Przepaść

[kormoran20]

Witam wszystkich pracowników bankowości prywatnej. Pracowałam kilka lat w PKO
na północy kraju , od kilku miesięcy w konkurencji.Przykro to powiedzieć ale
pracowników PKO od reszty w większości banków dzieli PRZEPAŚĆ - wiedzowa .
Teraz normalnym jest fakt iż zaznajamiam się z prasą ( Parkiet , Puls
Biznes , Forbes ) i inne . Analizuje fundusze które sprzedaje ale też
konkurencje żeby byc zorientowanym w rynku. Uderzcie się w pieri ilu jest
doradców w PKO private slędzących rynek pieniężny i kapitałowy . Pokutuje
stereotyp miłej Pani w okienku miłej lecz słabo wyedukowanej. Fakt że u
prywaciarza płacą o wiele lepiej ( co ty chrzanisz fox ?!!!!!!!!) ale za
konkretna wiedzę .

[fox121]

Bardzo się cieszę że o tym napisałaś i poruszyłas bardzo wrazliwy temat
poziomu wiedzy w PKO !!!!!!!!!!!!!!!!!!
Tak u prywaciaża dostajesz za konkretna wiedze mało tego musisz wykazać iz
Twoja wiedza, profesjonalizm potrafisz umiejętnie wykorzystac i są wyniki
dla Bossa, a z poborami to róznie . Niestety w PKO mało jest takich ludzi a
jeżeli sa to odchodza ale tam gdzie ida jest walka SZCZURÓW

[diabolo13]

No w końcu ktoś do rzeczy, tu tkwi sedno roszczą, ciągle (a to za mało płacą,
za duża sprzedaż, za dużo pracy) niedouczniaki. ktoś kto coś potrafi i ceni sam
siebie postąpi jak kolega Kormoran. Życzę powodzenia Panie Kormoran

[anyz1]

...to sedno dla wielu nie jest tak oczywiste. hmmm ale Ty podobno znasz swoją
wartość "douczniaku" więc czemu tylko poprzestajesz na życzeniach dla Kormorana?

[wika124]

Fakt, z tą wiedzą w PKO bywa różnie - podobnie jak w innych bankach....,z tą
róznicą, że tutaj wiedza musi być wszechstronna, czyli na każdy temat po
trochu...i być może w tym tkwi problem.Jest w Banku też wielu dobrych fachowców
którzy tkwią ciągle - ponieważ...mają nadzieję na lepsze!!, ponieważ włożyli i
wkładają w swoją pracę wiele serca! lubią swoją pracę i ciągle się łudzą...,bo
porzucić miejsce w którym spędziło się pół życia wymaga pewnej odwagi i siły
której nie każdemu starcza...Pozostaje też żal i poczucie własnej klęski za brak
docenienia za naszą pracę.Co niektórzy zapewne sami uwierzyli w to co mówią ich
przełożeni: iż są beznadziejni.