REKOLEKCJE

[Gość: n-l]

Co sądzicie o pochodach dzieci pod opieką nauczycieli na nauki rekolekcyjne
do kościołów? Nikt nie pyta o zgodę ani o zdanie - polecenie słuzbowe... Ja
nie chcę mieć trzech dni teoretycznie wolnych. Chcę przyjść do pracy i
realizowac materiał programowy. Uważam, że wychowywać w wierze powinni
rodzice , katecheci i księża. A oni po prostu zrzucili na nas swoje
obowiązki.
Czy nie można wrócić do starych sposobów- mamusia zabiera sobie dziecię do
kościoła po południu,a w ciągu dnia normalne szkole zajęcia? W państwie
prowadzącym politykę prorodzinną i prokościelną powinno to być normalne.

[lilith18]

a co sądzicie o 3 dniach wolnych pod przykrywka 'rekolekcji'?
Co to za jeden umowny termin?
Przeciez niemalże kazda parafia indywidualnie ustawia czas r. - i, oczywiście,
terminy raczej się nie pokrywaja.
A dwa, że zdecydowana większość r. odbywa się wieczorem.
Albo popołudniu.
Jaki sens zwalniania nas z całych trzech dni?
Po co?
I dlaczego to robocze dni tygodnia? A nie weekendy?
A potem świeta, matury, długi weekend.
I dramatyczna walka o oceny pod koniec maja.
Awantury, że nie ma czasu na poprawę.
idiotyzm.
Nie pierwszy.

[Gość: bea]

Zgadzam się w 100% z poprzedniczkami. Do kościoła- po lekcjach-i tak mnóstwo
lekcji przepada z różnych powodów. Moje dziecko nie miało np. informatyki i
angielskiego bo do szkoły Nr 15 w Olsztynie w zeszłym tyg. zawitał MAGIK i cała
szkoła oglądała chałturę.Obowiązkowo, za 2 zł. od łebka.

[Gość: admira]

Jako ciekawostkę dodam, że w wiejskich parafiach rekolekcje odbywają się tylko
w sobotę i niedzielę, bo rolnicy są zapracowani i ciężko im dotrzeć do
kościoła...

[Gość: al i as]

Właśnie dzisiaj zaczęły się trzydniowe rekolekcje w gimnazjum wiejskim- 3 godz.
lekcji i oczywiście prowadzenie do kościoła(wcześniej należało sprawdzić
obecność, bo ktoś mógł czmychnąć).Nauczyciele pełnia dyżury w kościele, inni
mają pracę biurową w szkole.Wcześniej ksiądz nakazał, by nie pytać. Dziecko
kolegi ze szkoły miejskiej miało przynieść pozwolenie na samodzielny powrót do
domu(mieszka naprzeciwko koscioła). Wsyscy mają dość odpowiedzialności za
religijne wychowanie i zachowanie w kościele.Ciekawe kiedy tchórze
ministerialni się za to wezmą.Tchórzem podszyci sa też dyrektorzy.

[Gość: h]

uważam że rekolekcje to kompletna bzdura> dzieci w tym czesie mogłyby mieć jak
zwykle lekce a wyjścia do kościoła mogły by być dla chętnych dzieci po
zrealizowanych lekcjach>ja jestem osobom wieżącą jednak uwżam rekolekcje za
zbędne lekcje>moje dziecko płacze jak musi isć do kościoła gdyż w moim kościele
msze trwają 2,5 godz. do dla siedmioletniego dziecka zdecydowanie za dużo!

[basia961]

A u nas nie ma rekolekcji. Przed świętami, wyjątkowo. Po świętach "nawiedzi" nas
obraz. Wtedy będą rekolekcje, czuwania dla dzieci i rodziców, oczywiście
obowiązkowe. Teraz była tylko spowiedź, rzecz jasna - obowiązkowa. Syn nie
poszedł, po południu ma zajęcia dodatkowe. Pewnie usłyszy w szkole co dobrego...
Przed "nawiedzeniem" też nie pójdzie, powód jak wyżej, bezbożnik jeden :)

[Gość: zadowolona]

A mnie bardzo podoba się, że rekolekcje odbywają się w ramach zajęć lekcyjnych.
Bardzo lubię patrzeć, jak młodzież z pobliskiego gimnazjum maszeruje parami pod
opieką nauczycieli do kościoła.
Matki wracając z pracy do domu mogą spokojnie porozmawiać o odbytych naukach, a
nie zbierać się, by doprowadzić dziecko do kościoła. Tak się bowiem składa, że
tam, gdzie mieszkam, po południu robi się ciemno i samotnie wędrujące do
kościoła dziecko narażone byłoby na różnorakie niebezpieczeństwa.
Bardzo mnie cieszy, że moje starania, by dobrze wychować dziecko wspierane są
przez szkołę i przez kościół.
Dodam tylko, że ja też chodzę na rekolekcje, że nie wyszukuję powodów do
krytykowania kościoła, księży, katechetów. Moje dzieci słyszą w domu i w
kościele, że ludzi trzeba szanować, że każdy człowiek jest naszym bliźnim i że
Bóg nakazuje miłość drugiego człowieka.

[Gość: ala i as]

Ironia. Ja z kolei lubię patrzeć, jak rodzice prowadzą swoje pociechy do
kościoła.Tam, gdzie ja mieszkam po południu nie robi się ciemno.

[Gość: zadowolona]

Bez ironii. Fakt. W części zachodniej krajusłońce później zachodzi, czy nie
mylę się?
Z zadowoleniem przyjęłam ,że jednak mamy współne zdanie co do wychowania
dzieci, szczegolnie religijnego. Rodzice powinni prowadzić dzieci do kościoła,
nawet jak jest jasno, a nie pozostawać w domach. Do kościoła, czyli na mszę,
nabożeństwa. Nie widzę jednak potrzeby prowadzena dzieci na katechezę i
rekolekcje, bo są organizowane w szkole. Rodzice są więc tu wyręczani, gdyż
pracując zawodowo mogliby mieć duże problemy z wywiązaniem się z obowiązku
religijnego wychowania dziecka. Zakładam, że rodzice są wierzący i pragną
wychować w wierze, jaką sami wyznają.
Pozdrawiam alę i asa

[basia961]

Droga Zadowolona, nie chcę żeby ktokolwiek wyręczał mnie w wychowaniu mojego
dziecka. Szkoła ma uczyć a nie rozliczać z obowiązkowych, zdaniem katechetki,
obecności w kościele. Jestem katoliczką i chcę wychować dziecko w mojej wierze.
Czasem jednak zastanawiam się czy ja i nawiedzona katechetka mojego syna
wyznajemy tą samą religię. Czy naprawdę "spęd" dzieci do kościoła ma, dla tych
dzieci, wymiar religijny? Czy to tylko przerwa w lekcjach? Ja chodziłam do
szkoły w czasach kiedy religii nie było w szkole. Po południu, czy deszcz,
śnieżyca, czy piękna pogoda chodziliśmy na religię do sali katechetycznej,
chodziliśmy bo chcieliśmy chodzić. Teraz to obowiązek wciśnięty między plastykę
a WF. Nikt nas nie rozliczał z obecności w kościele czy pierwszych piątków.
Katecheta mówił że to ma być nasza potrzeba. Właśnie -potrzeba, nie obowiązek i
uczestnictwo, nie obecność.
Wczoraj syn (4 kl. szkoły podstawowej) dostał 5 z testu na religii. Test miał 85
pytań, na wszystki odpowiedział poprawnie. Był lepszy od tych dzieci które
pilnie chodzą na wszystkie uroczystości kościelne.

[Gość: zadowolona]

Nie bardzo rozumiem o czym piszesz.
"Szkoła ma uczyć, a nie rozliczać z obowiązkowych zdaniem katechetki obecności
w kościele".
Jezeli Twoim zdaniem nie jest obowiązkowa obecność w kościele Twojego dziecka,
poinformuj katechetkę, że Twoje dziecko uczęszcza na religię, nie dla
kształtowania wiary chrześćijańskiej, lecz z innych powodów. Powinno
wystarczyć, by katechetka nie upominała się o obecność dziecka na mszy
niedzielnej. Jeżeli dziecko chodzi na religię, to i na rekolekcje też chyba
powinno.
Ja też chodziłam /a raczej nie chodziłam/ na religię do salki katechetycznej.
Najczęsciej nie chodziłam, bo było daleko, padało itp. Rodzice nie mieli jak
dopilnować. Wtedy też rozliczano z pierwszych piątkow, obecności na mszy,
rekolekcjach. Słabo się starałam.
Moje dzieci prowadziłam, pilnowałam, ale jak religia pojawiła się w szkole,
odczułam ulgę. Teraz dzieci były przypilnowane, by trafiły na religię. Po
lekcjach nie było już obowiązku wychodzenia do kościoła. Jaka wygoda. I nie
zaszkodziło to dzieciom w wyrobieniu potrzeby uczestniczecia w obrządkach
religijnych, ze odbywali religię pomiędzy plastyką a muzyką.
Moje dzieci, mój mąż i ja chodzimy do kościoła co niedziela,niewiele czasu
poświecamy krytykowaniu kościoła, księży, katechetów. To nie oznacza, że
jesteśmy bezkrytyczni. Dużo rozmawiamy o sprawach wiary i kościoła. Rozmawiamy,
a nie wyszukujemy powodów, które zwolniłyby nas z obowiązku uczestniczenia w
życiu kościoła.
Gratuluję zdolnego dziecka. Pomyśl, czy temu dziecku nie dzieje się krzywda,
gdy w domu słyszy TO, a na religii i w kościele mówią mu OWO.
Nie chcesz, by Cię wyręczać w wychowaniu dziecka. Ale może jednak potrzebujesz
pomocy.

[lilith18]

Gość portalu: zadowolona napisał(a):
Mogę zgodzić się z zadowolona w jednym aspekcie:
> A mnie bardzo podoba się, że rekolekcje odbywają się w ramach zajęć
lekcyjnych.
Bo to:
> jak młodzież z pobliskiego gimnazjum maszeruje parami pod
>
> opieką nauczycieli do kościoła.
w ogóle mi nie pasuje.
Z autopsji.
Ciekawe, ile dobrowolności jest w chodzeniu młodziezy do kościoła?
Podejrzewam, że nauczyciele nadzorujący przemarsze, wykonują pewną formę
sprawdzenia obecności, czyż nie?
Jakie konsekwencje spotykają nieobecnych?
A na przykład takie, że trzecioklasista będzie miał problemy z przystąpieniem
do bierzmowania. (sakrament przyjmują - zazwyczaj - uczniowie kończący
gimnazjum).

Z resztą uwag zadowolonej nie polemizuję, bo moje uczucia są zgoła inne.
I dobrze.
O gustach...

Ale słowo nt. szkolnej religii.
Szczególnie we wspomnianym aspekcie bierzmowania.
Od pierwszej klasy SP miałam katechezy z jedną nauczycielką.
Od zawsze stawiano nam plusy i minusy, skrzętnie odpytując w poniedziałek z
obecności na niedzielnej mszy św.
Konsekwencja szczerego przyznania się do NIEobecności?
Krecha.
Za trzy kreski - ocena w dół z religii.
Mało przekonujący argument (i tak frekwencja nie podskoczyła), bo religia nie
wchodziła do sredniej. Słowem - luz, czego akurat nie pochwalam.

po kreskach wkroczyło morale.
Grzechy, grzechy, grzechy.
Jak tak można etc... obrazowe przykłady konsekwencji fatalnego postępowania.
Bardzo sugestywne przykłady.

Pod koniec pierwszego semestru 3 klasy gimn. katechetka skrzętnie podliczyła
nieobecności, przekazała je prałatowi, obiecując, że wreszcie nastąpia
konsekwencje.
Słodka zemsta?
Całe szczęście, że moja frekwencja zadowoliła księdza.
nie musiałam odpowiadac na dodatkowe pytania.
I wiecie co?
Ponowa statystyka została sporządzona w maju, przed bierzmowaniem.
Cud po prostu.
Wszyscy mieli frekwencję w okolicach 90%.
Nie muszę dodawać, jakie znaleźli wspaniałe panaceum.
Dązenia księdza zostały spełnione.

[Gość: zadowolona]

Człowiek przystępując do sakramentu Bierzmowania powinien być na tyle dojrzały
w wierze, by wiedzieć, że uczetniczenie w rekolekcjach, mszy śiwętej, a nawet
w nauce religii, należy do obowiązków katolika. Jeżeli nie chodzi na
przygotowanie do aktu Bierzmowania, nie wykazuje się dojrzałością i odpowiednim
podejściem do sprawy. Nie jestem katechetą, nie znam szczegółowych wymagań.
Przystępowanie do jakiegokolwiek sakramentu, bo tak robią inni, dla mnie jest
nieporozumieniem.
Plusy i minusy stawiane dzieciom na religii, za uczestniczenie lub brak
uczestnictwa we mszy świętej, są stawiane przede wszystkim rodzicom. Myślę o
małych dzieciach. Małe dziecko ma być dopilnowane, by chodziło do kościoła,
skoro jest posyłane na religię /w rodzinie ludzi wierzących/. Duże dziecko
powinno spełniać ten obowiązek, uczestniczenia we mszy swiętej, samodzielnie.
Najkorzystniej jest, gdy wszyscy w rodzinie idą w niedzielę do kościoła. Gdy
wychowanie religijne ogranicza sie do wysyłania dziecka, gdy rodzice nie
praktykują, jest to ANTYWYCHOWANIE religijne. I rodzicom właśnie należy i się
obniżona ocena z religii. Szkoda, ze dostaje ją dziecko, a nie rodzice.

[Gość: lol]

Moge pogodzic sie z faktem, ze w podstawowkach i w gimnzjum sa lekcje religii,
chociaz uwazam ze powinny sie odbywac w kosciele.
Ale w liceum???Cholera mam za miesiac mature a tu 3 dni wolnego?Przeciez do
kosciola i tak nie pojde bo nie mam czasu a trace cenne lekcje!!To paranoja. W
dodatku religia w liceum mija sie z celem. Wiekszosc osob chodzi bo rodzice
kaza. A 2 godizny religii tygodniowo to po prostu marnowanie czasu.

[Gość: zadowolona]

I znowu mam powód do zadowolenia. Tym razem cieszy mnie, że młodzież maturalna
słucha się rodziców i chodzi na zajęcia z religii w szkole. Mogąc decydować
samodzielnie, o tym czy uczestniczyć, czy tez nie uczestniczyć w lekcjach
religii, decydują, że będą posłuszni woli rodziców. Chwała im za takie
posłuszeństwo.

[lilith18]

Gość portalu: zadowolona napisał(a):

> I znowu mam powód do zadowolenia. Tym razem cieszy mnie, że młodzież
maturalna
> słucha się rodziców i chodzi na zajęcia z religii w szkole. Mogąc decydować
> samodzielnie, o tym czy uczestniczyć, czy tez nie uczestniczyć w lekcjach
> religii, decydują, że będą posłuszni woli rodziców. Chwała im za takie
> posłuszeństwo.

Czy to jakaś prowokacja?
Kompletnie nie znasz realiów.
A może chcesz żyć w błogiej nieświadomości?
Ale uważam, że należy się kilka słóów wyjasnienia.
WIĘKSZOŚĆ młodziezy chodzi - z musu.
(Nie uogólniam - wiem, że czasami jest inaczej).
Bo religia jest obowiązkowa, a nie każdy rodzic usprawiedliwi nieobecności.
dwa, co faktycznie robi się na tych lekcjach.
religia=okienko, o ile nie zdarzy się ksiądz maniak.
Przykre. Ale prawdziwe.

Alternatywą jest etyka.
Ale w mojej szkole lekcje etyki odbywają się o 17.
A religia jest w środku.
Co lepiej wybrać? To chyba jasne.

Aautorytet rodziców o młodzieży to absolutnie inny temat.
Najwyraźniej jesteś matką i masz mocno idylliczne wyobrażenie.

[Gość: zadowolona]

udział w zajęciach z religii/etyki jest/?/ dobrowolny dla uczniów pełnoletnich
tak to sobie wyobrażam
a może jednak w Twojej szkole jest inaczej?
To nie prowokacja, a zadziwienie opisywaną sytuacją
Jaka to szkoła tak organizuje "obowiązkowe" zajęcia, że odbywają się o 17-tej
Nie spotkałam się z takim rozwiązaniem, o jakim piszesz
Faktycznie jestem matką i bardzo mi zależy, by rodzice byli autorytetemi dla
swoich dzieci, także w sferze wychowania religijnego, stąd moje zainteresowanie
tematem obecności religii w szkole i stosunkiem młodziezy i rodziców do tego
zagadnienia
pozdrawiam

[lilith18]

zgodzę się z jednym.
Że to rodzice podpisują zgodę na uczestnictwo w religii swoich dzieci - dzieci
niepełnoletnich.
tak samo jak z innymi 'fakultatywnymi' zajęciami - np. z seksem [wdżwr].
I tak:
nie chcę generalizowac i pisać w imieniu ogólu.
Bo ile ludzi - tyle zdań.
I zaraz posypałyby się negacje.
Całkiem zresztą słuszne.
Ujmę więc problem w kontekście mnie, moich obserwacji i mojej szkoły.
95% klasy chodzi na religię.
60% to ateiści.
Paradoks?
Zaprzecznie samo w sobie.
Ale tak jest - przez późne godziny etyki.

[Gość: marta]

Zadowolona, gratuluję dobrego samopoczucia. Żyjesz we własnym świecie fantazji,
bo gdybyś zeszła do rzeczywistości, to zauważyłabyś to, co się dzieje z
lekcjami religii, obowiązkowymi rekolekcjami itd.
To, że pełnoletni uczniowie mogą teoretycznie sami o udziale w w/w decydować,
jest fikcją. Co z tego, że są pełnoletni, jeśli pozostają na utrzymaniu
rodziców i razem z nimi mieszkają? A rodzice? No, cóż. Jedni tak, jak Ty chcą,
by chodzili (nieważne, czy przeżywają to duchowo), ale tak wypada, inni chodzą
itd... Udział w lekcjach religii, mszy świętej i innych kościelnych
uroczystościach ma wynikać z potrzeby serca, a nie z nakazu, z którego ktoś
rozliczy. Trzeba oddzielić sacrum od profanum, bo tylko wtedy to ma sens.
Nie czytałaś w wielu postach z innych wątków, jak wyglądają lekcje religii w
szkołach? Czyżby w szkole Twojego dziecka była inna, bardziej nabożna
atmosfera? Nikt tu nie protestuje przeciw Kościołowi czy wierze, ale lekcje
religii w szkołach dawno straciły na znaczeniu, okazały się błędem i właśnie to
większość krytykuje. To hipokryzja udawać, że jest świetnie, jak jest
tragicznie. Poza tym religia jest osobistą, intymną sprawą człowieka. Sądzę, że
ten, kto naprawdę chce przeżyć duchowo rekolekcje, nie będzie zadowolony, że
biegnie na nie pod przymusem, a w kościele w dużej grupie kolegów o skupienie
też trudno. Trochę się posłucha, trochę pogada i czas zleciał. A że wszystkie
inne lekcje przepadły, no cóż. Jak się dzieciaki więcej pomodlą, to już uczyć
się nie muszą. Będzie ok.

[Gość: zadowolona]

Mozesz mi wskazać, gdzie jest napisane / bo pewnie jest, skoro o tym piszesz/,
że
"udział w lekcjach religii, mszy świętej i innych kościelnych uroczystościach
ma wynikać z potrzeby serca, a nie z nakazu, z którego ktoś nas rozliczy"
W szkołach moich dzieci pewnie nie było, bardziej niż gdzie indziej, nabożnej
atmosfery. Powiem więcej nie było nabożnej atmosfery, a nawet nie wswzyscy
katecheci-księża nie byli świetni. Mało jest miejsc, gdzie jest świetnie. Nie
jestem zachwycona tym, jak odbywa się nauka religii w szkole, a tym, że w
szkloe sie odbywa, a więć jest latwiej dostępna. taka jestem wygodnicka.
Wygodniej dzieciom chodzić na ereligię, gdy jest w szkole. I tyle.

[Gość: marta]

O! Nie wiedziałam, że to, iż "udział w lekcjach, mszy świętej i innych
kościelnych uroczystościach ma wynikać z potrzeby serca, a nie nakazu, z
którego nas ktoś rozliczy" musi zostać gdzieś opublikowane, żeby przyjąć to za
fakt. Zawsze sądziłam, że to naturalne. Dopiero Ty uświadomiłaś mi, jak bardzo
się myliłam.
Hmmm... wygodnictwo może wiele tłumaczyć, ale nie przekonuje mnie do zdania się
na szkołę we wszystkim. Wiesz, czytając Twoje posty mam wrażenie, że jesteś
jedną z wielu osób, które satysfakcjonuje fakt, że coś zostało zaliczone i jest
ok. Tylko że w tym wypadku chodzi o coś więcej. Tak mi się wydaje, ale to nie
jest nigdzie zapisane, niestety.

[Gość: zadowolona]

Szkoda, że nie jest zapisane.
A o co chodzi, gdy chodzi o coś więcej?

[Gość: marta]

A to wiedzą już tylko ludzie wrażliwi i zorientowani. Wybacz, ale dyskusja z
Tobą nie sprawia mi żadnej przyjemności, więc żegnam.

[Gość: zadowolona]

Żegnaj, Marto.
Jaka szkoda, ze uznałaś mnie za osobę niewrażliwą i niezorientowaną i nie
chcesz ze mną rozmawiać /rozumiem to wszechobecne dążenie do przyjemności/.
Przykro mi, bo tak obiecująco zapowiadała się ta dyskusja.
ALe skoro uświadamiam Ci to, że myliłaś się.
Dodam na koniec, że mylisz się również, uważając, że zdaję się w wychowaniu
dzieci na szkołę, we wszystkim. Nigdy tak nie pisałam i tak nie czynię i nie
czyniłam. Czynić nie zamierzam.
Jestem zadowolona, bo szkoła pomaga mi w wychowaniu i opiekowaniu się dziećmi.
Między innymi - łatwiej mi się żyje, gdy religia odbywa się w szkole, a nie
poza nią.
Nie mam zwyczaju na nikogo zwalać odpowiedzilności.
Jest dobrze widziane atakowanie kościoła, nie zamierzam go atakować. Nie muszę
być dobrze widziana. A do chóru krytykantów nie sztuka się dołączyć.
Jestem zadowolona z tego co ułatwia mi życie i umiem przyznać się do swego
wygodnictwa.
Przepraszam ,że nie spełniłam Twoich oczekiwań i nie przyłączyłam się do głosów
krytycznych. Mea culpa.
Wybacz i żegnaj, Marto

Zadowolona.....

[Gość: ANNA_75]

... powinnaś iść szybko do spoweidzi gdyż popełniasz grzech. Tak właśnie -
grzech. Dla Ciebie wygodnictwo jest najważniejszą sprawą na świecie. Liczy się
zeby było wygodnie i nie trzeba było odprowadzać dzieci na religię. Nie liczy
się kompletnie to że religia w szkole jest zupełnie bez wartości.

Przez większość swojego szkolego życia chodziłam na religię do salki przy
kościele. Dopiero w 2 ostatnich lasach LO miałam religię w szkole. Obie te
formy różniły się od siebie diametralnie. Do salek chodzili ci którzy chcieli.
Była atmosfera skupienia, modlitwy, nie było wygłupów i durnych dyskusji.
W szkole religia to przerwa między zajęciami. Można odpisac zadanie na następną
lekcję, pouczyć się, pogadać z koleżanką. Na religię chodzi masa osób
niewierzących, bo nie chce im się siedzieć na korytarzu. W mojej klasie
najczęściej omawianymi tatami były: rozwody, antykoncepcja, aborcja,
homoseksualizm, itp. Zaczynało się od czyjegoś durnego pytania, a często
kończyło się na kłótni z księdzem.
Może Ty myslisz, że religia w szkole wygląda tak samo jak wyglądała kiedyś w
salkach. Jesli tak to gratuluję życia w błogiej nieswiadomości.

[Gość: zadowolona]

Dzięki, Aniu, za troskę o czystość mojego sumienia.
Nie wiem, czy wypada, żeby ktoś nas wyręczał w czynieniu rachunku sumienia.
Jeżeli będę potrzebowała pomocy, zwrócę się o nią do Ciebie.
Co prawda nie chciałam dyskutować o wyższości religii, odbywanej w salkach
katechetycznych, nad odbywaną w szkole, ale skoro sobie życzyć poznać moje
zdanie na ten temat, to proszę.
Pamiętam czasy religii w salkach, znam i obecne realia.
Dobre lekcje religii były i kiedyś, i są i teraż. Były marne zajęcia kiedyś, są
i dziś. Dzieci zachowywały się pięknie w salkach, dzieci zachowuja się pięknie
i w salach szkolnych. Dzieci zachowywały się nieładnie w salkach, niepięknie
zachowują się i w salach szkolnych. Wszystkie opinie są prawdziwe. Według mnie,
oczywiście.
Mam zdanie wyrobione, bo znam szkołę, znam i znałam księży i katechetów, żnam
ich opinie o katechezie dawniejszej i obecnej. Nigdy nie było łatwo. I nie
jest.To, jak się dzieci zachowują, zależy od rodziców i nauczycieli, od ich
nastawienia. Zależy bardzo od prowadzących katechezę. Oni tak bardzo nie
zmieniają się w zależnośći od miejsca, w którym prowadzą zajęcia.
Nie jest łatwo katechetom, ale to nie wyłązcnie wina miejsca, gdzie odbywa się
religia. My wszyscy zmieniliśmy się od czasów religii w salkach.
A co do moich grzechów, to doprawdy zostaw ich ocenę mojemu sumieniu.
Moje dzieci mając wygodnicką matkę wiedzą, że człowiek nie jest wyłącznie
wierzącym w kościele, lecz świadczy o swej wierze całym swoim życiem i w każdym
miejscu.
Moje przyznanie się do wygodnictwa ukazuje,że sprawy mogą być omawiane w
różnych aspektach. Ja bardzo powżnie traktuję sprawy wiary i zapewnam Cię, że
gdybym ceniła sobie przede wszystkim wygodę, to nie chciałoby mi się pisać na
tym forum, gdzie głównie krytykuje się kościól i ludzi kościoła.
Pozdrawiam Cię, Aniu75

ciemno

[Gość: fun]

Ciemno jest w Twojej głowie ... od ciemnoty.
Zrzuciłaś odpowiedzialność za wychowanie Twoich dzieci na obcych ludzi i
dlatego takaś zadowolona?

[Gość: zadowolona]

z czego wnosisz, że zrzuciłam odpowiedzialność za wychowanie moich dzieci na
obcych ludzi
rzeczywiście jestem zadowolona z wychowania moich dzieci, zdarza się, ze i
obcym ludziom podoba się to, jak są wychowane
a Twoi rodzice są zadowoleni, że piszesz tak niegrzecznie do kobiety
posiadającej dzieci, więc nie bardzo smarkatej; czy do smarkatej wypada zwracać
się tak nieuprzejmie, wątpię

[basia961]

Jak to z czego wnosi - z twoich postów!
Mieszkam 5km od Lublina, syn chodzi do szkoły na wsi (żeby miał kolegów blisko -
to w szkole podstawowej bardzo ważne). Tutaj najważniejszym przedmiotem w szkole
jest religia, konkursy tylko religijne. Proboszcz o wyznawcach innej wiary mówi
lekceważąco - to napewno uczy tolerancji. Człowiek który uważa się za super
wierzącego, świętego prawie, "donosi" proboszczowi o wszystkim co dzieje się u
sąsiadów. To też dla dzieci świetna lekcja.Wszystkie szkolne uroczystości - w
kościele. Czy wiesz jak czują się dzieci innych wyznań?
A na religię posyłam syna a dwóch powodów:1)to moja religia; 2)świadectwo będzie
mu potrzebne żeby bez kłopotów otrzymał kiedyś ślub kościelny.
Uważam jednak że dwie godziny religii w szkole to wystarczająco dużo, nie trzeba
do tego dokładać dodatkowych, popołudniowych, obowiązkowych wyjść do kościoła.
Nie chcę żeby syn opuszczał zajęcia dodatkowe z angielskiego czy zajęcia
sportowe.Jego przyszłość to nie kruchta.
A mój katecheta, ksiądz a nie jak to teraz jest, nawiedzona katechetka, nigdy
nie rozliczał mnie z udziału w mszy św. ani z innych obowiązków. Zawsze mówił o
potrzebie uczestnictwa. Dlatego że nie byliśmy rozliczani, nikomu nie przyszło
do głowy kłamać i oszukiwać. Naszego katechetę bardzo ceniliśmy, mieliśmy z nim
doskonały kontakt. Szkoda że takiego kontaktu nie ma ani z katechetką ani z
księdzem mój syn i jego koledzy.

[lilith18]

ad. przedkładania obowiązków naukowych nad Kościól.

Mój brat jest ministrantem.
Od n-lat.
Wypełnia swoje obowiązki naprawdę wzorowo, pilne stawia się na dyżury, stara
się nie popełniać żadnych błędów. Pięknie czyta.
Nie wnikam, co skłania go do takiej aktywności.
Może wiara.
Może naciski bardziej prozaiczne (ale nie ze strony rodziców).

W pewnym momencie zachorowała pani od angielskiego, zajęcia trzeba było
przesunąć na piątek. Czasowo - przez dwa tygodnie.
Termin języka idealnie pokrył się z dyżurową mszą.
Co wybrać? Odpowiedź jasna, zwłaszcza że to kwestia dwóch piątków.
Brat poprosił kolegę o zamianę, kolega się zgodził.
A ksiądz - stanął okoniem. Karczemna awantura.
...Że jakieś angielskie są ważniejsze niż w i a r a!
(bo wiarę można wyznawać tylko w piątki).

Skończyło się interwencją rodziców, ale to po prostu żałosne.

[Gość: zadowolona]

Dwie godziny religii w szkole nie zastąpią wychowania dzieci przez rodziców.
Moje dzieci wychowuje dom, a kościół w ich wychowaniu pomaga. Nie wyręcza
domu. Nie zrzuczam na nikogo odpowiedzialności za wychowanie swoich dzieci.

Piszesz "jego przyszłość to nie kruchta", a ja Cię zapytam: skąd wiesz, jaka
przyszłość czeka Twojego syna?
A jeżeli będzie to kruchta?

[basia961]

Droga Zadowolona, znam moje dziecko, znam jego zainteresowania, mogę więc
spekulować o jego przyszłości.A znam syna dlatego że nie zwalam wychowania go
ani na szkołę, ani na kościół. To ja pokazuję mu świat, to ja dbam o to żeby
wiedział o tym świecie jak najwięcej. I, wyobraź sobie, wie i potrafi wyciągać
wnioski.

[Gość: zadowolona]

Witaj, Basiu.
Zgadzam się z Tobą w pełni. Możesz spekulowac o przyszłości dziecka, możesz ją
planować, marzyć o niej. Nawet może jesteś w stanie ją przewidzieć. Możesz.
Masz pełne prawo. Może stać się i tak, że przyszłość Twojego dziecka będzie
zupełnie inna. To nic odkrywczego, prawda?
Załóżmy jednak, że Twój syn zechce zostać księdzem. Niemożliwe? A jeżeli
poczuje taką potrzebę? Co wtedy?
Jak będzie się czuł wiedząc, że Ty wykluczałaś w swych marzeniach taką
ewwntualność. A jak będziesię czuł wiedząc, że jesteś wrogo nastawiona do
takich planów. Pewnie nie jesteś wrogiem księży i kościoła. Ja tylko tak
rozważam, bo zastanowiła mnie pewność z jaką powiedziałs, że kruchta to nie
przyszłość Twego dziecka, tyle tu mojej winy.
Tylko tyle.
Gratuluję myślącego dziecka. Pozdrawiam cała Waszą rodzinę.

Hmm, rozważania coraz bardziej ogólne to i ja coś.

[fan_gazety]

Wielu ludzi narzeka, że Kościół w Polsce to i tamto. I na tym sie kończy. Moim
zdaniem poplątanie prawne państwa i Kościoła nie służy żadnej ze stron. Wydaje
mi się, że Kościół w Polsce jest tak bardzo ekspansywny, bo czuje przyzwolenie.
Często jest nim milczenie. Nie rozumiem, dlaczego. Jetsśmy krajem demokratycznym
i wiele zależy od nas, tymczasem jakże często rezygnujemy choćby z wyrażenia
własnej woli.
Religia w szkole w takim wykonaniu jak teraz jest pomyłką głównie dlatego, że
nakazami reguluje się sprawy, których wartość polega na możliwości wyboru a nie
obowiązku. Taką sprawa jest np. chodzenie na rekolekcje. Skoro to zamiast
lekcji, to obowiązek. Chory obowiązek, bo to co obowiązkowe, traci swoją
wartość, Cenimy to, co MOŻEMY wybrać, a nie to co musimy robić. Wolność cenimy,
wolność. Przynajmniej większość z nas...

[basia961]

Fanie_gazety, zgadzam się z tobą w 100%. Szkoda że nie wszyscy myślą tak jak ty.
Nas dwoje to za mało żeby zmienić świat...
Pozdrawiam

[Gość: marta]

Chętnie do Was dołączę, już jest nas troje.

[basia961]

Piotrek przez 4 dni nie był w szkole (chorował). W piątek zadzwonił do kolegi po
lekcje. Okazało się że lekcji właściwie nie było bo dzieci ćwiczyły występy
jakie katechetka wymyśliła na uroczystości związane z nawiedzeniem naszej
parafii przez obraz ( bardzo podoba mi się słowo"nawiedzenie" w tym kontekście).
Zaległości Piotrek nadrobił w 15 min. Z czterech dni!

[Gość: n-l]

Miało być o rekolekcjach. Ja już jestem po... Wnioski te same co każdego roku:
1. większość rodziców, nawet ( a może zwłaszcza) niepracujących wysyłała
dzieci do szkoły, aby wędrowały do kościoła z nauczycielem
2. część z tych właśnie rodziców z ławek obserwowała nasze ( nauczycieli) próby
opanowania żywiołu
3. duża część chłopców była zdziwiona, że w kościele zdejmuje się czapkę
(spoko, był ogrzany)
4. niektore dzieciaki żegnały się lewą ręką
5. grzecznie siedziały i słuchały księdza rekolekcjonisty ( doskonały, z
poczuciem humoru, sypiący przykładami bliskimi dzieciom...) dzieciątka w
pobliżu pań nauczycielek
6. żadna mamusia ani tatuś nie przywolał do porządku niewłaściwie zachowującego
się ucznia ( pogaduszki, śmiechy, chichoty, zamienianie się miejscami, wędrówki
przez kościół... )- wszyscy czekali na nasze reakcje
7. co młodsi uczniowie siedzieli w pobliżu swoich pań, a co starsi
przemieszczali się po całym kościele, a na uwagi reagowali wzruszeniem ramion
8. niektórzy uczniowie, niekoniecznie ci najstarsi,wchodzili jednymi, a
wymykali wymykali się innymi drzwiami, więc wokół kościoła musiały krążyć
czujki złożone oczywiście z nauczycieli, wszak to my odpowiadamy za
bezpieczeństwo
9. po wyjściu tłumu z kościoła każdy nauczyciel mógł wykazać się sprawnością -
czy wyłapie wszystkie swoje dzieci, czy też ktoreś zgarnie po cichutku mamusia,
bo sobie przypomniała, że posiada potomka...

Jakie plusy :
1. niektóre dzieci zobaczyły po raz pierwszy w tym roku , jak wygląda kościół
od środka i jak jest odprawiana msza św.
2. nauczyciele wyćwiczyli cnotę cierpliwości
3. rodzice są spokojni o wychowanie w wierze swojego dziecka.

Od kilku lat wędruję z dziećmi do kościoła, bo taka moja praca. Chyba żaden
podręcznik, program ani przewodnik metodyczny nie przewiduje trzech dni bez
zajęć lekcyjnych, a z realizacji materiału jestem rozliczana. Sorki, ale nie
zastąpię rodzica w nauczeniu zachowania w kościele.Katecheta mówi na lekcji
religii, ale takie zachowania należy ćwiczyc praktycznie i indywidualnie.
Dzieciaki, ktore przybyły, bo zawsze to robią , do kościoła z mamą , tatą,
babcią itd. nie mają problemów, jak się przeżegnać ani kiedy uklęknąć.
Zbieranie pieniędzy na tacę od dzieciaków przebiło wszystko.Może tylko w mmojej
szkole /parafii tak jest? Napiszcie, chętnie przeczytam, ze gdzieś w Polsce
trzy rekolekcyjne dni zostały wykorzystane sensownie. Pozdrawiam świątecznie.

[Gość: ANNA_75]

> Jakie plusy :
> 1. niektóre dzieci zobaczyły po raz pierwszy w tym roku , jak wygląda kościół
> od środka i jak jest odprawiana msza św.
A co to za "plus"? Jesli dziecko na codzień nie praktykuje swojej wiary, nie
mogdli się, nie chodzi w niedziele do kościoła to uważasz że to coś zmienia?


> 2. nauczyciele wyćwiczyli cnotę cierpliwości
Zapewne :-)))


> 3. rodzice są spokojni o wychowanie w wierze swojego dziecka
To jest wychowanie w wierze? Z prawdziwą wiarą ma to mało wspólnego.

[thistle1]

byłam przez trzy dni na rekolekcjach z zerówkowiczami,chciałam iść tylko jednego
dnia,ale pani od religii powiedziała:''no wiesz!jak ja będę wyglądać przed
proboszczem!''chciałam czy nie,musiałam klęczeć w kościele,choć jestem osobą
niewierzącą,dzieciaki się kręciły,bo ksiądz nudny,miał wadę wymowy,nawet ja go
nie rozumiałam,tylko nerwów się najadłam starając się utrzymać te dzieci w
nieruchomej pozycji przez półtorej godziny.by gitarę chociaż wziął i pośpiewał
religijne piosenki,a nie... nudne wywody.ale nie robię afery z tego
nakazu.czasem trzeba iść na kompromis i poudawać przed księdzem:-)

[thistle1]

był jeden minus rekolekcji-obgadywanie przez nauczycieli dzieci,które NA
PEWNO(wg nich) nie chodzą do kościoła,bo nawet nie wiedziały,że trzeba czapkę
zdjąć i mówili jeszcze-co to za rodzice,co nie chodzą z dziećmi do kościoła...

[Gość: zadowolona]

thistle1 napisała:

>chciałam czy nie, musiałam klęczeć w kosciele, choć jestem osobą niewierząca<

> czasem trzeba iść na kompromis i poudawać przed księdzem<

znowu mnie skarcicie, ale nie wiem, kto zmusza osobe niewierzącą do klęczenia w
kościele - wystarczy zachować postawę stojącą

nawet człowiek wierzący klęczeć nie musi, nawet jezeli wszyscy wokół klęczą

co to znaczy iść na kompromis i poudawać....

przed księdzem udajesz, a co sama możesz powiedzieć o osobie, która tak sobie
poudaje

a teraz proszę nakrzyczeć na mnie,
ze nie dość, że jestem zadowolona z obecności religii w szkole i rekolekcji w
czasie szkolnym,
to jeszcze nie rozumiem, po co taka hipokryzja

przeciez jesteśmy państwem kościelnym ...

[truten.zenobi]

... więc nie rozumiem Twojego zdziwienia.
Jak se wybraliśmy tak se mamy.

[thistle1]

zadowolona,dla dobra dzieci udawałam,dla dobra dzieci.one szystkie chodzą na
religię,a ja muszę dawać przyklad.skoro przyszłam w księdza progi,muszę
tańczyć,jak on mi zagra,nie mogę uprawiać samowolki.poszłam na kompromis,aby nie
robić niepotrzebnego zdziwienia czy zamieszania.a utarte jest,że w jak w
kościele trzeba klęczeć,to wszyscy klęczą.

[basia961]

Zachowanie dzieci w kościele, tak jak w muzeum, kinie czy w teatrze to typowa
"psychologia tłumu". Wystarczy że jedno coś powie, wstanie, zakaszle, czy co tam
jeszcze, a reszta zacznie robić to samo. I nie ma znaczenia czy te dzieci
potrafią czy nie potrafią odpowiednio zachować się w którymkolwiek z
wymienionych miejsc. Jeśli idą z rodzicami na pewno zachowują się poprawnie.
Nie wierzę że wierzący rodzice nie nauczyli dziecka poprawnego zachowania w
świątyni, piszę w świątyni bo taki sam szacunek należy okazać i w kościołach
innych wyznań.