Adopcja...

[marcia113]

Pewnie niektore z Was wiedza ze niedawno urodzilam. Od porodu minelo prawie 4
miesiace. Bylam zdana praktycznie na siebie w tych trudnych poczatkach opieki
nad dzieckiem, bez rodziny i przyjaciol, jedna osoba na ktora w tych
pierwszych tygodniach moglam liczyc byl moj partner, ktory niestety tez mial
obowiazki zwiazane z praca i nie mogl byc przy Nas zawsze wtedy kiedy tego
chcialam badz potrzebowalam. Jestem szczesliwa i zadowolona z siebie ze
poradzilam sobie w tych podobno najtrudniejszych tygodniach po porodzie, moje
dziecko jest zdrowe mimo przedwczesnego porodu i problemow z tym zwiazanych,
czesto sie smieje i wiem ze jestem dla niego dobra matka. Poswiecam mu caly
swoj czas, jestem najszczesliwsza kobieta gdy odwzajemnia moj usmiech, gdy
szuka mnie wzrokiem, gdy gaworzy jak do niego mowie! Wiem ze jestem mu
potrzebna i ze potrzebe ta spelniam.
Od zawsze chcialam miec 2 dzieci...
Teraz kiedy wiem ze poradzilam sobie z jednym dzieckiem tak bardzo pragne miec
drugie dziecko...
Moglabym zajsc w ciaze i urodzic, to nie problem a spelnilabym swoje marzenie,
ale... jest tyle dzieci ktore nie maja rodzicow...
Przeciez nie wazne kto je urodzil, wazne ze ja bede je wychowywac, ze ja bede
patrzec na to jak dorasta, to ja bede MAMA dla takiego dziecka. Nie wazne ze
nie ja nosilam je w brzuchu, wazne ze JA je kocham!
Ciagle mysle jaka podjac decyzje, bo oprocz milosci do dziecka pojawia sie
wiele watpliwosci...
Ciekawa jestem waszego zdania, chociaz nie zmieni ono mojego podejscia do
sprawy bo to moja decyzja, ale moze odezwie sie jakas mama ktora wychowuje
adoptowane dziecko i podzieli sie swoimi uczuciami...

[lianis]

Poruszylas ogromnie trudny temat, ktory zawsze wzbudza wiele kontrowersji. Przy
mysleniu o takiej decyzji trzeba wziac pod uwage ogromna ilosc argumentow za i
przeciw, trzeba umiec odpowiedziec sobie pytania dlaczego i po co, trzeba
myslec perspektywicznie i miec swiadomosc pietrzacych sie trudnosci.
Pierwsza rzecz to obywatelstwo: jesli masz brytyjskie to mozesz starac sie o
dziecko tu, co jest przepotwornie trudne i dlatego ogromna wiekszosc
brytyjskich rodzicow decydujacych sie na to szuka dziecka w krajach
azjatyckich, lub mozesz starac sie o adopcje w pl i jest to tak zwana adopcja
zagraniczna czyli w duzym uproszczeniu masz szanse na dziecko ktorego nikt z
polskich rodzicow nie chcial (kolejki w polsce o dziecko sa kilkuletnie i
rodzice po takim okresie czekania bardzo rzadko decyduja sie nie wziac
dziecka), sa to najczesciej albo rodzenstwa albo dzieci z ciezkimi lub
nieuleczalnymi chorobami.
Jesli takowego obywatelstwa nie posiadasz to sprawa w danej chwili
automatycznie umiera smiercia naturalna, poniewaz nie mozesz sie ubiegac o
adopcje brytyjska ale rowniez nie mozesz o polska bo nie mieszkasz na terenie
kraju.
Druga rzecz to kwestia odpowiedniego stazu malzenskiego, min 5 lat oraz tego ze
jesli nie masz stwierdzonej nieplodnosci, a nie masz - to droga przed toba jest
znacznie ciezsza, bo mozesz miec dziecko biologiczne i zawsze rodziny
bezdzietne beda przed wami w kolejce.
Jesli chodzi o dylematy moralne to kazdy zna samego siebie, sam proces adopcji
to droga przerazliwie zmudna i ciezka najezona kolcami i gorami czasami
wydawaloby sie nie do przebycia, a sama czesc formalna jest na tyle dluga i
trudna emocjonalnie ze wtedy rzeczywiscie dochodzi do starcia pomiedzy tymi
ktorzy pragna dziecka dla niego samego czy tez dla siebie, zreszta testy
psychologiczne to wykazuja, niejednym wydawalo sie ze chca i dadza rade po czym
nie dostawali kwalifikacji, niejednokrotnie nie rozumiejac dlaczego, a osrodki
adopcyjne maja tak wykwalifikowana karde ze wiedza co robia. Jak juz minie czas
odpowiedni, jestescie po testach gdzie sa trudne i bolesne pytania, gdzie
badana jest wasza faktyczna chec posiadania dziecka, czy moze wezmiecie dziecko
uposledzone lub z ciezka choroba plus uzasadnienie, przeswietleniu bardzo
dokladnym, wywiadzie srodowiskowym, lustracji mieszkania i dostaliscie
kwalifikacje to wtedy zaczyna sie gehenna oczekiwania na ten telefon...
To naprawde bardzo trudna droga i niejedno malzenstwo jej nie przetrzymuje.

[pyza_uk]

Marcia - zarowno w UK jak i w Polsce wiecej jset par oczekujacych na adopcje
niz dzieci do adopcji. Mam na mysli ludzi, ktorzy wlasnych dzieci miec nie
moga. Smutne to, ale prawdziwe. Wiekszosc maluchow w rodzinach zastepczych czy
placowkach opiekunczych ma nieuregulowana sytuacje prawna i nie moze byc oddana
do adopcji. Jesli mozesz miec wlasne dzieci to sie ciesz i doceniaj to... Nie
chce byc zgryzliwa i szanuje twoje pobudki, ale adpocja to nie jest taka prosta
sprawa (przechodzilam kurs adopcyjny w UK, jak chcesz wiecej szczegolow poznac
to napisz na adres gazetowy). Pozdrawiam
ps. Po urodzeniu corki tez strasznie chcialam kolejne dziecko i to juz,
natychmiast (hormony); teraz wiem, ze chyba bym nie dala rady z dwojka - mala
ma 15 mies i wszedzie jej pelno :-)

[marcia113]

Macie duzo racji. Kiedys dzwonilam i dowiadywalam sie jak to jest z adopcja. W
Polsce sa tylko trzy placowki ktore prowadza adopcje zagraniczna i tak jak
lianis mowisz sa to najczesciej dzeci chore. Podjecie takiej decyzji rownalo by
sie z powrotem do kraju <nad czym sie i tak zastanawiamy bo dostalismy oferte
bardzo dobrze platnej pracy>. Masz tez racje ze to trudny temat, najtrudniejszy
gdy rozmawiam o tym z partnerem... Powiedziano mi ze taka adopcja trwa 9
miesiecy, tak jak ciaza, wiec zaskoczeniem jest dla mnie ten dlugi czas o korym
mowisz. Swoja droga zobaczcie jakie to bezsensu, ze dzieci niczemu nie winne
moglyby byc juz u swoich adopcjnych rodzicow to musza zostac w placowkach bo ich
sytuacja prawna jest nieuregulowana... a to moze trwac nawet latami:(
Pyza_uk moze masz racje ze to hormony ale ja myslalam o tym juz pare lat temu,
tylko te mysli byly jakies takie odlegle i nierealne. Mam prawie cale zycie, za
Twoja rada poczekam az hormony sie uspokoja i zobaczymy wtedy:)
Mowisz ze jest wiecej par nie mogacych miec dzieci niz dzieci do adopcji...
jestem tym zaskoczona, nie zdaje sobie sprawy chyba ile par nie moze miec dzieci
i jest to dla nich jedyna szansa na rodzicielstwo, czulabym sie jakbym odbierala
szanse innym, jakbym zagarniala wszystko tym ludzia, majac wlasne dziecko chce
jeszcze inne... to podle jak sie tak na to patrzy. Musze poszukac w satystykach
czy rzeczywiscie tak jest. Nie zrozum mnie zle, wierze Ci, ale jakos bardziej to
do mnie dotrze jak zobacze na wlasne oczy te cyferki...