Sw.Jadzia

[amoremio]

Kosciol Sw.Jadwigi: przy wejsciu zauwarz w eleweacji po bokach portalu
tabliczki z czerwonego kamienia z napisem "St.Franziskus" i "St.Georg"
czyli niemieckojezyczne.

Tego w latach polonizujacej komuny przeca nie bylo. Abo ?

Pytalem Panstwa Starszych - nie sa pewni/zgodni, raczej nie, napewno nie.

W koncu zeszlifowano, zaklajstrowano, skluto wszystkie niemieckie napisy z
fasad kamienic, zakladow, szkol, grobow, kapliczek, krzyzy, .....
Tez na Wolnosci - patrz miejsca po godlach, herbach, pozdrowieniach,
wierszach, aforyzmach, psalmach, inicjalach wlasciciela, ktore teraz
podpadaja jako przewaznie puste miejsca na frontach kamienic.

[palec1]

A w srodku tela po lacinie - mocno podejrzane, ament.

[mr.superlatywny]

Ja, w calym miescie je pelno takich domów,
na ktorych som puste "tarcze" po godlach
abo puste miejsca po napisach.

Zmajslowane abo zacementowane.

Cza ino genau paczec.

aktualny wyglad - zdjecia

[yasmin_ch]

img11.imageshack.us/img11/1100/dscn42255iz.jpg

img11.imageshack.us/img11/6711/dscn42285kd.jpg

a tu zmasakrowana Drzymaly

[yasmin_ch]

ponoc te drzewa byly " w zlym stanie", ale musze przyznac, ze gdy zobaczylam
taka ogolocona ulice to troche mi sie dziwnie zrobilo..

img69.imageshack.us/img69/9056/dscn42224ue.jpg
img69.imageshack.us/img69/3260/dscn42239fp.jpg

[rico-chorzow]

yasmin_ch napisała:

> ponoc te drzewa byly " w zlym stanie", ale musze przyznac, ze gdy zobaczylam
> taka ogolocona ulice to troche mi sie dziwnie zrobilo..
>
> img69.imageshack.us/img69/9056/dscn42224ue.jpg
> img69.imageshack.us/img69/3260/dscn42239fp.jpg



Witaj Yasmin,szkoda te właśnie się nie otwierają,inne wszystkie tak;)))

[yasmin_ch]

hm, no moze to byla chwilowa awaria? bo mi sie otwieraja:-))

[rico-chorzow]

yasmin_ch napisała:

> hm, no moze to byla chwilowa awaria? bo mi sie otwieraja:-))


Yasmin,wszycko w noniżądu;)))

[yasmin_ch]

Rico, a zdjecia tej budowy wrzucilam w odpowiedni watek("ruina inwestycyjna"),
mam nadzieje, ze znalazles:-)

[sloneczko1]

ŚWIĘCI I WYKLĘCI

Kościół propagował w średniowieczu ideę świętości. Najkrótsza do niej
droga wiodła poprzez karierę duchowną, gdyż zdecydowana większość
średniowiecznych świętych rekrutowała się spośród duchowieństwa. Czasami tylko
pojawiała się między nimi jakaś księżniczka, która przedkładała własną cnotę nad
obowiązek zapewnienia mężowi dynastycznego potomstwa.

Piastowie nie mieli jednak szczęścia do Kościoła. U Niemców za świętego
uznany został cesarz Henryk II, u Francuzów król Ludwik IX, u Anglików król
Edward, u Duńczyków król Kanut II, u Hiszpanów król Ferdynand III, u Węgrów król
Stefan, u Polaków zaś nimbem świętości otoczono jedynie żonę księcia śląskiego
Henryka, Jadwigę, zresztą z pochodzenia Niemkę.

Życie nie szczędziło Jadwidze trosk i zgryzoty i to zapewne wyzwoliło w
niej poczucie świętości. Jej siostra Agnieszka poślubiła króla Francji Filipa
Augusta, który nie uzyskał wszakże rozwodu z Ingeborgą duńską. Papież nie uznał
tego małżeństwa i rzucił na króla ekskomunikę. Agnieszka opuściła męża i
wstąpiła do klasztoru, gdzie po kilku miesiącach zmarła.

Druga siostra, Gertruda, wyszła za mąż za króla Węgier Andrzeja II. Nie
cieszyła się jednak miłością swoich poddanych i po kilku latach została przez
nich zamordowana.

Dwaj bracia, z których jeden był nawet biskupem, uznani zostali za
współwinnych zamachu na Filipa szwabskiego i wygnani z kraju, a narzeczonego jej
córki Gertrudy, Ottona Wittelsbacha, który zamordował Filipa, stracono.
W dzieciństwie umarło jej czworo dzieci, syn Konrad zabił się na
polowaniu, drugi syn Henryk poległ pod Legnicą, męża zaś Kościół ekskomunikował
i wyłączył ze swojej społeczności. Wnuk Bolesław cieszył się na Śląsku złą sławą
hulaki i rozpustnika.

Nieszczęścia te złamały Jadwigę do tego stopnia, że dla przebłagania
Boga, w wieku niespełna trzydziestu lat i po urodzeniu siedmiorga dzieci,
ślubowała czystość małżeńską i dalsze życie pędziła na wzór mniszki, według
surowej reguły świętego Pachomiusza. Z mężem spotykała się jedynie w
towarzystwie osób trzecich, a kiedy umierał, nie pośpieszyła, aby towarzyszyć
jego śmierci.

Jadwiga zmarła w 1243 roku, a już w 1267 została przez papieża Klemensa
IV zaliczona w poczet świętych.

Kościół beatyfikował także jej synową Annę, córkę króla czeskiego
Przemysła Ottokara I, której pobożność rozwijała się w cieniu Jadwigi. Stara
księżna była bowiem osobą niezwykle despotyczną, nie uznającą żadnego sprzeciwu.
Bezpośrednio po ślubie wywiozła synową do Trzebnicy i postanowiła, iż nie
połączy się ona z mężem dopóty, dopóki nie zostanie ukończony trzebnicki
kościół. Żądała także od Anny, aby ubierała się skromnie i chodziła po mieście
boso, narażając się na drwiny bogatych mieszczek. Ingerowała także w życie
osobiste małżonków, namawiając ich do złożenia ślubów czystości. Tu spotkała się
jednak ze zdecydowaną odmową, którą poparł zresztą biskup wrocławski. Anna
urodziła mężowi aż dwanaścioro dzieci, wiedziała bowiem, iż Henryk oczekuje od
niej sukcesora. Siedmioro z nich Jadwiga przeznaczyła jednak na służbę Bogu.
Zrezygnowana Anna poczęła także w końcu popadać w dewocję. Po tragicznej śmierci
Henryka Pobożnego stała się opiekunką i fundatorką kościołów i klasztorów, co
zaważyło niewątpliwie na jej beatyfikacji.

[kefiszon]

Fajny tekst. Możesz podać żródło? Poczytałabym więcej. :)

[sloneczko1]

www.dziecionline.pl/Biblioteka/wspolczesni/jankowski_jerzy/sekrety/spis.htm
tu sa różne ciekawostki
--miłego czytania

[amoremio]

> u >>>Polaków<<< zaś nimbem świętości otoczono jedynie
> żonę księcia śląskiego Henryka, Jadwigę,
> zresztą z pochodzenia >>>Niemkę<<<.


Pszepraszom bardzo, ale to >>>bzdury<<< !