a co to som Jaselka

[ballest]

Jasełka w Poniszowicach



31.01.07 r


W niedzielę, 7 stycznia, w Gminnym Ośrodku Kultury w Poniszowicach ( Gmina
Rudziniec) jak co roku zorganizowano jasełka, wystawiane przez uczniów szkoły
podstawowej w Poniszowicach. Sala była wypełniona po brzegi przez mieszkańców
okolicznych wiosek, a przedstawieniu towarzyszył niezwykły bożonarodzeniowy
klimat. Na zakończenie widzom wręczono stroiki z życzeniami świątecznymi
przygotowane przez uczniów poniszowickiej szkoły.

[annak12]

to je Jaś i Elka:)))

[ballest]

JOU DALI NIE WIEM UO CO CHODZI ANIENKO!???

[hanys_hans]

Dni Jasła - tak się bawi tak się bawi Jasełko !

www.jaslo4u.pl/news.php?readmore=267

[ballest]

a co mou Jaslo z Poniszowicami wspolnego, To by musiou Ramon wiedziec!;)

[hanys_hans]

ballest napisał:

> a co mou Jaslo z Poniszowicami wspolnego, To by musiou Ramon wiedziec!;)

Jako co? Nowy Partnerstadt!

Partnerstädte: Brzyska • Dębowiec • Jasło • Kołaczyce • Krempna • Nowy Żmigród •
Osiek Jasielski • Skołyszyn • Szerzyny • Tarnowiec

[sloneczko1]

Jasełka to je Szopka abo Betlyjka yno spiywano abo grano przez kogoś,tu akurat
przez te dzieci,w końcu som w Polsce to muszom polskie słownictwo używać

[sloneczko1]

www.kartki.republika.pl/

[sloneczko1]

Historia Jasła
Najstarsze ślady pobytu człowieka w Kotlinie Jasielskiej przypadają na
paleolit, który związany jest z okresem zlodowaceń. Świadczą o tym liczne
znaleziska archeologiczne związane głównie z górnym paleolitem i liczące około
30 tys. lat. Z okresu paleolitu schyłkowego znane są znaleziska świadczące o
sezonowej penetracji tego terenu przez małe grupy ludności, a pozostałością po
ich pobycie są zachowane narzędzia krzemienne.

Z okresu neolitu (4500 - 1850 lat p.n.e.) znane są liczne stanowiska
archeologiczne z okolic Jasła, a na szczególną uwagę zasługują osady kultury
pucharów lejkowatych z Niepli, Przybówki i Sieklówki oraz kurhany ludności
kultury ceramiki sznurowej odkryte na Garbie Warzyckim w Bierówce, Niepli i
Krajowicach. Z wczesnej epoki brązu pochodzą fragmenty ceramiki odkryte w Jaśle
na tzw. "Gródku". Przypisywane są one kulturze mierzanowickiej. Bardzo liczne
zabytki tej kultury, szczególnie tzw. grupy iwanowskiej odkryto na grodzisku w
Trzcinicy (gmina Jasło), gdzie od kilku lat prowadzone są intensywne badania
wykopaliskowe. W granicach administracyjnych miasta Jasła, na wzgórzu "Gródek",
odkryto też osadę trzciniecką - otomańską i liczne zabytki, które potwierdzają
swobodne przenikanie ludności z południowej strony Karpat na północ i związane
z tym przenoszenie obcych elementów kulturowych, których ślady zawierają
zachowane zabytki.

Epoka żelaza jest stosunkowo mało poznana w okolicach Jasła. Natomiast okres
wpływów rzymskich, przypadający na początek naszej ery, przynosi liczne
znaleziska, w tym monety rzymskie, które bardzo dokładnie pozwalają je datować.
Z II - IV wieku naszej ery pochodzą osady kultury przeworskiej, które odkryto w
okolicach Jasła w Ujeździe i Świerkowej. Okres wędrówek ludów i wczesnego
średniowiecza przynosi znaleziska archeologiczne potwierdzające rozwój
rolnictwa oraz wyspecjalizowanych rzemiosł w Kotlinie Jasielskiej. Ma to
miejsce szczególnie w późniejszej fazie wczesnego średniowiecza, gdy powstają
duże osady, które stają się zalążkiem przyszłych miast.

Okres VII/VIII-X wieku określany jest okresem plemiennym. Wiąże się z nim
plemię określane nazwą jasielsko-sanockiego. Z jego bytowaniem związane są
grody usytuowane na obrzeżach obszaru Dołów Jasielsko-Sanockich. W latach 950-
973/974 obszary te weszły w strefę wpływów i granice państwa czeskiego. Dopiero
w X-XI wieku formuje się państwo polskie, a także przebieg rubieży granicznej
między Polską, Rusią i państwem czeskim. Wtedy już na pewno wiadomo, że w
środkowym biegu Wisłoki, gdzie rzeki Ropa i Jasiołka wpadają do niej, znajduje
się osada "Jasiel". Po raz pierwszy występuje ona w źródłach pisanych w 1185
roku, w fundacji komensa Mikołaja Bogorii dla klasztoru w Koprzywnicy. Tę
informację potwierdza dokument Bolesława Wstydliwego z 1277 roku, który
zatwierdza posiadłości cystersów koprzywnickich, wymieniając także wieś Jasło,
która ma uposażenie na równi z innymi wsiami w ich dobrach. Również Bolesław
Wstydliwy w 1262 roku nadaje targowi jasielskiemu na równi z koprzywnickim
immunitet skarbowy i sądowy, co sprzyjało rozwojowi osady, która posiadała
dobre położenie na skrzyżowaniu szlaków handlowych. W 1365 roku Kazimierz
Wielki nadaje Jasłu prawa miejskie, a nieco później zwalnia miasto od ceł, co
decyduje o jego szybkim rozwoju gospodarczym. Lokacja miasta na prawie
magdeburskim porządkowała jego sprawy gospodarcze i sądownicze, a także miała
wpływ na jego plan przestrzenny, który do dzisiaj zachował dawny,
średniowieczny charakter, szczególnie jego centrum. Niestety, do dzisiaj nie
zachowały się w Jaśle obiekty i budowle średniowieczne, z wyjątkiem kościoła
farnego z XV wieku, kilkakrotnie przebudowywanego i rekonstruowanego. Jedynie w
pobliżu Jasła, w Krajowicach, zachowały się w szczątkowym stanie ruiny
obronnego zameczku - "Golesz", o którym najstarsza wzmianka źródłowa pochodzi z
1319 roku. Stanowił on własność rodu Bogoriów i czasowo klasztoru tynieckiego.
Prawdopodobnie strzegł przejścia do Jasła od strony północnej, a także przepraw
przez bród na rzece Wisłoce.

Wiek XIV i XV to okres dobrego rozwoju gospodarczego Jasła oraz stapiania się w
całość cysterskiej i królewskiej części miasta. Proces ten był następstwem
planowanych działań związanych z nadaniem miastu prawa magdeburskiego.
Na początku XV wieku jednym z wójtów w Jaśle był Zyndram z Maszkowic, który
zasłynął jako jeden z głównych dowódców wojsk polskich w bitwie pod Grunwaldem
w 1410 roku. W 1420 roku Władysław Jagiełło nadaje Jasłu nowe przywileje. Rok
1474 okazuje się tragiczny dla miasta. W wyniku najazdu węgierskiego Jasło
zostaje zniszczone. Być może pozostałością tego najazdu jest miecz z końca XV
wieku przechowywany w Jasielskim Muzeum, znaleziony nad rzeką Wisłoką w pobliżu
dawnego brodu i drogi do Jasła od strony Kołaczyc. Po tych zniszczeniach
Kazimierz Jagielończyk zwalnia miasto na 5 lat z podatków, co pozwala je
odbudować. Kolejny król Jan Olbracht, w 1497 roku zwalnia 26 mieszczan, których
domy spłonęły, na 8 lat od podatków i świadczeń na rzecz króla. Okres panowania
Jagiellonów, zwłaszcza Jana Olbrachta, wiąże się z wizerunkiem herbu miasta
Jasła. Przedstawia on na czerwonej tarczy monogram królewski - JAR (Joannes
Albertus Rex), a na nim koronę królewską o formie gotyckiej. Taka interpretacja
symboliki herbowej miasta Jasła wydaje się być najbardziej prawdopodobna.
Zainteresowanie Jasłem wykazywał także król Zygmunt I Stary. W 1514 roku
pozwala na wykup połowy wójtostwa Stanisławowi Gniademu, co miało zapobiegać
rozdrabnianiu uposażeń i sprzyjać skupieniu go w jednym ręku, a przez to
zapewniać miastu energiczną opiekę od dziedzicznego wójta i właściwie
kształtować dochody miasta. Działania zmierzające do urzeczywistnienia tego
celu rozpoczął w 1429 roku król Władysław Jagiełło, a zostały zrealizowane
dopiero po 100 latach. Od 1388 roku znane są wzmianki źródłowe dotyczące
rzemiosła jasielskiego. Najstarsza informacja dotyczy łaźni, którą musiał
prowadzić wykwalifikowany łaziebnik. Prawdopodobnie jeszcze starszą organizacją
cechową w Jaśle zapoczątkowali szewcy. Jednak pierwsza zachowana wzmianka
źródłowa pochodzi dopiero z 1410 roku. Najstarszy znany statut cechowy szewców
pochodzi z 1448 roku, z nadania wójta dziedzicznego Prokopa Pieniążka.
Średniowieczny rodowód mają także cechy tkaczy i płócienników, kowali,
rzeźników. Najstarsze zachowane dokumenty cechowe dotyczące rzemiosła
jasielskiego, przechowywane w miejscowym Muzeum, pochodzą z XVIII wieku.

Życie umysłowe miasta w wiekach XIV - XVI było zapewne skupione w miejscowej
średniowiecznej szkole parafialnej, o której brak jest wzmianek w zachowanych
źródłach. Wiadomo jednak, że w XIV wieku w Akademii Krakowskiej studiowali
studenci z Jasła, którzy prawdopodobnie początkowe nauki pobierali w miejscowej
szkole parafialnej. W końcu XIV wieku znany jest w krakowskiej Akademii
Bartłomiej z Jasła - magister sztuk wyzwolonych i bakałarz teologii, który w
1390 roku próbował podźwignąć z upadku tę uczelnię, a potem wykładał w niej
sztuki wyzwolone i teologię. Wcześniej studiował w Pradze, a około 1389 roku
powrócił do Krakowa.

W dziejach miasta, zwłaszcza średniowiecznych, pewną role obok kościoła i
szkoły parafialnej odegrał klasztor karmelitów. Posiadał on wiele nieruchomości
i grunty,i obok starosty, wójtów dziedzicznych, rady miejskiej i plebani
odgrywał dużą rolę gospodarczą w mieście, a także krzewił średniowieczny
światopogląd i styl życia. Życiu gospodarczemu miasta w XV-XVI wieku sprzyjało
dogodne położenie na skrzyżowaniu szlaków handlowych, szczególnie na tzw.
Szlaku węgierskim prowadzącym z południa na północ. Nie był to jednak szlak
bezpieczny, gdyż kupców i przewoźników jadących w obu kierunkach napadali
rabusie i zbójnicy. Ich rozboje miały miejsce nie tylko na szlaku handlowym,

[hanys_hans]

sloneczko1 napisała:

> Jasełka to je Szopka abo Betlyjka yno spiywano abo grano przez kogoś,tu akurat
> przez te dzieci,w końcu som w Polsce to muszom polskie słownictwo używać

muszom ?

[sloneczko1]

a niy muszom?