Dodaj do ulubionych

Szymborska i romantyzm

28.02.04, 18:26
Chcialem zamiescic stosowny wiersz na to szacowne forum Romantica. Taki o
drzeniu platkow i calej tej reszcie rozedrganej w milosnym uniesieniu.
Podobno Szymborska jest najlepsza w tych kwestiach..Zanim znajde cos bardziej
wyszukanego powiesze pierwsze z brzegu wykopalisko.
Żywy



Juz tylko obejmujemy.
Obejmujemy żywego.
Susem już tylko serca
umiejąc go dopaść.

Ku zgorszeniu pajęczycy,
krewnej naszej po kądzieli,
on nie zostanie pożarty.

Pozwalamy jego głowie,
od wieków ułaskawionej,
spocząć na naszym ramieniu.

Z tysiąca bardzo splątanych powodów
mamy w zwyczaju
słuchać jak oddycha.

Wygwizdane z misterium.
Rozbrojone ze zbroi.
Wydziedziczone z żeńskiej grozy.

Czasem tylko paznokcie
błysną, drasną, zgasną.
Czy wiedzą,
czy choć mogą się domyslić,
jakiej fortuny są ostatnim srebrem?

On juz zapomniał uciekać przed nami.
Nie zna, co to na karku
wielooki strach.
Wygląda,
jakby ledwie zdołał sie urodzić.
Cały z nas.
Cały nasz.

Z błagalnym cieniem rzęsy
na policzku.
Z rzewnym strumykiem potu
między łopatkami.

Taki nam teraz jest
i taki zaśnie.
Ufny.
W uścisku przedawnionej śmierci.



Obserwuj wątek
    • mandaryn_ka Re: Szymborska i romantyzm 28.02.04, 21:18

      Z A K O C H A N I

      "Jest tam tak cicho, że słyszymy
      piosenkę zaśpiewaną wczoraj:
      "Ty pójdziesz górą, a ja doliną..."
      Chociaż słyszymy - nie wierzymy.

      Nasz uśmiech nie jest maską smutku,
      a dobroć nie jest wyrzeczeniem.
      I nawet więcej, niż są warci,
      niekochających żałujemy.

      Tacyśmy zadziwieni sobą,
      że cóż nas bardziej zdziwić może?
      Ani tęcza w nocy.
      Ani motyl na śniegu.

      A kiedy zasypiamy,
      We śnie widzimy rozstanie.
      Ale to dobry sen,
      ale to dobry sen,
      bo się budzimy z niego."

      /WISŁAWA SZYMBORSKA/
      • lepeczek Re: Szymborska i romantyzm 28.02.04, 21:25



        Kazimierz Przerwa - Tetmajer

        Szukam cię - a gdy cię widzę
        udaję, że cię nie widzę.

        Kocham cię - a gdy cię spotkam
        udaję, że cię nie kocham.

        Zginę przez ciebie - nim zginę
        krzyknę, że ginę przypadkiem...



        • mandaryn_ka Re: Szymborska i inni 28.02.04, 22:21
          - Między nami nic nie było -

          "Między nami nic nie było!
          Żadnych zwierzeń, wyznań żadnych,
          Nic nas z sobą nie łączyło
          Prócz wiosennych marzeń zdradnych;

          Prócz tych woni, barw i blasków
          Unoszących się w przestrzeni,
          Prócz szumiących śpiewem lasków
          I tej świeżej łąk zieleni;

          Prócz tych kaskad i potoków
          Zraszających każdy parów,
          Prócz girlandy tęcz, obłoków,
          Prócz natury słodkich czarów;

          Prócz tych wspólnych, jasnych zdrojów,
          Z których serce zachwyt piło,
          Prócz pierwiosnków i powojów
          Między nami nic nie było!"

          /Adam Asnyk/

    • Gość: piecyk gazowy Re: Szymborska i romantyzm IP: *.visp.energis.pl 28.02.04, 22:23
      Wisława Szymborska

      TEN DZIEŃ
       
      (...)
      Oto Partia - ludzkości wzrok.
      Oto Partia - siła ludów i sumienie.
      Nic nie pójdzie z Jego życia w zapomnienie.
      Jego partia rozgarnia mrok

      --

      Wisława Szymborska

      WSTĘPUJĄCEMU DO PARTII
       
      (...)
      Partia. Należeć do niej,
      z nią działać, z nią marzyć,
      z nią w planach nieulękłych,
      z nią w trosce bezsennej -
      wierz mi, to najpiękniejsze,
      co się może zdarzyć,
      w czasie naszej młodości
      - gwiazdy dwuramiennej.


      ;-)))
      • Gość: szymon_a wszyscy błądzimy IP: *.chello.pl 29.02.04, 17:36
        Czy Ty nigdy nie zbłądziłeś lub też na pewno wiesz, że nigdy nie zbłądzisz?
    • lepeczek Re: Szymborska i romantyzm 28.02.04, 22:30
      Deszcz

      Konstanty Ildefons Gałczyński

      I
      Mówiłam tobie już pięćdziesiąt kilka razy,
      żebyś już poszedł sobie, przecież pada deszcz,
      to przecie śmieszne takie stać tak twarz przy twarzy,
      to jest naprawdę niesłychanie śmieszna rzecz;

      żeby tak w oczy patrzeć: kto to widział?
      żeby pod deszczem taki niemy film bez słów,
      żeby tak rękę w ręku trzymać: kto to słyszał?
      a przecież jutro tutaj się spotkamy znów -

      i tak się trudno rozstać,
      i tak się trudno rozstać,
      no, nawet jeśli trochę pada, to niech pada -

      i tak się trudno rozstać,
      i tak się trudno rozstać,
      nas chyba tutaj zaczarować musiał deszcz.

      II
      Na Żoliborzu są ulice takie śliczne,
      takie topole, a w tropach taki wiatr,
      Gdy przyjdzie wieczór, świecą światła elektryczne
      i tak mi dobrze, jakbym miała osiem lat;

      mówisz: "Kochana!" Ja ci mówię: "Mój kochany!"
      i tak chodzimy i na przełaj, i na w skos,
      a w tej ulicy, która idzie na Bielany,
      jest tyle świateł, jakby Szopen nucił coś -

      i tak się trudno rozstać,
      i tak się trudno rozstać,
      no, nawet jeśli trochę pada, to niech pada -

      i tak się trudno rozstać,
      i tak się trudno rozstać,
      nas chyba tutaj zaczarować musiał deszcz.

      III
      Ja na początku przez trzy lata byłam w Łodzi,
      A teraz tutaj mam posadę w AWF,
      i byłam sama, potem zaczął on przychodzić,
      pracuje w radio, muzykalny jak sam śpiew;

      więc z nim piosenki sobie czasem różne nucę,
      on czasem skrzypce weźmie, na nich dla mnie gra -
      a co wieczora na Żoliborz autobusem
      do tej topoli, która nas tak dobrze zna -

      i tak się trudno rozstać,
      i tak się trudno rozstać,
      no, nawet jeśli trochę pada, to niech pada -

      i tak się trudno rozstać,
      i tak się trudno rozstać,
      nas chyba tutaj zaczarować musiał deszcz.
      • w_mlynarski Przepięknie śpiewa Michał Bajor 28.02.04, 22:52

        W białych zim białych wierszach
        Złotych sierpnia pokojach
        Moja miłość największa
        Nie wie nic, że jest moja
        Czas ją syci jak wino
        Wyobraźnia upiększa
        Moją miłość jedyną
        Moją miłość największą

        I nic nie powiem jej, broń Boże
        Nie powiem nic umyślnie
        Bo póki milczę to ją mnożę
        Gdy wyznam wszystko pryśnie
        Więc nie wyśpiewam mej miłości
        Niech nie wie co się dzieje
        I nieświadoma swej piękności
        Niech w myślach mych pięknieje

        W białych zim białych wierszach
        Złotych sierpnia pokojach
        Moja miłość największa
        Nie wie nic, że jest moja
        Czas ją syci jak wino
        Wyobraźnia upiększa
        Moją miłość jedyną
        Moją miłość największą

        Może kiedyś po latach
        Jednak szepnę nieśmiało
        "Kiedyś, tamtego lata
        Strasznie panią kochałem"
        A ty przerwiesz w pół słowa
        Me wyznania zabawne
        "I ja pana kochałam
        Wtedy latem i dawniej"

        I nic prócz małej chwilki żalu
        Nie złączy nas, kochana
        W tym dziwnym życiu, śmiesznym balu
        Miłości niewyznanych
        Bladym tancerzom gra cichutko
        Orkiestra salonowa
        A pod orkiestry każdą nutką
        Podpisać można słowa:

        W białych zim białych wierszach
        Złotych sierpnia pokojach
        Moja miłość największa
        Nie wie nic, że jest moja
        Czas ją syci jak wino
        Wyobraźnia upiększa
        Moją miłość jedyną
        Moją miłość największą

    • jmx Re: Szymborska i romantyzm 29.02.04, 02:59

      "Miłość od pierwszego wejrzenia"

      Oboje są przekonani,
      że połączyło ich uczucie nagłe.
      Piękna jest taka pewność,
      ale niepewność piękniejsza.

      Sądzą, że skoro nie znali się wcześniej,
      nic między nimi nigdy się nie działo,
      A co na to ulice, schody, korytarze,
      na których mogli się od dawna mijać?

      Chciałabym ich zapytać,
      czy nie pamietają -
      może w drzwiach obrotowych
      kiedyś twarzą w twarz?
      jakieś "przepraszam" w ścisku?
      głos "pomyłka" w słuchawce?
      - ale znam ich odpowiedź.
      Nie, nie pamietają.

      Bardzo by ich zdziwiło,
      że od dłuższego już czasu
      bawił się nimi przypadek.

      Jeszcze nie całkiem gotów
      zamienić się dla nich w los,
      zbliżał ich i oddalał,
      zabiegał im drogę
      i tłumiąc chichot
      odskakiwał w bok.

      Były znaki, sygnały,
      cóż z tego, że nieczytelne.
      Może trzy lata temu
      albo w zeszły wtorek
      pewien listek przefrunął
      z ramienia na ramię?
      Było coś zgubionego i podniesionego.
      Kto wie, czy już nie piłka
      w zaroślach dzieciństwa?

      Były klamki i dzwonki,
      na których zawczasu
      dotyk kładł się na dotyk.
      Walizki obok siebie w przechowalni.
      Był może pewnej nocy jednakowy sen,
      natychmiast po zbudzeniu zamazany.

      Każdy przecież początek
      to tylko ciąg dalszy,
      a księga zdarzeń
      zawsze otwarta w połowie.
    • Gość: Ola Re: Szymborska i romantyzm IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 29.02.04, 09:53
      Podziękowanie

      Wiele zawdzięczam
      tym,których nie kocham.

      Ulgę,z jaką się godzę,
      że bliżsi są komu innemu.

      Radość,że nie ja jestem
      wilkiem ich owieczek.

      Pokój mi z nimi
      i wolność mi z nimi,
      a tego miłość ani dać nie może,
      ani brać nie potrafi.

      Nie czekam na nich
      od okna do drzwi.
      Cierpliwa
      prawie jak słoneczny zegar,
      rozumiem,czego miłośc nie rozumie,
      wybaczam,
      czego miłość nie wybaczyłaby nigdy.

      Od spotkania do listu
      nie wieczność upływa,
      ale po prostu kilka dni albo tygodni.

      Podróże z nimi zawsze są udane
      koncerty wysłuchane,
      katedry zwiedzone,
      krajobrazy wyrażne.

      ....

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka