Mam poważny dylemat. Pomóżcie proszę.

[dorka556]

Długo zastanawiałam się, czy napisać o tym na forum, ale zdopingowała mnie ta chandrowa pogoda. U nas LEJE.
Co zrobiłybyście na moim miejscu? Co wybrałybyście domek, czy mieszkanie w bloku?
Od 10 lat, po przejściu na emeryturę, mieszkam w małym domku , w urokliwym miejscu. Przedtem, przez całe życie mieszkałam w bloku.
Latka lecą i coraz częściej zadaję sobie pytanie, jak długo tutaj jeszcze pociągnę (wkrótce powinnam opuścić siostrzane forum sześćdziesiątek).
Czy wystarczy mi siły i czy jest sens, żeby nadal mieszkać sama, uprawiać ukochane kwiatki, kosić latem kilkusetmetrowy ogród, zimą odśnieżać, żeby dostać się do drogi. Chociaż mam odśnieżarkę, roboty w bród.
Nie jestem zmotoryzowana. mieszkam z dala od cywilizacji. Do sklepów, przychodni, kościoła itp mam ok.3km (z powrotem pod górkę). Do najbliższego busa, z którego i tak b.rzadko korzystam ok.1km.
Po tym przydługim wstępie, mam pytanie
1. Czy sprzedać domek i kupić mieszkanie, już teraz, kiedy jestem jeszcze "na chodzie"? Tak mi radzą synowie. Mieszkają daleko i tu sie nie przeprowadzą.
2. Czy mieszkać nadal sama "do oporu", jak mi serce mówi a nie rozum?
Co mam zrobić, proszę o za i przeciw. Poradźcie coś.
Żal mi tego widoku.

picasaweb.google.pl/czajki6/2008WidokZOgrDka

[gazela755]

Fakt widoki i klimat do pozazdroszczenia..Ale powiem krotko,jezeli
mieszkasz sama,to sprzedac domek i kupic mieszkanko i miec czas na
zintegrowanie sie z sasiadami,ktorzy w roznych sytuacjach sa
pomocni..Bedzie Ci ciezko rozstac sie z tak piekna okolica. Decyzje
podejmiesz sama, ale wg mnie synowie sa realistami i dobrze radza.

[ditai-lutek]

Dorciu, przed chwilą ja i mój mąż wczuliśmy się w Twoją sytuację i też radzili
byśmy sprzedać Tę posiadłość za którą na pewno otrzymasz tak godziwe pieniądze,
że będziesz mogła sobie kupić mieszkanko, ale nie w bloku. Daj ogłoszenie, może
się trafi ktoś, kto będzie chciał sprzedać mieszkanie w domu dwurodzinnym z
możliwością korzystania z ogródka lub jego kupienia jeśli taki przy domy jest.Z
doświadczenia wiesz jak się mieszka w bloku ,a teraz jest już inaczej, dla
starszego człowieka nie mają młodzi żadnego poszanowania, przez ścianę jak nie
głośna muzyką to inne imprezy, a broń Boże zwrócić uwagę. Przemyśl sobie
dobrze.Rady synów też są dobre. Rzeczywiście pięknie mieszkasz, masz jeszcze
kawał czasu do tego "oporu" to Może ciut tam pomieszkaj jeszcze.

[jakkalina]

Może połączymy dylematy?
Jestem w podobnym przedziale wiekowym. Zdaję sobie sprawę że wnuki
dorastają i powinnam ustąpić miejsca w mieszkaniu. Nikt mi o tym nie
wspomina ale.... Zastanawiam się nad jakimś optymalnym
rozwiązaniem . Mogę wynająć, ale wtedy - cieniutko z portfelem.
Szukam kulturalnej osoby do wspólnego zamieszkania. Dysponuję
samochodem. Gdzie /w jakim woj. mieszkasz?/

[maladanka]

Hm...na pewno nie do bloku.
Plany zwykle nie wypalają,życie pisze własne scenariusze.
Nie wiem ile lat mają synowie - czas szybko leci i może jednak do
Ciebie któryś wróci?
Moja córka mówi zawsze: mamo,jak będzie problem, będziemy go
rozwiązywać, nie ma co wyprzedzać..No i może żyj sobie
spokojnie,ciesz się tym co masz,słuchaj ptaszków,a jak się
pogorszy/tfu,odpukać!/ to wtedy dopiero szukaj rozwiązania problemu.
Moja kuzynka miała podobną sytuację i syn też nie chciał wrócić, ale
za to wnuk,ledwo skończył gimnazjum do babci się wprowadził.Chłopak
ma złote ręce,kosi, drobne remonty robi,wspaniale się dogadują,domek
rozbudowuje,mysli o agroturystyce takiej niedużej na 2 pokoje.
Kuzynka dobiega 80-tki,fajnie wygląda,podlewa kwiatki itp...

[jaga_22]

Coś trzeba postanowić,ale trzeba głębokiego namysłu,gdzie.
Jeżeli chodzi o bloki,to różni ludzie mieszkają i trzba by
było dowiedzieć się co w trawie piszczy.Ja na przykłam mieszkam
w domu 65 rodzin,a mieszka nam się bardzo dobrze,wszyscy się znamy
sąsiad sąsiadowi pomaga,ale mieszkamy już przeszło 30 lat,
ludzie są starsi ,spokojni.
Najbardziej to mi odpowiada pomysł Edytki,budynek kilku rodzin,
albo bliżniak.
Tak to już jest,coś za coś.Lepiej rozwiązać sprawę,póki starcza siły.
Nie śpisz się,rozglądaj,pytaj,aż trafi się coś ,co trafi nie tylko
do rozumu,ale i serca.Otoczenie też jest bardzo ważne.

[jakkalina]

Teraz odkryłam zdjęcia z widokiem - jest prześlicznie! Popieram
radę "Maladanki" czekaj na wnuka /wnuczkę/ i nie zamartwiaj się na
zapas./tzn. nie bierz przykładu ze mnie / Ja na wszelki wypadek
rozglądam się za mieszkaniem - najchętniej na wsi.
Pozdrawiam Jakkalina

[iryska2604]

A wiesz ze ja coraz częściej zaczynam sie obawiac co bedzie jak nie daj Bóg
zachorujemy? Co prawda sama nie jestem,samochod mamy ale sil coraz mniej.A ty
sie za bardzo nie spiesz,jesli już -to dobrze sie rozejrzyj.W tej
chwili,przynajmniej u nas buduja zupełnie inne domy,mieszkania na parterze maja
ogrodek,co prawda mały ale pare kwiatków...Sprzedać zawsze zdążysz a cenę
powinnas dostać dobrą-przeciez to Zakopane.Jeszcze kwestia-gdzie chciałabys
mieszkac?Zostać w górach? U nas np. masowo buduja takie małe domki 80-100 m2 i
ceny nie sa tak wysokie.Pod klucz do 300 tys.Bloki to jest pod tym wzgledem
dobre ze nie obchodzi cie ogrzewanie ani inne tego typu sprawy -byle nie za
wysoko.Nic nie rób w pospiechu.A kto ci powiedział że musisz pozegnac sie z
60-tkami? w metrykę nikt nie zaglada.

[52ania]

To jest tak poważna sprawa,że trudno cos poradzic.Mieszkałaś w bloku
i wiesz jak jest.W dzieciństwie mieszkałam w barzdo urokliwym
miejscu:lasy,czyste jeziora,pola uprawne.Z okna podziwiałam zachód
słońca nad jeziorem i przepiękną zieloną dolinę.Bardzo mi się tam
podobało,ale niestety nie chciałabym tam mieszkac,bo daleko do
sklepu,przychodni,koscioła i autobusu.Ciebie podziwiam,że podjęłaś
taką decyzję będąc już w średnim wieku.Jeżeli tam jest Twoje serce
to zostań.Ludzie mieszkają wszędzie.Sprzedac zawsze zdążysz.Ważne
jest jeszcze to,czy daleko masz do sąsiadów?

Dorko556

[grenka1]

Jesteśmy obie chyba w jednakowym wieku. Ja też mam podobny dylemat.
Synowie mieszkają daleko: jeden 140 km, a drugi ponad 500 km.
Właśnie ten co mieszka ponad 500 km jest w tej chwili z żoną u mnie
na urlopie. Tam gdzie pracuje wynajmuje mieszkanie za 1500 + media.
Bardzo chętnie by się przeprowadził do mnie (piętrowy dom 89 m2 +
klatka schodowa, składający się z 2 odrębnych mieszkań i z
możliwością nadbudowy i rozbudowy). Pytałam go czy się już
zaaklimatyzował w tym mieszkaniu w blokach, odparł, że tam mu
wszystko przeszkadza, najchętniej by przeprowadził się spowrotem,
niestety u nas nie otrzyma pracy tak dobrze płatnej jaką ma tam.
Miałam propozycję zamieszkania w blokach, ale ja się do tego
otoczenia nie nadaję. W blokach ja się po prostu duszę. Wyjrzę przez
okno, a wokoło same mury i okna. Ludzie pozamykani w tych klatkach
nie widzą Bożego świata. Teraz egzystencja w blokach bardzo się
różni od tej sprzed 10 lat. Kiedyś, pamiętam, przed blokami
siedziały sobie na ławeczkach starsze panie i dyskutowały o swoich
sprawach, a teraz siedzą menele i kombinują kogo by tu naciągnąć na
kolejną butelkę piwa, a słownictwo jakie !!! Stary marynarz by się
nie powstydził tych "wiązanek" jakimi oni rzucają.
Ja obecnie z moich okien widzę stary, sosnowy park (pozostałość po
lesie), wszędzie zielono, chociaż do centrum mam około 20 min
pieszo, to obok mnie nie jeździ dużo samochodów i jest czyste
powietrze. Za wodę nie płacę, jeszcze znajome z bloków przychodzą i
biorą wodę z mojej studni specjalnie na herbatę.
Postanowiłam jeszcze nic konkretnego nie robić. Co będzie, to czas
pokaże. Podobno: "Co komu Pan Bóg przeznaczy, to mu się na drodze
rozkraczy". a i jeszcze pamiętam o tym powiedzeniu, że: "starych
drzew się nie przesadza", a podobno przysłowia są mądrością narodów.
Ja na Twoim miejscu jeszcze bym się wstrzymała z ostateczną decyzją.
No, ale nie musisz brać pod uwagę tego co ja Ci radzę. Rozważ
wszystkie za i przeciw, nie rób niczego pochopnie, abyś potem nie
żałowała, a wręcz przeciwnie, była zadowolona.

[dorka556]

Dziewczyny, serdecznie Wam dziękuję za wszystkie wpisy. Są dla mnie bardzo
cenne. Powoli układam sobie scenariusz na przyszłość. Odezwę się jeszcze i
napiszę co postanowiłam. Deszcz przestał wreszcie padać, to i nastrój mi się
poprawił. Dzięki.

[muraszka1]

wlasnie ogladalam fotki Twojego "Nieba na Ziemi",
masz przepiekny ogrod,sliczny dom,wszystko takie zadbane,
pewnie trwala bym tam do konca

[anka125]

Nie każdy blok - blokowi równy.Mówiąc - blok - przeważnie mamy na myśli stare,z
lat 70-80 wielkie ,szare blokowiska.
A wcale tak nie musi być.Teraz buduje się najwyżej trzy piętrowe domy.Sama
mieszkam w takim właśnie osiedlu.Jest fajnie a za oknami mam widok na pola i
łąki i jest to raj dla mojej suni.
Osobiście wolałabym mieszkać w domku ale( jak mówi mój małżonek) w bloku o nic
się nie muszę martwić.Siedzę sobie z książką w ręku a ktoś kosi trawę na
trawniku.Nie muszę martwić się o sprzątnięcie śniegu w zimie i wywóz śmieci.
I nie zawsze sąsiedzi muszą być potworami.W nowych osiedlach gdzie większość
mieszkań jest własnościowych lokatorzy inaczej się zachowują niż w bloczyskach z
końca lat 80-tych.

[dorka556]

anka125 napisała:

> Nie każdy blok - blokowi równy.Mówiąc - blok - przeważnie mamy na myśli stare,z
> lat 70-80 wielkie ,szare blokowiska.

Masz rację, rzeczywiście należy się wyjaśnienie. Pisząc blok, miałam na myśli
tzw. apartamentowiec. Teraz tutaj tylko takie budują. Przeważnie są to
niewielkie domy z kilkoma mieszkaniami, ale problem jest niemal ten sam. Gdyby
Gazela nie napisała, że najwyższa pora zintegrować sie z nowym środowiskiem, to
z czystym sumieniem i radością, zostałabym na starych śmieciach.
Na razie nie będę podejmować żadnych decyzji, za 2-3 lata wrócę do tematu,
chociaż jak pomyślę, że za 1,5 m-ca rozpocznę sezon grzewczy (CO), który trwa tu
8-cy, to skóra cierpnie.