Znów pada,szaro i brzydko:(

[mmagi]

[sjena1]

powiem Ci że też marudna dzisiaj jestem, tak mnie coś sie popier... z błędnikiem
chyba, ze mam głęboko czy deszcz czy cholera wie co, zaraz zdechne, taka
kręcioła mdłości i wszystkie dodatkowe przyjemności,

[krysica]

DESZCZ

Deszcz jest zjawiskiem tak pospolitym, że na ogół nie zwracamy na niego
uwagi..., chyba że popsuje nam plany turystyczne lub przeciwnie, gdy jego brak
staje się klęską suszy. Ot, para w powietrzu skrapla się i spada na ziemię.
Tymczasem za tym pozornie banalnym zjawiskiem kryją się skomplikowane procesy
fizyczne, poznane dokładniej dopiero w ostatnich dziesięcioleciach, a po części
stanowiące wciąż zagadkę. Spróbujmy je tu prześledzić - oczywiście w ogromnym
skrócie i bez wnikania w szczegóły.
Porównanie średnic i koncentracji (n w m-3) jąder kondensacji, kropli
chmurowych i kropli deszczowych. Na uwagę zasługuje duża różnica wielkości
typowej kropli chmurowej i deszczowej.

[mmagi]

madrala

[krysica]

A więc po pierwsze, jeżeli ma padać deszcz, to muszą być najpierw chmury.
Powstawanie chmur, tych skupisk mikroskopijnych kropelek wody lub kryształków
lodu, następuje w wyniku kondensacji zawartej w powietrzu pary wodnej.
Kondensacja może nastąpić wtedy, gdy pojawi się przesycenie, tj. ciśnienie pary
wodnej przewyższy pewną wartość krytyczną zwaną prężnością pary nasyconej.
Wartość tej prężności maleje z temperaturą, wobec czego oziębianie powietrza
wraz z zawartą w nim parą powinno doprowadzić do kondensacji. I rzeczywiście
tak jest. Przyczyną oziębiania jest najczęściej ruch wstępujący powietrza i
związane z nim adiabatyczne rozprężanie; rzadziej promieniowanie lub inne
mechanizmy wymiany ciepła (np. mieszanie czy przewodnictwo). Już od ponad stu
lat fizycy wiedzą, że prężność pary nasyconej zależy też od napięcia
powierzchniowego i stężenia substancji rozpuszczonych w wodzie. W przypadku
mniej niż nanometrowych kropelek, od powstania których musiałaby się zaczynać
kondensacja w atmosferze, wpływ napięcia powierzchniowego jest tak duży, że
dopiero przy przesyceniu sięgającym kilkuset procent w stosunku do stanu
nasycenia nad płaska powierzchnią wody mogłoby dojść do powstania chmury. Z
pomocą przychodzą tu cząstki atmosferycznego, a ściślej mówiąc ich
rozpuszczalne w wodzie i na ogół higroskopijne części. Na tych tzw. jądrach
kondensacji para zaczyna się skraplać czasem już przy 70% wilgotności
względnej! Jednakże w miarę jak kropla rośnie stężenie roztworu substancji
zawartej początkowo w jądrze kondensacji maleje i prężność pary nasyconej nad
kroplą szybko się podnosi.
)))

[raduch]

I co było dalej? Co?!

[niedzwiedzica_sousie]

oj niedobrze, niedobrze...

[krysica]

Musial Boguslaw

Pokochac Deszcz

Zapukał Deszcz w okno srebrnymi kroplami
Podmuchem wiatru ku niemu pchnięty
Twarz swoją odbił zalaną łzami
Od stóp do głów był przemoknięty!

A Ty choć stoisz blisko przy oknie
Widzisz w Nim tylko słotę i pluchę
Nawet nie myślisz, że On tam moknie
że schronic się pragnie, gdzieś w miejsce suche!

Choć to nie łatwe pokochaj Deszcz
Niech w sercu wybuchną miłości ładunki
A będzie On Tobie jak poezją wieszcz
Srebrnymi kroplami słał pocałunki

[krysica]

nie jak z jasnego nieba
nie jak piorun
otoczył nas

ze wszystkich stron naraz jego macki
docierają w głąb naszych mózgów
wydzierając nam nasze tajemnice i małe zbrodnie

zagłuszony rytm bębnów i piszczałek
jaskrawe kolory oficjalne i pogrzeby

nawet Chrystusi mają dzisiaj swój czas antenowy
bez tego nikt by się nie dowiedział, że się ponownie narodzili
i wciąż żylibyśmy jak zwierzęta
chowając na dnie szuflady tajemnice i zbrodnie
i zaglądalibyśmy tam tylko wtedy
gdy ziemia od czasu do czasu przestawałaby być płaska

piłaś coś czy dopiero bedziesz:)?

[mmagi]

[krysica]

nie marudz, ja tak mam codziennie :D

[edka-schizofredka]

a wy znow o pogodzie? nt

[kobieta_na_pasach]

a jak tam nad morjem:O?

[mmagi]

[niedzwiedzica_sousie]

a co, kurwa, jak na kulturalne damy przystało! ))

[kobieta_na_pasach]

niedzwiedzica_sousie napisała:

> a co, kurwa, jak na kulturalne damy przystało! ))

he he

[krysica]

Leopold Staff
Deszcz jesienny

O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny
I pluszcze jednaki, miarowy, niezmienny,
Dżdżu krople padają i tłuką w me okno...
Jęk szklany... płacz szklany... a szyby w mgle mokną
I światła szarego blask sączy się senny...
O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny...

Wieczornych snów mary powiewne, dziewicze
Na próżno czekały na słońca oblicze...
W dal poszły przez chmurną pustynię piaszczystą,
W dal ciemną bezkresną, w dal szarą i mglistą...
Odziane w łachmany szat czarnej żałoby
Szukają ustronia na ciche swe groby,
A smutek cień kładzie na licu ich młodem...
Powolnym i długim wśród dżdżu korowodem
W dal idą na smutek i życie tułacze,
A z oczu im lecą łzy... Rozpacz tak płacze...

To w szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny
I pluszcze jednaki, miarowy, niezmienny,
Dżdżu krople padają i tłuką w me okno...
Jęk szklany... płacz szklany... a szyby w mgle mokną
I światła szarego blask sączy się senny...
O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny...

Ktoś dziś mnie opuścił w ten chmurny dzień słotny...
Kto? Nie wiem... Ktoś odszedł i jestem samotny...
Ktoś umarł... Kto? Próżno w pamięci swej grzebię...
Ktoś drogi... wszak byłem na jakimś pogrzebie...
Tak... Szczęście przyjść chciało, lecz mroków się zlękło.
Ktoś chciał mnie ukochać, lecz serce mu pękło,
Gdy poznał, że we mnie skrę roztlić chce próżno...
Zmarł nędzarz, nim ludzie go wsparli jałmużną...
Gdzieś pożar spopielił zagrodę wieśniaczą...
Spaliły się dzieci... Jak ludzie w krąg płaczą...

To w szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny
I pluszcze jednaki, miarowy, niezmienny,
Dżdżu krople padają i tłuką w me okno...
Jęk szklany... płacz szklany... a szyby w mgle mokną
I światła szarego blask sączy się senny...
O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny...

Przez ogród mój szatan szedł smutny śmiertelnie
I zmienił go w straszną, okropną pustelnię...
Z ponurym, na piersi zwieszonym szedł czołem
I kwiaty kwitnące przysypał popiołem,
Trawniki zarzucił bryłami kamienia
I posiał szał trwogi i śmierć przerażenia...
Aż strwożon swym dziełem, brzemieniem ołowiu
Położył się na tym kamiennym pustkowiu,
By w piersi łkające przytłumić rozpacze
I smutków potwornych płomienne łzy płacze...

To w szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny
I pluszcze jednaki, miarowy, niezmienny,
Dżdżu krople padają i tłuką w me okno...
Jęk szklany... płacz szklany... a szyby w mgle mokną
I światła szarego blask sączy się senny...
O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny...

[niedzwiedzica_sousie]

no to jest przepiękne, nie ma to tamto!

hłe hłe, też miałam to wkleić. n/t

[veeto1]

to kiedys wykulam na pamiec

[kobieta_na_pasach]

jak sie przygotowywalam do egzaminow do studium aktorskiego

co ja mam powiedziec?w sobote slubuje!

[monalisa.pl]

[marta.uparta]

na pewno nad Twoim miastem zaswieci wtedy słońce
Jak my braliśmy ślub, też lało cały miesiąc, 23go zrobiła się lampa i
najsłoneczniejszy dzien w roku, a potem znowu do końca miesiąca lało

[monalisa.pl]

no oby bylo złociutka jak piszesz ale na razie sie nie zapowiada! wszedzie
trabia ze 17 st i ulewa;-((((