poszukuję...kolegi

[memoryyy]

z którym można pogadać na każdy temat i uwierzyć że ludzie są fajni.


Renata z Wawy

[Gość: Kolega]

Cześć - jeśli chcesz możemy pogadać - zobaczymy , czy rozmowa się klei:-)
Zdarzają się fajni ludzie - na 100% populacji jaką znam to jakieś 5%. A to już
coś...:-)

[memoryyy]

Przy drzwiach w domu powiesiłam motto, które przed wyjściem rano do pracy
widzę: "Jestem tym co daję innym". A potem idę pełna nadziei w szarości
codziennego dnia... i tak do wieczora. A marzenia o lepszym świecie pozostają w
mojej wyobraźni....i pozwalają lepiej żyć.

[Gość: Kolega]

Ktoś tam nazwał nadzieję "Matką głupich", natomiast mój kolega
powiedział: "wolę być głupim z nadzieją, niż beznadziejnie mądrym". Nic dodać,
nic ująć. Rzeczywiście, jesteś tym, co dajesz innym. Ja też tak uważam, choć
przeżywam czasem kryzys ideologiczny:-( Zwłaszcza ostatnio. Co dla Ciebie
znaczy szczęście?

[memoryyy]

Kryzys ideologiczny mówisz....Nie ma takich zasad, których człowiek nie
stworzył a potem nie złamał...
Szczęscie...wierzę w nie...tym prawdziwym jest dla mnie kochająca się rodzina,
taka na której można się oprzeć, która trwa i nigdy nie ustaje. To poczucie, że
świat jest dla nas...
Ale moje szczęście dotychczas to były krótkie momenty w życiu i chwile marzeń...
Teraz jak to piszę odczuwam szczęście, bo się dzielę czymś, co jest ważne, i
może oddam ci przez to tą lepszą cząstkę siebie...

[memoryyy]

Przypominam sobie, że najbardziej szczęśliwa byłam, gdy oddawałam się swoim
pasjom: pisałam wiersz dla swojej koleżanki, jeździłam na łyżwach, płynęłam
katamaranem na Karaibach, widziałam radość dzieciaków w czasie wspólnej
zabawy...
Pełna akceptacja tego gdzie sie jest i kim się jest pozwala poczuć
szczęśćie...Ale to prawdziwe jest zasze gdzies przed nami i do niego
zmierzamy...
A co na to inni ?

[Gość: Kolega]

Wiesz, powiem Ci szczerze, że dla mnie sensem życia i tajemnicą szczęścia jest
życie samo w sobie i jego codzienne przeżywanie. Wydaje mi się, że jedynie
czerpiąc radość z prozaicznych drobiazgów można z nich złożyć mozaikę
szczęścia. I koniecznie trzeba poszukiwać siły w sobie samym i mieć jednak dużo
swobody osobistej. Te pasje, o których piszesz. A te eschatologiczne
pragnienia "prawdziwego" szczęścia...Co znaczy "prawdziwe szczęscie" ? Bóg?
Absolut?

[memoryyy]

Prawdziwe szczęście jest wtedy kiedy budzisz się i zasypiasz z usmiechem na
ustach, bo czujesz się kochany i masz obok swoich bliskich. Wtedy mozaika, o
której piszesz układa się sama...i nie musisz się wysilać, bo szczęściem po
prostu emanujesz a każda chwila cieszy...I widać gołym okiem, kto takie
szczęście przeżywa...bo zaraża nim :)

[Gość: Kolega]

A jeśli nie masz bliskich? A przecież w życiu każdego człowieka może przyjść
taki czas. Powiem tak - jeśli uda się osiągnać taki stan, o którym piszesz
szczęście tworzy się samo. Być doświadczonym przez los i czuć szczęście - to
jest dopiero sztuka !!! Znam osobę, która pochowała 19-letnią córkę (już lata
temu) i potrafi zarażać optymizmem.
Zapytam obcesowo; Czy masz bliskich ?

[memoryyy]

Odpowiedziałam na Twoje pytanie nie znając go jeszcze, bo pisalismy w tym samym
czasie :)
Powiem ci, że właśnie jestem po kolejnym rozstaniu, a wczoraj mało brakowało,
abym się nie zabiła albo zrobiła sobie krzywdę. Bo ktoś zabrał mi wiarę w
dobro, miłość i prawdę....

Ale żyję i połączyłam się dziś z Tobą nicią tejemniczego porozumienia...
I chcę zacząć nowe życie...

[Gość: Kolega]

Widzisz, bo jak mawiał mój przyjaciel:"czasami przez usta ludzi przemawiaja
aniołowie". Nie chcę przez to powiedzieć, że jestem aniołem:-)) Jedynie to, że
czasami słowa usłyszane wręcz przypadkowo mogą pewne rzeczy postawić w innym
świetle, pokazać inną perspektywę. To dobrze, że chcesz żyć na nowo, to znaczy
że nie jest tak źle. I ten ktoś, o kim piszesz nie zabrał Ci wiary - to po
prostu, być może był niewłaściwy człowiek. Tak miało być, pomyśl o tym w ten
sposób. I nie myśl juz o autodestrukcji - inny mój przyjaciel powiedział mi
kiedyś, że "na to zawsze jest czas". Wyczuwam w Tobie wolę życia, znamienną dla
młodych osób. Czy mogę wiedzieć, ile masz lat?

[memoryyy]

Mam 33 lata, a Ty?

[Gość: Kolega]

Mam 34:-)

[memoryyy]

hmm....bardzo ciekawe, zaintrygowałeś mnie, jak Ci na imię aniołku co mi z
nieba spadasz jak gwiazdka ? Może pogadamy w realu,s kro tak miło się rozmawia ?

[Gość: Kolega]

Obawiam się, że z tym realem może być problem. Ja po prostu mieszkam ok. 300 km
od Ciebie, a w Warszawie bywam raczej rzadko (przynajmniej ostatnio).
Mam na imię Marcin. Miło mi:-)

[memoryyy]

Szczęście jest w nas :)
Bo ja choć nie mam rodziny to mam je w sobie...każdy powód jest dobry by być
szczęśliwym...Ale by ono trwało potrzeba jest akceptacji ....
Zamilkłeś, chyba to co mówię to nie są mżonki....?

[Gość: Kolega]

Ale jeśli szczęście jest w nas bez znaczenia jest dla mnie, czy ktos je
akceptuje. Szczęście jest kategorią indywidualną. Najlepszym dowodem na to jest
fakt, że różni ludzie w takich samych sytaucjach różnie się czują. To co mówisz
to nie mrzonki. To prawda, tylko czasem trudno ją dostrzec i trzeba się wysilić.

[memoryyy]

Akceptacja każdemu jest potrzebna. Bez tego stale stajesz do walki ze światem o
codzienny byt. Jeśli czujesz wokół sympatię, to czujesz się szczęśliwy nie
tylko sam ze sobą ale w bycie z innymi....Ludzie lubiani są bardziej
szczęśliwi, nie muszą walczyć, wystarczy że są :)

[Gość: Kolega]

Jasne, że łatwiej jest być lubianym, niż nielubianym. A być obojętnym - to w
ogóle tragedia. Ja mam to szczęście, że mam wokół siebie i osoby kochające mnie
i lubiące po prostu. Akceptacji mi nie brakuje:-) Co nie znaczy, że tak będzie
zawsze, dlatego jestem zdania że należy pielęgnować wewnętrzną siłę, bo jeśli
Ci ludzie mnie lubią, to pewnie dlatego, że jestem kim jestem. Z zaletami i
wadami. Koszmarnymi zresztą.

[memoryyy]

Dzięki Marcin za miłe dzisiejsze towarzystwo :)

[Gość: Kolega]

Czy będziemy kontynuować naszą rozmowę na te- oraz inne - tamaty? Mnie również
dobrze się z Tobą rozmawia.

[memoryyy]

Bardzo chętnie, hmm...pomyślę do jutra, jaki temat warto poruszyć....

[Gość: Kolega]

Byle nie polityczny....A jakie masz hobby?

[Gość: justyna]

Marcin, fajnie, że jeszcze są tacy faceci jak Ty! Na pewno Twoja kobieta jest z
Tobą szczęśliwa.

[Gość: Kolega]

Eeeeeeeeeeee.....gadanie.

[memoryyy]

Moje hobby...chyba nie jest popularne, bo to Etiopia (chociaż nigdy nie
byłam):)
Poza tym uwielbiam jeżdzić na łyżwach (od tego sezonu), lubię rower, filmy,
książki Kapuscinskiego, podróże (najdalej zapędziłam się na Dominikanę),
chodzenie po górach, narty....

A Twoje?

[Gość: Kolega]

Moje hobby to: historia antyczna (Rzym), archeologia, trochę wspinaczka
skałkowa (ale to już na pół gwizdka), rower (a jakże),chodzenie po górach (a
jakże) książki też, z tym że raczej Kapuściński to nie moje klimaty, choć
niedawno przeczytałem Jego "Podróże z Herodotem" i byłem pod wrażeniem. Raczej
coś w stylu U.Eco, J.Saramago, A.Perez-Reverte. Etiopia kojarzy mi się z
kościołem koptyjskim, Hajle Sellasje i klęską głodu. Ale również ze starą
cywlizacją, owianą mgłą tajemnicy.Czytałem kiedyś jakąś książkę M.Brandysa na
ten temat i sporo ciekawego się dowiedziałem. A dlaczego interesuje Cię akurat
Etiopia ?

[Gość: justyna]

qrcze, jakie zainteresowania, nie można sie z Toba nudzić, Marcin, no nie
zabieram czasu, gadajcie sobie

[Gość: Kolega]

Może się przyłączysz?

[memoryyy]

Etiopia kojarzy mi się z Etiopczykami, których poznałam kiedys .... Przemili
ludzie, bardzo szanujący swoich dziadków i starszych, w ogóle okazujący sobie
we wzajemnych kontaktach wiele szacunku i dobroci. Przygarniający tych swoich
pobratymców, którzy cierpią, pomagający tym, którzy tego potrzebują. Oni nie
mają prawie nic i tym się dzielą...z obcymi. Jak pojedziesz do Etiopii i
zapędzisz się w biedne wsie, to na pewno zostaniesz ugoszczony ostatnim
ziarnkiem ryzu, i twoi gospodarze ubiora sie w najlepsze ubrania..., mimo że
bedziesz bialy...dla nich liczy sie kontakt z drugim czlowiekiem. Kiedyś w
Luxmedzie była starsza kobieta czarna ubrana w piekny strój wyjsciowy, przyszla
z kilkoma dziecmi, ktorzy otaczali ja opieka....zalatwili wszystko i bardzo sie
z nia troskliwie obchodzili, tak zeby czula sie jak krolowa.....to jest wlasnie
to co mi sie podoba.....Poza tym Etiopia to piękny kraj..., jedyny w Afryce,
który nie był skolonizowany i zachowal rdzenna kulture...Ma wspaniałe góry
Siemen Mountains (ze szczytem Ras Deshen 4543 m), gdzie zyja fajne
malpki...natura nie skazona przemyslem....nieuregulowane rzeki.....tam
znaleziono najstarsze szczatki ludzkie...W Etiopii zgodnie z legenda jest Arka
Przymierza...ech, cudny kraj, gdyby nie te wojny...
A tak wogóle to kończyłam Geodezję i Kartografię. A ty ...archeologię?
Opowiesz, co w niej Cię pasjonuje?

[Gość: Kolega]

Fascynujące jest to, co piszesz. Wydaje mi się, że w wielu kulturach - poza
nasza, tj. tzw."zachodnią" szacunek dla starszych i drugiego człowieka jest
czymś trwale zakorzenionym. Pozazdrościć. U nas długo tak było i jeszcze jest,
niestety konsumpcyjna głupawka wypiera te zwyczaje z głów młodych (i nie tylko)
ludzi.
Nie skończyłem archeologii, a jedynie prawo, a potem jeszcze coś podyplomowego,
co miało mi pomóc w poruszaniu się w biznesie. Hmmm...archeologia to jest mój
konik po prostu. Historia była obecna w moim życiu od dziecka, a potem
pogłębiło się w tym właśnie kierunku. Ciekawe studia skończyłaś - pracujesz "w
zawodzie"?

[memoryyy]

Nie, już nie, choć tęsknię troszkę do kartografii - pracuję w dużej firmie w
marketingu.
... znów nie mogę spać...te nerwy rozstania mnie wykończą...samotność nad ranem
nie jest dla ludzi...
Masz dzieci?

[Gość: Kolega]

Nie, nie mam dzieci.

Jak się dzisiaj czujesz ? Miłego dnia, w każdym bądź razie :-)

[memoryyy]

Zaopatrzyłam się w srodki uspokajające...nie najlepiej niestety.
Jak spędzić weekend nie zadręczjąc się ? Masz jakiś pomysł ?
Wszystko co zrobię będzie sztuczne...nie chcę dziś myśleć o sobie.

A jakie ty masz plany na najbliższy weekend ?


Myślałam jeszcze o naszym temacie szczęście: to jest tak, że bez wody żadna
łódź nie pożegluje i żadna istota nie przetrwa...wodą dla szczęścia jest ktoś
kto Cię zawsze kocha...


Dziewczyny, możecie się dołączać do rozmowy, jeśli macie ochotę :) zapraszam

[Gość: Kolega]

Ja zawsze w takich przypadkach uciekam w sport lub wysiłek fizyczny szeroko
rozumiany. Mam to szczęście, że mieszkam w pobliżu gór i często tam bywam. A
jeżeli nie bywam to jeżdżę na rowerze. Albo idę na basen. Moim zdaniem
chodzenie po górach sprzyja "uwolnieniu myśli" jak to nazywam, czyli po pewnym
czasie przestajesz myśleć a jedynie absorbujesz to, co Cię otacza. Czysta
mantra.
Ponieważ mieszkasz na nizinie - doradzam Ci rower. Daje podobny skutek.
I wyrzuć te środki. Nie uciekaj przed bólem. Zmierz się z nim. Nadaj mu imię.
Przejdź przez oko cyklonu. Tylko wtedy sobie z nim poradzisz.

Ja chciałem w ten weekend jechać właśnie w góry. Niestety pogoda na południu
Polski jest taka sobie, więc chyba to odłożę na przyszły tydzień. Cóż....będę
czytał, spał, może spotkam się z Przyjaciółmi, nie wiem, nic nie planowałem....

Ja z uporem maniaka powtórzę Ci raz jeszcze; to prawda, że miłość daje
szczęście. I drugi człowiek obok Ciebie bez wątpienia też. Ale miłość nie ma
monopolu na zapewnienie człowiekowi szczęścia. Chyba, że rozumieć ją nie tylko
jako "Amora", ale również "Carita". To już wtedy zupełnie inna sprawa.

[memoryyy]

Wiesz, chyba cos nas łączy, bo ja też skończyłam coś podyplomowego, co miało mi
pomóc poruszać się w biznesie...

U nas też niestety pada, bo inaczej na pewno wlazła bym na rower, na basen
pewnie skoczę :)
"Carita" - co to znaczy ?

[Gość: Kolega]

"Carita" oznacza po prostu miłość człowieka (bliźniego, jeśli wolisz). Czyli
pomoc ludziom w trudnych sytuacjach. Troska o nich. Czyli wszystkie odcienie
miłości poza miłością kobiety i mężczyzny. Choć nie do końca - i tu przecież
wkracza "Carita". Czyli między kobietą a mężczyzną "Amora" powinna być
skorelowana z "carita", a w pozostałych wypadkach "Carita" występuje solo. :-)
Zapętliłem się nieco.
Z pewnością coś nas łączy - skoro rozmawiamy ze sobą to znaczy, że coś nas
łączy. Trudno o dobrych interlokutorów w dzisiejszych czasach. Ludzie mają po
kilka komórek, maile, gg, skype'y i inne graty, a coraz mniej sobie do
powiedzenia.

[memoryyy]

Z tym amorem i Caritą to całkowicie się zgadzam.
(o ile amor jest na całe życie)
A u Ciebie aktualnie są oba ?
(Bo musisz wiedzieć, że jestem bezpośrednią osobą)

[Gość: Kolega]

To trudne pytanie ( a musisz widzieć, że poważnie traktuję zadawane pytania).
Czy "Amor" może być na całe życie....pewnie tak, ale jeszcze żyję więc nie
wiem, czy tak będzie w moim przypadku.
Czy są "Amor" i "Carita" idą w parze w moim przypadku ? Chyba tak, choć czasami
wydaje mi się, że "Carita" zdecydowanie wyszła na prowadzenie. Ale tak to już
chyba jest w wieloletnich związkach.

[memoryyy]

Widzisz, tylko Ty odpowiedziałes na mój post. A ja miałam nadzieję, że utworzy
sie grupka fajnych ludzi. Kumplostwo to przeszłość a teraz liczy się chyba
indywidualizm...każdy żyje dla siebie...czy my dwoje jesteśmy wyjątkami ???

[Gość: Kolega]

Nie...chyba nie jeteśmy wyjątkami. Ogromna ilość ludzi poszukuje
najróżniejszych relacji, a w gruncie rzeczy chodzi o to samo - aby Cię ktoś
posłuchał. Faktem jest, że indywidualizm liczy się coraz bardziej i żyjemy w,
jak to ładnie określili amerykańscy socjologowie: "Couple orientated society".
A ja odpisałem, bo ...lubię rozmawiać po prostu. Choć wolę widzieć twarz
rozmówcy. Ale cóż - nie można mieć wszystkiego.

[memoryyy]

gdzie mam wyslac fotke ? :)

[Gość: Kolega]

Mówisz poważnie ? Nie wymagam tego od Ciebie. Tak naprawdę nie ma dla mnie
znaczenia, jak wyglądasz.

[Gość: Ona]

Kolego to co piszesz to coś naprawde docierającego do serca, mam wręcz takie
same przemyślenia jak Ty. Masz duszę, coś o co w dzisiejszych czasach tak
trudno. Nie znam Cię, ale polubiłam po przeczytaniu wszystkiego co napisałeś, a
tak rzadko mi się to zdarza. Pozdrawiam serdecznie.

[Gość: Kolega]

To jest nas już troje:-) "Ich troje" he he...Hej, Ona, może napiszesz conieco o
sobie? Niewiele, coś na dobry początek. Zapraszam:-)

[Gość: Ona]

Problem jest taki, że chyba nie potrafie tak pięknie pisać jak Ty. Ukłony w
Twoją stronę. Zawsze fascynowało mnie, jak można tak piękne myśli w takież
słowa układać. A ja lepiej maluje niż opisuje słowami. No i lubię szparagi o
tej porze roku, nawet ostatnio je namalowałam, wszystko co zobacze i mnie
zachwyci od razu chce namalować. Bardzo sympatyczny jesteś, i czuje sie
onieśmielona.

[Gość: Kolega]

Dzięki:-) Ale niepotrzebnie czujesz się onieśmielona. Napisz parę suchych
faktów o sobie, jeśli to dla Ciebie łatwiejsze; ile masz lat, gdzie mieszkasz
itp. Domyślam się, że jesteś plastykiem - ???

[Gość: Ona]

Zgadłeś, jestem plastykiem, za miesiąc skończę 30 lat, mieszkam w Krakowie. To
te suche fakty o mnie. NIe chce mi sie wierzyć, że już tyle lat za mną, Ty się
dobrze czujesz jako 34latek?

[Gość: Kolega]

Czuję świetnie - to najlepszy wiek; nie jesteś już żółtodziobem, masz juz
jakieś doświadczenia i pewną mądrość, a jeszcze wiele się chce. Nie narzekam a
Ty narzekasz ?

[Gość: Ona]

Mężczyźni mają łatwiej, tak śmiem twierdzić. Te ogłupiające reklamy to ciągłe
gloryfikowanie ciała moze wpędzić w kompleksy. Czasem niestety wpadam z tego
powodu w dołek. Pewnie Ci sie to głupie wyda, ale tak mam. Wtedy wydaje mi się,
ze jestem do niczego, że powinnam więcej robić dla siebie, więcej kremów
wklepywać i tym podobne. No i ta presja, że 30 lat i bez męża, dziecka.
Mężczyźni chyba nie odczuwają takiego nacisku. I troche sie w tym gubie.
Głupie to, jak sądzisz?

[Gość: Kolega]

No tak, mężczyźni chyba mają łatwiej. Nie czuję upływu czasu jak narazie. To co
piszesz, jest dla mnie zrozumiałe. Mam wiele znajomych w podobnym wieku, które
mają podobne przemyślenia. Ale ciało to betka, tak naprawdę liczy się psyche.
Znałem kobiety po prostu piękne, i bardzo samotne bo - pomimo urody ciała - nie
miały tego czegoś....A znałęm również kobiety przeciętne, wokół których zawsze
kręcił się krąg mężczyzn. Sex appeal po prostu. Wiem, że dla kobiet ich ciało
to relikwia i to jest naturalne. Ale nie demonizujmy, nie tylko o to chodzi.

[Gość: Ona]

Dziś jakoś tak się czuje właśnie nieszczególnie. To prawda co piszesz, to co
kobieta ma w sobie, czym jakoś emanuje jest takie ważne. Wcale nie musi być
piekna jak Monika Belluci. Tak, nie ochodzi o to by być pustą lalą. Czasem
zastanwiam sie dlaczego jednak faceci wybierają właśnie je. Nie wszyscy
oczywiście. Przecież tak miło jest kiedy ma sie wspólne pasje, plany. Tak
myśle. Cieszy to, że sa też tacy mężczyźni jak Ty, którzy widzą dużo więcej niż
dekolt.

[Gość: Kolega]

Uważam, że podstawą w relacjach między ludźmi jest komunikacja i oczywiście jej
zawartość. Reszta ma charakter wtórny. Innymi słowy; człowiek jest całością i
albo wydaje się nam atrakcyjny albo nie. Smieszą mnie ludzie, którzy mówią;
podoba mi się jako kobieta ale nic poza tym. Albo: "Jesteś fantastycznym
facetem, chciałabym z Tobą spędzać dni, ale nocy nie"(autentyczne). Człowiek
jest całością i dzielenie go na czynniki pierwsze jest dyskredytowaniem jego
wartości. Jeżeli ktoś jawi nam się jako wrażliwa, inteligenta osoba, pojawiają
się emocje, to pojawia się naturalnie również wyraz tych emocji, czyli seks. I
po sprawie, czyli super. Mamy wszystko. Wabiki są bardzo ważne, w końcu
jesteśmy społecznością dwubiegunową, ale wabiki są kategorią znacznie szerszą
niż dekolt. Amen.

[Gość: Ona]

Masz racje, pewnie jesteś z tej grupy facetow, którzy świetnie rozumieją
kobiety,w końcu jesteśmy z dwóch róznych planet i czasem coś zupełnie inaczej
rozumiemy. Całość jest najważniejsza, tylko dlaczego tak bardzo trudno spotkać
te druga osobe z którą chciałoby sie dzielić i noce i dni??????

[Gość: Kolega]

Ponieważ jest to swojego rodzaju ruletka - jak w wypadku wszystkich
deficytowych "dóbr", które ludzie otrzymują z zagadkowego "rozdzielnika". Jedni
wszystko lub prawie wszystko - inni zgoła nic. To trudny temat, bo ociera się o
wiele niewiadomych. Ludzie od tysiącleci zastanawiają się, dlaczego jedni są
piekni, bogaci i zdrowi, a inni - wręcz przeciwnie. Toteż wymyślili szereg
teorii: reinkarnację, sprawiedliwość boską, predystynacje itp. itd.
Co najbardziej przykuwa Twoją uwagę w kontaktach z mężczyznami ?

[Gość: Ona]

Co przykuwa moją uwagę w kontaktach z mężczyznami? Ich pasja, inteligencja mnie
bardzo interesuje, chec słuchania tego co mam też do przekazania. Strasznie nie
lubie u facetów takiego przechwalania się, jacy to są super pod każdym
względem, szczycenie się jakąś beemką czy innym samochodem i mierzenie swojej
miary pieniądzem, wybacz, ale nie potrafie tak ładnie jak Ty przekładac tego co
mi się w głowie układa. Lubię tych, którzy nie mysla jedynie o sobie, sa po
prostu dobrymi ludźmi. A co Ty cenisz u kobiet? Spotkałeś juz kobiete swych
marzeń?

[Gość: Kolega]

Może zabrzmi to niewiarygodnie ale najbardziej cenię w kobietach serce. A
dopiero potem intelekt. Pieniądz w ogóle nie ma tu nic do rzeczy. Kobieta
marzeń....Nie istnieje takie pojęcie. Kocham kobietę od 13 lat tę samą. Co nie
znaczy, że jest wyśniona, wymarzona i bez wad. Przeciwnie, ma ich wiele. Ale
kocham Ja bo jest tym, kim jest. Bywało i jest mi z Nią b.dobrze ale bywało i
fatalnie. Rozstawalismy się i schodzilismy. Nie było sielanki. Ale wiem, że
nikt mnie tak nie kochał jak Ona. I wiem, że mogę na Niej polegać. Czego chcieć
więcej ?

[Gość: Ona]

Mogę tylko powiedzieć, ze wspaniale czytać to co piszesz, jak myślisz. uwierz,
tak mało dziś porzadnych facetów. A ja życze Ci byś był ze swoją kobietą na
zawsze, i by miłość kwitła. Bo to tak piękne uczucie.

[Gość: Kolega]

Ona, dziękuję za te wyrazy sympatii, ale skąd wiesz, że jestem porządny ?? :-)
Chciałabyś napisać do mnie na priva ?

[Gość: Ona]

Na pewno jesteś bardzo wartosciowym człowiekiem, tak czuje, choc Cię niestety
nie znam. Jeśli można, to chciałabym napisac, czuje sie oniesmielona troche.

[Gość: Kolega]

To pisz: [e-mail]. Czekam i pozdrawiam:-)

[Gość: Ona]

Mam strszny problem, chyba onieśmielenie wygrało ze mną, w ogóele mi sie jakoś
słowa nie skłądają, tak mnie bardzo tym co napisałeś, jakie wartosci tutaj
przedstawiłes po prostu w jakiś sposób bardzo onieśmielona jestem. Postaram sie
napisać, jak dojde do porządku ze soba, pozdrawiam Cie.

[Gość: Kolega]

Wyluzuj:-)i napisz. Pozdrawiam

[memoryyy]

Jak to miło, że dołączyłaś do nas,
Nie było mnie chwilkę, a tu taka radość, że mamy kogos nowego w zespole, kogoś
kto tak samo myśli jak my :)
Dziś mam masę pracy, ale obiecuję że sie wtrącę czasami i poczytam sobie Wasze
przemyślenia, nie ma co się bac wyrażać swoich myśli, nie taki diabeł straszny,
ja zawsze chciałam malować, mam farby, zrobiłam jeden portret kiedyś, ale ...do
tego chyba jeszcze poczekam aż ogarnie mnie wana twórcza. Uwielbiam malarstwo,
np Turnera...Bardzo chętnie posłuchałabym szczegółów o Twoim, miła koleżanko :)

[Gość: Ona]

Dziękuję Memoryyy, bardzo spodobało mi się to co pisaliście, i tak po cichu
dołaczyłam sie. Pozdrawiam, no i ja niestety też musze troche do pracy wrócić.

[memoryyy]

Miłego wypoczynku życzę :)
I wyspani podejmiemy znów ciekawe tematy, pomarzymy, podzielimy się myślami
...i będzie dobrze :)

[Gość: Po prostu on....]

Świat doceni to jaką jesteś, a jeśli on tego nie zauważy,to wszyscy ci, których
na drodze życia spotkasz i dasz im w chwili, gdy tego potrzebują, choć dobre
słowo, uśmiech, czy odrobinę zainteresowania - oni będą o Tobie pamiętali..
Czytając Wasze posty dochodzę do wniosku, że nie zginie ten świat, o co walczył
kiedyś Niemen wykrzykując niemalże słowa kultowej piosenki "Dziwny jest ten
świat".

Dziwny jest ten świat
gdzie jeszcze wciaż mieści się wiele zła
i dziwne jest to
że od tylu lat człowiekiem gardzi człowiek
Dziwny ten świat
Świat ludzkich spraw czasem aż wstyd przyznać się
A jednak często jest
że ktoś słowem złym zabija tak jak nożem

Lecz ludzi dobrej woli jest więcej
i mocno wierzę w to
Że ten świat -
nie zginie nigdy dzięki nim Nie! Nie! Nie!
Przyszedł już czas najwyższy czas
nienawiść zniszczyć w sobie

I my każdego dnia winniśmy ciągle i od nowa wsłuchiwać się w te słowa,
aby na chwilę nawet nie zapomnieć, co świadczy o naszej wartości.
Bo warci jesteśmy tyle, jak wspomniałaś, ile jesteśmy w stanie dać innym.
Nic więcej, nic mniej. Dokładnie tyle.Ale potrzeba czasu, doświadczeń nabywanych
na wielu ścieżkach i zakrętach życia, by zrozumieć to, by takim się stać..
Lepszym..
Mam nadzieję, że nie zburzyłem niczego, o czym już mówiliscie, a jedynie
dołożyłem swoją skromną cegiełkę do tej budowli, która niech prowadzi nas
wprost do gwiazd..do nieba..

[memoryyy]

Brakuje mi wyrazów, którymi mogłabym odpowiedzieć Ci za Twe kojące słowa.
Pozwól, że przytoczę po prostu ...wiersz ks. Jana Twardowskiego:

Nie bój się chodzenia po morzu
nieudanego życia
wszystkiego najlepszego
dokładnej sumy niedokładnych danych
miłości nie dla ciebie
czekania na nikogo

przytul w ten czas nieludzki
swe ucho do poduszki

bo to co nas spotyka
przychodzi spoza nas


Dziękuję za Twój piękny post.
Tak bardzo nam brakuje wiary...
A ta iskierka ciepła, którą mi dałeś będzie mnie grzała w chłodne dni...
U boku Takich ludzi marzenia stają się rzeczywistością.

[Gość: Po prostu on....]

Co dzień rankiem, gdy otwieramy po raz pierwszy oczy, nurtują nas myśli, jaki
bedzie ten dzień, co nas w nim spotka, czy wieczorem bedziemy go żegnać z
żalem, że już się skończył, czy przeciwnie w nadziei, że nastepny bedzie lepszy
od mijającego..I pewnie nikt z nas do końca nie zna odpowiedzi na te pytania,
nawet jesli w najdrobniejszym szczególe opracował plan owego dnia. Wiele bowiem
zależeć będzie od postawy ludzi, z którymi się zetkniemy, ich na nas reakcji,
postawy..ale warto też zastanowić się nad tym, że działa to w obie strony.

I my - ja, czy Ty - tym jacy jesteśmy w kontaktach z innymi ludźmi, swoimi
słowami, gestami, zachowaniem sprawiamy, że kogoś dzień może być udany, lub
nie..Dlatego winniśmy niejednokrotnie głęboko zastanowić się nad sobą, nad
swoim zachowaniem, nad tym, jak może odebrać to drugi człowiek, nawet obcy,
którego może już nigdy nie spotkamy drugi raz w życiu.

Może to niepopularne w dzisiejszych czasach, przepełnionych pogonią za
zdobywaniem dóbr tego świata, tych namacalnych, które sprawią, że bedziemy
postrzegani lepiej przez otoczenie,środowisko, w którym żyjemy, ale warto moim
zdaniem, decydować się na to, by oprócz "mieć" walczyć o "być"!
Jeśli potrafimy wiele zrobić, by osiągnąć ów pierwszy cel, dlaczego nie czynić
starania, aby wewnętrznie stawać się także lepszym..Zapytacie pewnie, co to
znaczy lepszym? Nie będę nawet próbował tego definiować, niech miernikiem
naszej wartości, będzie nasze sumienie i to co potrafimy dać z siebie innym!
Nie powiem również,że sam wysoko oceniam się, biorąc te czynniki pod uwagę.
Ale staram się nie zapominać o nich, choć przyznam, ze jest to trudne w
codziennym życiu.Niestety,wszystko co dobre rodzi się w bólach, a by zobaczyć
i wydobyć dobro z człowieka, w tle niejednokrotnie musi pojawić się zło.

Widzisz staruszkę, która ma problem z wsiadaniem do autobusu - podaj jej rękę,
a wdzięczność w jej oczach będzie najpiękniejszą zapłatą. Jeśli nawet nie okaże
Ci tego w widoczny sposób, jestem pewien, że już w domu, pomyśli - są jeszcze
na świecie dobrzy ludzie, jej wiara w sens życia, dzieki Tobie wzrośnie.

Takich przykładów można mnożyć w setki..Może ktos uśmiechnie się, mówiąc,
znalazł się samarytanin miłosierny..Wiedzcie jednak, że nie o to chodzi, by
robić coś w oczekwianiu na wdzięczność, czy uznanie.Jeśli zrobimy coś takiego,
a inni ludzie zauważą to, nawet gdy jedna osoba sią nad tym zastanowi i zarazi
ją ten dobry przykład, okaże się, że jednym gestem, zrobiliśmy o wiele więcej,
niz tylko pomogliśmy tej kobiecie. I choc może to odległy, ale jednak
prawdopodobny przykład, czy kiedyś, za lat 30-40, jeśli i my będziemy takimi
staruszkami, ktoś wtedy pomoże nam? Jeśli społeczeństwo, jeśli my teraz, swoim
właściwym przykładem nie pokażemy dzieciom, młodzieży co jest dobre..dlaczego
mamy potem liczyć, ze znajdzie się ręka, którą ktos do nas bezinteresownie
wyciągnie?
I przyznam się tu szczerze, że nieraz sam nawet nie angażuje się w pomoc, bo
nie mam akurat ochoty, jestem wygodny, czy w towarzystwie, ale widok właściwej
postawy ze strony kogoś innego zmusza mnie wtedy do zastanowienia się i jest
budujący.

Dlatego piszę te słowa, bo są one wyrazem mego uznania dla Was wszystkich którzy
na codzień tacy jesteście, dla których "Jestem tym, co daję innym" nie jest
tylko kartą papieru powieszoną przy drzwiach. Jeśli przez Waszą dobroć i
bezinteresowność wiele razy cierpieliście, pomyślcie, że warto było!Bo nawet
jeśli szczęście na co dzień nie jest Waszym udziałem, dajecie je innym.

I może "śpieszmy się kochać ludzi" wcale nie jest tylko pięknym poetyckim
zwrotem, a drogowskazem do życia w pogodzie i harmonii ze sobą i światem.

Mam nadzieję, że nie zanudziłem Was swoimi wywodami, ot po prostu chciałem
powiedzieć coś, co czuję zetknąwszy się z postami na Waszym forum i pewną osobą,
której postawa wzbudziła we mnie coś, co myslałem, że dawno już umarło..

[memoryyy]

Dobro nie umarło i nie umrze. I właśnie tych zapewnień potrzebuje teraz świat,
potrzebują ludzie, każdy człowiek na tej planecie. Tak naprawdę wszyscy chcemy
byc szczęśliwyi, tylko przez pryzmat siebie nie widzimy często , ze innym
robimy krzywdę. Każdy z nas ma jakieś urazy i coraz trudniej jest wydobyć z
siebie to, co naprawdę chcemy dawać...Ile dobra się przez to marnuje, ile
cierpienia przetacza...
Życie nie musi być bólem i w to pragnę głęboko wierzyć. I pragnę dzielić życie
z kimś kto tak samo myśli, choć pewnie przypłacę to samotnością. Nie warto
pozwalać się niszczyć przez innych.

[m_alina]

Memoryyy, poszukuj, warto. I nie myśl sceptycznie o przypłacaniu samotnością za
dobro.
Wszyscy pragną szczęścia i ważne jest znaleźć je w sobie, aby móc je dawać i
otrzymywać.
Każdy z nas niesie ze sobą bagaż przeżyć i dobrych i złych.
Fakt, że zostaliśmy skrzywdzeni, nie daje nam prawa do ranienia innych.
Chyba wielu z nas ma problemy z wybaczaniem. O ile stosunkowo łatwo przychodzi
wybaczanie innym, to odpuszczenie samemu sobie przychodzi z większym trudem.
Akceptacja, polubienie siebie może być kluczem do znacznie lepszych relacji ze
światem, do możliwości odczuwania szczęścia.
Pozdrawiam.

[Gość: prawda]

> Życie nie musi być bólem i w to pragnę głęboko wierzyć. I pragnę dzielić
życie
> z kimś kto tak samo myśli, choć pewnie przypłacę to samotnością. Nie warto
> pozwalać się niszczyć przez innych.

memoryyy - nie jesteś SAMA, ze swoimi pragnieniami, dążeniami, celami.
Ani na tym forum, ani w życiu. Przecież wystarczy się rozejrzeć dokoła :)).

[Gość: Po prostu on....]

Pewnie zbyt wiele pada z naszych ust górnolotnych słów, może w ogóle za dużo
mówimy, zamiast dać pierwszeństwo swoim czynom,niech one powiedzą za nas
swoja wymową to wszystko, może..

I wiele razy jest tak, że nasze deklaracje nie idą w parze, z tym co robimy.
To przykre, lecz taka jest rzeczywistość, taka jest ludzka natura..
Jednak zważymy na to, że ludzką rzeczą jest upadać, ale i rzeczą ludzką jest
podnosić się z upadku. W tym upatrujmy naszej szansy, nawet jeśli coś nam
nie uda się, gdy po raz którys ktoś nas zawiedzie, czy jeszcze gorzej, gdy
my kogoś zawiedziemy..

Starajmy się! Nie rezygnujmy! Szczęście może być na wyciągnięcie dłoni, kiedy
jednak nasza ręka nie bedzie gotowa, by je złapać, istotnie, może ono koło nas
przejść nie zatrzymywane..Dlatego rozpoczynając każdy nowy dzień, winniśmy
robić to z nadzieją i wiarą, ze właśnie dziś może być ów wymarzony, moment,
na który czekaliśmy od dawna! I żyć tak, jak gdyby miał być to ostatni nasz
dzień!Żyć pełną piersią, dając z siebie wszystko..

A przy tym nie zapominajmy o tym, co jest najważniejsze, że ta chwila, jeśli
jej teraz nie zatrzymamy, nigdy juz nie wróci do nas, nigdy..odpłynie jak woda
w rzece..Jednak korzystając z naszej wolności, pamiętajmy o innych,o ich
uczuciach, o ich wrażliwości na słowa, które wypowiemy.

Dlatego wielu z nas, w imię tego, pozostaje samych, nie chcąc krzywdzić,
sprawiać bólu, oszukiwać..i pewnie, choć do końca z tego sobie nie zdajemy
sobie sprawy, przytłoczeni brzemieniem samotności, żyją sami, lecz w zgodzie
ze sobą, czego wielu im zazdrości..

Nikt nie chce być sam, wszyscy mamy prawo do własnego szczęścia, czy jednak
za wszelką cenę? Dla kogoś, komu ktoś towarzyszy w życiu i jest mu dobrze,
nie zaznał bólu wieczorów spędzonych tylko w towarzystwie spikera programu
telewizyjnego i kolejnej lampki wina w ręce - tak bardzo spragnionej drugiej
dłoni - wyznaczenie ceny jest sprawą prostą.Sądzi, że tak musi już być i wydaje
mu się, że to co ma należy mu się, a nawet, że inaczej być nie może.
Dla kogoś, kto jest sam, prowadząc wiecznie rozmowy ze swoimi myślami, każda
cena byłaby do zaakceptowania, aby ten stan rzeczy uległ zmianie.

Wielu cierpi, gdy czekają cierpliwie w zaciszu swego małego domowego świata,
chowając przed tym dużym, zewnętrznym światem, czekając na to, aż któregos dnia
spotka ich Ktoś, kto doceni to, co przez lata całe pielęgnowali w sobie.
To takie straszne,gdy popatrzymy wokół, gdzie wizerunek modelu życia kształtują
wszechobecne kolorowe bilbordy i dziesiątki barwnych czasopism, z których
spoglądają na nas cudnie piękne kobiety i wspaniale zbudowani przystojni
mężczyźni, a nam tak daleko do tego ideału.. Zastanawiamy się, czy ktoś zwróci
uwagę "szare myszki", czy piękno duszy zwycięży w pojedynku z urodą, pozycją
społeczną, czy statusem materialnym..
Odpowiedź jest prosta, jeśli spotkasz JEGO/JĄ, który pokocha Cię całym sercem,
zaakceptuje Cię taką/takim jakim jesteś, bezwarunkowo i bez chwili wahania, czy
zimnej kalkulacji opłacalności, dla Niego/Niej będziesz najważeniejszą osobą!
Głęboko w to wierzę i jestem pewien tego w stu procentach.A jeśli w posagu
wniesiesz piękne serce, nic nie będzie w stanie równać się z nim..

Wiem, że każdy potrzebuje swego odkrywcy, a Wasze forum pełne jest tak
wspaniałych ludzi, którzy ciągle na Kogoś takiego czekają! Im dedykuję to,
co napisałem, chcąc choć w ten sposób, powiedzieć Wam Jesteście Wspaniali!

[memoryyy]

Po prostu, odkrywamy stale na nowo, a to co jest wspaniałe, trwa chwilę.
tylko dlaczego...dlaczego trwałość to ulotne złudzenie...czy ktoś mi na to
odpowie ?

[Gość: Kolega]

"Rozbieżność między tym, co leży na powierzchni, a tym co jest tajemnicą
miłości, stanowi właśnie źródło dramatu. Jest to jeden z największych dramatów
ludzkiej egzystencji. Powierzchnia miłości ma swój prąd, prąd szybki,
migotliwy, łątwo zmienny. Kalejdoskop fal i sytuacji pełnych uroku. Prąd ten
jest czasami tak zawrotny, że porywa ludzi, kobiety i mężczyzn. Porwani myślą,
że wchłonęli całą tajemnicę miłości, a tymczasem nawet jej nie dotknęli. Są
przez chwilę szczęśliwi, bo mniemają, że dotarli do granic egzystencji i
wydarli wszystkie jej tajniki tak, że nie pozostało juz nic. Tak właśnie; po
drugiej stronie tego uniesienia nie pozostaje nic. A nie może, nie może
pozostać nic! Człowiek jest jakimś continuum, jakąś całością i ciągłością, więc
nie może pozostać nic (...). MIŁOŚC TO NIE JEST PRZYGODA. MA SMAK CAŁEGO
CZŁOWIEKA. MA JEGO CIĘŻAR GATUNKOWY. I CIĘŻAR CAŁEGO LOSU. NIE MOŻE BYĆ CHWILĄ.
WIECZNOŚĆ CZŁLOWIEKA PRZECHODZI PRZEZ NIĄ. DLATEGO ODNAJDUJE SIĘ W WYMIARACH
BOGA, BO TYLKO ON JEST WIECZNOŚCIĄ"

Karol Wojtyła "Przed sklepem jubilera"

[memoryyy]

Ile dramatów można uniknąć głębiej się zastanawiając, zanim wyznamy komuś
miłość...

[Gość: Kolega]

Nie na darmo mówią: "Mowa jest srebrem, a milczenie złotem":-)

[memoryyy]

"Pisała

Nie sądź miłości nie oskarżaj żadnej
nie wybrzydzaj zbyt wielka więc się nie nadaje
tak czysta że ją tylko ocala rozstanie
miej litość dla niewzajemnej biednej
co wydała się tobie jak but niepotrzebny
uszanuj półidiotkę dokładnie od rzeczy
taką która umarła i jeszcze się leczy

sto lat temu pisała moja babka w listach"

ks. Jan Twardowski

[memoryyy]

***

"Miłość przychodzi odchodzi
jest z nami nagle jej nie ma
może do lasu pobiegła
całować podlotki drzewa
czemu nie siądzie przy stole
pobędzie dłuzej posłucha

- Ach ten lęk że się nie kochamy
skoro miłośc miłości szuka"

Ks. Jan Twardowski

[Gość: prawda]

a to mój ulubiony, tego samego autora :)

"myślisz - znowu się spóźnia
zaraz się obrażasz
marudzisz jak sikorka ta brzydsza bez czubka

kto miłości nie zaznał już jej nie odnajdzie
a kto na nią wciąż czeka nikogo nie kocha
martwi się jak wdzięczność że pamięć za krótka
miłość dawno przybiegła i uklękła przy nas
spokojna bo szczęście porzuciła ciasne
spróbuj nie chcieć jej wcale
wtedy przyjdzie sama"

Wiele razy mi pomógł, w dołkach, różnych zawirowaniach.... Z perspektywy czasu
mogę powiedzieć, że strach jest najgorszym doradcą. I w uczuciach, i w życiu...

[memoryyy]

"Spotkanie

Ta jedna chwila dziwnego olśnienia
kiedy ktoś nagle wydaje się piękny
bliski od razu jak dom kasztan w parku
łza pocałunku
taki swój na co dzień
jakbyś mył włosy z nim w jednym rumianku
ta jedna chwila co spada jak ogień

nie chciej zatrzymać
rozejdą się drogi -
samotność łączy ciała a dusze cierpienie

ta jedna chwila
nie trzeba nic więcej

to co raz tylko - zostaje najdłużej"

ks. Jan Twardowski

[Gość: fajny gość]

jakie masz marzenia??

[memoryyy]

Odpowiadam, choc nie wiem, czy do mnie pytanie :)

Moje marzenia to wspólne dzielenie się każdym nowym dniem z kimś, kto mnie
rozumie, kto mnie kocha...
Moje marzenia to także radość z rosnących na co dzień dzieciaków, wspólne
zabawy...
Moje marzenia to spędzanie czasu na łonie natury, podglądanie przyrody tej
nieokiełznanej, bieganie po łakach, spacery po lesie...odkrywanie siebie,
swoich talentów, życie pełne pasji...
Moje marzenia to grupka zaufanych przyjaciół domu, takich, z którymi można
konie kraść...

[Gość: prawda]

Pięknie piszecie :). Tak mało optymizmu i pogody ducha na tym forum...
Jak człowiekowi nie jest dobrze samemu ze sobą to innym z nim też nie będzie
dobrze. To stara prawda :) ale jakże trudna do realizacji :)

[memoryyy]

Podzielę się z Wami moi mili moimi przemyśleniami wynikłymi z doświadczenia i
obserwacji.
Wydaje mi się, że bardzo często to "coś", co mają niektórzy ludzie wynika z ich
przeżyć, i to bardzo często traumatycznych. To właśnie ci, którzy przeżyli lub
tylko byli świadkami prawdziwych nieszczęść, posiedli mądrość życiową, dzięki
której są lepsi. To jest tak, jakby otworzyło się im oko na lepszy świat...
Bo bogactwo dostrzec można najlepiej po powrocie z biednej Afryki...
Ciekawa jestem, czy zgadzacie się ze mną...

[Gość: Kolega]

Nie na darmo mówią, że cierpienie uszlachetnia. Coś w tym jest.Nie przeżyłem aż
takich mega-traum, ale każdy ból pozostawia ślad w postaci jakiejś fałdki na
materii życia. Nadmiar traumy może skrzywić człowieka, a nawet go zniszczyć.
Ale w rozsądnym cyklu zycia tego rodzaju przeżycia umacniają, ubarwiają i
uwrażliwiają.

[majowa_kobieta]

Bardzo miło czyta się tak interesujące wypowiedzi. Przeczytałam, i postanowiłam
dopisać się: jestem na TAK :-) Etiopia, historia antyczna, wspinaczka skałkowa,
wyprawy górskie... Mam wrażenie, że człowiek, który ma swoje zainteresowania,
coś co go fascynuje nie skupia się tak bardzo na tym, że akurat nie ma tej
drugiej połówki czy nie przypomina kogoś z reklamowego billboardu. Chyba każdy
ma taki okres, kiedy boksuje się sam ze sobą. Jednak dużo przyjemniej żyć w
harmonii, a nie w rozsypce, która nic dobrego nie daje. To nie jest łatwe, nie
wystarczy pstryknąć, ale jest jak najbardziej możliwe. Wiem coś o tym :-)
Pozdrawiam i życzę jak najprzyjemniejszego nastroju, w końcu maj to dla wielu z
nas najpiękniejszy miesiąc :-)

[memoryyy]

Zauważyłam małą apadkę z mojej strony...do udziału w naszych dyskusjach
zaprosiłam tylko niewiasty. No i Panowie oniesmieleni do nas nie zaglądają.
A więc poprawiam się: Chłopcy, Wasze opinie wypowiedzi są bezcenne dla
niewiast...my jesteśmy tego u Was wręcz spragnione. Dołączajcie także do
rozmowy, zapraszam.
(a tak nawiasem pisząc to ja słynę z takich wpadek na swoje
nieszczęscie...pewnie dlatego los mnie każe... )

[Gość: prawda]

Własne pasje, zainteresowania, umiejętność zajęcia się sobą i wrażliwość na
piękno otaczającego świata a jednocześnie nie egoizm i ksobność... Uczucia nie
pojmowane w kategoriach "straconych inwestycji" tylko nowych doświadczeń.
Życie w pojedynkę też może być interesującą przygodą a nie pasmem udręk. Wtedy
zdecydowanie łatwiej o towarzysza podróży :)

[Gość: Kolega]

Swięte słowa. To samo starałem się przekazać wcześniej Memoryyy; jeśli człowiek
nie znajdzie siły w sobie, nie da jej innym. I nie znajdzie jej u innych. A
jeśli pielęgnuje się własne autonomiczne życie, wówczas łatwiej jest przebrnąć
piętrzące się trudności - i nas samych, i naszych bliskich.

[memoryyy]

Człowiek stawia sobie pewne cele, dąży do ich osiągnięcia, ale kiedy kolejny
raz ten cel zamiast być bliżej, oddala się, ogarnia zniechęcenie...A kiedy cel
szczytny...to już nie wiadomo czy walczyć dalej czy poddać się i pozbyć tego o
czym się marzyło...

[Gość: Kolega]

Wyznaję pogląd, że każdy człowiek ma w życiu do odegrania jakieś role (jedną
bądź kilka) w życiu innych ludzi. Na różnych polach. I po to pojawia się na
świecie. Gdyby pojawiał się tylko po to aby przedłużyć gatunek i zapewnić sobie
szczęście byłoby to potworne marnotrastwo jego przyrodzonego potencjału. Te
miliony komórek, funkcji organizamu, indywidualna aura...JP II powiedział, że w
planach boskiej opatrzności nie mieści się taka kategoria jak prosty przypadek.
Jeżeli coś notorycznie Ci nie wychodzi to może znak, abyś poszła inną drogą? To
nie znaczy gorszą i wbrew sobie. Każdy z nas jest stworzony do szczęścia i
miłości. Nie ustawaj w poszukiwaniach.Nie rezygnuj z marzeń. A co jest Twoim
celem obecnie ?

[Gość: prawda]

No nie wiem... Myślę, że w życiu najważniejsze jest... samo życie. "Szukaj,
nie rezygnuj" - przecież często się zdarza, że znadujemy coś zupełnie tego nie
szukając. Taki właśnie "nieprzypadkowy przypadek". Moim zdaniem szczęście może
dawać świadomie przeżywana każda chwila. A gdy zawsze myślimy w poniedziałek
o piątku, w pracy o pójściu do domu, gdy zawsze myślami jesteśmy gdzie indziej
to życie przecieka przez palce. Oczywiście, trzeba mysleć o przyszłości i
przeszłości, ale żyć teraźniejszością. Dlatego nie szukając możemy znajdować
bo jesteśmy bardziej skupieni na tym co się dzieje.

[memoryyy]

Hmm...pogubiłam się trochę i sama już nie wiem, na razie sobie odpuściłam z tym
celem. Życie nauczyło mnie, że nie zasze wybieramy ścieżki, którymi
idziemy...Na razie stawiam co rano czoła każdemu nowemu dniu i staram się
odnaleźć sens swojej roli na tym świecie, o której bardzo ładnie napisałeś.
Taki czas wyciszenia, aby znów nabrać siły...Cieszy mnie każda dobra chwila i
wydaje mi się, że jest to czas odnajdywania siebie na tej nowej ścieżce, na
którą pchnął mnie los.
A odpowiadając nostalgicznie: Mój cel wisi ukryty pod materiałem przykrywającym
obraz namalowany przez tego, który go kiedyś odsłoni...
Ale z marzeń nie zrezygnuję, ani z poszukiwań, one pozwalają się realizować...

[junkoh]

fajny watek, rzeczywiscie, tez poszukuje kolegi :) a znam osoby madre co nie
przeszly wcale setek kilometrow cierpienia, i tego wytlumaczyc sobie nie
umiem...

[Gość: Kolega]

Mądrość nie musi wynikać z cierpienia ale może. Parę słów poproszę o sobie,
Junkoh..

[Gość: mmm]

Cześć. Tak sobie czytam Wasz wątek i naprawdę bardzo tu sympatycznie :)
Pozdrawiam Was wszystkich :)
A do Memoryy...pamiętaj, co nas nie zabije to nas wzmocni. Nie warto uciekać od
problemów w farmakologię, może zabrzmi panalnie ale czas leczy rany...wiem co
mówię. Najważniejsze chyba nie zapętlić się we własnym cierpieniu i nie
zapomnieć, że nadal świeci słońce...również dla nas, tylko trzeba to dostrzec.

[memoryyy]

Tak bardzo potrzebne są takie słowa otuchy, kedy w środku boli.
Każde przyżycie pozostawia na nas jakiś ślad. Czasami rysa jest za głęboka. Bo
jesli ktoś zawodzi nasze oczekiwania, to czujemy sie zagubieni, oszukani. Czy
można nadal wierzyć w dobro i szlachetność? Czy można normalnie żyć i marzyć ?
Czy można zaufac na nowo życiu ? Czy czas jest w stanie całkowicie wyleczyć
nasze blizny ?
Myślę, że dopóki nie dostrzeżemy w tym, który nas zniszczył kawałka dobra,
nasze życie będzie ciągłą szamotaniną, zmaganiem się z tym, jak
niesprawiedliwie ktoś nas potraktował, oraz niszczeniem w sobie tego co czyste.

[Gość: mmm]

Rozumiem Cię Memoryyy...ale w trudnych chwilach zawsze sobie myślę, że wszystko
w naszym życiu ma jakiś cel i sens....cierpienie też. Teraz boli ale może tak
miało być, żeby kiedyś w przyszłości nie bolało gorzej. I chociaż na razie
pewnie przychodzi to z trudem...TRZEBA wierzyć w dobro i szlachetność, bo to
wbrew pozorom nie są postaci rodem filmu since-fiction ;) A czas.....czas leczy
wszystkie rany...

"Myślę, że dopóki nie dostrzeżemy w tym, który nas zniszczył kawałka dobra,
> nasze życie będzie ciągłą szamotaniną"

Może masz rację...chociaż nie każdego stać na taki heroizm ;)
Ja myślę, że trzeba po prostu postawić kreskę i zacząć żyć nowym
życiem...przynajmniej próbować.

[Gość: Kolega]

Spójrzmy wstecz - na pokolenie naszych dziadków. To ludzie, z których wielu
przeżyło terror, o jakim nie mamy pojęcia. Wieczny strach o ZYCIE - zsyłki,
deportacje, obozy, łagry. Smierć bliskich - i to nie tą "dobrą" w późnym wieku,
we własnym łóżku, w otoczeniu rodziny. I wielu z tych ludzi potrafi śmiać się
głośno, czerpać radość z tego czasu, który jeszcze jest im dany. Człowiek może
znieść absolutnie wszystko - z wyjątkiem fizycznego unicestwienia. Odrasta jak
zdeptana trawa. Racje mają przedmówcy; czas leczy rany. Pozdrawiam Cię,
Memoryyy. I odzywaj się częściej , może będzie Ci lżej....

[Gość: mmm]

Gość portalu: Kolega napisał(a):
"I odzywaj się częściej , może będzie Ci lżej...."
Właśnie!!!...najlepsze na wszelkie troski i kłopoty jest :
-wygadać się ;)
-spotkać się z przyjaciólmi i "odreagować " a jak masz taką możliwość wyjechać z
nimi gdzieś chociaż na parę dni...
-zrobić COŚ co zazwyczaj sprawia Ci największą przyjemność...:) nawet jeśli to
coś głupiego ;))
-odreagować na sportowo-polecam basen ...
....i uwierzyć, że po najgorszej nawet burzy pojawi się tęcza...

Pozdrawiam :)

[memoryyy]

Kolego, moje urazy są zbyt wielkie, abym mogła pozwolić sobie na użalanie się
na forum. Choćby dlatego, że mam wpojone, ze jestem egoistką.
(Nawiasem mówiąc wydaje mi się, że największą krzywdę robimy ludziom, kiedy
usilnie wmawiamy im coś....bo oskarżenia pod naszym kątem powtarzane zbyt wiele
razy zapadają w nas ...zwłaszcza gdy wypowiada je ktoś bliski sercu)
Często nie zdajemy sobie sprawy jak niszczymy życie bliskim dlatego, że nie
staramy się (nie potrafimy ?) zrozumieć ich potrzeb...
Lubię wirtualne światy a w realu niestety sobie nie radzę - to usłyszałam o
sobie. To też boli...bo o ile potrafię zaakceptować decyzje rozstania, to już
zapalczywe oskarżanie mnie o winie wyłącznie po mojej stronie jest dla mnie jak
kopnięcie w brzuch.

[junkoh]

oh well, z forum romantica robi sie zgola insza inszosc, realitica


memoryyy napisał:

> Kolego, moje urazy są zbyt wielkie, abym mogła pozwolić sobie na użalanie się
> na forum. Choćby dlatego, że mam wpojone, ze jestem egoistką.
> (Nawiasem mówiąc wydaje mi się, że największą krzywdę robimy ludziom, kiedy
> usilnie wmawiamy im coś....bo oskarżenia pod naszym kątem powtarzane zbyt
wiele
>
> razy zapadają w nas ...zwłaszcza gdy wypowiada je ktoś bliski sercu)
> Często nie zdajemy sobie sprawy jak niszczymy życie bliskim dlatego, że nie
> staramy się (nie potrafimy ?) zrozumieć ich potrzeb...
> Lubię wirtualne światy a w realu niestety sobie nie radzę - to usłyszałam o
> sobie. To też boli...bo o ile potrafię zaakceptować decyzje rozstania, to już
> zapalczywe oskarżanie mnie o winie wyłącznie po mojej stronie jest dla mnie
jak
>
> kopnięcie w brzuch.

[Gość: Kolega]

Odpuść i nie dręcz się. To co ktoś Ci mówił, to jakieś bzdury. Za rozpad
związku zawsze ponoszą winę dwie strony. Albo za działanie, albo za
zaniechanie. Albo i jedno i drugie. Ale nigdy jedna strona. Nie daj się
zepchnąć do narożnika. Co znaczy, że nie radzisz sobie w realu? W końcu żyjesz
normalnie, do czegoś w życiu doszłaś. A problemy mamy wszyscy i nikt nie jest
doskonały. Za dużo tych billbordów dookoła - niektórym udało się wpoić, że
życie to twór bez skaz i problemów.

[Gość: mmm]

Memoryyy ... ale ktoś Ci wielkich głupot naopowiadał. Właśnie przejawem egoizmu
i niedojrzałości jest zwalanie winy za rozpad związku na jedną tylko ze stron.
Powiem Ci jeszcze jedno...jeśli ta "kochana" osoba potrafiła tak skutecznie
zabić w Tobie wiarę w siebie, wiarę w ludzi, doprowadzić do tak niskiej
samooceny ...to przepraszam ,że to powiem ale dobrze,że się rozstaliście.Nie na
tym chyba polega miłość...

[memoryyy]

mmm, milość jest ślepa...chyba nawet zawsze:)
Sęk w tym, że ja zawsze wierzyłam że nawet jak jest trudno, to trzeba dbać o tą
miłość tak, by trwała, bo każde ostateczne rozstanie zabiera nam cząstkę nas
samych.
A Tobie mmm za ustawienie mnie do pionu należy się wielki wirtualny całus :)*

[Gość: mmm]

Tak to prawda...rozstanie zabiera nam cząstkę siebie ...ale trwanie w związku w
którym druga osoba nas nie rozumie, nie próbuje nawet tego zrobić a jedynie
obwinia o całe zło ...to zabiera nam całych nas ;)
O miłość trzeba dbać,pielęgnować ją, czasami może i o nią powalczyć ale to
dotyczy również OBU stron.

Widocznie tak miało być, musieliście się rozstać, bo może tuż za rogiem czeka na
Ciebie prawdziwa miłość :) ( nie mylić z żubrem ;)) )
Ja tak sobie tłumaczyłam....i sprawdziło się :)...czego i Tobie życzę .
Buziak :)

[junkoh]

o kurcze, oby....

Gość portalu: mmm napisał(a):

> Tak to prawda...rozstanie zabiera nam cząstkę siebie ...ale trwanie w związku
w
> którym druga osoba nas nie rozumie, nie próbuje nawet tego zrobić a jedynie
> obwinia o całe zło ...to zabiera nam całych nas ;)
> O miłość trzeba dbać,pielęgnować ją, czasami może i o nią powalczyć ale to
> dotyczy również OBU stron.
>
> Widocznie tak miało być, musieliście się rozstać, bo może tuż za rogiem czeka
n
> a
> Ciebie prawdziwa miłość :) ( nie mylić z żubrem ;)) )
> Ja tak sobie tłumaczyłam....i sprawdziło się :)...czego i Tobie życzę .
> Buziak :)

[Gość: Harpia]

No nie, miłość absolutnie nie jest ślepa! To stan, kiedy jest się całkowicie
świadomym zarówno zalet, jak też i wad naszego "ukochanego". Ślepe to może być
zauroczenie, czy zakochanie jakieś...
W miłości chce się zawsze DOBRA tego, kogo się kocha, w zauroczeniu to MY mamy
czuć się dobrze. W milości to DOBRO drugiej osoby jest podstawą wszystkich
życiowych wyborów.
Twój luby był zauroczony, przeszło mu i próbuje Ci dokopać zagłuszając własne
wyrzuty sumienia, że nie tak do końca z jego strony wszystko w porządku...
Ty jeszcze jesteś pod wpływem tego zauroczenia. To boli (znam, znam), bo zawsze
lepiej jest być tym, który kończy...
W dojrzałym związku zadajemy sobie pytanie (każdy z partnerów) nie o to, co
jest złego w partnerze, tylko co ja nie tak zrobiłem, a jeśli nawet wina jest
ewidentnie w partnerze, to dociekamy do źrodeł tego stanu i albo przekonujemy
go do zmiany tego, co można zmienić albo akceptujemy go takim, jaki jest.
Zapytaj siebie, jak postąpił Twoj partner, jak postapiłaś Ty. Czy to MIŁOŚĆ???
Jeśli zdarzyłoby się, że jednak zastanawiasz się, czy nie odpowiedzieć : NIE,
to jestes na wygranej pozycji - wyplątujesz się właśnie z toksycznego
uzależnienia i tym samym, mając czyste konto dajesz sobie szansę na MIŁOŚĆ :-)

[Gość: Kolega]

Bravo Harpia ! Jakbyś mi to z ust wyjęła;-)

[junkoh]

szkoda ze to tylko takie proste jest po przepoczwarzeniu sie, ktore to trwa i
trwa i trwa, moze bez konca

[Gość: Harpia]

Bo to ciężka praca jest niestety... trzeba dużo łez wylać i boli bardzo zanim
człowiek przyjmie tę prawdę jako swoją... ale warto - wiem z własnego
doświadczenia

[memoryyy]

Dziękuję Harpia.
Masz rację, żyłam złudzeniami.
A moja miłość cały ten czas cierpliwie na mnie czeka.
Poznam ją po tym, że to ja będę dla niej ważna.

A Ty, jeśli to czytasz, Maćku, zastanów się, czy powrót do Twojej byłej
dziewczyny to faktycznie powrót do miłości...a nie do zauroczenia...
Czas ci to pokaże, ale mnie już nie ma. Skoro ją wybrałeś, to znaczy, że mnie
nie kochasz a ja zaczynam żyć dla tej prawdziwej miłości, ona już za długo na
mnie czekała...

Pozdrawiam wszystkich, którzy mi towarzyszyli w moich zmaganiach z losem,
bardzo mi pomogliście i jesteście głeboko w moim sercu.

[memoryyy]

Jak tu pusto się zrobiło,
Czy znajdzie się równie pasjonujący temat?
Kolego, jestem pod wrażeniem Twojej inteligencji i wyczucia i nie chciałabym,
aby to nasze miłe towarzystwo rozeszło się do domów. Za wiele Wam wszystkim
zawdzięczam.
Na pewno mamy o czym rozmawiać, tyle dylematów i ciekawych rzeczy spotykamy na
każdym kroku. Czekam z niecierpliwością na inny ciekawy wątek :)
Może kolejny dylemat ?
Pa

[Gość: mmm]

To Memoryyy, na co czekasz?...migusiem wrzucaj jakiś temat :)))

[junkoh]

wlasnie rzucaj rzucaj, zebym zdazyla dac glos przed urlopem

[memoryyy]

Może zadam pytanie:
Czy warto w dzisiejszych czasach myśleć o innych, poświęcać się dla czyjegoś
dobra, czy lepiej pielęgnować swoje wartości i zaspokajać własne potrzeby?
Drugi temat:
Czy zasady są czymś dobrym w życiu, czy też zbytnia zasadniczość przeszkadza
żyć?
Jak myślicie ?

[Gość: mmm]

> Czy warto w dzisiejszych czasach myśleć o innych, poświęcać się dla czyjegoś
> dobra, czy lepiej pielęgnować swoje wartości i zaspokajać własne potrzeby?

Jedno nie wyklucza drugiego.Każdy w życiu ma jakieś cele, marzenia i do nich
dąży.Najważniejsze jednak aby nie budować własnego dobra na krzywdzie innych.
Nie wyznawać zasady "po trupach do celu". I teraz może brutalne co napiszę- nie
być naiwnym jeśli chodzi o wspomniane przez Ciebie poświęcenie...cóż-
życie...czasami chcemy się poświęcić, komuś pomóc a zostajemy przez niego
wykorzystani....a temu mówię NIE.

Co do "zasad" w życiu, to najważniejsze być sobą i żyć tak aby nie pokłócić sie
z własnym ego ;))
Sprecyzuj jednak proszę o jakie zasady dokładnie Ci chodzi :)
Pozdrawiam.

[memoryyy]

Nie wiem, czy potrafię jasno sformułowac moje myśli.

Chodziło mi o to, że są ludzie, którzy realizują się pomagając innym i czy to
nie jest piękniejsze niż życie samotne w poszukiwaniu czegoś dla siebie...
Trzeba być w zgodzie ze sobą...ale czy my siebie tak naprawdę znamy ? Czy w
trudnych chwilach nie potrafimy dać z siebie więcej, niz kiedykolwiek bysmy
sobie mogli wyobrazić?

Co do zasad: Czy należy wybaczać innym uczynki, które są niezgodne z naszymi
zasadami, czy lepiej żyć w zgodzie ze sobą i palić te niepewne mosty...
Innymi słowy, czy warto obwarowywać się zasadami, czy też starać się zrozumieć
motywacje innych...

[aniolek82]

Czy wybaczać uczynki które są niezgodne z naszymi zasadami? Nie zawsze ale myśle
ża czasami to jest bardzo wskazane. Człowiek błądzi, popełnia błędy, potem ich
żałuje. Jeśli po takim niewybaczalnym błędzie, będzie żalował, miał wyrzuty
sumienia , zechce sie zmienić, a wszyscy w tym momencie odwrócą sie od niego,
dojdzie do nieszczęścia. Takiej osobie trzeba pomóc. Tak więc myśle ,ze o tym
czy wybaczyć komuś czy nie, decyduje ten drugi człowiek, który zrobił coś złego.

[Gość: Harpia]

memoryyy napisał:

> Nie wiem, czy potrafię jasno sformułowac moje myśli.
>
> Chodziło mi o to, że są ludzie, którzy realizują się pomagając innym i czy to
> nie jest piękniejsze niż życie samotne w poszukiwaniu czegoś dla siebie...

A jak Ty czujesz, jak czuje Twoje serce - co uczyniłoby Ciebie szczęśliwą???

[m_alina]

memoryyy napisał:

> Chodziło mi o to, że są ludzie, którzy realizują się pomagając innym i czy to
> nie jest piękniejsze niż życie samotne w poszukiwaniu czegoś dla siebie...
> Trzeba być w zgodzie ze sobą...

Odpowiedź jest gotowa - otóż, jeżeli niektórzy realizują się w pomocy innym, to
znaczy, że żyją w zgodzie ze sobą:) Robią to, co lubią i nie mają potrzeby
szukania samotnie "czegoś dla siebie ", oni już znaleźli:)

> Co do zasad: Czy należy wybaczać innym uczynki, które są niezgodne z naszymi
> zasadami, czy lepiej żyć w zgodzie ze sobą i palić te niepewne mosty...

Zrozumieć, wybaczać i iść dalej:)

[Gość: Harpia]

m_alina napisała:
> Odpowiedź jest gotowa - otóż, jeżeli niektórzy realizują się w pomocy innym,
to
>
> znaczy, że żyją w zgodzie ze sobą:) Robią to, co lubią i nie mają potrzeby
> szukania samotnie "czegoś dla siebie ", oni już znaleźli:)

No... niezupełnie o to mi chodziło...
to chyba nie jest tak, że trzeba być albo Matką Teresą, albo cynicznym egoistą.

Pytam o to, czy życie bez dawania siebie innym w ogóle ma sens???

[m_alina]

Gość portalu: Harpia napisał(a):

> No... niezupełnie o to mi chodziło...
> to chyba nie jest tak, że trzeba być albo Matką Teresą, albo cynicznym
egoistą.

Nie, nie trzeba. Wystarczy byc sobą.

> Pytam o to, czy życie bez dawania siebie innym w ogóle ma sens???

Życie bez dawania siebie innym nie ma sensu, chyba że obierze się zywot
pustelnika.
Oczywiście, mam na myśli dawanie bez zatracania samego siebie, bez pogrążania
się w beznadziejne położenie.

[Gość: Harpia]

Malino - a co rozumiesz przez "bycie sobą" - czy mamy jakiś inny wybór?

[Gość: Kolega]

Juz jestem ! Wybaczcie ale zalatany nieco dziś jestem;-)

Myslę, że nie ma jednej recepty na tego rodzaju wątpliwości. Ortodoksyjna
wierność swoim zasadom jest piękną rzeczą, może przynieść satysfakcję i spokój
ducha. Z drugiej strony może spowodować palenie mostów, zamknięcie się na inne
poglądy. A przecież życie wymaga kompromisów, nie tylko w miłości czy przyjaźni.

Sądzę, że dyskusja niniejsza ma charakter sporu o wartości. Jak mnie uczono,
spory aksjologiczne są nierozstrzygalne, ponieważ nie można w toku dyskusji
obronić dogmatu (jaki może stanowić dla kogoś jakaś wartość, np. rodzina).
Podstawowa zasada prawdziwej dyskusji zakłada bowiem, że nikt z jej
uczestników nie ma monopolu na prawdę.
Podsumowując; istnieją pewne uniwersalne wartości humanistyczne, wspólne
większości systemów etycznych - zaliczmy do nich: poszanowanie bliźniego, jego
poglądów, jego godności w każdej sytuacji, prywatności, prawa do życia, do
dążenia do szczęścia. I tego powinniśmy sie trzymać ale w taki sposób, abyśmy
nie okaleczyli siebie. I sądzę też, że nie można przejść przez życie nie raniąc
choćby jednej osoby - oznaczałoby to, że jesteśmy jednostką pozbawioną ludzkich
atrybutów.

Do Kolegi

[Gość: Harpia]

Ja zasadniczo zgadzam się z tym, co napisałeś :
Dodałabym jeszcze, że nie da się przejść przez życie nie raniąc nikogo, ale
także nie da się żyć i nie pozwolić, by nas zraniono...

[memoryyy]

Można jeszcze schować sie w kokon i żyć swoimi naiwnymi złudzeniemi, nie
oczekując niczego od nikogo...

[Gość: Harpia]

Memoryyy - nie można, bo nie można uciec od samego siebie, od swoich pragnień,
swoich marzeń. Życie musi boleć...

[Gość: Kolega]

Memoryyy - żyj ! "Ważne są tylko te dni, których jeszcze nie znamy". Tak, życie
musi czasem boleć, ale też wtedy czujemy, że żyjemy. Kto nie odczuwa bólu - nie
żyje

[m_alina]

Zwrot "być sobą" zastosowałam w odniesieniu do konkretnej wypowiedzi, tu
pozwolę sobie zacytować ją w całości:

> to chyba nie jest tak, że trzeba być albo Matką Teresą, albo cynicznym
egoistą.
Nie, nie trzeba. Wystarczy byc sobą.

Miałam na myśli dokładnie to, co napisałam tj, nie trzeba być Matką Teresą ani
cynikiem, aby odczuwać zadowolenie z życia.
A być sobą, to znaczy dla mnie tyle, że nie należy udawać ani nikogo więcej ani
nikogo mniej niż się jest.
Jeśli ktoś czerpie radość z całkowitego oddania się innym, to znaczy, że nie
poświęca się. Wypełnia swoje życie treścią najlepiej jak potrafi i jest
szczęśliwy, nigdy nie powie o sobie "poświęcam się".
Cynik - no coż, ten cokolwiek uczyni, będzie z siebie zadowolony...

Szukanie i znajdywanie kompromisów jest sztuką i warto ją doskonalić.
Nie żyjemy na pustyni, codziennie jesteśmy uwikłani w różne stosunki
międzyludzkie i trudno kogoś nie zranić.

[Gość: Harpia]

No właśnie, a ja chciałam przekazać taką moja myśl, że istotą człowieczeństwa
jest życie dla innych i wtedy żyjemy dla siebie samych.
Nie chodzi mi o ludzi mających "poczucie misji" oddających się bez reszty innym
i zatracających w tym siebie. I tacy istnieją, ale nie o tym tu rozmawiamy.
KAŻDY człowiek jest tak skonstruowany, że czerpie szczęście z sytuacji, w
których ma poczucie dawania szczęścia innym. Napisałam może nieściśle - nie
każdy, ale ten, który tak nie czuje jest albo nieszczęśliwy, albo znieczulony...
Po prostu to jest istota naszego istnienia i innej drogi nie ma...
Tzn. nie można być szczęśliwym egoistą - można być co najwyżej zadowolonym z
siebie egoistą - a to jednak różnica...

[memoryyy]

Kolego...
Wróć do nas i rozjaśnij zawiłości naszego bytu...

[m_alina]

Idealnie byłoby, gdybyśmy w każdej chwili wiedzieli co czujemy, co myślimy,
czego chcemy a co zdecydowanie odrzucamy.
Samo życie pokazuje, że warto zdobyć się na mówienie prawdy o swoich
wartościach, swoich oczekiwaniach i skupiać wokół siebie ludzi podobnych sobie.
Daje to szansę na długoletnie porozumienie, mimo nawałnic, które życie niesie
(przetestowałam, wiem o czym mówię:)) Nie warto zatracać siebie w przyjaźniach
czy miłościach niosących ból i wymagających poświęcenia ponad możliwości.
Oczywiście zakładam, że pewne wyrzeczenia i kompromisy są konieczne, ale nie za
wszelką cenę.
Jeżeli czuję, że nowa sytuacja czy znajomość stanowi zagrożenie dla mnie samej,
rozwija się w kierunku dla mnie szkodliwym, to próbuję dołożyc starań, aby
zmienić nieco bieg zdarzeń. Przyznaję, błądzić jest rzeczą ludzką, ale na
całkowite poświęcenie mnie nie stać. Jeżeli z kimś jestem w przyjaźni czy
miłości to znaczy, ze sama tego chcę, bez przymusu, z własnej woli.
A trzymanie się zasad (nie kurczowo, oczywiście) wyznacza mi mój azymut, którym
jest znajdywanie "złotego środka" i czerpania radości ze źródła życia.

[aniolek82]

m_alina napisała:

> > Samo życie pokazuje, że warto zdobyć się na mówienie prawdy o swoich
> wartościach, swoich oczekiwaniach i skupiać wokół siebie ludzi podobnych
sobie.

Oczywiście że warto sie zdobyć na mówienie o swoich uczuciach,pragnieniach,
niepewnościach. To rozwiązuje wiele problemow, rozjaśnia wiele spraw, przybliża
do innych ludzi. Jednak wiele osób ma olbrzymie problemy z rozmawianiem o
swoich uczuciach. Boją się, że takie uzewnętrznienie się przed kimś spowoduje,
zostaną zranieni, że osoba, której chcą powierzyć swoje wnętrze nie jest tego
watra, że wykorzysta tę wiedzę na naszą niekorzyść. To jednak trudne...

[m_alina]

Witaj Aniołku:)
Tak, to jest trudne...
Niektórzy mają problemy z mówieniem o swoich uczuciach ponieważ zostali kiedys
zranieni i wolą "na zimne dmuchać". Nadmierne zamykanie się we własnej skorupie
zamyka drogi poznania wartościowych ludzi.

Jak wiesz, jest jeszcze inna kategoria zamkniętych w sobie - introwertycy, Oni
z racji swojej konstrukcji psychicznej również nie są zbyt wylewni. Mają za to
bardzo ciekawy świat wewnętrzny.

Przez swoją wielką różnorodnośc ludzie mają sobie wiele dobrego do
zaofiarowania.
Pozdrawiam

[aniolek82]

Witaj :)
To prawda. Wiem że takim ludziom nie jest łatwo. Trudno jest odnależć im sie w
większym towarzystwie, załatwić ważne sprawy, poznać nowe osoby. Ale myślę że
jednak najgorsze jest to że nie mają przyjaciół. Ludzie niestety są tak
skonstruowani, ze nie chce im sie czekać, starać, próbować dotrzeć do innej
osoby. Chyba wydaje im się, że taka zamknięta w sobie osoba nie chce kontaktu. A
ona bardzo chce, tylko potrzebuje wiecej czasu, żeby przy kimś poczuć sie dobrze
i komuś zaufać.

[junkoh]

nie wiem czy "czasy" maja tu cos do rzeczy, to raczej wybor ponadczasowy

memoryyy napisał:

> Może zadam pytanie:
> Czy warto w dzisiejszych czasach myśleć o innych, poświęcać się dla czyjegoś
> dobra, czy lepiej pielęgnować swoje wartości i zaspokajać własne potrzeby?
> Drugi temat:
> Czy zasady są czymś dobrym w życiu, czy też zbytnia zasadniczość przeszkadza
> żyć?
> Jak myślicie ?

[junkoh]

no wlasnie, i cale szczescie... pare slow? jedno wystarczy? przepoczwarzam
sie... dobra bedzie wiecej, myslalam, ze bez zbytniego zaglebiania sie w
egzystencje uda mi sie ja lekko przejsc, a tu klops... przerabiam lekcyje za
lekcyja i tym samym nabieram madrosci, acz zaluje ze w ten sposob

Gość portalu: Kolega napisał(a):

> Mądrość nie musi wynikać z cierpienia ale może. Parę słów poproszę o sobie,
> Junkoh..

[aniolek82]

Miło sie czyta te wasze przemyślenia. Chętnie dołączyłabym sie, ale czy nie jest
już za póżno? Wy zdążyliście sie już poznać, macie stałe grono. A ja nie
zdążyłam nawet przeczytać wszystkich postów w tym wątku. Chyba bede tu
intruzem... Ale cieszę sie że są jeszcze ludzie z wartościami, ludzie dobrzy i
otwarci na innych. Pozdrowionka ;)

[memoryyy]

Zapraszam aniołku, dobrych ludzi nigdy za wiele. Serdecznie witam i zapraszam
do dyskusji i rozszerzania horyzontów w naszym miłym gronie :)

[aniolek82]

o dziekuje bardzo :) To dobrze że wreszcie pojawił się taki wątek. Wszystkie
inne zaczynały sie, a za chwile kończyły i nie wynikało z nich nic konkretnego.
Tu wyczuwam głębokie myśli płynące z głebi duszy i serca. Tu widzę ludzi
gotowych pomóc innym , zrozumieć ich. Widzę możliwość rozwijania własnego
wnętrza . To bardzo dobrze :)

[Gość: prawda]

O, parę dni mnie nie było a tak się wątek rozrósł :). To miło, że są ludzie,
którzy chcą ze sobą rozmawiać i umieją słuchać...

Tu parę przemyśleń, które mi się nasunęły po przeczytaniu niektórych (bo nie
wszystkie udało mi się pzreczytać) wypowiedzi.

Czy można żyć nie dając nic z siebie? nie :). Nawet egoista i cynik coś dają,
może nieświadomie ale dają, czynienie zła też jest dawaniem siebie innym,
chociaż nie o takie dawanie wszystkim chodzi. Czasem warto się zastanowić
dlaczego ludzie krzywdzą - bo może sami kiedys zostali skrzywdzeni, nie umieją
inaczej, zbudowali wokół siebie mur i nie chcą nikogo dopuścić od swego wnętrza
albo próbę zbliżenia traktuja jaki atak... Nie chodzi oczywiście o
usprawiedliwianie zła ale o próbę zrozumienia takiego a nie innego
postępowania. Czasem też warto się zastanowić, dlaczego trafiamy na
tych "złych" - może nasze zachowanie prowokuje wykorzystywaczy, ludzi, którzy
idą na "łatwiznę uczuciową", tzn. nie chcą sie starać o dobro drugiego
człowieka, mówią to co druga strona chce usłyszeć i moszczą sobie wygodne
gniazdko, które w razie czego opuszczą bez żalu.

Myślę, że miłość połączona z mądrością będzie potrafiła oddzielić ziarna od
plew, puste gadanie od szczerych wyznań, może nie tak pięknych jak te czynione
na pokaz ale płynących z głębi serca i wyrażających się w konkretnych
czynach :).

Na razie tyle, pa :).

[Gość: fajny gość]

chciąłbym poznać miłą dziewczynę może pogadamy??

FAJNY GOŚCIU!!!!

[Gość: Don Pedro]

Fajny gościu - wcale nie jesteś taki fajny, bo dziewczyna Ci odpisała, a ty ani
be, ani me, ani kukuryku - tak się nie robi!!!!

[memoryyy]

Wiem, że to głupio tak przepisywać wiersz, ale on jest taki trafny
(wiązek w pigułce).
Kto z nasz tego nie przeżył?

Razem

Nadzieja i rozpacz
radość i ból
niewiara i wiara
czas coraz szybszy
trwanie jak ciemność
to za daleko
i już niedługo
dom pełen bliskich
i bez nikogo
człowiek co szuka
anioł co nie wie

tak jak dwa jeże sobą zdziwione
szukają razem miejsca dla siebie

J. Twardowski

puk puk :)

[Gość: Prawda]

Co tam u was? :)

[memoryyy]

To miłe, że pytasz :)
Dziękuję Wszystkim z tego wątku za wsparcie w trudnych dla mnie chwilach.
Dziękuję "koledze", że pozwoliłeś mi na nowo uwierzyć, że są jeszcze mężczyźni
wartościowi, którzy potrafią te wartości przekazać innym. Twoje słowa były dla
mnie nieocenione. Dzięki nim na nowo zdefiniowałam ważne pojęcia i spojrzenie
na życie. Dzięki nim mogłam się wyciszyć i wyciągnąć mądre wnioski ...na moją
miarę ;)
Dziękuję "po prostu on", za to, że dzięki Tobie uwierzyłam, że może istnieć
przyjaźń między kobietą a mężczyzną (proszę nie śmiej sie teraz). To, co dla
mnie zrobiłeś jest dla mnie warte dużo więcej niż złudzenia, którymi wiele
mężczyzn karmi kobiety...
Dziękuję "mmm" za mądre rady. dla Twojej informacji: poprawiam kondycję na
siłowni, a błysk w oczach mężczyzn na mój widok świadczy o tym, że mi
służy...No i przede mną nie lada atrakcja: fiordy norweskie na rowerze :)))
Dziękuję "Harpii" - Twoja definicja miłości powinna znależć się w każdym
słowniku :)Wtedy może niektórzy ludzie nie niszczyliby sobie wzajemnie życia...
Dziękuję, "M_alinie", "aniołkowi82" i tych, którzy wzięli udział w
wątku "poszukuję kolegi"...za ciepłe słowa i wsparcie....
Bez Was popełniłabym na pewno jeszcze więcej błedów w tym moim życiu...
A teraz? No cóż - chwytam wiatr w żagle i biegnę na spotkanie tego co
nieuniknione podobno...będę tu zaglądać jeszcze, bo mam WAS w swoim sercu.
No i na koniec przytoczę Twoje słowa, "Prawdo", gdyż one teraz są mym
kierunkowskazem w drodze życia:
"Myślę, że miłość połączona z mądrością będzie potrafiła oddzielić ziarna od
plew, puste gadanie od szczerych wyznań, może nie tak pięknych jak te czynione
na pokaz ale płynących z głębi serca i wyrażających się w konkretnych
czynach :). "

Paaaaaaa

[m_alina]

Memoryyy,
Fajnie, że się odzywasz:)
I miło mi przeczytać o radości, którą daje odkrycie siebie, o zrównoważeniu
swoich cech w spójną całość.
Wiem ile przyjemności sprawić może zrozumienie samego siebie o odradzanie się
na nowo, to wspaniałe uczucie:)
Fiordy norweskie na rowerze - to wspaniała wyprawa!:)

[Gość: Kolega]

No widzisz - minął zaledwie miesiąc, a Ty jak nowonarodzona....Mówiłem Ci, że
człowiek może przejść przez wszystko i jeszcze się wzmocnić. Wpadaj czasem na
forum. Choć i ja rzadko tu bywam ostatnio..eeeh, życie...

[Gość: Prawda]

Cieszę się, że wszystko się ułożyło pomyślnie i że moje słowa mogły się na coś
przydać :))). Nie wolno tracić wiary ani w siebie ani w ludzi. Rozczarowania
się zdarzają ale, uważam, że o wiele częściej spodziewamy się złego a spotyka
nas dobro, niż na odwrót.

A fiordów norweskich szczerze gratuluje; wyjazd do Skandynawii to od lat moje
marzenie :))))

Pozdrawiam serdecznie wszystkich z tego wątku życząc pogody ducha i wychodzenia
cało z życiowych zakrętów :))).

[Gość: mmm]

Ach Memoryyy...tak bardzo się cieszę, że wszystko dobrze Ci się układa :))
Widzisz, potwierdza się jednak porzekadło, że czas leczy rany a co nas nie
zabije, to wzmocni. Super- tak trzymać !!
Twoje rowerowe plany...hmm...imponujące i pozazdroszczenia godne ;)) Baw się
dobrze, odpocznij, zrelaksuj a po powrocie....opowiedz jak było ;))))

Pozdrawiam :)

[m_alina]

Dziękuję:)
U mnie dobrze jest:)
Staram sie utrzymywać obrany kurs i nie zbaczać na manowce:)

[aniolek82]

ooo, memoryyy, jak miło że o mnie też pamietałaś :))) Cieszę się, że u Ciebie
tak fajnie sie układa i jesteś zadowolona. Takie jest życie, raz lepiej , raz
gorzej. Ale gdy uwierzy sie w siebie, w to że jeszcze wiele dobrego może nas
spotkać, że wokół nas kręci się mnóstwo dobrych, wartościowych ludzi... wtedy
wszystko widzimy w jaśniejszych barwach :) Życzę Tobie Memoryyy i wszystkim
tutaj obecnym baaardzo jasnych barw życia i duuużo uśmieszku na buziach :)))

[Gość: prawda]

Halo, co słychać?
Po owocnych wakacjach, pełni werwy i optymizmu mamy siłę na zmagania się z
codziennością :). Przynajmniej tego wszystkim życzę :)))

muszę pogadać...

[Gość: anieśka]

Witam , mam dziśiaj jakiegoś doła ...:( mam wrażenie że mój mąż jest ze mna
tylko ze względu na dziecko,czuję że jestem mu tylko kucharka i służącą, nigdy
nie powie ubierz sie cieplej bo jest zimno, lub nie zapyta jak sie czuje, i czy
mi pomóc, zrobił sie wybuchowy, i jest tylko miły jak chce sie kochać, a tak
pozatym z własnej incjatywy nigdy mnie nie przytulii nie pocałuje, zawsze
wszystko robie nie tak..., (chociasz sie staram), potrafi zwyzywać nawet,
zawsze to ja, jak sie pan obrazil to wyciągałam ręke do zgody , ale widze że to
nie ma juz sensu..., nie bede dłużej walczyć o to by było dobrze miedzy nami,
duzo daje z siebie, a wzamian nie dostaje nic...:( zawsze ma posprzątane,
ugotowane, papieroski kupione...(bo jak nie to awantura), mam dość!traktuje
mnie okropnie. Nie musicie nic pisac chciałam sie wyżalic , bo normalnie gula
stoi mi w gardle, wogle żebym nie nawiazywała jakiejś rozmowy z nim to by i
mało sie do mnie odzywał, wraca z pracy je obiad i idzie spać lub siada do
kompa, i tyle...pozdrawiam