Mezozoiczne ssaki truły jadem napastników

[niewyspany_pawian]

Dzisiejsze ssaki nie potrzebują gruczołów jadowych, ponieważ wynalazły trotyl
i parę innych równie ciekawych rzeczy;)

Gdyby pazury kotów i szpony orłów łączyły się z...

[Gość: Przemek]

> z gruczołami jadowymi, siła ich rażenia zostałaby z pewnością wzmocniona. Na
te pytania nie ma dobrej odpowiedzi [...]

Jest odpowiedź - może nie do sprawdzenia, ale prosta:
Owszem, były takie orły i (niech tam!) takie koty. Ale przez tę "siłę rażenia"
były tak wydajne, że zjadały wszystko w okolicy - i wyginęły z głodu na tyle
szybko, że trudno będzie trafić na ich skamieniałe szczątki.

A co jest warte doniesienie w polskim czasopiśmie?

[Gość: Nikodem]

A ja bym chciał sprawę ugryźć od innej strony.

Każdy naukowiec stara się opublikować wyniki swoich prac w jak najbardziej
prestiżowym czasopiśmie - na przykład w Nature. Gdy to się nie udaje to próbuje
w czymś mniej prestiżowym.

I teraz moje pytanie: jaki prestiż ma "Acta Palaeontologica Polonica"? Ja
podejrzewam, że znikomy. Zachodzi więc pytanie, co w przedstawianej pracy jest
wadliwego, że miejsce publikacji znalazla w trzeciorzędnym czasopiśmie?

[Gość: gosc]

To jakas dziwna historia. Prof. Kielan-Jaworowska opublikowala cztery prace w
Nature (ostatnio w 2001) a jej prace w Acta Paleonologica Polonica ("impact
factor" zalosny, w 2004 0.886) sa dosc czesto cytowane (nawet ~50 razy). Byc
moze praca po prostu nie znalazla uznania recenzentow czolowych czasopism bo
jedynie stawia hipoteze na istnienie pierwotnych kolcow jadowych u ssakow bez
poparcia w bezspornych faktach (jak obecnosc kanalow jadowych w skamienialych
probkach). Sami autorzy zreszta stwierdzaja w pewnym miejscu: "It is difficult
at present to venture an opinion whether this is a secondary loss of a venom
delivery system, as seen in Tachyglossus, or whether the ancestral condition
would be non−venomous". Z tego tez powodu umieszczanie na pierwszej stronie
portalu GW informacji pod mrozacym krew w zylach tytulem "Mezozoiczne ssaki
truły jadem napastników" to chyba gruba przesada...

[Gość: r39]

A nie przyszło nikomu do głowy, że motywacja jest np. taka:
najlepsze wyniki najpierw pokazujemy rodakom. Inne nacje tak
robią "od zawsze" - i nieźle na tym wychodzą. Poza tym IF=0.886
wcale nie jest żałosny, choć do innych publikacji, zwłaszcza
z tzw. life sciences - faktycznie mu daleko. Nie wiem, czy
wśród czasopism naukowych wydawanych w Polsce nie jest to
przypadkiem osiągnięcie rekordowe.
No i jak jakiekolwiek czasopismo może osiągnąć wysoki IF, jeśli
nie przez zamieszczanie naprawdę dobrych prac? Ja nie znam innego
sposobu, towarzysze wybrzydzacze produktów krajowych. Powiem
więcej: to Wy - o ile jesteście naprawdę dobrzy a piszecie wyłącznie
gdzie indziej - ponosicie część winy za niski IF czasopism krajowych.

Zanim mnie rozszarpiecie: faktycznie, daleko nie każde krajowe
czasopismo zasługuje na większy IF, niż ma (o ile w ogóle ma).

Nie jest dobrze, że w obecnym wyścigu szczurów jedynie uznane
sławy, najlepiej już emerytowane, mogą sobie pozwolić na taką
ekstrawagancję jak pisanie w lokalnych (?) czasopismach.

[Gość: gosc]

> A nie przyszło nikomu do głowy, że motywacja jest np. taka:
> najlepsze wyniki najpierw pokazujemy rodakom. Inne nacje tak
> robią "od zawsze" - i nieźle na tym wychodzą.

W to ciezko jest uwierzyc bo nauka nie ma wymiaru narodowego. Nie widzialem
jeszcze naukowca, ktory przelomowa prace wyslal do jakis Acta a nie do Nature
lub Science.

Najlepiej zreszta by bylo gdyby sami autorzy wypowiedzieli sie o motywach,
historii publikacji, pokazali recenzje oraz listy do i od redakcji (wszystkie),
etc. Mogl by przy okazji powstac material na fascynujaca tele-nowele (np. o
internacjonalizmie, konkurencji, nienawisci, kumoterstwie, niekompetencji,
glupocie, itd. itp.)

> Poza tym IF=0.886
> wcale nie jest żałosny, choć do innych publikacji, zwłaszcza
> z tzw. life sciences - faktycznie mu daleko. Nie wiem, czy
> wśród czasopism naukowych wydawanych w Polsce nie jest to
> przypadkiem osiągnięcie rekordowe.

IF=0.886 jest zalosny, szczegolnie, ze czasopismo jest z zakresu life sciences
(choc prehistorycznych). Oznacza w duzym uproszczeniu, ze prawdopodobienstwo
zacytowania pracy opublikowanej w takim czasopismie jest <1. Jesli odejmiemy
wszystkie samocytowania wyjdzie, ze wiekszosc prac w "Acta..." nie ma zadnego
wplywu na rozwoj nauki.

> No i jak jakiekolwiek czasopismo może osiągnąć wysoki IF, jeśli
> nie przez zamieszczanie naprawdę dobrych prac? Ja nie znam innego
> sposobu, towarzysze wybrzydzacze produktów krajowych. Powiem
> więcej: to Wy - o ile jesteście naprawdę dobrzy a piszecie wyłącznie
> gdzie indziej - ponosicie część winy za niski IF czasopism krajowych.

Zgadza sie, ale w nauce wolnorynkowej funkcjonuje prosty mechanizm. Wysylamy
prace do dobrych czasopism miedzynarodowych bo jestesmy rozliczani z "impact" a
nie "volume". Byc moze gdy nauka polska wyjdzie z systemu feudalnego, prestiz
instytucji i czasopism wzrosnie. Zacznijmy np. od odrzucania wszystkich zlych
prac z Acta...

> Zanim mnie rozszarpiecie: faktycznie, daleko nie każde krajowe
> czasopismo zasługuje na większy IF, niż ma (o ile w ogóle ma).

I to jest fenomen na skale miedzynarodowa, ze czasopisma bez IF w ogole sa w
stanie sie utrzymac. Dopiero gdy przeanalizujemy aktualny system oceny
parametrycznej polskich placowek naukowych wszystko staje sie jasne.

> Nie jest dobrze, że w obecnym wyścigu szczurów jedynie uznane
> sławy, najlepiej już emerytowane, mogą sobie pozwolić na taką
> ekstrawagancję jak pisanie w lokalnych (?) czasopismach

Ponawiam propozycje: zapytajmy uznane slawy (nawet emerytowane) o motywy
publikowania tu a nie gdzie indziej. Zrobmy takie male dziennikarskie
sledztwo...

[stefan4]

gosc
> IF=0.886 jest zalosny [...] Oznacza w duzym uproszczeniu, ze
> prawdopodobienstwo zacytowania pracy opublikowanej w takim czasopismie
> jest <1.

A jakie ma być prawdopodobieństwo? Chyba nie oczekujesz większego niż jeden?...

- Stefan

www.ipipan.gda.pl/~stefan/Irak

[Gość: gosc]

Sorry, powinno raczej byc "bliskie zera"...

Impact Factor i cytowania

[Gość: r39]

"F=0.886 jest zalosny, szczegolnie, ze czasopismo jest z zakresu life sciences
(choc prehistorycznych). Oznacza w duzym uproszczeniu, ze prawdopodobienstwo
zacytowania pracy opublikowanej w takim czasopismie jest <1."

W skandalicznie dużym uproszczeniu.
Bo niby w jakim czasopiśmie to prawdopodobieństwo jest równe 1? (lub większe ;)
Odpowiedź: w żadnym, oczywiście. W każdym czasopiśmie działa "prawo
Zipfa": nieliczne artykuły są często cytowane, mnóstwo jest cytowanych
umiarkowanie a niektóre nigdy. Nawet w "Nature" na IF "pracuje" ledwo
1/4 zamieszczanych tam prac. Sami tak powiedzieli niecałe pół roku temu.
Po czym wyrzucili fizykę do Nature Physics, bo im psuła statystykę.

Upieram się, że IF=0.886 jest zupełnie przyzwoity. Znam pismo, którego IF
jest na poziomie 0.2 a Springer mimo to je drukuje (choć jest czeskie).
i nie zamierza przestać. Widocznie komuś jest potrzebne i ten ktoś
składa się z więcej niż 10 osób.

Cytowania mają jeszcze jeden, mało znany smaczek. Cytujemy prace za to co
w nich napisano a nie za to gdzie zostały wydrukowane, right?
Wrong! Ale pomyłka tkwi zupełnie gdzie indziej. Otóż do 75% cytowań
umieszczonych w przeciętnym artykule znajduje się tam na skutek "kutania
i pastowania" z innych, niekoniecznie nawet cudzych prac. Co można złośliwie
przetłumaczyć jako "wprawdzie wcale tego nie czytałem, ale inni cytują, więc
nie mogę/nie wypada mi nie znać tego źródła".

[Gość: gosc nowy]

Panie i Panowie,
Ta dyskusja jest nie na miejscu. Nie znacie podstawowych faktow. APP jest
jednym z najlepszych czasopism paleontologicznych na swiecie. IF dla APP
(obecnie okolo 1 albo juz wiecej) jest bardzo przyzwoity i niewiele polskich (i
europejskich)czasopism (zwlaszcza o podobnej tematyce) moze sie poszczycic
wyzszym. Pani Profesor opublikowala nie 4 ale 7 artykulow w Nature (problem ze
znalezieniem zwykle wiaze sie ze zbyt trudnym spellingiem dla Anglosasow). A
kto kiedykolwiek sprobowal publikacji w Nature to wie ze sprawa nie jest lekka,
latwa i przyjemna. Do tego nie wszystkie artykuly nadaja sie do Nature
chociazby ze wzgledu na to ze artykuly maja tam forme jedynie doniesien a
paleontologia czesto wymaga nieco wiecej miejsca. Nieprawda jest rowniez ze w
APP publikowane sa odrzuty. Kazdy kto ma dostep do ISI moze sprawdzic ze jeden
z artykulow Pani Profesor w APP ( ACTA PALAEONTOLOGICA POLONICA 47 (1): 1-78
FEB 2002) uzyskal 49 cytowan. Niech ktos mi pokaze lepszy wynik w tej branzy!!!
Chacialbym sie spytac kolege krytyka z Australii czy sprawdzil jaki IF ma
czolowe pismo paleontologiczne z jego kraju (Alcheringa). Jesli nie to
podpowiem ze 0.552. A np. w Japonii nie ma ani jednego pisma paleontologicznego
na liscie filadelfijskiem wiec o IF mozna zapomniec. Panie i Panowie. Nauczcie
sie doceniac czyjes sukcesy, a przede wszystkim sprawdzcie dane zanim
zaczniecie opowiadac niestworzone rzeczy...

[Gość: gosc]

A w jaki to sposob mozemy stwierdzic ze mamy do czynienia z sukcesem?

[Gość: paleontolog]

> IF=0.886 jest zalosny, szczegolnie, ze czasopismo jest z zakresu life sciences

Ale te "life sciences", które mają wysokie IF to biochemia, genetyka, biologia
molekularna, medycyna, itp., gdzie a) jest mnóstwo zespołów i badaczy, któryz
mogą zacytować daną publikację, b) obieg informacji jest szybki, a cykl
wydawniczy stosunkowo krótki (przypomnijmy, że do IF liczą się tylko cytowania
w ciągu pierwszych 2 lat od ukazania się pracy.
Czasopisma paleontologiczne - jak wskazano już w innych postach - mają niższy
IF, bo a) grono specjalistów z danej działki (np. w tym przypadku anatomii
szkieletu pozaczaszkowego ssaków mezozoicznych) jest nieliczne (spośród garstki
badaczy ssaków z mezozoiku większość z konieczności zajmuje się uzębieniem), b)
rytm cytowania jest inny - w paleontologii wciąż można spotkać cytowania prac
Linneusza, a także wiele pozycji z minionego stulecia. Nowy artykuł ma szansę
zostać zacytowany, kiedy komuś uda się przypadkowo znaleźć kolejną
skamieniałość a propos danego odkrycia (a to się nie dzieje na zawołanie, w
odróżnieniu od eksperymentów na modny temat w innych life sciences), dokonać
żmudnych porównań, i opublikować pracę (a w tej dziedzinie sam cykl wydawniczy
jest rzędu roku, większość czasopism branżowych to kwartalniki, a nawet
roczniki lub nieregularne serie).

W multidyscyplinarnych Nature czy Science (które mają wysoki IF nie dzięki
paleontologii, tylko innym zamieszczanym tam tematom) może publikować tylko
mała frakcja poważnych badaczy, a i to kosztem objętości. Publikacja w Acta
Pal. Pol. czy innym czasopiśmie branżowym pozwala na bardziej wyczerpujące
potraktowanie tematu. Naprawdę, w paleontologii nie mierzy się rangi odkrycia
(a tym bardziej jego wiarygodności), tym, czy ukazało się w tygodniku
naukowym "o wszystkim" - od astronomii po medycynę (jak Nature czy Science),
czy w solidnym piśmie specjalistycznym (jak APP).

[Gość: gosc]

Ale prace pani Profesor maja wlasnie duzy IF i dlatego tez warto by poznac
rzeczywiste motywy umieszczenia przelomowego artykulu w APP a nie w Nature (jak
dawniej). Tym bardziej, ze odkrycie nie jest tak naprawde wylacznie z zakresu
paleontologii.

Wyglada tez na to, ze caly system ocen parametrycznych, wlaczajac IF, wymaga
zdecydowanej przerobki (jakis wspolczynnik branzowosci?). No bo skad ma byc
powszechnie wiadomo, ze np. IF=25 w medycynie odpowiada np. IF=0.9 w
paleontologii?

[Gość: paleontolog]

> Ale prace pani Profesor maja wlasnie duzy IF i dlatego tez warto by poznac
> rzeczywiste motywy umieszczenia przelomowego artykulu w APP a nie w Nature
> (jak dawniej). Tym bardziej, ze odkrycie nie jest tak naprawde wylacznie z
> zakresu paleontologii.

To nie jest kwestia - dlaczego "dawniej Nature, dziś APP?".
Spośród prawie 130 publikacji naukowych Zofii Kielan-Jaworowskiej (nie licząc
książek, artykułów popularnonaukowych) www.paleo.pan.pl/people/Kielan-
Jaworowska/index.htm, zawsze większość ukazywała się przecież w pismach
specjalistycznych (w tym polskich jak Palaeontologia Polonica czy Acta
Palaeontologica Polonica). I to im zawdzięcza swą międzynarodową sławę.
Naprawdę paleontolodzy czytają i cytują więcej prac ze swoich czasopism
specjalistycznych (bo są zwykle bardziej wyczerpujące i pogłębione) niż "listów
do Nature". O tym, czy praca o jadowitych ssakach mezozoicznych okaże się
sukcesem zadecyduje jej odbiór przez specjalistów (którzy czytają APP
regularnie), i ew. jej własny IF, a nie stosunek IF czasopisma (który zresztą
jest dla paleontologii bardzo przyzwoity) do IF czasopism o innych life
sciences.
A tytuł postu, dezawuujący pracę dlatego, że ukazała się w międzynarodowym
czasopiśmie ale o zgrozo, wydawanym w Polsce, jest absurdalny. Dlaczego
nadal "cudze chwalicie, swego nie znacie"? Negatywny stereotyp Polski trzeba za
wszelką cenę umacniać przez niepublikowanie w czasopismach z nazwą "Polonica" w
tytule? Wszyscy naukowcy mają wyemigrować i publikować pod zagranicznymi
szyldami? Wtedy będzie dla Polski lepiej? I tylko takich naukowców powinna
lansować gazeta?

[Gość: gosc]

> Naprawdę paleontolodzy czytają i cytują więcej prac ze swoich czasopism
> specjalistycznych (bo są zwykle bardziej wyczerpujące i pogłębione niż "listów
> do Nature".

Nature regularnie publikuje rowniez wyczerpujace i poglebione Articles.

>O tym, czy praca o jadowitych ssakach mezozoicznych okaże się
> sukcesem zadecyduje jej odbiór przez specjalistów (którzy czytają APP
> regularnie), i ew. jej własny IF, a nie stosunek IF czasopisma (który zresztą
> jest dla paleontologii bardzo przyzwoity) do IF czasopism o innych life
> sciences.

Szkoda bo mogla by byc rowniez pozytywnie odebrana przez cala rzesze
niespecjalistow, ktorzy nie czytaja regularnie APP (lub GW), za to regularnie
czytaja Nature i Science. Nie mowiac juz o tym, ze mogla by sie doczekac
komentarza w News & Views gdzie z pewnoscia podkreslono by pochodzenie autorow.

[Gość: paleontolog]

> Nature regularnie publikuje rowniez wyczerpujace i poglebione Articles.

Ile ostatnio było tam pogłębionych artykułów paleontologicznych?

A poza tym Nature i Science naprawdę nie są jedynymi źródłami, z których
paleontolodzy dowiadują się o postępach swojej dziedziny.
Nie bardzo rozumiem tej logiki, że jak coś nie jest opublikowane w Science ani
Nature, to musi być bezwartościowe, podejrzane itp. Jeśli jest nic nie warte,
utonie w mrokach zapomnienia. Jeśli jest cenne, zostanie podchwycone.

[Gość: gosc]

Chyba nie chodzilo na poczatku dyskusji o niepublikowanie w Science tylko o
publikowanie w Acta (pamietam jeszcze jak w pewnych srodowiskach mowilo sie o
wyslaniu prac "ad acta"). Role APP w paleontologii przyjelismy juz chyba do
wiadomosci, podobnie motywy publikacji tam a nie gdzie indziej, bede sie jednak
upieral przy stwierdzeniu, ze nie powinno sie publikowac wylacznie dla kolegow
z branzy, ale rowniez dla dobra calego srodowiska naukowego i tzw. ludzkosci,
szczegolnie gdy mamy do czynienia z odkryciami typu "breakthrough".

[Gość: paleontolog]

> Wyglada tez na to, ze caly system ocen parametrycznych, wlaczajac IF, wymaga
> zdecydowanej przerobki (jakis wspolczynnik branzowosci?). No bo skad ma byc
> powszechnie wiadomo, ze np. IF=25 w medycynie odpowiada np. IF=0.9 w
> paleontologii?

Oczywiście, że system ocen parametrycznych jest biurokratycznym rozwiązaniem,
mającym dać jakieś mierzalne kryterium oceny urzędnikom dzielącym pieniądze dla
naukowców/instytucji, których dorobku nie są w stanie ogarnąć i porównać
merytorycznie.
Ale jest też dość oczywiste (jak sądzę, nawet dla urzędników), że ilościowe
parametry takie jak IF są zróżnicowane między branżami (ze względu na różną
liczbę badaczy i czasopism, różne tempo "półrozpadu" cytowalności artykułów
(czas dezaktualizacji), tip.). Dlatego sens mają porównania wewnątrz kategorii,
a nie np. paleontologii kręgowców z astrofizyką czy mediewistyki z medycyną. To
jest wyważanie otwartych drzwi.
Osobną sprawą jest "kult Science i Nature" (przypisanie dramatycznie wysokiej
punktacji każdemu krótkiemu sensacyjnemu kawałkowi tam zamieszczonemu w
porównaniu z "ponadczasową" wyczerpującą monografią w czasopiśmie
specjalistycznym). Oczywiście, można przyjąć, że wobec dużej konkurencji
umieszczenie tekstu w Science czy Nature jest godne wyróżnienia, ale skala
punktowa rozdyma to do absurdu (bo z powodów wskazanych gdzie indziej w tym
wątku, wysoki IF tych dwóch czasopism jest zasługą podgrupy artykułów z paru
najmodniejszych dziedzin, natomiast np. paleontolodzy publikujący w
Nature "jadą na gapę", podczepiając się pod popularność tamtych dziedzin).
I wreszcie, akurat p. prof. Kielan-Jaworowska może mieć w nosie systemy oceny
parametrycznej i ich mankamenty/absurdy (np. ściganie się o punktację), bo jest
na emeryturze i nie podlega ewaluacji...

[Gość: Impakcik]

Impact factor (IF) liczony jest dla wszystkich czasopism naukowych (tu
najwiecej mają poczytne Nature i Science), jednak każda dziedzina nauki ma
listę swoich "branżowych" czasopism, dla których tworzy się rankingi
wewnętrzne. I Acta Palaeontologica Polonica (APP) zajmuje 12 miejsce (na 32
brażowe czasopisma paleontologiczne na świecie) bijąc swym IF tak znane w braży
czasopisma jak niemieckie Facies, australiska Alcheringa. Najlepsze czasopisma
z branży nie mają IF większego niz 2, natomiast w tej samej co APP kategorii
(IF 0.8-1.5) sa tak szacowne czasopisma jak Palaeontology czy Journal of
Paleontology. Spośród autorów drukujących w APP dominują autorzy zagraniczni -
zatem dla paleontologów druk w APP to prestiż... i ogromny wpływ na
paleontologię światową. Nie piszcie nonsensów o żenująco niskim IF jeśli nie
wiecie z czym porównujecie.

[Gość: Jorn H. Hurum]

As the first author of the paper "Were mammals originally venomous", co-
authored by Zhe-xi Luo and Zofia Kielan-Jaworowska, I would like to answer oft
repeated question: "why do we chosen Acta Palaeontologica Polonica (APP),
rather than Nature?"
We have done it, as we regard APP as one of the best international
paleontological journals of the world (in spite of the traditional name of the
journal), with unusually high standard of the published illustrations (very
important in paleontological papers).
The paper was never sent to or rejected by other journals.
In Nature, which publishes short reports, the illustrations are of a very poor
quality, and only a small part of our illustrations could be published. The
papers in Nature are in the style of "look what we have found" and then a
longer more thorough paper are usually published several years later in a
journal like APP. We choose to include our long meticoulous descriptions, that
would never be a part of a Nature paper, in this first paper on the subject. We
think this is an important part of the documentation that has never been
published before. This excluded Nature from our consideration.

Jorn H. Hurum
University of Oslo

[nikodem123]

Chciałbym złozyć serdeczne podziękowania wszystkim forumowiczom.

Chyba swoim postem włozyłem kij w mrowisko - postów pojawiło się
nadspodziewanie wiele. Dyskutowaliśmy ostro, padały argumenty nie owijane w
bawełne, jednak żaden post nie zasłużył sobie na kasację.

Brawo dla nas wszystkich, osób zainteresowanych nauką!

Dyskutowaliśmy czym jest publikacja w "prestizowym czasopismie", czym jest
Impact Factor i czy Impact Factor zawsze właściwie ocenia donisłość publikacji.
Wąska dziedzina - wąskie grono zainteresowanych - wąska liczba prac - mała
ilość cytowań. Ale czy odkrycie mało wartościowe?

Dziękuję Panu Hurum za wyjaśnienie, dlaczego polskie czasopismo stało się
miejscem Pana publikacji.

Drodzy Forumowicze! Stała się rzecz niebywała. Zostaliśmy potraktowani jak
poważni recenzenci, poważnego czasopisma naukowego! Na nasze wątpliwości czuł
się zobowiązany odpowiedzieć sam pierwszy autor publikacji naukowej - Pan Hurum!

Panu Hurum za potraktowanie nas po partnersku w imieniu forumowiczów serdecznie
dziękuję.
A nam wszystkim - forumowiczom, za to, że zachowaliśmy się jak
profesjonaliści... pogratulujmy sobie wzajemnie!!

Na zakończenie pogratulujmy Gazecie Wyborczej, że takie forum stworzyła, gdzie
tyle fermentu, ale i kultury, i profesjonalizmu.

Trotyl u ssaków

[praptak]

> Dzisiejsze ssaki nie potrzebują gruczołów jadowych, ponieważ wynalazły trotyl
> i parę innych równie ciekawych rzeczy;)

No nie wiem - koty posługujące się trotylem znam tylko dwa: Tom i Jinks - oba
występują w kreskówkach.
Daje to zresztą pewną poszlakę mogąca świadczyć o tym, dlaczego pozostałe koty
raczej pozostają przy zębach i pazurach. Trotyl użyty przez Toma i Jinksa
zazwyczaj wskutek sprytu myszy lub niefortunnego zbiegu okoliczności zazwyczaj
szkodzi samemu kotu - najczęściej powodując zmianę koloru na czarny, potarganie
futra oraz pogięcie wąsów.

[radjukej]

nie zapominaj ze ssakami najczesciej stosujacymi trotyl sa Homo Sapiens (w tym
szczegolnie czesto Homo Islamicus)

Pytanie

[Gość: Cor_p]

Ktoś wie może co to za narząd w który wyposażony jest dziobak i do czego
służy? ;) :"Taką nowatorską i zupełnie niezwykłą u ssaków cechą jest NARZĄD
ELEKTRYCZNY u dziobaka, nieznany u żadnego innego kręgowca lądowego, a obecny u
niektórych ryb kostnych (np. sumów) i chrzęstnych płaszczek (drętw)."

Mogę zgadywać

[praptak]

Gość portalu: Cor_p napisał(a):

> Ktoś wie może co to za narząd w który wyposażony jest dziobak i do czego
> służy? ;) :"Taką nowatorską i zupełnie niezwykłą u ssaków cechą jest NARZĄD
> ELEKTRYCZNY u dziobaka, nieznany u żadnego innego kręgowca lądowego, a obecny u
>
> niektórych ryb kostnych (np. sumów) i chrzęstnych płaszczek (drętw)."

Mogę zgadywać - prawdopodobnie chodzi o narząd generujący słabe pole
elektrostatyczne. Obiekty pojawiające się w pobliżu dziobaka odkształcają to
pole, co dziobak jest w stanie wykryć i odpowiednio zareagować, np. upolować
drobnego bezkręgowca, którego inaczej by nie zobaczył bo np. ma słaby wzrok albo
woda jest mętna.

[Gość: Fleandril]

Nie wiem jaki dziobak ma wzrok i jaka jest mętna woda, ale wiem, że dziobaki pływaja z zamkniętymi oczami. To pewnie dlatego nie widzą pod wodą. Co do narządu-chodzi o dziób. DZiobak wytwarza słabe pole elektryczne i jeżeli jest w pobliżu jakiś "pokarm" to dziobak swoim ultra czułym dziobem wychwytuje odkształcające się pole.

zgadza sie

[radjukej]

zgadza sie, wiecej o tej i innych ciekawych cechach ssakow w
"Life of Mammals" Sir Davida Attenborough.

Dzięki

[Gość: Cor_p]

Dzięki!

"Umieram, ten but był zatruty!"

[Gość: r39]

krzyknął kiedyś, wg anekdoty teatralnej, aktor który miał w sztuce
kryminalnej zostać otruty. Na skutek niefrasobliwości inspicjenta
odpowiedni rekwizyt nie trafił na scenę we właściwym momencie.
Zdesperowany "zabójca" wymierzył więc "ofierze" zastępczego kopniaka.

To tak a propos tego, czy ssaki bywają jadowite.

Homo Sapiens nauczyl sie mowic i tez truje!!!

[hetmanwiechu]

Moja tesciowa tez truje

[hetmanwiechu]

Ewolucja jednak idzie do przodu, kiedys samce byly zdolne do trucia teraz
kobiety, a w szczegolnosci tesciowe, wyspecjalizowaly sie w truciu. Moja
tesciowa truje caly czas, ale nie poprzez uzycie tylnich konczyn, ale poprzez
nadmierny poziom wydawania dzwiekow z otwory pokarmowego.

Cudze chwalicie...

[rudy102_t_34_85]

Żeby zobaczyć dziko żyjące jadowite ssaki nie trzeba jechać do Australii,bo w
Polsce jest ich od groma i trochę.Drapieżny Rzęsorek Rzeczek (Neomys Fodiens)
posiada w pysku gruczoły jadowe którymi poraża ugryzioną ofiarę.Występuje
pospolicie (choć niezbyt gromadnie) na brzegach zarośniętych zbiorników
wodnych.Wielkie toto nie jest (ok.16 cm. z ogonem) a jad jest grożny tylko dla
żab czy salamander...Z drugiej strony Neomys F. jest ewolucyjnie znacznie
bardziej zaawansowany od stekowców z Australii,no i jest NASZ RODZIMY (na miarę
potrzeb i możliwości)!

[Gość: stop]

I inne rzesorki np. mniejszy ;)
Najprawdziwsze ssaki łożyskowe a nie jacyś jajcarze ;)

[rafikzabki]

Witam
tak mi przyszło do glowy takie pytanko: Jak wyewoluowała taka cecha jak sutek z
mlekiem u ssaków [gruczoł mleczny]? Czy ktoś zna jakieś teorie na ten temat? No
bo nie mogło to być efektem nacisku slekcyjnego- nie było u gadzich przodków
cechy którą możnaby rozwinać w mleczność; jak takim razie pojawił się mleczny
sutek? Czy jako niezwykła w pełni ukształtowana mutacja skokowa jednego
osobnika zdolnego do przekazania tej niezwykłej cechy potomstwu?[czy taka
mutacja mleczności skokowa to nie byłoby coś na kształt narodzin dziecka
zdolnego do rażenia prądem elektrycznym jak węgorze elektryczne i jeszcze
posiadającego później dzieci o tych samych zdolnościach ze zwykła pratnerką]
Ale w jaki sposob skorelowała ze zdolnością potomstwa do odżywiania się
mlekiem - nawet u takich pochodzących z jajka młodych stekowców?

...

[Gość: Z]

Jadowite samice po prostu wyginęły, bo zbyt często musiały się gryźć w język.