Egipski grobowiec przemówił

[deerzet]

położna, fryzjer, cudzołożnica, rzeźnik, grabarz

położna, fryzjer, cudzołożnica, rzeźnik, grabarz

[deerzet]

Jak krótka jest lista tych zawodów, co nawet w kryzysie są [byli]
niezbędni...

Ach, no i archeogrzebacze też.

Egipski grobowiec przemówił

[kostropyrz]

Wydaje mi się, że obróbka wapiennej skały narzędziami z kamienia i
miedzi, w czasach IV, V i VI dynastii ? jest mitem. Po prostu
narzędziami kamiennymi nie można było obrabiać skały wapiennej na
takš skalę, aby zbudować kilkadziesišt piramid w Egipcie. Narzędzia
miedziane zas sš zbyt miękkie aby można było nimi ?wykuwać? miliony
bloków skalnych w kamieniołomach. Z podobnych powodów nie mogło
być ?wykute? granitowe miasto Machu Picchu w Peru, ponieważ Inkowie
dysponowali tylko narzędziami miedzianymi i z bršzu, które sš zbyt
miękkie aby mogły służyć do obróbki niezmiernie twardej skały
granitowej. ?Wykuwanie? bloków granitowej skały, nie jest możliwe
nawet przy pomocy narzędzi z utwardzanej stali, ponieważ stal
utwardzana (narzędziowa) ma 6,5 stopnia w skali twardosci Mohsa, zas
granit ? 7 stopni. Zas efektywne skrobanie granitu nie jest możliwe
nawet rylcem diamentowym.

Jakim więc cudem obrabiano twarde skały w III tysišcl. p.n.e.?
Otóż wiele wskazuje na to, że skały były kiedys miękkie w dosłownym
sensie. Liczne zdjęcia ukazujšce dawnš miękkosć skał, nie
pozostawiajš wštpliwosci, że skały rzeczywiscie były miękkie.
Niezliczone slady z czasów starożytnych ukazujš, że twarde skały,
jak granit, doleryt, bazalt i andezyt, obrabiano z niezwykłš,
dziecinnš wręcz, łatwo?ciš. W różnych rejonach swiata znajduje się
wiele pojedynczych, głębokich zadrapań na skałach, podobnych do
sladów wybierania gliny wielkš, jak łopata, łyżkš. Zadrapania te sš
niemożliwe do wykonania w żadnym czasie, oprócz (opisanej na stronie
internetowej), epoki megalitów. Wybieranie wielkich porcji urobku
skalnego, podczas rze?bienia, obróbki skał, było kiedys niezwykle
efektywne.
Jerzy Kijewski
Więcej: www.jerzykijewski.com

[canisparvus]

Obróbka twardych kamieni jest faktem nawet w okresie predynastycznym
(powiedzmy ok. 5500 lat temu!). Co więcej, uważa się nawet, że
właśnie wówczas niewielkie naczynia z granitu czy sjenitu (nasza
nazwa pochodzi od greckiej nazwy Assuanu - Syene) osiągnęły
największą doskonałość. To są skały twarde i miękkie były
tylko "przed narodzeniem", tzn. przed przejściem w stan stały.
Stosunkowo miękki mógł być wapień tuż po wydobyciu z kamieniołomu.

Oczywiście, nikt z obecnie żyjących naukowców nie był świadkiem
obróbki kamienia w starożytnym Egipcie. Ale mamy mnóstwo śladów -
niedokończonych wyrobów, narzędzi, rysunków czy płaskorzeźb, z
których możemy z grubsza ocenić proces wytwórczy. Przede wszystkim
był on praco- i czasochłonny. Twarde kamienie obrabiano jeszcze
twardszymi, a najtwardsze - tymi samymi. Do cięcia kamienia mogła
służyć prymitywna "piła" - taśma miedziana, pod którą podsypywano
drobny piasek. To on był właściwym medium tnącym. Piły takie szybko
się zużywały.

Bardzo ciekawie proces obróbki kamienia (podobnie jak inne procesy
technologiczne) opisała pani prof. (jeszcze wtedy chyba doktor)
Jadwiga Lipińska w fascynującej dla mnie książce wydanej wspólnie z
inż. Wiesławem Kozińskim "Cywilizacja miedzi i kamienia" w latach
siedemdziesiątych. Niestety nakład był bardzo mały i pewnie niewiele
egzemplarzy się zachowało, ale w większych bibliotekach książka
powinna być dostępna. Nie czyta się tego jak kryminał, bo też i
materia nie jest łatwa. Myślę, że lepiej zacząć od lektury fachowej,
niż stawiać mało uzasadnione hipotezy. Nawet jeśli w dalszym ciągu
będziesz przywiązany do swoich przemyśleń, warto wiedzieć, co
oficjalna nauka na ten temat sądzi.

Egipski grobowiec przemówił

[kostropyrz]

Panie canisparvus, oczywiscie, że obróbka twardych kamieni w
starożytnym Egipcie jest faktem.
W Przeglšdzie Geologicznym, vol. 53, nr 9, 2005, czytamy:
Prowadzone na terenie Egiptu, od czasów Napoleona, badania
archeologiczne pozwoliły wielu muzeom ?wiata uzbierać imponujšce
kolekcje eksponatów. Ich liczba szacowana jest na około 30 000
egzemplarzy. Surowce użyte do produkcji naczyń to takie skały
magmowe i metamorficzne jak: bazalt, granit, porfir, dioryt oraz
serpentynit i in. Różnorodnosc form naczyn jest imponujaca,
zaczynajšc od płaskich tac, mis, dzbanów kończšc na skomplikowanych
formach. Sposób ich obróbki i precyzja wykonania sš godne podziwu.
Omawiane naczynia kamienne datowane sa na lata 3200-2500 p.n.e.

Naczynia kamienne wytwarzano w tym samym okresie także w wielu
innych rejonach swiata, jednakże ani wczesniej ani pó?niej naczyn z
twardych kamieni nigdzie już nie wytwarzano, co wskazuje na
hipoteze "miekkich skal" w III tysiacl. p.n.e. Obecnie naczyń z
twardych kamieni, nie można efektywnie wytwarzać nawet rylcem
diamentowym.

"Piła miedziana", pod którš podsypywano drobny piasek jest
niewštpliwie mitem służšcym do jakiego? wyjasnienia obróbki np.
granitu w Asuanie. Proszę zauwazyć, że w granitowym Machu Picchu w
Peru nie ma ?ladów piłowania "miedzianš piłš" - a jednak granit był
obrabiany na gigantycznš skale.

www.moon-and-deluge.com/index.95.jpg
Na zdjęciu granitowe schody w Machu Picchu, które z pewnosciš nie
zostały wykonane przy pomocy "miedzianej piły". Tego rodzaju
wyskrobań i wyrze?bień w naturalnej, granitowej skale, nie można
było wykonać w żadnym czasie, "oprócz epoki miękkich skał", kiedy
obrabianie skał było niezwykle efektywne i dziecinnie łatwe.

www.moon-and-deluge.com/new_pa429.jpg
Granit w Asuanie, Egipt. Największy obelisk na swiecie. Bardzo
wyra?nie slady wybierania materiału skalnego wokół obelisku
ujawniajš, że granit wybierano z dziecinnš łatwosciš. Obecnie w
ogóle nie jest możliwe efektywne skrobanie granitowej skały żadnym
rylcem - ani stalowym, ani diamentowym. Slady w obrębie obelisku
uważa się, prawdopodobnie niesłusznie, za slady kucia dolerytowš
kulš, podczas gdy slady wyraznie wskazujš na skrobanie dużym
dolerytowym rylcem. Według hipotezy "miękkich skał" w III tysišcl.
p.n.e., Niedokończony Obelisk został wyrze?biony ok. 2500 lat
p.n.e., a nie jak się obecnie uważa, ok. 1500 lat p.n.e.

www.moon-and-deluge.com/index.196.jpg
Bazaltowa piramida Tazumal, Salwador. Gładkie fragmenty powierzchni
monumentu wyjštkowo dobrze dowodzš, że piramida nie jest budowlš,
lecz rzezbš skalnš. Ludzie epoki megalitów nie potrzebowali ani
żelaza, ani utwardzanej stali aby wyrzezbić w naturalnej bazaltowej
skale dużš piramidę. Po prostu skrobali skałę, kamiennym rylcem, z
dziecinnš łatwo?ciš. Uważa się, że piramida została "zbudowana"
przez Majów ok. 900 r. n.e.
Jerzy Kijewski

Egipski grobowiec przemówił

[kostropyrz]

Jeszcze o obróbce kamienia w starożytnym Egipcie

www.moon-and-deluge.com/index.214.jpg

Piramida Cheopsa, Giza, Egipt. 2006 r. Kolosalna rzezba
architektoniczna wykonana w naturalnej skale wapiennej ok. 2700-2500
p.n.e. Gigantyczne wyrzezbienia w naturalnej skale wapiennej w Gizie
swiadczš, że piramidy można było także wyrzezbić w pojedynczych
górach wapiennych. Nieporównanie łatwiej było wyrze?bić piramidę z
naturalnego wzniesienia skalnego, które już miało zbliżony do
piramidy kształt, niż z b u d o w a ć monument z wyskrobanych
pojedynczo bloków skalnych (ok. 2,3 mln bloków, o wadze ok. 2,5 tony
każdy), w odległych o 17 km kamieniołomach. Jesli można było
wyskrobać ok. 2,3 mln bloków skalnych w kamieniołomach i wzniesć z
nich Piramidę Cheopsa, jak się powszechnie przyjmuje, to
nieporównanie łatwiej i mniejszym nakładem pracy można było
wyrzezbić piramidę bezposrednio w wapiennej górze. Otóż wszystkie
piramidy w Egipcie zostały wyskrobane i wyrzezbione w naturalnych
górach lub wzgórzach wapiennych.
Jerzy Kijewski

[mac312]

Jeśli chodzi o obróbkę kamienia nie tak dawno wysuwane były hipotezy
o ogrzewaniu a następnie natychmiastowym schładzaniu kamienia za
sprawą ognia i wody, przez co kamień stawał się bardziej kruchy i
podatny na pęknięcia. Inną metodą, która wówczas była z powodzeniem
stosowana to korzystanie z naturalnych pęknięć, oraz odłupywanie
kamieni pod wpływem zwiększania powierzchni nabitych w specjalnie do
tego wcześniej przygotowywanych wydrążonych kamiennych rynienkach,
suchych drewnianych klinów zalewanych wodą.

[kostropyrz]

Wydaje się, że w epoce megalitów skał nie trzeba było "podgrzewać"
do obróbki, ponieważ były one wystarczajšco miękkie aby można je
było obrabiać z dziecinnš łatwosciš, co ilustruje poniższe zdjęcie.

Mamallapuram, Indie. Kolosalne rzezby, wykonane w naturalnej skale
granitowej. Epoka miękkich skał - okres gładzony, ok. 2700-2500
p.n.e. Rzezbienie monumentów granitowych (skała twardsza od
utwardzanej stali), odbywało się poprzez usuwanie, zeskrobywanie
materiału kamiennego, aż do uzyskania pożšdanego kształtu.
www.moon-and-deluge.com/new_pa803.jpg
Jerzy Kijewski

[mac312]

Wskazane rzeźby, to niepodważalne dowody na taki właśnie sposób
obróbki. Zastanawia mnie tylko, czy dało by się taką "miękką" skałę
odtworzyć w warunkach laboratoryjnych (może ktoś już tego dokonał?)
a co za tym idzie poprzez wyrzeźbienie opisywaną przez Pana metodą
jawnie rozwiać wszelkie wątpliwości związane z tego typu procesami
obróbki w sugerowanym okresie czasu.