Dlaczego francuski to nie germanski?

[ballest]

Dlugo nad tym myslalem i doszlem do wniosku, ze podobnie jak na Slasku tak
samo ludnosc tubylcza wprawdzie nie byla w wiekszosci, ale ona byla
ochrzczona.
Msze swiete byly w jezyku lacinskim, Chlodwig i jego nastepcy zmuszali
Germanow do przyjecia tej wiary a wiec tym samym do poznania tego jezyka w
ktorym msze odprawiane byly.
Tak wiec predzej czy pozniej prawie kazdy wladal tym jenzykiem opartym na
lacinie z domieszka slowek germanskich i celtyckich.
To wlasnie kosciol wprowadzil ten jenzyk we Francjie taka jest moja teza!

[slezan]

Tjaaaa. A tak przez przypadek to Rzymian wcześniej na tym terenie nie było? A
cesarstwo rzymskie nie było czasem państwem chrześcijańskim? Nieokrzesane
germańskie dzikusy po prostu przejęły kulturę zromanizowanej ludności.

[ballest]

Wlasnie to na mysli mam, ze Rzymianie juz byli Chrzescijanami i tubylcza
ludnosc czytaj Celtowie moze nawet Baskowie byli juz Chrzescijanami i to
wlasnie oni mieli msze w lacinskim jezyku, tak wiec inni zmuszeni byli ta msze
zrozumiec i uczyli sie tego jezyka, ze akcent sie inny zrobil i rozne slowka
sie zmienily to inna sprawa.
Ta sama sytuacja byla na slasku, jezyk polski przetrwal, bo kosciol katolicki
na slasku to polski kosciol byl!
Na poczatku na Gornym Slasku ludzie mowiacy po "Slonsku" byli mniejszoscia a i
frankonscy przybysze poprzez kosciol stali sie Slonzakami.
Nie mozesz powiedziec, ze Niemcy byli na Slonsku kulturalnie nierozwinieci ?

--
pyrsk
Ballest

[szwager_z_laband]

no ale do tego to sie Francuzy za byka niy przinajom

[ballest]

No, a Papieza im tysz kedys uodebrali!
;)

[ballest]

Slezan zauwazyles w rejonach gdzie Wanieliki miyszkaly, jezyk Slonski se
straciou!
Polski kosciou katolicki byl przyczyna, ze przez prawie 800 lot nie udalo sie
wyprzec slowianskiego jenzyka z obszaru Slonska!
Nawt na "czeskim" Gornym Slonsku w Rejonach Ewangelickich jenzyk slonski se
straciou!

[slezan]

Koło Kluczborka sie nie stracił. Tam w ewangelickich kościołach używano i
polskiego i niemieckiego. W Cieszynie też się nie stracił.

[szwager_z_laband]

slezan napisał:

> Koło Kluczborka sie nie stracił. Tam w ewangelickich kościołach używano i
> polskiego i niemieckiego. W Cieszynie też się nie stracił.

We kole Kluczborka i we Slonskim Beskidzie Wangeliki faktycznie mieli
inksze "tradycje", ale to je chyba temat na ekstra wontek.

[ballest]

jou tymu tysz nie zaprzeczou,;)

[rico-chorzow]

ballest napisał:

> Slezan zauwazyles w rejonach gdzie Wanieliki miyszkaly, jezyk Slonski se
> straciou!
> Polski kosciou katolicki byl przyczyna, ze przez prawie 800 lot nie udalo sie
> wyprzec slowianskiego jenzyka z obszaru Slonska!
> Nawt na "czeskim" Gornym Slonsku w Rejonach Ewangelickich jenzyk slonski se
> straciou!

Poć we galotach,na zdar pić,ku tymu

gryfny posdor,

Rico

[ballest]

Dla mnie nie ulega watpliwosci , ze szybka chrystianizacja germanskiej Francji
zrobila z niej panstwo romanskie.

Polski kosciol rozpoczol repolonizacje miast slonskich takich jak Bytom i
Gliwice, ktore wtedy niemieckimi miastami byly juz w 14 wieku !

[rico-chorzow]

Ballest,w XIV wieku nie było nawet polski mowy i nie pisz duperelów.

[ballest]

Cytuje Daviesa z Mikrosmosu str.161:
„Z istotnym wyjatkiem waznych srodkow miejskich, wiekszosc niemiecka na Gornym
Slasku kurczyla sie na skutek polskie „rekolonizacji“.
Na przyklad niemiecka populacja Beuthen (Bytomia) pomiedzy rokiem 1350 a 1500
spadla do zaledwie 53%“
Rico,zaznaczam, ze na Gornym Slasku mieszkalo wtedy duzo Czechow i Morawian

[slezan]

Francja była romańska zanim pojawili się tam Germanie.

[ballest]

Masz na mysli ze, Galia byla rzymska prowincja, ale Celtowie to nie Rzymianie.

[slezan]

Po pierwsze - ci Celtowie się zromanizowali. Po drugie - zmieszali się z
Rzymianami, którzy ustanowili swoją administrację na tym terenie na dobrych
kilkaset lat.

[rico-chorzow]

Dołóżmy do tego odłamy plemion germański,które się też zromanizowały pod rzymską
administracją.

[slezan]

Ale nie tak gruntownie.

[rico-chorzow]

slezan napisał:

> Ale nie tak gruntownie.

Też tak można powiedzieć,więc powiedzmy,ci słabego charakteru;)),Celtowie żyją
po dziś w Francji.

[builder]

ty to mosz pomysly na tematy,
jo jusz niy moga,

ballest napisał:

>
>
> Dlugo nad tym myslalem i doszlem do wniosku, ze podobnie jak na Slasku tak
> samo ludnosc tubylcza wprawdzie nie byla w wiekszosci, ale ona byla
> ochrzczona.
> Msze swiete byly w jezyku lacinskim, Chlodwig i jego nastepcy zmuszali
> Germanow do przyjecia tej wiary a wiec tym samym do poznania tego jezyka w
> ktorym msze odprawiane byly.
> Tak wiec predzej czy pozniej prawie kazdy wladal tym jenzykiem opartym na
> lacinie z domieszka slowek germanskich i celtyckich.
> To wlasnie kosciol wprowadzil ten jenzyk we Francjie taka jest moja teza!
>

[ballest]

Tu na temat Celtow, ze byli w calej Europie !
"Najstarsze wzmianki o Celtach pojawiają się w VI wieku p.n.e., o Keltoi pisano
po grecku, a o Celtae, Galli czy Galatae po łacinie. Wszystkie te określenia
zaczerpnięte zostały najprawdopodobniej z języka celtyckiego i
oznaczały "wojowników" lub "lud ukryty". Wśród zachowanych źródeł pisanych
wspominają o Celtach:

Hekatajos z Miletu, pod koniec VI wieku p.n.e., pisząc o greckiej kolonii
Massalia (dziś Marsylia) przekazuje informację o jej położeniu w kraju Ligurów,
niedaleko kraju Celtów;
Herodot z Halikarnasu wspomina o plemionach celtyckich zasiedlających w połowie
V wieku p.n.e. krańce Półwyspu Iberyjskiego i obszary nad górnym Dunajem, gdzie
lokuje ich miasto Pyrene;
Arystoteles opisuje ich jako, ponad miarę, twardych, okrutnych i wojowniczych
ludzi;
po koniec II i w I wieku p.n.e. wspomina o nich Polibiusz a Posejdonidos z
Apamei opisuje Galów żyjących na terenach dzisiejszej Francji i Hiszpanii (jest
to opis podróży przez te ziemie);
historyk rzymski Liwiusz, żyjący w latach 59 p.n.e. – 17 r. n.e., w piątej
księdze "Dziejów" podaje informacje o Celtach przy okazji opisu ich najazdu na
Rzym (390 p.n.e.);
Juliusz Cezar w swoim dziele Commentarii de Bello Gallico pozostawił
najobszerniejszy opis obyczajów i życia Galów.
[Edytuj]
Drogi ekspansji Celtów

Europa wg StrabonaNieznany jest dokładny zasięg ekspansji celtyckiej. Próba jej
ustalenia na podstawie poczynionych odkryć związanych z kulturą celtycką może
był nieco myląca. Część znalezisk pochodzi z wymiany handlowej lub czasowego
pobytu plemion celtyckich na tym obszarze. (Archeolodzy uważają, że zasięg
kultury celtyckiej jest znacznie większy niż osadnictwo). Z całą pewnością ludy
europejskie zawdzięczają Celtom wejście w epokę żelaza, poznanie hutnictwa i
kowalstwa, udoskonalenie garncarstwa i wprowadzenie żaren obrotowych.

Najwcześniejszy okres migracji dotyczy końca VII i VI wieku p.n.e. Celtowie
powędrowali na zachód obejmując w pierwszej kolejności południe dzisiejszej
Francji i Hiszpanię. W VI wieku p.n.e. zasiedlili cały obszar Francji skąd pod
koniec wieku powędrowali na Wyspy Brytyjskie osiedlając się w Brytanii i
Irlandii. Po dotarciu na nowe tereny Celtowie na ogół asymilowali się z
tubylczą ludnością. W Hiszpanii Celtowie z Iberami utworzyli grupę nazywaną
Celtyberami, w Szkocji nową grupę etniczną nazywano Kaledonami lub Piktami.

W VI wieku p.n.e. Celtowie osiedleni w dzisiejszej Bawarii dodarli na tereny
Czech i Moraw. Po starciu ze Scytami niektóre plemiona utworzyły mieszane celto-
scytyjskie grupy kulturowo-etniczne.

Kolejny etap ekspansji zapoczątkowanej w IV wieku p.n.e. skierowany był na
południe i południowy wschód. Celtowie pod wodzą Brennusa przekroczyli Alpy i
dodarli na Półwysep Apeniński, szybko opanowując ziemie Etrusków (Galia
Przedalpejska, Gallia Cisalpina). Podczas tej wyprawy Rzymianie i Celtowie
początkowo współdziałali ze sobą. Według zapisów Liwiusza, Rzymianie
zaniepokojeni sukcesami militarnymi Celtów, wzięli udział w walkach po stronie
Etrusków. Celtowie w odwecie pomaszerowali na Rzym (390 p.n.e.). Kapitol,
zgodnie z legendą, ocalił alarm wszczęty przez gęsi.

W IV wieku p.n.e. plemiona celtyckie zasiedliły Bałkany. W 334 p.n.e.
Aleksander Wielki zawarł z Celtami sojusz (przed swoją wyprawą do Persji). W
279 p.n.e. Celtowie zaatakowali Delfy łupiąc zgromadzone tam skarby, najechali
na Trację i Macedonię. Część Celtów podążyła w kierunku dzisiejszej Turcji i
osiedliła się w północnej Frygii (Galacja). W 240 p.n.e. Attalos I odparł atak
Galatów pod Pergamonem. Rzymski podbój Galii Przedalpejskiej zapoczątkowała
klęska pod Telamonem (225 p.n.e.), zakończona zdobyciem w 192 p.n.e. ośrodka
władzy Bojów, dzisiejszej Bolonii. Opanowanie północnej części Półwyspu
Apenińskiego umożliwiło Rzymianom rozpoczęcie podbojów w Galii i Hiszpanii. W
133 p.n.e. zdobyli Numancję a w 124 p.n.e. opanowali Południową Galię (teren
dzisiejszej Prowansji) tworząc prowincję zwaną Galią Narbońską. Pozostałą część
Galii opanował Juliusz Cezar w latach 58 – 51 p.n.e.. Kolejne lata to próby
pokonania Celtów na Wyspach Brytyjskich podejmowane przez Juliusza Cezara (w
latach 55 p.n.e. i 54 p.n.e.) oraz Klaudiusza w 43 p.n.e.. Rzymianie nigdy nie
opanowali całych Wysp Brytyjskich. Aby chronić zdobyte ziemie zbudowano mur
Hadriana.

W IV wieku p.n.e. Celtowie dotarli także na ziemie polskie. Pozostałości ich
osadnictwa potwierdzają wykopaliska archeologiczne na terenie Śląska i
Małopolski. Odkryto też ślady ich bytności na terenach Kujaw i Wielkopolski."