O mojej babci

[Gość: kukułą]

W 1942 w Łodzi na Dworcu Kaliskim mojej babci rozbił się słoik z kompotem
truskawkowym i zabrudził jej kostium dwuczęściowy. Pamiętam, że babcia zawsze
unikała tego dworca i nigdy już nie tknęła kompotu z truskawek, nawet w
sytuacji gdy była nad wyraz spragniona.

[gixera]

co za nieoceniona strata.

[Gość: Kinga K.]

To był bardzo dobry rok na truskawki, kompoty z tego rocznika nie mają sobie
równych. Jaka szkoda i cóż za strata.

[Gość: Michał M.]

Nie dziwię się! Dworzec kaliski to teraz taki syf, że lepiej omijać go szerokim
łukiem :)

[login_niedostepny]

Gość portalu: Michał M. napisał(a):

> Dworzec kaliski to teraz taki syf, że lepiej omijać go szerokim
>
> łukiem :)

to nikt tego kompotu nie sprzatnal?

Króka historia kompotu

[Gość: Michał M.]

Oczywiście że nie! Od tego czasu wybudowano dwie hale dworcowe, a rozlany
kompot przenoszono zawsze do nowej. W uroczystych otwarciach kolejnych hal
brali udział: przedstawiciele PZPR, władz miasta, rządu, Unii Sowieckiej (lub
Europejskiej) oraz rozlany kompot.

Przez jakiś czas nie było źle - często jeździły pociągi i podmuch przez nie
wywoływany rozwiewał zapach kompotu, który żył już własnym życiem. Teraz są
trzy pociągi na krzyż (w tym jeden "na Krzyż") i stęchlizną na dworcu capi.

[tolba]

Może należałoby się zastanowić nad ogólnokrajową inicjatywą pod hasłem "Kompot-
reaktywacja"?

Ludzie! nie warto płakac nad rozlanym kompotem.

[Gość: o]

Zresztą dobrze że to nie był kompost.

[Gość: oo]

pewna moja znajoma w 9. miesiącu ciąży nosiła wszędzie ze soba słoik z
marynatą, na wypadek gdyby odeszły jej wody płodowe w miejscu publicznym. Aby
uniknąć kompromitacji, upusciłaby wtedy słoik i wszyscy by myśleli że to po
prostu marynata, a nie płyny fizjologiczne.

Dopowiedzenie

[Gość: kukułą]

Ta historia nie jest wyssana z palca, lecz jest jak najbardziej prawdziwa. Nie
mam takich możliwości "wyssysania", i nie dysponuję takim zasobem fikcyjnych
tematów jakimi to talentami charakteryzuje się większość uczestników tego
forum. Szczerze zazdroszczę! Ale powróćmy do Dworca Kaliskiego i rozlanego tam
kompotu. Jak rozumiała to wydarzenie moja babcia, to kompot jako produkt
spożywczy, mógł ją zaprowadzić prosto w ręce Gestapo. Niefortunnie wyślizgując
się z rękawa przewieszonego przez ramię płaszcza i rozbijając się o granit
peronu Dworca Kaliskiego na oczach wielu świadków kompot zdekonspirował wysiłki
babci aby utrzymać przy życiu moją malutką wtedy mamę i jej młodszego brata.
Mając męża w Oflagu i pozostawiona sama na łaskę losu babcia zajęła się na
wielką skalę nielegalnym przemytem żywności ze wsi do niedożywionej Łodzi i
Warszawy.

[Gość: ooo]

W takim razie czemu piszesz o tym na FH?

[tolba]

Cieniutka ta historia.
"Mając męża w Oflagu i pozostawiona sama na łaskę losu babcia zajęła się na
wielką skalę nielegalnym przemytem żywności ze wsi do niedożywionej Łodzi i
Warszawy."
Jeżeli słoik był przemytem na wielką skalę, to co maja powiedzieć rzesze
drobnych przemytników?