ADHD - ostrzeżenie

[Gość: M&M]

Przeczytałam dzis w GW, że matka chłopca z ADHD zachowującego się agresywnie
wobec kolegów nie wyraża zgody na proponowane przez szkołę rozwiązania tzn.
nauczanie indywidualne. TO SKANDAL. Szkoła ma obowiązek zapewnic
bezpieczeństwo wszystkim uczniom. Rodzice nie moga drżeć w pracy, ze ich
dziecko będzie np. duszone, co już miało miejsce, przez chłopca z ADHD.
Tolerancja tolerancją, ale jest granica!
Proponuję zorganizowanie akcji OBRONY DZIECI NORMALNYCH. Niech mają one także
prawa: do nauki, do bezpiecznej zabawy, do spokoju.
Nie może dochodzic do sytuacji, w których jedno chore dziecko dezorganizuje
wszystko. Nie każdy nadaje sie do wszystkiego. Mój syn w 100% nie będzie
malarzem i w związku z tym nie nadaje sie do studiowania w ASP, dziecko z
ADHD nie nadaje się do normalnej ( nieintegracyjnej) szkoły. To przykre i
brutalne, ale trzeba to sobie powiedzieć zanim nie będzie za późno. Bo krzy
podniesie sie dopiero gdy szaleniec zrobi komuś krzywde!

[Gość: muszka]

ja w klasie miałem przypedek ADHD i naprawdę ciężko jest funkcjonowac w takiej
klasie, gdzie jest taka osoba. popieram stworzenie aKcji OBRONY DZIECI
NORMALNYCH, i choć jestem uczniem uwazam że taka akcja ujawniła by jak wiele
dzieci jest dotkniętych tym problemem, oraz jak problem ten jest złorzony.
osoba taka dezorganizuje nie tylko lekcję i zycie szkolne całej klasy, ale
także często znęca sie nad słabszymi psychicznie uczniami, a ignorowanie takich
sytuacji tylko pogarsza sprawę i uwazam że jest to karygodne!!!!!!!!!!

[tomekzhp]

> Proponuję zorganizowanie akcji OBRONY DZIECI NORMALNYCH

Za te "normalne" dzieci najchętniej to bym panią, lub pana, pobił (lub jakoś
inaczej przekonał do przemyślenia swego punktu widzenia:)

Jeżeli dziecko jest duszone przez drugie to nie jest to przypadek ADHD! To
zakrawa już na chuligaństwo.
Dziecko z ADHD samo nie bije, nie dusi, nie rozwala wszystkiego w okolicy!
Najpierw trzeba je sprowokować. A jest to niezwykle łatwe...
W moim przypadku wystarczało słowo lub dwa. W innych przypadkach wystarcza nawet
gest...

W mojej nie za długiej praktyce harcerskiej, a jeszcze krótszej w pracy z
zuchami (1-3 klasa podstawówki) zdarzało mi się już gonić po lesie ze
rozhisteryzowanym dzieckiem. Zdarzało mi się izolować dziecko siłą od innych bo
stwarzało zagrożenie. Zdarzało mi się być obudzonym w środku nocy (to jeszcze z
harcerzami) przez wartownika, akurat nasz zastęp pełnił służbę wartowniczą, i
poinformowanym, że drugi wartownik (nocą na warcie stoją dwie osoby) najpierw go
pobił, a potem zwiał.

W każdym przypadku po wyizolowaniu "delikwenta" musiałem go przez dłuzszą chwilę
uspokajać. Po kilku minutach bylismy jednak w stanie porozmawiać. Nigdy nie
zdarzyło się, żeby atakował sam z siebie.
Zawsze go ktoś mniej lub bardziej prowokował (z tym w nocy okazało się, że
poprzedni współwartownik obudził go o trzy minuty za wcześnie...).


Sam też mam ADHD i miałem w szkole spore problemy. Lecz dzięki dobremu
wychowawcy i pomocy szkolnego psychologa wyszedłem na ludzi.
Mam jedynie problemy z koncentracją, ale na to też są metody.
Wiele osób gdy się ze mną spotyka po raz pierwszy nie chce uwieżyć w to że ja
naprawdę mam stwirdzone ADHD, a czasem nawet biorę jeszcze leki.

Wstęp do mojej wypowiedzi jest własnie ukrytym, i jednym z żadkich, ujawnieniem
się mojego ADHD:)
Teraz już mi przeszło, lecz zdania nie zmieniłem i pomysł na OBRONĘ DZIECI
NORMALNYCH nadal uznawał będę za poroniony...

[Gość: M&M]

Jeżeli ktos na wstępie swojej wypowiedzi wygraża innej osobie, że najchętniej
by ją pobi, bo mysli inaczej jest juz osobnikiem patologicznym, przed którym
trzeba sie bronić. Tak, bo osoby normalne nie atakują fizycznie, ani nawet nie
wypowiadaja, że maja taki zamiar.
Jesli ktos jest nieprzystosowany do zycia w społeczeństwie- tzn. zagraża innym
swoja agresją, nie powinien być w otoczeniu ludzi normalnych.
To co osoba z ADHD uważa za prowokację, prowokacją nie jest ( nikt mi nie
wmówi, że obudzenie 3 minuty wcześniej jest prowokacja, gdyby było to pól
godziny to może...). A poza tym dlaczego inni zachowujący się normalnie mają
dostosowywać się do nadpobudliwych osobników? Dlaczego dzieci, w tym wypadku na
obozie, mają mieć popsute wakacje przez niedostosowanego do zycia w normalnych
warunkach harcerza?
Dlaczego dzieci w szkole maja tracić lekcje, a przez to dłużej uczyć się w domu?
Dlaczego rodzice mają się denerwować, ze kolega z ADHD zrobi krzywdę ich synowi
czy córce?
Dlaczego mamy tolerować agresję?
Zyjemy w czasach trudnych, w pośpiechu, nerwach, w wyścigu szczurów. Trudno.
Takie jest życie.Jeśli wśród populacji uczniów bez zaburzeń zdarzy się osobnik
z ADHD dochodzi do konfliktów i zagrożeń. Nikt mi nie wmówi, że gonitwy po
lesie agresywnego chłopaka są normą. Jeśli Ci odpowiada praca z tego rodzaju
ludźmi to bardzo pięknie. Nie zmuszaj jednak innych, by chcieli z takimi
obcować.

[tomekzhp]

Nie powiedziałem, że nie ukarałem obydwu harcerzy. Wręcz przeciwnie...
Być możę osoby nadpobudliwe są w pewnym sensie niebezpieczne dla otoczenia, lecz
da się to zmienić.

Jeżeli nie chcemy tolerować ludzi impulsywniejszych od nasz to wynieśmy nasze
dziecko z danej szkoły czy placówki wypoczynku.
Jest jeszcze jedno wyjście: przystosować się.
Trzeba dojść do kompromisu. W przypadku małego dziecka jest to zbiór pewnych
zasad, które jasno rozgraniczają to co tolerujemy i to czego nie. Z ludźmi nieco
starszymi może to być coś w rodzaju umowy: ty dajesz na spokój i nie rozrabiasz
bez potrzeby, my będziemy się starać nie rozdrażniać się. Musi się też pojawić
system kar i nagród. Małe dziecko powinno wiedzieć dokładnie za co może
spodziewać się pochwały, a za co nagany. Starsze też powinno wiedzieć co jest
dobrze, a co źle widziane w jego zachowaniu.

Jeżeli człowiek na początku powie sobie, że nie będzie tolerował takiego dziecka
w otoczeniu swojej pociechy, to jest właśnie patologia. A może spróbować jednak
je zaakceptować? Zrobić mały kroczek w bok? Może to się nam odpłaci?
Nie przeczę, że jest to trudne. Jest to arcytrudne, znam to z autopsji. Do stanu
idealnego jest mi dość daleko, a to co osiągnąłem jest efektem wielu lat pracy
(mniej więcej od początku podstawówki)

[Gość: M&M]

Nie przekonamy się. Właśnie wczoraj w szkole, do której chodzi moje dziecko
była awantura z rodzicami chłopca z ADHD, który przynosi do szkoły
niebezpieczne narzędzia ( ostre harcerskie noże). I wymachuje nimi . O oddaniu
nauczycielowi nie ma mowy - uczeń głupkowato sie smieje i wychodzi z klasy. Kto
bedzie odpowiadał, jeśli w skrajnym przypadku, chłopak z ADHD uszkodzi tętnicę
szjną jakiemuś dziecku, a ono sie wykrwawi, bo pogotowie nie dojedzie w 3-5
minut? Oczywiście nikt, bo mamy być tolerancyjni i kochac bliźnich. Sorry. Nie
jestem tolerancyjna, gdy ktos zagraża innym. Chłopak jest chory - trudno, ale
jest to problem jego rodziców i oni powinni go leczyć, a nie w ramach słowa-
wytrychu "tolerancja" narażać na niebezpieczeństwo innych.
Wyobraź sobie, ze ktos zagraża Twoim rodzicom. Co robisz- siedzisz cicho i nie
reagujes, czy walczysz o ich bezpieczeństwo?
Przemysl to Tomku.

[Gość: ania]

To wypowiedź nie tylko mnie szokuje - to jakaś paranoja. Jeszcze nie tak dawno
temu dzień, w którym taki "harcerz" (tak się biedny zdenerwował bo ktoś mu
zabrał 180 sekund snu), pobiłby za to kolegę - byłby ostatnim jego dniem
harcerza". I co? Druch go broni? On pierwszy powinien go za to wywalić - niech
opiekuje się nim poza harcerstwem - bo chyba jeszcze harcerze mają jakiś swój
kodeks?

[tomekzhp]

Kodeks jest.
Lecz ja nie mogę takiego człowieka poprostu skreślić.
Mogę go wyrzucić z obozu czy zbiórki. Ale nie mogę zabronić mu pojechania na
obóz, ani przyjścia na zbiórkę.
Mogę się tylko starać wpłynąć na niego i resztę "towarzystwa" by doszli do
kompromisu.

W razie potrzeby zalecam lekturę statutu ZHP, ewentualnie metodyk...

[Gość: Janusz]

Tu jest duże nieporozumienie. Dzieci z ADHD są impulsywne, nie przewidują
konsekwencji, ale nie są szczególnie agresywne albo niebezpieczne. Mam syna z
tym problemem i wiem o tym sporo. Możliwości terapii są bardzo ograniczone.
Przygotowanie fachowe nauczycieli bardzo słabe. A problem dotyczy 2-3% dzieci.
Na szczęście w Warszawie jest ośrodek CBT i dobrzy specjaliści.
Dzieci z ADHD to nie są huligani, to bardzo inteligentne i utalentowane
dzieciaki, którym trzeba pomagać w przejściu trudnego okresu dorastania.

[amfenix]

Smutno mi się robi gdy czytam powyższe wypowiedzi.Przyczyna tkwi chyba w
nieznajomości rzeczy.Należy rozróżnić zachowania dzieci wynikające ze złego
wychowania czy wewnętrznej agresji oraz te wynikające z wady mózgu jaką jest
ADHD.Moj syn ma zdjagnozowaną jednostke chorobową zwaną ADHD.Nie jest
agresywny,nie biega z nożem,nigdy sam nie zaczepia dzieci i wogóle nie ma
problemów z rówieśnikami.Jest otwarty, wesoły, tolerancyjny............Jego
choroba objawia się całkowitym brakiem kmoncentracji uwagi.NIe wytrzymuje w
skupiniu 45 minut,gubi wszystkie rzeczy,nie zaznacza lekcji, nie pamięta o
terminach wycieczek,zabaw,wyjazdów na basen.Ale przy minimalnym wysiłku ze
strony nauczycielki i maxymalnym ze strony mojej rodziny radzi sobie w szkole
i to całkiem nieżle.Jest pod stałą kontrolą psychiatry,psychologa i pedagoga
szkolnego.O jego schorzeniu wie niewiele osób.Nie różni się praktycznie od
dzieci w swoim wieku.No może tym że jak zaczyna się kręcić to ma możliwość
wyjścia z klasy i obiegnięcia parokrotnie korytarza szkolnego,tym że pani
sprawdza czy ma zaznaczone lekcje i pisze karteczki na temat dodatkowych
rzeczy które mają się wydarzyć w szkole...Zdarza mu się z częstotliwością raz
na miesiąc że nie słucha wogóle i wtedy pani po prostu nie zwraca uwagi na to
że siedzi i nic nie robi bądż w skrajnym przypadku pisze uwagę.Jest w grupie
zaawansowanej z matematyki,wygrywa szkolne konkursy plastyczne,w tym roku na
jego 9 urodziny przyszło 15 dzieci....Ma ADHD...Uważacie że nie jest NORMALNYM
dzieckiem???!!!! Może mam go izolować albo oddać do szkoły specjalnej?!!!
Dzieci z ADHD odpowiednio wcześnie zdjagnozowane i "prowadzone" wyrastają na
pełnowartościowych inteligentnych ludzi!!!Wszystko kwestia podejścia dzieci,
rodziców i nauczycieli.I wyrozumiałości.I tolerancji.No chyba że na wzór
spartański zaczniemy eliminować słabsze jednostki tylko co dalej?Dzieci z
rodzin patologicznych? Starszych i niedołężnych? Okularników?
Romów? ...........

[Gość: M&M]

Oto przykład prawidłowego prowadzenia dziecka z ADHD, u którego , podejrzewam,
objawy występuja w minimalnym stopniu. Jest to jednak wyjątek. Wyjatek
potwierdzający regułę. Moje obserwacje dzieci z ADHD nie są tak optymisyczne.
Większość z nich, niestety, wykazuje agresję! Czasem agresję zagrażająca im
samym i otoczeniu. Czy tylko dlatego, że dziecko ma tę dysfunkcje nie nalezy
reagować?
Inna rzecz to kręcenie się, wiercenie i przeszkadzanie w zajęciach. Dziecko
przez 45 minut stukające w metalowe oparcie, jedzące papier może doprowadzic
każdego nauczyciela do szewskiej pasji i skutecznie rozłozyc lekcję. I co robi
wtedy nauczyciel - ano zadaje do domu stosując zbiorową odpowiedzialność.
Dzieci na następny dzień muszą samodzielnie przerobić teriału lub wykonać np.
15 zadań z matematyki. W efekcie przez jedno nieprzystosowane dziecko cierpi
cała klasa. Czy jest to w porządku?
Jestem za tolerancja, ale muszą być zachowane proporcje. Jestem przeciwna
dyskryminacji, ale zastanówmy sie czy normalnie zachowujace sie dzieci nie sa
dyskryminowane przez ADHD-owców. Co bys powiedziała gdyby Twoje dziecko było
duszone podczas przerwy przez nieprzystosowanego kolegę? Była tolerancyjna? Czy
byłabys wyrozumiała i wspaniałomyslna gdyby Twojemu synowi kolega z
potwierdzona dysfunkcją niszczył przybory szkolne i prace domowe

[amfenix]

Widzisz,problem jest chyba bardziej złożony.Czasami gdy słucham i patrze na to
co dzieje się w szkołach,w mediach wydaje mi sie że ADHD stało sie
kolejnym "kapturkiem ochronnym" dla jednostek nie koniecznie chorych na tą
przypadłość.Ale oprócz tego że teraz co dziesiąte dziecko jest określane
mianem "nadpobudliwego' i mówi sie o problemie i akceptuje bądż nie jego
istnienie, to prawie nikt nie wie co z tym robić.Rodzice często traktują tą
chorobę jak tarczę obronną i usprawiedliwienie swojej ignorancji do własnego
dziecka, swego zaniedbania,braku czasu, braków pedagogicznych.Nauczyciele są
kompletnie nieprzygotowani do starcia z takim problemem, do pracy z takimi
dziećmi.Chwała Bogu gdy szkoła posiada dobrego psychologa lub pedagoga, który
pomoże rodzicom i dziecku i pokieruje do odpowiedniej placówki.Nauczycielki
mojego syna o tym co to jest ADHD dowiedziały się z publikacji które im
udostępniłam.Przeszły dodatkowe przeszkolenie."Chciało im się" mimo
beznadziejnych płac i warunków w jakich pracują.ALe mi też się "chce".I czuje
potrzebę pracy ze swoim dzieckiem i zminimalizowania konsekwencji jaki ponoszą
inne dzieci choć rzeczywiście mój syn nie jest aż tak uciążliwy jak piszesz.A
robię wszystko co mogę.Metalowy piórnik zmieniłam na materiałowy nie robi
hałasu gdy spada co chwila na podłogę.Kupiłam w hurtowni 100 szt długopisów
BIC nie da się ich rozkręcić ani zepsuć można najwyżej zgubić ale raczej nie 5
dziennie.Nie daję napojów gazowanych do szkoły żeby butelka czasem nie
eksplodowała.Nie daje szeleszczących opakować.NIe pozwalam brać rzeczy
osobistych z domu (Kart,samochodów,pokemonów...)Mam 10 numerów telefonów do
przyjaciół syna i codziennie cierpliwie sparawdzam czy wszystko ma
zaznaczone.Na moją prośbę syn siedzi w pierwszej ławce przy biurku pani z
najgrzeczniejszą dziewczynka w klasie.Mam kontakt z rówieśnikami syna,
rozmawiam z nimi tłumaczę.Mam kontakt z częścią rodziców, pania na świtlicy,
paniami sprzątaczkami a przede wszystkim z wychowawczynia która jest genialnym
pedagogiem.Każda wpadka mojego syna "przerabiana jest" natychmiast u
psychologa szkolnego do którego chodzi regularnie.U nas nie ma mowy o
zbiorowej odpowiedzialności.To czy syn skorzystał z lekcji czy nie jest jego i
moim problemem.Uważa czy nie, lekcja toczy się swoim rytmem.W skrajnych
przypadkach wzywany jest do dyrektorki bądż odsyłany za karę do innej klasy.No
i oczywiście dostaję uwagę za którą jest w domu karany.Ale ja nigdy nie
atakuję nauczycieli zwłaszcza gdy widzę że się starają.I nie obnoszę się z
chorobą syna jak z tarczą.Co mogę ci poradzić? POrozmawiaj z wychowawczynią, z
rodzicami agresywnego dziecka.Ale tak bez nagonki, spokojnie jeśli sie da to
na gruncie prywatnym.Przedstawcie sobie swoje rozterki, pragnienia,
oczekiwania, obawy.Każdy problem da się jakoś rozwiązać.Przynajmniej tak mi
się wydaje.Potrzebne są tylko chęci i duuuuużo zaangażowania.Powodzenia.

[Gość: M&M]

Sedno sprawy tkwi w tym, że rodzice muszą chciec współpracować. Ty chcesz.
Wymienilas piórnik metalowy na taki z materiału, nie pozwalasz na przynoszenie
ostrych i niebezpiecznych przedmiotów, nie masz pretensji, że syn za złe
zachowanie jest wyrzucany z klasy itp. W naszym przypadku o współpracy mowy nie
ma. Rodzice chłopca z ADHD, z którymi usiłowalismy rozmawiać- początkowo
indywidualnie( żeby nie robic nagonki), póżnie- zdesperowani- grupowo ( żeby
nie wmawiać nam, ze jedna nadwrażliwa mama czepia się Bogu ducha winnego
dziecka) o jakiejkolwiek współpracy słyszeć nie chcą. Ich dziecko ma prawa a
inni maja sie dostosować. . I dostosowują się. Metalowy piórnik 50 razy spada
na ziemie na klasówce z matematyki - początkowo rozpraszał wszystkich, później
już tylko połowe, nożyczki - takie z ostrymi końcami, są nieodzownym
wyposażeniem teczki. Używane są na przerwie do obcinania kolegom włosów i
robienia dziur w ubraniu, i na lekcji do wymachiwania i wycinania obrazków , z
niekoniecznie własnego, podręcznika. Nawet komputer nie wytrzymałby opowieści o
wyczynach tego chłopca.
Wychowawczyni nie reaguje, albo reaguje w sposob nieadekwatny do sytuacji- gdy
dziecko narozrabia mama lub tata zjawiaja sie w szkole z kwiatami i prezentem w
ramach przeproszenia zamykajac tym buzię wychowawczyni. Dyrekcja nie widzi
problemu - takie sa dzieci-. I tyle. O dogadaniu się, kompromisie, dobrej woli
z drugiej strony nie ma mowy. Cud, że dotąd nie doszło jeszcze do poważnego
wypadku, ale jak sie wydarzy jak zwykle nie będzie winnych!

[tomekzhp]

Moim zdaniem, w tym i w wielu podobnych przypadkach, ADHD jest tylko przykrywką.
Dzieciak pod okiem mamy jest jako tako grzeczny, więc psycholog stwierdził ADHD,
bo spotykał się z dzieckiem i z rodziną. Na 99% nie zainteresował się tym, jak
dziecko sprawuje się w szkole (mamusia powiedziała że nie sprawia większych
kłopotów, synek przytaknął. Psycholog miał spokój). A z tego co pamiętam, to
poradnie psychologiczne mają sprawować nadzór nad szkołami...

Poza tym, stwierdzenie ADHD to nie wszystko. To początek. Jeżeli z takim
dzieckiem nie pracuje się w odpowiedni sposub, ba, nie stosuje się podstawowych
zasad dobrego wychowania, to takie są tego efekty.
I potem jest krzyk w całym kraju, że w zwodówce w Toruniu uczniowie
(przepraszam, to nie uczniowie, to półmózgi) maltretują nauczyciela.
Dziecko, któremu w domu pozwala się na wszystko, jeśli ma na dodatek to swoje
nieszczęsne ADHD, w szkole też myśli, że może wszystko i wali tym piórnikiem w
podłogę, tnie innym dzieciom włosy, robi dziury w ubraniach itp.

A mamusi i tatusiowi zjawiającym się z kwiatkiem i prezentem najlepiej chyba by
było zaproponować, by zamiast latać po sklepach w poszukiwaniu czegoś, czego
jeszcze nie wręczyli pani nauczycielce, zainteresowali się swoim dzieckiem...

[Gość: M&M]

Tu się zgadzamy - nie policzę ile razy usiłowaliśmy - i ja i inni rodzice -
rozmawiać z rodzicami tego chłopca. Groch o ścianę, ADHD+ bezstresowe
wychowanie daje efekty j.w. Jesteśmy bezradni i skazani na dobra wolę rodziców
i nauczycieli. A dobrej woli brakuje. Typowy pat.

[konkubinka]

dodam od siebie , ze wydaje mi sie iz samo zle wychowanie , bez adhd, daje zle
skutki.Ilu jest agresywnych , huliganow?
Mysle ze adhd dla wielu tak jak dysleksja to poprostu kolejna mozliwosc
przykrywki lenistwa rodzicow i ich braku zaangazowania w wychowanie dzieci.

do Janusza

[amfenix]

Co to jest ośrodek CBT? Bardzo mnie to interesuje.Mój syn leczony jest na
Litewskiej ale chciałabym skorzystać z innych alternatywnych możliwości.Nie
jestem do końca przekonana do leczenia farmakologicznego.

nieładnie

[jolkkaa]

Rozumiem, że mozna niepokoic się albo nawet wściekać, kiedy agresywne dzieci
atakują wypieszczona pociechę...ale propozycja, która tutaj padła,ażby dzieci z
nadpobudliwościa izolować i uznawać za nienormalne jest bardzo nieładna..
Potoczne mniemania i niewiedza robią dużo krzywdy. Nadpobudliwośc nie jest
tożsama z agresja, choć niekiedy na skutek nałożenia sie wielu czynników i
braku pomocy z zewnątrz - tak sie właśnie objawia. Problem jest do rozwiązania,
jak widac z wypowiedzi zaangazowanych rodziców. A trzeba wiedzieć, że z
dzieckiem takim trzeba dużo pracować..mimo często wysokiej inteligencji..maja
one dużo nizsze osiagniecia szkolne od innych i szybko się zniechęcają...juz na
poczatku edukacji może przylec do tych dzieciaków etykieta - niegrzeczny,
agresywny itp. Kazdy, kto nieco się wyróznia jest w edukacji masowej a może w
całym społeczeństwie piętnowany.
Pani, która takie tutaj ostrzeżenie sformułowała, można by życzyć, aby jedno z
jej dzieci posiadło omawianą przypadłość...nie z chęci zemsty..ale człek
najlepiej edukuje się na podstawie własnych doświadczeń..a nie mniej lub
bardziej pouczających wywodów...Genezy nadpobudliwosci poszukuje się w
perypetiach okołoporodowych..zatem czas na rozmnażanie...

[Gość: M&M]

Zastanawiałam sie czy wogóle odpowiadać na post jolki. Mam prawo nie chciec,
aby moje dziecko zostało pobite przez inne agresywne- a czy jest ono
rozpieszczone czy nie , to moja sprawa. Idac dalej tym tropem nalezałoby
usprawiedliwiać działanie wszelkiej maści kryminalistów, bo na ich agresję
równiez nakłada się wiele czynników (np. mama prostytukta i trudne dzieciństwo
są doskonałym usprawiedliwieniem dla mordercy staruszki). Nie widze także
powodu, dla którego miałabym sie angażowac w pomoc innym dzieciom - ma ono od
tego swoich rodziców, którzy , skoro powołali je na świat, niech poczuwaja sie
do pomocy i terapii. A w przeciwienstwie do jolki nie życzę, ani jej ani nikomu
z jej bliskich zadnej choroby. Bowiem rozumujac w taki sposób jak autorka
cytowanego listu- jednym nalezałoby zyczyc nowotworu w rodzinie ( nic tak nie
uczy pokory jak pielęgnacja cięzko chorej bliskiej osoby), uszkodzenia w
wypadku samochodowym ( powód j.w), albo narkomanii. Wszak cytujac poprzedni
list - najlepiej edukuje sie na podstawie własnych doświadczeń a nie wywodów.

[jolkkaa]

Przyznaję się...nieładnie to obmyśliłam...cofam niefortunną propozycję odnośnie
do życzenia komukolwiek jakiejkolwiek przypadłości w celu doświadczania i
uczenia się...

czym innym jest pomoc,czym innym dyskryminacja

[jolkkaa]

Ale wiesz M&M...nie wymagałam od Ciebie pomocy...warto by było jedynie nie
dyskryminować...i nie powielać fałszywych sadów na temat nadpobudliwości...

[tomekzhp]

Oczywiście. M&M, masz prawo nie chcieć aby twoje dziecko zostało pobite przez
inne agresywne.

Po pierwsze. Czy agresywne, oznacza że z ADHD?

Po drugie. Twoja wizja jest ciężka do realizacji. Aby nikt dziecka nie pobił,
trzeba by je wysyłać do szkoły z indywidualnym tokiem nauczania, odwozić tam
codziennie z ochroniarzem i potem je odbierać itd. (przecież nawet kwiaciarka na
rogu może być agresywna).
Ja bym sobie tak nie dał zrobić, nie wiem co na to Twoje dziecko...

Po trzecie. Skoro nie ma powodu, abyś angażowała (zakładam, że jesteś mamą:) się
w pomoc innym dzieciom, to czy jest powód, aby ktokolwiek angażował się w pomoc
twojemu dziecku np. podejmując specjalne działania chroniące je przed agresją
innych dzieci?

Po czwarte. A co się stanie, gdy okaże się, że Twoje dziecko stało się nagle,
np. w szkole, agresywne i pobiło inne?

[jolkkaa]

prosze nie jeść tyle cukierków