Dla nauczycieli geografii i pasjonatów

[scanner2]

Pluton już nie jest planetą - to już chyba wszyscy wiedzą :)

Rysy mają 2503 metry

Nil NIE JEST najdłuższa rzeką Polski

a wskazac Afrykę na mapie świata powinien potrafic kazdy

to tytułem podsumowania poprzedniego wątku

a teraz pora otworzyć ten :)

zaczne od pytania:

jaka wysokość ma Mount Everest?

myslicie że to proste? no to piszcie :) bo ja się spotkałem przynajmniej z 3 wersjami :)

[ajala1]

Ostatnie posty z wątku "zadowolonych nauczycieli" bardziej pasują tu. Bo każdy
geograf to jednocześnie podróżnik, a każdy podróżnik to w mniejszym lub
większym stopniu geograf.
W Kłodzku, swego czasu, gdyby nie kask, obiłabym sobie głowę w tunelach
twierdzy. Byłam wtedy studentką /na praktykach/ i miałam przed sobą i za sobą
rosłych kolegów. Było zabawnie, ale tylko dla mnie /jestem dość "nikczemnego"
wzrostu/, dla nich już mniej. Ale masz rację - dla dzieciaków to rzeczywiście
atrakcja.
Tylko raz byłam w Przemyślu i oczarował mnie Kościół Karmelitów Bosych, a
szczególnie ambona. Fajnie jest wybrać się z dzieciakami do jakiegoś zakładu
pracy, np. huty szkła lub wytwórni czegos tam innego /nie wiem, czy jeszcze
organizują wejścia dla zwiedzających/.
Generalnie dla dzieci atrakcyjne są niestety ... hipermarkety z atrakcjami,
jakie oferują. A co jeszcze może zachwycić lub chociaż zainteresować dzieci np.
w okolicy Cieszyna?

[scanner2]

a skąd mam wiedzieć? :P (oj jak Ty wszystko zauważysz od razu :D:D:D:D)

hipermarkety w bielsku, i aquapark w gołębiowskim w wisle

no i góry oczywiście ale który dzieciak teraz po górach chce chodzic

za główna atrakcję uznaję więc wyciąg na czantorię,a na górze tor saneczkowy

[scanner2]

w przemyslu nigdy nie byłem niestety, w ogóle w tamtych rejonach :(

a co mogłabys polecić w swojej okolicy? :)

[toolkien]

hmmm, w Krakowie o to nie jest trudno, ale oni i tak urywają się z wycieczek po
mieście do... Centrum Handlowego Galeria Kazimierz albo Kraków Plaza :).
Pozostało mi wspinanie się z nimi po Skałkach Twardowskiego, albo łażenie po
jaskiniach ze młodocianymi speleologami - to są dopiero pasjonaci - lubie takim
dotrzymywać kroku :)
Pozdrawiam cieplutko :)

[scanner2]

Krakow to chyba najlepsze miejsce na wycieczki :)

speleologia to dość klaustrofobiczny sport :) choć w jaskiniach bywa bardzo pieknie :)

[ajala1]

Kwestię wchodzenia do jaskiń z dziećmi i młodzieżą trzeba przemyśleć. Ja kiedyś
nie przemyślałam, ale okazało się że mam więcej szcześcia, niż rozumu.
Oczywiście był przewodnik, ale też wykazał się wówczas brakiem
wyobraźni /delikatnie mówiąc/. Było to na początku mojej kariery
pedagogicznej /o rany, ale to smiesznie brzmi :))/. Miałam jeszcze zapał i
olbrzymią tolerancję dla dzieci, totez w wakacje zamiast wypoczywać jeździłam
na kolonie i obozy jako opiekun - wychowawca /potem jako kierownik/.
W Tatrach wszystkim znana jest Jaskinia Śnieżna - w sumie wszystkie
wycieczki /nawet emerytów/ do niej trafiają. Ja trafiłam już po raz któryś tam
ze swoją grupą. Oprócz mnie były jeszcze inne grupy /z tej samej kolonii/ - w
sumie około 45 osób /dokładnie nie pamiętam, to było kilkanaście lat temu/, w
tym 3 nauczycielki - opiekunki i przewodnik. Cała grupa weszła - przewodnik na
początku, ja gdzieś w środku, koleżanki na końcu. Dzieci w wieku od 10 do 15
lat. Gdy byliśmy już w połowie drogi /tzn. początek grupy/, nagle zgasły
światła. No i teraz wyobraźcie sobie taki długi wąż dzieciaków w kompletnch
ciemnościach. Ciasno, wąskie przejścia, jakieś jeziorka po lewej. Wtedy dopiero
dotarło do mnie znaczenie słów "egipskie ciemności". Przewodnik i owszem miał
małą latarkę, ale był gdzieś za jakimiś zakrętami i w połowie akcji mu zgasła.
Niestety nie była to era komórek. Czekaliśmy chwilę i nic. Dzieciaki zaczęły
panikować, krzyczeć, płakać. Powiem szczerze, że to straszne przeżycie -
drżałam na myśl, co w tej panice mogą zrobić, czy np. nie zepchnie gdzieś jeden
drugiego. no i ta całkowita bezradność. Niestety byliśmy już w takim miejscu,
że praktycznie bez różnicy było, czy będziemy przesuwać sie do przodu, czy do
tyłu. Zresztą o jakim przesuwaniu mowa - ciemno tak, że spokojnie mogłam sobie
włożyć palec w oko i bym tego nawet nie zauważyła /co najwyżej poczuła/, przede
mną i za mną stłoczone dzieciaki. Ja i tak miałam lepiej niz kolezanki z końca -
słyszałam, co mówi przewodnik. Grupę, która weszła w pewnej odległości za
nami, goprowcy zdołali szybko wyprowadzić. Nas wyprowadzali pojedynczo - trwało
to bardzo długo. Zakończyło się sczęśliwie, tylko wspomnienia o przygodzie
pozostały. Trzeba mieć farta, żeby trafić akurat na awarię prądu /która podobno
zdarza się tam nie częściej niż raz na 10 lat/ i jeszcze wejść z taką dużą
grupą i bezmyślnym przewodnikiem.
Ale ja w ogóle mam farta do różnych bardziej lub mniej bezpiecznych "przygód"
nie tylko zawodowo, ale i prywatnie.
Teraz nie wchodzę już do żadnej jaskini z grupą większą niż 20 osób - w tym
dwie osoby opieki + przewodnik.

[ajala1]

Ja, jeśli chodzi o lokalizację, mam z jednej strony bardzo dobrze, z drugiej
bardzo źle. Duże miasta ow odległości 1-2 godzin jazdy: Warszawa, Toruń,
Bydgoszcz, Poznań, Łódź. W związku z tym wycieczka nie jest kosztowna, bo
jednodniowa, no i koszty transportu niespecjalnie wygórowane. Z drugiej strony
tak samo daleko w góry /moje ukochane/, jak i nad morze. Tu wycieczki muszą być
minimum 3-dniowe. My nawet do kina jeździmy sobie do Warszawy, do teatru do
Łodzi, na łyżwy lub do obserwatorium do Torunia, czy tak, jak ostatniego roku -
na rewię do Włocławka. Dawno temu zabrałam dzieci z małej wiejskiej szkoły
na "Metro" i zrobiło się wtedy w całej szkole /a nawet gminie/ musicalowo. Po
paru latach zabrałam dzieci z dużej miejskiej szkoły do Miejsc Pamięci
Narodowej i ... "umarłam ze wstydu" za ich zachowanie.
No dobra panowie, zwłascza scanner2, jeśli już COŚ wiesz o mojej okolicy, nie
dziel się tym ze wszystkimi na forum. Jeśli musisz wiedzieć napewno - wyślij
maila. Pzdr:)

[scanner2]

sprawdź pocztę :)

[ajala1]

No i co z tą Sagarmatą? Ile w końcu ma metrów npm?
Scanner2 - zazdroszczę Ci tych gór:))
Dziama3 - podaj jakiś region, który Cię interesuje. Może znajdą się ludzie,
którzy wiedzą coś na temat "rekordów" lub anomalii, które warto obejrzeć - a to
przecież najbardziej interesuje dzieci.

[dziama3]

Dziama mieszka na Podkarpaciu. Wycieczki muszą być umiarkowane finansowo, a
uczniowie są teraz w II gimnazjum.

[dziama3]

Dla mnie Bieszczady są super, ale boję sie że znów dzieciaki będą mamrać że ich
ciągamy po krzakach i muszą robić po 30 km. A ostatnio ich nieźle po tych
krzakach prześcigaliśmy (Magurski Park Narodowy). Ledwo żyły... Ale w nocy się
i tak tłukli. Myślę teraz o jakimś mieście, ale żeby się to nie skończyło na
zamkach, muzeach i hipermarkecie... Chyba że jest jakieś wypasione muzeum?

[ajala1]

Dawno temu zrobił na mnie wrażenie Łańcut, teraz w miarę sympatyczny zrobił się
Wrocław, aczkolwiek przejechać przez niego w piątek to osiągnąć szczyt
cierpliwości. Jak duże miasto to zdecydowanie Kraków - tych klimatów się nie
zapomina. Jak za mocno szaleją, to może ich do Częstochowy na kolanach pognać?
Dzieciaki maja niezwykłą moc regeneracji - zapewne po tych 30 km jeszcze
chętnie by poszalały na dyskotece lub na koncercie. Jeśli się nie obawiasz
zbytniej niesubordynacji z ich strony - zobacz, gdzie są jakieś fajne
koncerty /oczywiście zgodne z ich zainteresowaniami muzycznymi/. No, ale tu
opieka musiałaby być potrójna. Najlepsze byłoby Trójmiasto /z Malborkiem po
drodze/, no ale to za daleko /i w związku z tym za drogo/.
A w ogóle to najlepiej bawiliby się np. w Jankach pod Warszawą - zakupy na
maksa;)
Najbardziej wypasione muzeum zwiedzałam w Wiedniu /Muzeum Ziemi, bo niemiecka
nazwa jest dla mnie nie do zapamiętania/, nawet Wersal nie zrobił na mnie
takiego wrażenia /a do Luwru nie chciało nam się czekac - kolejka była
straszliwa/. No nie jeszcze w Hiszpanii - Muzeum Salvadora Dali - to dopiero
odlot.
I niestety z przykrością stwierdzam, że żadne Muzeum w Polsce nie jest aż tak
wypasione, aby zainteresować młodziez gimnazjalną bez reszty.
Ja jestem jednak za "krzakami". W Bieszczadach - w okolicy Wołkowyji jest
fantastyczny ksiądz - z wykształcenia historyk sztuki, pasjonat zarówno tych
gór, jak i historii zamieszkujących te tereny Polaków i Ukraińców. Gdyby udało
Ci się namówić go na połażenie z Twoją gromadką, odkrylibyście i miejsca
niezwykłe i zupełnie nowa historię II wojny. To bardzo ciekawy, ale
jednocześnie bardzo skromny człowiek. W dodatku za nic nie chce przyjąć
zapłaty - udało nam sie wreszcie wcisnąć mu pare groszy z przeznaczeniem na
mszę w intencji naszego szczęśliwego powrotu, bo nic nie chciał wziąć, a dwa
dni z nami wędrował.
Zaznaczę, że w Bieszczadach byłam już po raz ....dziesty, ale za każdym razem
odkrywam je na nowo.
No oczywiście niezawodne bywa też Zakopane, masz i miasto i góry. Dla mnie
Tatry są najpiękniejsze wczesną jesienią.
O rany, kończę, jutro poważne zebranie, a za kilka dni początek roku szkolnego
z toną papierów.
To rzeczywiście wątek dla pasjonatów:))

wycieczki

[dziama3]

Ajala, uczysz geografii? Bo ja angielskiego, i najchętniej zabrałabym ich i
siebie do Londynu. No, ale to marzenie ściętej głowy. A może Unia by taki
wyjazd dofinansowała?

[scanner2]

dziama3 napisała:

> Ajala, uczysz geografii? Bo ja angielskiego, i najchętniej zabrałabym ich i
> siebie do Londynu. No, ale to marzenie ściętej głowy. A może Unia by taki
> wyjazd dofinansowała?

Oj, oj :)

szczególnie ten dodatek: "i siebie" intrygujący jest :)

zreszta do Londynu to spory kłopot, autobus jedzie długo, samolot przy takiej duzej grupie to tez niezbyt prosta sprawa.
Zeby wycieczka do Londynu autobusem miała sens to chyba musiałaby byc na minimum 8 dni, ale lepiej na 10 np i połączyc ją ze zwiedzaniem krajów po drodze (niemcy, holandia, belgia)no ale koszty bylyby spore....

a o takich objazdowych ekspresowych wycieczkach jest całkiem zabawny film; "Jeśli dzis wtorek to jestesmy w Belgii", koniec lat 60-tych, produkcja anglielska, da się obejżec :)

Unia i owszem, ale prędzej sponsor

[ajala1]

Unia sfinansuje, ale w ramach projektów, np. Socrates Comenius. Musiałabyś
poszukać szkół partnerskich i opracować projekt lub dołaczyć do tego, który oni
realizują. Niestety w krajach UE /"piętnastki"/ Polska nie jest zbyt popularna.
Na ogół trzeba mieć osobiste znajomości/kontakty z nauczycielami z tych szkół,
bo w innym przypadku nie chce im się podejmować współpracy.
Inna możliwość, którą ja wykorzystałam - to wygrywanie konkursów sponsorowanych
przez duże /a nawet wielkie/ firmy. Oczywiście nie zawsze nagroda może być
przeznaczona na wycieczkę, najczęściej są to bardziej lub mniej cenne nagrody
rzeczowe. Bywa, ze sponsor określa konkretnie na co mają być przeznaczone
pieniądze lub wręcz dostarcza np. sprzęt komputerowy /tego jeszcze nie
wygrała.:))/.
Oczywiście nie wygrywam tych konkursów sama, tylko przede wszystkim z dziećmi,
a także z innymi nauczycielami - realizując określone projekty. To wymaga i
uzdolnionych /ale często po prostu pomysłowych/ uczniów i bardzo zaangażowanych
nauczycieli - współpracowników. No i oczywiście sam udział w konkursie nie daje
nigdy żadnej gwarancji na wygraną, ale daje szansę. Trzeba wyszukać w
internecie lub z oferty własnego regionu, co może zainteresować Ciebie i
dzieci. No i oczywiście, co jest w zasięgu waszych możliwości realizacyjnych.
Są jeszcze projekty grantowe w wielu miastach, ale pieniądze dostajesz już na
konkretne działanie w środowisku lokalnym /i raczej na pewno nie na wycieczki
zagraniczne/.
Dziama3 masz olbrzymią przewagę nade mną w kwestii grantów unijnych - ja nie
znam języka angielskiego i o wszelkie tłumaczenia dokumentów muszę prosić
anglistów.:(

[dziama3]

Wiem o czym mówisz. Moi uczniowie byli z nami w Danii, ale u zaprzyjaźnionej
szkoły, bo faktycznie kraje starej Unii nie są zainteresowane Polską. Chcą
współpracować albo ze "swoimi" (np. Niemcy, Francja) albo z krajami całkiem
egzotycznymi (np. w Azji czy Afryce). Nie ustaję w poszukiwaniach szkoły
partnerskiej. Inny problem polega na tym, że moja szkółka jest mała, więc i
wybór zdolnej i pomysłowej młodzieży bardzo ograniczony.

A więc Czomolungma :)

[scanner2]

najpowszechniej podawana wysokość to 8848 metrów

ostatno coraz częsciej podaje się 8850

ale spotkałem sie z jeszcze jedna wysokością, której nie pamiętam, ale była o kilkadziesiąt metrów niższa, niz te przytoczone

PS ajala
to tylko pagórki, choc trochę w nogach je czuć a i zadyszki mozna dostac :)