Szkoła, alklohol

[Gość: Fląder]

Czy według was trzeba wezwać policję, jeśli stwierdzono, że w szkole są
pijani uczniowie?

[Gość: panna nikt]

Policji nie powinno się wzywać i takich uczniów nie powinno się karać. To ich
wybór w jakim stanie przychodzą na lekcje.

[roman.gawron]

Gość portalu: Fląder napisał(a):

> Czy według was trzeba wezwać policję, jeśli stwierdzono, że w szkole są
> pijani uczniowie?

Zerknij tutaj:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=14486&w=8336835&a=10946131
Szkoła musi być jednak pewna, że dysponuje w praktyce arsenałem odpowiednio
skutecznych środków wychowawczych, jeśli procedury karnej wszczynać nie chce, i
że środki wychowawcze naprawdę wystarczą, że nie jest to objaw głębokiej
demoralizacji ucznia.

[Gość: Fląder]

Rozsądne jest to co piszesz Romku, jednak....
Wg mnie jeśli szkoła odstąpi od możliwości wezwania policji, to praktycznie
pozbawia się szansy wyciągnięcia konsekwencji tego czynu (upicia się).
Dlaczego?
Otóż w tym pięknym kraju jednym dowodem bycia nietrzeźwym, jest wydruk z
alkomatu.
Jeśli go nie ma, to nigdy nie udowodnisz, że taki fakt miał miejsce. Smyk razem
z rodzicami się wyprą i można im naskoczyć - brak dowodów !

[roman.gawron]

Gość portalu: Fląder napisał(a):

> Wg mnie jeśli szkoła odstąpi od możliwości wezwania policji, to praktycznie
> pozbawia się szansy wyciągnięcia konsekwencji tego czynu (upicia się).
> Dlaczego?
> Otóż w tym pięknym kraju jednym dowodem bycia nietrzeźwym, jest wydruk z
> alkomatu.

Dowodem w postępowaniu karnym.
Tu mamy jednak do czynienia z działaniami wychowawczymi, nie z procedurą karną.
Wg oceny nauczyciela (albo kilku) uczeń jest nietrzeźwy, bo na przykład wonieje
alkoholem, może też ma mętny wzrok, bełkotliwy głos i się zatacza. Trzeba
czegoś więcej?

> Jeśli go nie ma, to nigdy nie udowodnisz, że taki fakt miał miejsce. Smyk
razem z rodzicami się wyprą i można im naskoczyć - brak dowodów!

Mnie osobiście nie jest potrzebna zgoda dziecka na moją ocenę sytuacji, nie
jest mi też potrzebna zgoda rodziców na działania wychowawcze, jakie uznam za
słuszne, gdy dziecko przebywa pod moją opieką i ja ponoszę za niego prawną
odpowiedzialność.

Jeśli jestem pewien swego, a w przypadku alkoholu trudno się pomylić (bardziej
trzeba uważać w przypadku papierosów - tu jest czasem niepewność, szczególnie
gdy nauczyciel sam pali, więc można prędzej skrzywdzić podejrzeniem
niewinnego), to robię to, co uważam za stosowne.

Poza tym zawsze mogę dać wybór: albo działania wychowawcze, na które się
godzisz, albo wzywamy policję, pogotowie, potem robimy sprawę w sądzie
rodzinnym o demoralizację. Bo o ile sporadyczne spożycie alkoholu nie musi
świadczyć o demoralizacji dziecka, o patologii, to już wypieranie się tego,
próby oszustwa, mataczenie, podważanie oceny faktów dokonanej przez nauczyciela
na podstawie kierowanej doświadczeniem obserwacji, robienie z nauczyciela
głupka i otwarta z nim za pomocą rodziców walka, która ma na celu wymiganie się
od odpowiedzialności za swoje grzechy, jest już poważną przesłanką świadczącą o
demoralizacji.

[Gość: Fląder]

Dziękuję za wyjaśnienia. Jeszcze pozwolę sobie zacytować coś z ustawy Ustawy z
dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich:

Art. 4.
§ 1. Każdy, kto stwierdzi istnienie okoliczności świadczących o demoralizacji
nieletniego,
w szczególności naruszanie zasad współżycia społecznego, popełnienie
czynu zabronionego, systematyczne uchylanie się od obowiązku szkolnego
lub kształcenia zawodowego, używanie alkoholu lub innych środków w
celu wprowadzenia się w stan odurzenia, uprawianie nierządu, włóczęgostwo,
udział w grupach przestępczych, ma społeczny obowiązek odpowiedniego
przeciwdziałania temu, a przede wszystkim zawiadomienia o tym rodziców
lub opiekuna nieletniego, szkoły, sądu rodzinnego, Policji lub innego właściwego
organu.
§ 2. Każdy, dowiedziawszy się o popełnieniu czynu karalnego przez nieletniego,
ma społeczny obowiązek zawiadomić o tym sąd rodzinny lub Policję.
§ 3. Instytucje państwowe i organizacje społeczne, które w związku ze swą
działalnością
dowiedziały się o popełnieniu przez nieletniego czynu karalnego ściganego
z urzędu, są obowiązane niezwłocznie zawiadomić o tym sąd rodzinny
lub Policję oraz przedsięwziąć czynności nie cierpiące zwłoki, aby nie dopuścić
do zatarcia śladów i dowodów popełnienia czynu.

[roman.gawron]

To jeszcze z komentarza do tego artykułu (pod red. Krukowskiego):

"Przeciwdziałanie poza zawiadomieniem właściwych osób lub organów obejmuje
również podjęcie przez osobę, która stwierdziła istnienie okoliczności(…)
samodzielnych działań profilaktycznych bądź bezpośrednio zmierzających do
przerwania zachowań świadczących o demoralizacji nieletniego. Dla przykładu:
chodzić tu może o zwrócenie nieletniemu uwagi na niewłaściwość danego
zachowania, przeszkodzenie w dokonaniu czynu zabronionego, odebranie narzędzi
mających służyć dokonaniu czynu zabronionego(…), obrona innej osoby będącej
przedmiotem zamachu bezprawnego(…), przeszkodzenie sprawcy czynu zabronionego w
ucieczce.
”Stwierdzenie” istnienia okoliczności świadczących o demoralizacji nieletniego
oznacza sytuację, gdy osoba („każdy”) bezpośrednio zetknęła się z taką
okolicznością bądź przekonała się o jej zaistnieniu, niezależnie od tego, czy
zachowanie nieletniego wyrządziło krzywdę zawiadamiającemu, innej osobie lub
szkodę dobru społecznemu albo było szkodliwe dla samego nieletniego.
Przez „naruszenie zasad współżycia społecznego” (…)rozumieć należy wszelkie
zachowania rażąco sprzeczne z nakazami moralności i obyczajów, w szczególności
z zasadami postępowania nieletnich w zakresie ich obowiązków wobec członków
własnej rodziny, szkoły, zakładu pracy, innych ludzi i ich dóbr, porządku
publicznego.
Obowiązek zawiadomienia powstaje z chwilą, gdy w danej instytucji lub
organizacji zostało wyjaśnione, że istnieje dostateczny stopień podejrzenia, iż
rzeczywiście popełniono czyn karalny. Dlatego też jeszcze w łonie samej
instytucji (organizacji) należy uzyskać właściwe rozeznanie, a w zawiadomieniu
o czynie karalnym nie należy ograniczyć się do przytoczenia gołosłownych
zarzutów, lecz wskazać wszelkie dane, na których oparte jest podejrzenie
popełnienia czynu zabronionego(…)"