WZFO i PZO

[hanys_hans]

Po wojnie odbudowano poważnie zniszczoną fabrykę PZO zajęła się ona
produkcją o profilu zbliżonym do przedwojennego. (po prawej zniszczone
zakłady PZO w 1945 roku)

Zarządzeniem podpisanym przez prezydenta Bieruta powołano do życia w
grudniu 1951 roku Warszawskie Zakłady Kinotechniczne (następnie Warszawskie
Zakłady Fotooptyczne). Wraz ze reorganizacją przemysłu, WZFO w końcu lat
60-tych wcielono do PZO (także WFM - Warszawską Fabrykę Motocykli (!)). A
produkcja sprzętu fotooptycznego zanikła na początku lat 80-tych. Ale zanim do
tego doszło inżynierowie WZFO przedstawili kilka ciekawych konstrukcji.

Podsumowanie powojennej produkcji WZFO/PZO:

- aparaty "Start" - ok. 120tys. sztuk,

- aparaty "Fenix", "Alfa" ok. 200tys. sztuk,

- aparaty "Druh" i "Ami" ok. 2mln sztuk,

- powiększalniki wszystkich typów ok. 1,8mln sztuk,

- obiektywy powiększalnikowe ok. 3mln sztuk,

- rzutniki do przeźroczy ok. 600tys. sztuk.

[hanys_hans]

Aparat "Druh" 1956

- produkcja w filii WZFO w Brzozowie
- format 6x6 i po zastosowaniu wkładki 4,5x6
- obiektyw Bilar 1:8/65mm, typu peryskop (fix focus)
- przysłony otworkowa 8 i 16
- migawka tarczkowa, około 1/50sek i B
- następnie ulepszona wersja "Druh-Synchro" z gniazdkiem do lampy błyskowej

Aparat "Druh" nie był oryginalną polską konstrukcją. W latach 40-tych i 50-tych
wiele firm produkowało zbliżone modele wzorowane na aparacie Pouva-Start.

"Druhy" miały kilka rodzajów wykończenia w czasie produkcji. Zmiany dotyczyły
przede wszystkim szyldziku dookoła obiektywu (2 lub 3 paski). Później miały
takie same korpusy jak model "Synchro" - niski wizjer i 3 paski na obudowie.

[hanys_hans]

Aparaty "Ami", "Ami 2", "Ami 66"



Modele "Ami 1" i "Ami 66" :

- format 6x6 (4,5x6)
- obiektyw jednosoczewkowy 1:8/75mm fix focus
- przysłony otworkowe 8 i 16
- migawka około 1/50sek i B
- kontakt synchronizacyjny do lampy błyskowej

"Ami”" był po prostu nowocześniej wyglądającą wersją "Druha". Do wykonania
obudowy zastosowano "styropol" czyli polistyren wysokoudarowy, co nie wątpliwie
poprawiło estetykę i zmniejszyło wagę. Niestety zastosowany obiektyw to wielki
krok wstecz...

Model "66" wprowadzony po wycofaniu z produkcji modelu 2 (poniżej) był
zmodernizowanym "Ami" (1). W porównaniu ze starszym modelem zmieniono nieco
wykończenie i uproszczono jeszcze bardziej migawkę (moim zdaniem znacznie to
pogorszyło jej walory użytkowe).

Aparat "Ami 2"

- obiektyw achromat nastawiany na dwie odległości, bliską - około 3m i daleką
hiperfokalną
- przysłony 8 i 16
- migawka: 1/30, 1/60, 1/250sek i B
- blokada podwójnego naświetlenia

[hanys_hans]

Aparat "Alfa", "Alfa 2"

- format małoobrazkowy
- obiektyw Euktar 1:4,5/45mm
- migawka 1/30, 1/60, 1/250sek i B
- synchronizacja do lampy, "zimna" stopka
- półautomatyczny licznik zdjęć

„Alfa” jest najbardziej poszukiwanym polskim aparatem na zachodnich rynkach
kolekcjonerskich. Dużą atrakcją są różnokolorowe wykończenia poszczególnych
egzemplarzy: niebieskie (j.w.), kremowe, brązowe, czerwone.

Aparat był manifestacją możliwości inżynierskich WZFO - cała tylna pokrywa
wykonana była w postaci odlewu ciśnieniowego z lekkiego metalu.

Wprowadzono także z niewielkimi zmianami model "Alfa 2" (obiektyw Emitar,
gniazdo wężyka poza przyciskiem spustu, "ramka" paralaksy w wizjerze).

[hanys_hans]

Aparaty "Fenix": I, II, Ib, IIb (Ia, IIa, Is, IIs) - English version

Historia tego aparatu zaczęła się w 1950 roku w Centralnym Laboratorium
Optycznym, kiedy to podjęto decyzję o opracowaniu polskiego aparatu
fotograficznego. Po krótkim czasie prace przerwano i powrócono do nich w 1954
roku. Następnie po zbudowaniu działającego prototypu, zdecydowano przekazać go
WZFO wraz z kompletną dokumentacją. W WZFO jednak wykorzystano tylko korpus
prototypu... Najciekawsze jest jednak to, że opracowany CLO aparat był
lustrzanką (!!!)

Modele "Fenix I" i "Fenix II":

- format małoobrazkowy, klatka 24x36mm
- obiektyw Euktar 1:2,8/45mm
- czasy migawki: 1/10, 1/25, 1/50, 1/100, 1/250sek i B
- stopka do lampy błyskowej + synchrokontakt (X)
- szybki przesuw błony i naciąg migawki za pomocą dźwigni
- licznik zdjęć (zerowany ręcznie), okienko licznika obok spustu
- "pamiętnik" do ustawienia czułości założonego filmu
- transport filmu z kasetki do kasetki, bez zwijania powrotnego
- model "Fenix II" wyposażono w dalmierz dwu polowy

Modele Ib posiadał podświetlaną ramkę w wizjerze (Ib ma dwa okienka na przedniej
ściance). Modele "b" posiadały pokrętło zwijania filmu (umieszczone na spodzie
korpusu), dzięki były przystosowane do współpracy z powszechnie znanymi
jednorazowymi kasetkami na film. Po prawej stronie gorącej stopki znajdował się
przycisk zwalniający blokadę zwijania.

Po raz pierwszy wersję Ib widziałem na stronie klubu kolekcjonerskiego w
Japonii... ale obecnie od czasu do czasu można spotkać oba rarytasy Ib i IIb
także na Allegro :)

Fenix Ib

www.ajcc.gr.jp/sub1.28.htm

Fenix IIb

"Fenix" posiadał zawodny układ przeniesienie napędu z dźwigni naciągu na
języczek naciągu migawki za pomocą sznureczka... Najczęstszym uszkodzeniem jest
zerwanie się tego sznureczka.

Żarty, żartami, ale ten aparat, miał wszelkie cechy ówczesnego kompakta.
Opracowanie od razu dwóch wersji wyposażenia, skierowanych do różnych odbiorców
świadczyło poważnym potraktowaniu praw rynku i było znane z innych zachodnich
konstrukcji np. Kodak Retina. Natomiast dalmierz połówkowy (dwupolowy), który
daje podobny efekt przy ostrzeniu jak klin na matówce, przy słabym oświetleniu
jest wygodniejszy od powszechnie spotykanego dalmierza z plamką.

[hanys_hans]

Aparat „Start II” (1960-1965)

Pierwotnie miał nosić nazwę "Duoflex".

- oba obiektywy Euktar 1:3,5/75mm
- migawka Valor od 1/10 do 1/250sek i B
- synchronizacja do lamp błyskowych
- przesuw błony korbką, naciąg migawki dżwigienką
- automatyczny licznik zdjęć
- blokada podwójnego naświetlenia

"Start II" to najbardziej zaawansowana konstrukcja tej linii modelowej.
Zastosowanie licznika i korbki szybkiego przesuwu filmu awansowało Starta do
klasy aparatów zawodowych. Niestety w parze nie poszło podwyższenie jakości
wykonania. Przez to aparaty przegrywały z czeskimi Flexaretami, nie wspominając
o Roleiflexach i innych tuzach w tej kategorii. Zawodowcy nigdy nie
zainteresowali się tym aparatem. Dlatego też w następnym modelu wykorzystano
jedynie obiektyw i migawkę...

Aparat „Start B” (1960 - 1967)

Jest to zmodernizowany "Start" (I) w oparciu o podzespołu "Starta II" . Nowe
liternictwo nazwy, spust w postaci przycisku, ale bez korbki i licznika.

- obiektywy Euktar następnie Emitar
- najmniejsza odległość fotografowania 80cm
- czasy od 1/15 do 1/250 sek

"Start B" oferowany był na rynkach zagranicznych pod nazwą "Noco flex",
technicznie nie różnił się niczym do modeli krajowych. Na rynek
zachodnioniemiecki oferowana była także wersja pod nazwą "Universa Uniflex 66",
jedyny egzemplarz spotkałem na stronie amerykańskiego kolekcjonera...

"Noco flex"

"Universa Uniflex 66"

Aparat "Start 66" (1967 - 1970) , "Start 66S" (197? - 1980 ?)

- oba obiektywy Emitar 1:3,5/75mm
- pozostałe dane jak dla "Starta B"
- nowy wizjer i zamknięcie tylnej ścianki
- nowocześniejsze wzornictwo (kilka różnych wykończeń przedniej czołówki)
- "66S" na powrót otrzymał automatyczny licznik, ale przesuw filmu bez korbki

Istnieją "Starty 66" sygnowane przez WZFO i PZO.

[szwager_z_laband]

tego Ami to jo miou - jak sie niymyla dostouch go na komunia:)