznym rachunku zdan wartoscia logiczna implikacji ,,p -> p'' jest prawda.
U Ciebie wychodzi w(p -> p) = |b-a|*0+|a-b|*1+0*i , a wiec zawiera tyle samo
prawdy co falszu. Nic wiecej nie da sie powiedziec w przypadku ogolnym. W
szczegolnosci implikacje ,,z prawdy wynika prawda'' oraz ,,z falszu wynika
falsz'' maja wartosc prawdziwo-falszywa. Natomiast implikacja ,,ze sprzecznosci
wynika sprzecznosc'' ma wartosc: ani prawda, ani falsz, ani sprzecznosc.
Implikacja ,,z prawdy wynika falsz'' tez nie jest zwyczajnie falszywa.

Czy chciales tych efektow, czy same wlazly oknem, kiedy Ty pilnowales drzwi?

Transpozycji nie moge dyskutowac, bo nie ma jeszcze negacji.

absolut:
> Ale inne okreslenia wartosci nie wydaja sie prowadzic do rownowaznosci; no i
> ponadto czy ~i=i???

No, to akurat juz jest zdefiniowane. Negacja zdania o wartosci ,,i'' jest
prawdziwo-falszywa, i zadnego ,,i'' w niej juz nie ma. Wobec tego w Twojej
logice odpowiedz na Twoje pytanie jest negatywna.

absolut:
> mnie chodzilo w gruncie rzeczy w tych wypowiedziach o to, aby matematyk
> potrafil rowniez patrzec na matematyke, jak patrzy na nia fizyk i na odwrot.

Dobra, jak tylko ktoregos z nich spotkam, to mu tak doradze.

- Stefan

Do Stefana

[Gość: absolut]

przepraszam, ale ja nie chialem tutaj wzbudzac jakis
uczuc nienasycenia, a tym bardzej juz kogos obrazac;
ten post jest kontynuacja tego ktory napisales wczesniej
gdzie wszystko sam zdefiniowales;
Nie rozumien dlaczego manipulujesz moim tekstem jak
dziennikarz polityczny????

z powazaniem

absolut

[Gość: Stefan]

absolut:
> Nie rozumien dlaczego manipulujesz moim tekstem jak dziennikarz polityczny????

Jesli Cie urazilem, to przepraszam, nie mialem takiej intencji. Probowalem
zinterpretowac to, co napisales, z najlepsza wola. Widac nie chwycilem Twojej
mysli.

- Stefan

[Gość: absolut]

Gość portalu: Stefan napisał(a):

> absolut:
> > Nie rozumien dlaczego manipulujesz moim tekstem jak dziennikarz polityczny
> ????
>
> Jesli Cie urazilem, to przepraszam, nie mialem takiej intencji. Probowalem
> zinterpretowac to, co napisales, z najlepsza wola. Widac nie chwycilem Twojej
> mysli.
>
> - Stefan
>

Nieszkodzi; to wlasciwie moja wina,ze jak zauwazyles niezbyt
dopracowalem to wszystko; tylko rzucilem to od tak sobie.
A wiec To ja chialbym przeprosic, za zamieszanie;
Nawiasem mowiac mysle i czuje ze cos w tym jest, ale jak
mowisz trzeba to dopracowac (a ja teraz nie bardzo mam czas).
Serdecznie pozdrawiam,

absolut,

Ps.absolut to nie tylko Absolut, ale rowniez
niezla gorzalka.

[lisa2]

A może spojrzeć na początek i koniec wszechświata z innego punktu widzenia.

Jeśli istnieje wszechświat i antywszechświat to wszechświat musi być skończony
(wtedy skończony być musi również antywszechświat), z tego można wysnuć wniosek
o istnieniu początku (czasowego) wszechświata i jego przypuszczalnym końcu
(czasowym).

lisa2

[Gość: Marant]

Jeżeli każda cząstka ma swoją antycząstkę – to istnieje także antywszechświat.

Suma energii wszechświata i antywszechświata się zeruje.

I z tego powodu musiał być początek wszechświata – o czym tu pisać ? – czy to
brak wyobraźni?

I jeszcze jedno wszystkie fotony podążają w jednym kierunku. Fotony ze swa
prędkością nie mają czasu. Wszystko to co nie ma prędkości światła jest
materią.

Foton który biegnie w przeciwnym kierunku to antyfoton. To samo jest ze
wszystkimi nukleonami – o czym tu pisać - czy to nie proste jak koci ogon?

Obraz pulsującego ciągle wszechświata przewidywał już Platon.

Marant.

[Gość: Marant]

Nietzsche proponuje odrodzenie starożytnej idei wiecznego powrotu, głoszącego,
że czas powtarza się cyklicznie.

Wszechświat odwiecznie pulsuje.

Marant

[Gość: photon]

Go�ć portalu: Marant napisał(a):

> Jeżeli każda czšstka ma swojš antyczšstkę � to
istnieje także antywszech�
> wiat.
>
> Suma energii wszech�wiata i antywszech�wiata się
zeruje.
>
> I z tego powodu musiał być poczštek wszech�wiata � o
czym tu pisać ? R
> 11; czy to
> brak wyobra�ni?
>
> I jeszcze jedno wszystkie fotony podšżajš w jednym
kierunku. Fotony ze swa
> prędko�ciš nie majš czasu. Wszystko to co nie ma
prędko�ci �wiatła jest
> materiš.
>
> Foton który biegnie w przeciwnym kierunku to
antyfoton. To samo jest ze
> wszystkimi nukleonami � o czym tu pisać - czy to nie
proste jak koci ogo
> n?
>
> Obraz pulsujšcego cišgle wszech�wiata przewidywał już
Platon.
>
> Marant.

"wszystkie fotony podazaja w jednym kierunku....
foton ktory biegnie w przeciwnym kierunku..."


Czy ty chlopcze wiesz o czym mowisz?
Czastki i antyczastki maja rozne pewne liczby
kwantowe, ale maja ta sama mase!!!
A wiec anihilacja np. elektronu i pozytronu
wytwarza kwanty gamma o odpowiedniej energii.
Poza tym istnieja oprocz fotonow inne masywne
czastki ktore moga anihilowac,
bedac swoimi wlasnymi antyczastkami.
Anihilacja to nie unicestwienie,ale zamiana
na inna forme energii!!!
Tak ze radze sie douczyc pewnych podstaw z
z elementarnej fizyki czastek, zanim cos
zaczniesz tutaj mowic; przyjecie tego punktu widzenia
prowadzic moze do tego co ci slina na jezyk
przyniesie, i moze byc tylko wyzwaniem dla tych
specjalnych matematykow ktorzy juz dawno stracili
jakikolwiek zwiazek z rzeczywistoscia.

photon

[Gość: Alex]

Oj ale sie porobiło.
Antywszechświata to jeszcze nikt nie widział.
Pulsujący wszechświat to nie Platon, ale stoicy (także Empedokles moze
Heraklit, ale jego myśl jest tak zawiła, że wszystko zależy od interpretacji)

[Gość: Alex]

Jeszcze niedawno sądzono, że nigdy nie poznamy składu gwiazd.
A poznalismy.
Więc podobnie może będzie z początkiem wszechświata. Mamy przed sobą wiele
stuleci badań i dociekań. Na marginesie Teoria Wielkiego wybuchu nie zakłada,
że musi dojść do fazy ponownej osobliwości - byłaby ona możliwa gdyby masa
wszechświata była odpowiednio duża, a wszystko wskazujeża tak nie jest. A
pytanie o to co było przed moze jest nieistotne, gdyz nie było wcześniej czasu,
więc nie było przed?
Pozdrowienia

Hawkings on singularity (angielski tekst)

[Gość: Jerzy M.]

Hawking on singularity (teraz dobrze)

[Gość: Jerzy M.]

Cos nie wyszlo w poprzednim poscie. To jest bardzo interesujace, niestety zbyt
dlugie na tlumaczenie z angielskiego, mimo ze zrobilem powazne skroty w
czesciach nie dotyczacych tematu. Tu sa rowniez uwagi istotne dla innych watkow
na tym forum.

This is an interview with Stephen Hawking.
http://www.reason.com/0204/fe.gb.leaping.shtml

April 2002 Leaping the Abyss
Stephen Hawking on black holes, unified field theory, and Marilyn
Monroe.
By Gregory Benford





Hawking turned 60 in January. Over the course of his
brilliant career, he has worked out many of the basics of
black hole physics, including, most strikingly, his prediction
that black holes aren't entirely black. Instead, if they have
masses equivalent to a mountain's, they radiate particles of
all kinds. Smaller holes would disappear in a fizz of radiation

[Gość: Jerzy M.]

"We define this to be the direction of increasing time.
When we record something in our memory, the disorder of
the universe will increase. This explains why we remember
events only in what we call the past, and not in the future."

[This last statement is not entirely true according to several decent
scientists like Dick Bierman. It is statistically true in a great
majority of cases but not in all. We are more likely to correctly
remember past events than to premember future ones.]


"Remember what you predicted in 1980 about final theories
like this?" I chided him.

"I suggested we might find a complete unified theory by the
end of the century." Stephen made the transponder laugh
dryly. "OK, I was wrong. At that time, the best candidate
seemed to be N=8 supergravity. Now it appears that this
theory may be an approximation to a more fundamental
theory, of superstrings. I was a bit optimistic to hope that we
would have solved the problem by the end of the century.

But I still think there's a 50-50 chance that we will find a
complete unified theory in the next 20 years."

"I've always suspected that the structure never ends as we
look to smaller and smaller scales

[Gość: Jerzy M.]

Stephen's secretary quietly came out and asked if I would
join Stephen for dinner at Caius College. I had intended to
eat in my favorite Indian restaurant, where the chicken
vindaloo is a purging experience, and then simply rove the
walks of Cambridge alone, because I love the atmosphere --
but I instantly assented. Dinner at college high table is one of
the legendary experiences of England. I could remember
keenly each one I had attended; the repartee is sharper than
the cutlery.
We made our way through the cool, atmospheric turns of the
colleges, the worn wood and gray stones reflecting the
piping of voices and squeaks of rusty bicycles. In misty
twilight, student shouts echoing, Stephen's wheelchair
jouncing over cobbled streets. He insisted on steering it
himself, though his nurse hovered rather nervously. It had
never occurred to me just how much of a strain on everyone
there can be in round-the-clock care. A few people drifted
along behind us, just watching him. "Take no notice," his
mechanical voice said. "Many of them come here just to
stare at me."
We wound among the ancient stone and manicured gardens,
into Caius College. Students entering the dining hall made an
eager rumpus. Stephen took the elevator, and I ascended
the creaking stairs. The faculty entered after the students, me
following with the nurse.
The high table is literally so. They carefully placed Stephen
with his back to the long, broad tables of undergraduates. I
soon realized that this is because watching him eat, with
virtually no lip control, is not appetizing. He follows a set diet
that requires no chewing. His nurse must chop up his food
and spoon-feed him.
The dinner was noisy, with the year's new undergraduates
staring at the famous Hawking's back. Stephen carried on a
matter-of-fact, steady flow of conversation through his
keyboard.
He had concerns about the physicists' Holy Grail, a unified
theory of everything. Even if we could thrash our way
through a thicket of mathematics to glimpse its outlines, it
might not be specific enough

[Gość: Jerzy M.]

I had learned a good deal from those few days, I realized,
and most of it was not at all about cosmology.

Contributing Editor Gregory Benford is a professor of
physics at the University of California, Irvine. His most
recent nonfiction book is Deep Time (Avon).