Samotność

[amfaber99]

Z przykrością i smutkiem przekazuję wszystkim okrutna prawdę.Otóż zyjemy teraz
w czasach trudnych dla ludzi pod każdym niemal względem.Wiele milionów ludzi
na całym świcie walczy o przetrwanie i żyje z dnia na dzień.W Polsce sytuacja
jest podobna.Na zawieranie i pielegnowanie znajomości ludzie albo nie mają
siły albo czasu albo ochoty.Dominuje program "KORZYŚĆ"i to juz od
kilkudziesięciu lat.Ludzie zawierali i nadal zawierają znajomości i/lub żenią
sie mając na uwadze korzyści - głównie materialne.Włączają rozum/umysł zamiast
serca.Ja dopóki pracowałam w swoim zawodzie miałam mnóstwo znajomych.Pomagałam
im w trudnych dla nich sytuacjach życiowych[ kosztem własnego czasu i
czasu ,który powinnam poświęcic rodzinie] i naiwnie myslałam,że jak ja będę
potrzebowała od nich pomocy,to ja otrzymam.Byłam mocno rozczarowana gdy w
momencie utraty pracy wszyscy znajomi ,"przyjaciele" ,a także moja siostra i
mąż zostawili mnie samą ze swoimi problemami dając "wspaniałomyślne" rady,tak
naprawdę nie do zrealizowania.BYło mi bardzo przykro z tego powodu i bardzo
smutno.Na jaw wyszły wszystkie powody dla których utrzymywano ze mna znajomośc.
Przed samotnością ,rozpacza uratował mnie mój jedyny,najlepszy przyjaciel -
owczarek niemiecki - zawsze wierny,kochany towarzysz doli i niedoli oraz moje
zainteresowania Prawami Czasu zawartymi w Swietym Kalendarzu Majów Tzolkin.
Więcej na ten temat mozna przeczytać na stronie internetowej www.maya.net.pl.
Jest do arcyciekawa wiedza na miarę XXI wieka znana już na całym świcie dzieki
Hannie Kotwickiej - Polce mieszkajacej w Warszawie,która ta wiedzę
zakotwiczyła w Polsce oraz na całym świecie w roku 2001.Moje studia nad
Prawami Czasu zawarte we wspaniałych,profesjonalnych opracowaniach
przetłumaczonych przez H.Kotwicka na język polski,płytach DVD [ szczególnie
polecam film "Biała droga "- zobacz dział "oferta"] wspaniale wypełniło lukę
braku przyjaciół i znajomych.A co najważniejsze pozbyłam się
lęku,strachu,pretensji do ludzi i co całego świata oraz przestałam się nad
soba użalać.Moje życie nabrało sensu i przestałam tracić czas na
bezproduktywne szukanie przyjaciół i znajomych.
Zyczę wszystkim wspaniałych przeżyc podczas zgłębiania wiedzy zawartej w
Tzolkin - Swietym Kalendarzu Majów
adresowanej do ludzkości żyjacej w XXI wieku i nastepnych.Naprawdę warto
poświęcić czas i energie na zaznajomienie się z tą wiedzą oraz polecic ją
swojej rodzinie i znajomym.
Z zawodu jestem prawnikiem .Mam 53 lata .

Kobieto, jestes zalosna. Reklamujesz handel!!!

[niepolak_w_polsce]

> Dominuje program "KORZYŚĆ"i to juz od kilkudziesięciu lat.
> Ludzie zawierali i nadal zawierają znajomości i/lub żenią
> sie mając na uwadze korzyści - głównie materialne.

Najpierw bla bla bla gornolotne, a potem.. REKLAMA!

Podalas adres strony gdzie jakas firma z Warszawy sprzeda amulety po
kilkadziesiat zloty..

Kaznodziej, najpierw kazanie o "wszyscy sa zainteresowani" a potem korzystac z
tego watku zeby sie reklamowac?

Rece opadaja...

Chcialem cos pisac na temat samotnosci.. ale po przeczytaniu ostatni post juz
nie mam ochote...

[amfaber99]

Moja intencje są czyste.Na stronie internetowej www. maya.net.pl znajduje się
Wydawnictwo Pulsar mające w swej ofercie przede wszystkim ksiązki zawierające
wiedzę,która nadała mojemu zyciu głębszy sens i pomogła w zrozumieniu siebie
oraz innych ludzi - zwłaszcza rodzinę,przyjaciół i znajomych.
Dzielę się więc bezinteresownie[nie otrzymuję żadnych pieniędzy] swoimi
spostrzeżeniami i odczuciami po to ,aby inni ludzie również nadali swojemu
zyciu głębszy sens,nie czuli się zagubieni,samotni ,niepotrzebni,wyalienowani
a przede wszystkim aby więcej WIEDZIELI o sobie i o otaczajacym ich
świecie.Polecam dział zatytułowany : PYTANIA.
Ksiązki z cyklu "JA JESTEM INNYM TY " oraz wiele innych jak np."KALENDARZ
MAJÓW I NUMEROLOGIA.KTO JEST KIM" ,której autorem jest Hanna Kotwicka - są -
śmiem twierdzić - perłami na rynku księgarskim.To przysłowiowe "ZIARNO"
[ w przeciwieństwie do "plew"].Owszem sa tam również srebrne amulety i
talizmany z pieczęciami - glifami,ale jest to tylko oferta.Nikt nikogo nie
zmusza do ich kupna.Pojawiły się stosunkowo niedawno na prośbę miłośników tej
wiedzy zawartej w ŚWIETYM KALENDARZU MAJÓW TLOLKIN.
Najpierw nalezy sie dogłębnie zapoznać z opisem i treścią książek i innych
wspaniałych pozycji Wydawnictwa,a potem mozna je oceniać - pozytywnie lub
negatywnie.
Pozdrawiam Ciebie "niepolaku w Polsce" Majańskim pozdrowieniem
"JA JESTEM INNYM TOBĄ "i życzę MIŁOŚCI BEZWARUNKOWEJ .

Kobieta ma zakodowane sprzedanie sie najdrozej..

[senseiek]

> Z przykrością i smutkiem przekazuję wszystkim okrutna prawdę.Otóż zyjemy teraz
> w czasach trudnych dla ludzi pod każdym niemal względem.Wiele milionów ludzi
> na całym świcie walczy o przetrwanie i żyje z dnia na dzień.W Polsce sytuacja
> jest podobna.Na zawieranie i pielegnowanie znajomości ludzie albo nie mają
> siły albo czasu albo ochoty.Dominuje program "KORZYŚĆ"i to juz od
> kilkudziesięciu lat.Ludzie zawierali i nadal zawierają znajomości i/lub żenią
> sie mając na uwadze korzyści - głównie materialne.

Mylisz sie mowiac "od kilkudziesieciu lat"..
Tak bylo ZAWSZE. Przyjrzyj sie mezalizansom, popelnianianym przez tracacymi
pieniadze szlachciankom, z nowobogackimi mieszczanami. Opisanymi w m.in.
"Lalce". Trudno to nazwac dzisiejsza literatura, co nadaje autentycznosci powiesci..

Kobieta ma zakodowane w DNA sprzedanie sie jak najdrozej to mozliwe (za samca
alfa), a mezczyzna ma zakodowane wziecie jak najpiekniejszej kobiety na jaka
moze sobie pozwolic (za samice alfa)..

W sredniowieczu i az do XIX wieku to nie kobieta i mezczyzna decydowali, ze chca
byc razem, tylko ich rodzice sie umawiali na dany slub. A ludzie ktorych to
dotyczylo mieli niewielkie zdanie.
I tak bylo az do I wojny swiatowej podczas ktorej wyginelo cale pokolenie
mezczyzn, co spowodowalo zachwianie rownowagi i zmiane regul gry ktora byla
ustalona przez setki lub tysiace lat. I wtedy tez pojawily sie ruchy
feministyczne, ktore z kobiet-gospodyn domowych pracujacych jako matki zrobilo
robotnice harujace w fabrykach..

>Włączają rozum/umysł zamiast
> serca.Ja dopóki pracowałam w swoim zawodzie miałam mnóstwo znajomych.Pomagałam
> im w trudnych dla nich sytuacjach życiowych[ kosztem własnego czasu i
> czasu ,który powinnam poświęcic rodzinie] i naiwnie myslałam,że jak ja będę
> potrzebowała od nich pomocy,to ja otrzymam.Byłam mocno rozczarowana gdy w
> momencie utraty pracy wszyscy znajomi ,"przyjaciele" ,a także moja siostra i
> mąż zostawili mnie samą ze swoimi problemami dając "wspaniałomyślne" rady,tak
> naprawdę nie do zrealizowania.BYło mi bardzo przykro z tego powodu i bardzo
> smutno.Na jaw wyszły wszystkie powody dla których utrzymywano ze mna znajomośc.
> Przed samotnością ,rozpacza uratował mnie mój jedyny,najlepszy przyjaciel -
> owczarek niemiecki - zawsze wierny,kochany towarzysz doli i niedoli oraz moje
> zainteresowania Prawami Czasu zawartymi w Swietym Kalendarzu Majów Tzolkin.
> Więcej na ten temat mozna przeczytać na stronie internetowej www.maya.net.pl.
> Jest do arcyciekawa wiedza na miarę XXI wieka znana już na całym świcie dzieki
> Hannie Kotwickiej - Polce mieszkajacej w Warszawie,która ta wiedzę
> zakotwiczyła w Polsce oraz na całym świecie w roku 2001.Moje studia nad
> Prawami Czasu zawarte we wspaniałych,profesjonalnych opracowaniach
> przetłumaczonych przez H.Kotwicka na język polski,płytach DVD [ szczególnie
> polecam film "Biała droga "- zobacz dział "oferta"] wspaniale wypełniło lukę
> braku przyjaciół i znajomych.A co najważniejsze pozbyłam się
> lęku,strachu,pretensji do ludzi i co całego świata oraz przestałam się nad
> soba użalać.Moje życie nabrało sensu i przestałam tracić czas na
> bezproduktywne szukanie przyjaciół i znajomych.
> Zyczę wszystkim wspaniałych przeżyc podczas zgłębiania wiedzy zawartej w
> Tzolkin - Swietym Kalendarzu Majów
> adresowanej do ludzkości żyjacej w XXI wieku i nastepnych.Naprawdę warto
> poświęcić czas i energie na zaznajomienie się z tą wiedzą oraz polecic ją
> swojej rodzinie i znajomym.
> Z zawodu jestem prawnikiem .Mam 53 lata .

Tak ladnie zaczelac... a teraz pi...erdolisz glupoty..
Dobrze, ze nie wyjechalas nam tu z katecheza i biblia..

[amfaber99]

Na swiecie jest tyle prawd ile jest ludzi .Szanuję Twoje poglady i oceny.
Są subiektywne i nie ma co się dziwić.Ja mam prawo do swoich .
Na tym zakończe ,bo
szkoda mi czasu i energii na polemiki.Nie ulegne Twoim prowokacjom.
Z majańskim pozdrowieniem " JA JESTEM INNYM TOBĄ ".

to dość powszechny problem

[uknown]

Dzisiaj bardzo trudno o przyjaciół, niestety. Myślę, że bardzo wielu ludzi ma
podobnie do ciebie, zwłaszcza w dużych miastach. Większość przyjaźni kończy się
po studiach albo trwa jeszcze kilka lat siłą rozpędu a potem gubi się w coraz
bardziej pospiesznym życiu. Ludzie obecnie nie mają czasu ani ochoty na
kultywowanie przyjaźni bo to wymaga czasu, wysiłku, zabiegów, a nie przynosi
materialnych korzyści, więc dla wielu oznacza to, że nie warto się starać. Praca
zabiera nam mnóstwo czasu i energii, więc po pracy chcemy mieć głównie święty
spokój a nie zawracać sobie głowę innymi ludźmi. Poza tym w Polsce jest kult
rodziny, który trochę utrudnia szczere przyjaźnie, podobnie jak ty wiele osób
mieszkających za granicą znajduje tam dobrych przyjaciół, bo tam ludzie tego
szukają, tam są z dala od rodziny, więc mają czas dla znajomych, nie obarczeni
obowiązkami rodzinnymi wychodzą naprzeciw innym ludziom. A w Polsce czas wolny
spędza się głównie z rodziną, na święta jedzie do rodziców, w weekendy idzie się
na rodzinny obiad do teściów i spotyka z siostrą i szwagrem, w wakacje jedzie
się na działkę do mamy, na urlop wyjeżdża z kuzynami, a jak są dzieci to już nic
poza nimi się nie liczy. Znajomości z pracy są tylko służbowe, najczęściej
odchodząc z pracy zrywamy znajomości z ludźmi tam poznanymi albo utrzymujemy
luźny kontakt telefoniczny albo mailowy. A jak usiłuje się zaprosić kolegę z
pracy do domu na kolację, to wywołuje się popłoch - na piwo to jeszcze ok, ale
do domu??!! Nikt tak nie postępuje, bo to nie uchodzi w korporacji. W ten sposób
nie ma przestrzeni na przyjaźnie, bo i kiedy i gdzie?
Warszawa to straszliwie samotna planeta, gdzie ludzie zamknięci w swoich
samochodach przemieszczają się na trasie praca - dom i dom praca z przystankiem
w markecie i klubie fitness albo w przedszkolu czy szkole i natychmiast wracają
do swojej nory w apartamentowcu na strzeżonym osiedlu, gdzie ich dzieci nie mogą
nawet bawić się z dziećmi z sąsiedniego bloku, bo dzieli je płot. Ale w zamian
mają komputer, internet oraz plazmę. Czy tak wychowani ludzie będą umieli się z
kimś przyjaźnić? Skąd, w jaki sposób?

[nonameuno]

Masz mnóstwo racji. Od siebie dodam, że dziś w przyjaźniach przeszkadzają także
... aspiracje. Dobry znajomy od momentu jak awansował do zarządu swojej firmy
przestał się odzywać, zapisał się do ekskluzywnego klubu fitness i uczy grać w
golfa, a pytania dawnych znajomych o ewentualne spotkanie zbywa: wiesz, jestem
teraz taki zapracowany ... Na swoim osiedlu słyszałem kiedyś jak matka
tłumaczyła dzieciom, że nie mogą się bawić z dziećmi z pobliskich bloków, bo tam
mieszka "biedna hołota, co jeździ starymi wrakami, chciałbyś się zadawać z
kolegą, którego ojciec jeździ 12 fiatem i który nie ma w domu internetu?"
Faktycznie - to wielka przeszkoda w dziecięcej przyjaźni! Ale tak jest teraz
często i na każdym kroku. Znajomych z pracy traktuje się nie jak znajomych ale
jak rywali, którym lepiej nie mówić o sobie zbyt dużo, bo jeszcze zaszkodzą u
szefa. Od sąsiadów stroni się jak od trędowatych i ma się do nich pretensje że w
ogóle tu żyją. Podtrzymuje się znajomości tylko z osobami wpływowymi, które mogą
coś załatwić, np. lepszą pracę albo zamożnymi, bo można się podpiąć na krzywy
ryj do jakichś profitów. I tak można by długo, niestety ...

[intro-spekcja]

A ja tylko powiem, że chyba jestem inna... Również spędziłam trochę czasu poza
Polską, teraz mieszkam w Warszawie od jakiegoś czasu, pracuję w fajnym
miejscu... Nie pędzę za kasą, nie odpycham również od siebie ludzi, bo po prostu
ich potrzebuję do życia, choć przyznaję, że czasami brakuje kogoś aby wyskoczyć
do kina, na kawę czy koncert...
Staram się próbować ufać, bo bez tego nic dobrego mnie nie spotka i nie poznam
nowych ludzi, i jeszcze na szczęście nie dostałam po łapkach...

[wojtek56]

Olgo, dlaczego spędzaliście sylwestrowy wieczór tylko we dwoje? Dlaczego nie
wyjechaliście w góry, nad morze, gdziekolwiek, tylko po to, aby bawić się z
innymi? Z listu wyziera Twoja ciekawość świata i ludzi, więc nie sądzę, aby na
przeszkodzie stały nieśmiałość czy obawa przed Nieznanym...

[wojteek-5]

próbowałas tam?
www.jesteśmy.pl/

[nauczycielka102]

Muszę przyznać, że z zainteresowaniem przeczytałam rozmowę na forum. I pewnie
jak wszyscy czytający odniosłam wrażenia do refleksji nad samą sobą. W
rzeczywistości trudno dziś o ,,prawdziwych przyjaciół", sama mam sporo
znajomych, ale niestety to wszystko jest bardzo powierzchowne, a gdyby coś to
nawet nie ma kogo poprosić o pomoc albo choćby pogadać gdy tego potrzeba...
Nie trudno chyba dojść do refleksji że mnóstwo osób ma ten sam właśnie problem.
W związku z czym mam propozycję dla kobitek z Warszawy i okolic niezależnie od
wieku, aby założyć swego rodzaju stowarzyszenie, klub, gdzie każda singielka,
mężatka niezależnie od wieku mogłaby znaleźć koleżanki, znajome i wsparcie.
Myślałam o kontakcie przez net, telefonicznym, no i oczywiście spotkaniach!Noszę
się z tym pomysłem od dawna, i mam mnóstwo pomysłów sporo przydałoby się jednak
wsparcie. Myślę że wystarczy ruszyć a reszta zacznie żyć swoim życiem, czasem
wystarczy choćby to gdy ktoś kto podeśle przepis na obiad albo doradzi w sprawie
na której sie zna;) Pozdrawiam wszystkich i proszę o kontakt
[e-mail]

[cardia]

Widzę, że jest sporo osób z Warszawy, którym brakuje towarzystwa. To co?
Spotykamy się gdzieś w większym gronie? Co się będziemy bawić w napisz maila.
Umówmy się w jakiś dzień, po pracy bo większość pracuje i pogadamy. :) Polubimy
się to super, umówimy się na następne, nie to trudno - miło wieczór spędzimy.
Będzie kilka osób to będzie z pewnością ciekawie.
Nie ma co odkładać w czasie więc proponuję ten tydzień. Pozostaje kwestia
miejsca i ilości osób. W związku z tym, że mało wychodzę, chodź mieszkam w Wawie
to nie wiem gdzie jest w miarę miło, sporo miejsca, mniej ludzi i jakieś większe
stoły. Ze względu na mój błogosławiony stan z przyjemnością wybrałabym lokal dla
niepalących, ale już nie będę egoistką.

[olgam8]

No ja w pełni popieram pomysł spotkania! Tylko myślę, że powinnyśmy
(powinniśmy?) umówić się za pośrednictwem maili, bo tutaj dyskusja może się
toczyć dalej, wypowiadają się osoby z różnych miejsc, a jak się tutaj zaczniemy
umawiać, to zrobi się wątek o "umawiającej się grupie warszawskiej". Ale się nie
upieram. Umówmy się po prostu. Mi pasuje ten tydzień, trzeba się umówić zanim
opadnie entuzjazm. Jeśli ktoś ma ochotę na spotkanie, proszę się odzywać i
pisać, kiedy jesteście dyspozycyjni. Mile widziane propozycje miejsca. Palec pod
budkę!

[nauczycielka102]

Ja też uważam że przez maila (mój to [e-mail]) byłoby wygodniej
lub możemy omówić się, że założymy oddzielne forum na nasze potrzeby, a jeśli
chodzi o miejsce to może zależy z jakiej strony wawy jesteśmy;))Obecnie szukam
pracy i pewnie jakaś luka by się w tygodniu znalazła.

[cpt1]

Ja tez czuje sie samotna.Mam rodzicow, kilka kolezanek z ktorymi
moge sie spotkac na ploty.
Ale tak naprawde chcialabym miec meza i dzieci.Zawsze sobie
wyobrazalam ze majac 32 lata bede miala swoj dom,meza ,dzieci.
W zasadzie tylko o tym marzylam.
Niestety...
Do tej pory nie poznalam nikogo takiego.
I obawiam sie ze nie poznam juz. Ze za pozno juz dla mnie.
Nie mam wsrod znajomych zadnych wolnych mezczyzn.
Portale randkowe to porazka.
W klubach,pubach, silowni itp jak do tej pory tez nic.
Nie wiem gdzie moglabym go znalezc?
Z dnia na dzien "doluje sie " coraz bardziej.
Dodam ze jestem fajna, ładna kobieta.

[mango49jk]

Możesz się pocieszyć grzebiąc po internecie.Pełno tam jest samotnych które
spotkały ...no właśnie kogo?Jest taka stara może wyświechtana prawda-jeszcze nie
było tak żle żeby nie mogło być gorzej.Uwierz mi piszę to ze swojego
doświadczenia,lepiej i to o wiele być samotnym tak jak ty niż samotnym jak ja to
nazywam "we dwojr"!!!

[cpt1]

Pewnie masz racje, tylko sama to sobie dzieci nie zrobie...

[fruzia07]

Witajcie!Ja mam podobny problem z ktorym borykam sie odkad wyjachalam z
Polski.Mieszkam za granica naszego pieknego kraju juz 12 lat.W Polsce zostawilam
cala rodzine i wszystkich znajomych dalszych i blizszych.Jestem tu z mezem i
coreczka,mam 33 lata i odkad tu przyjechalam zawsze bylo mi ciezko znalesc
kolezanke do spotkan na kawke,ploteczki i takie tam.
Raz udalo mi sie taka kolezanke spotkac,przyjaznilysmy sie moze jakies 3 lata do
pierwszej"powazniejszej" sprzeczki.Mieszkamy blisko siebie ale jakos od tamtej
pory nie mozemy sie "dotrzec".Chwile jest dobrze,odwiedzamy sie,spedzymy razem z
naszymi rodzinami mile sobotnie wieczory a czasami jest tak,ze ona potrafi sie
miesiacami do mnie nie odzywac.Dodam,ze siedze teraz z corka w domu,bo jeszcze
nie chodzi do przedszkola a maz jest calymi dniami w pracy a my w taka pogode
siedzimy w domu.Nie mamy do kogo pojsc,na spacerki nie chodzimy bo pogoda temu
nie sprzyja i niestety mieszkamy na obrzezach miasta takze mozliwosci nasze sa
troszke ograniczone.
Mialam kilka lat wczesniej jakies zanjome kolezanki z placow zabaw ale jestesmy
po tylu przeprowadzkach,ze i znajomosci sie zatracily.
Czasami to mi sie juz nic nie chce!

[rennie77]

ok, to sie zapytam tak z glupia frant: czy ktoras z was jest z lublina???

[cpt1]

Niestety nie. Ja z Warszawy.

[rennie77]

cpt1 napisał:

> Niestety nie. Ja z Warszawy.

szkoda, moglybysmy wyjsc na jakas kawe czy do kina ;)

[bozenamroczek1]

Jestem z Lublina ale chyba nie ten przedział wiekowy

[rennie77]

bozenamroczek1 napisała:

> Jestem z Lublina ale chyba nie ten przedział wiekowy

to znaczy? jesli masz 12 lat, to na pewno nie ten ;).

Nauczycielka102 - wysłałam Ci maila

[gosia_aga]

Mam taki sam problem, jak te opisywane tutaj. Natomiast moi
znajomi, również ci "niesparowani" - nie mają takich trudności.

Doszłam więc do wniosku, że to ja jestem jakaś dziwna,
niezorganizowana towarzysko.
Uważam, że pomysł Nauczycielki102 jest świetny. Ja się piszę. Jestem
z Warszawy.
Pozdrawiam - i stwórzmy sobie coś
- Małgorzata.

E-mail, prośba

[sabrilla]

Witam serdecznie,

Dostałam niedawno na moje konto gazetowe maila, w związku z moim postem w tym
wątku. Mail był z krótkim pytaniem i wklejonym postem, tyle że "przyszedł" z
adresu [e-mail]. Wiem, ze to jest serwis gazetowy i nie bardzo wiem, co
z tym począć-kłania się pewnie moja wielce umiarkowana biegłość w korzystaniu z
gazetowego konta :-) Mam zatem prośbę-jeśli ktoś z forumowiczów był tak miły i
wysłał mi maila to mam ogromną prośbę o ponowne jego wysłanie z informacją
przynajmniej o nicku "forumowym", a ja postaram się natychmiast odpisać. Z góry
wielkie dzięki i pozdrawiam.

[conex]

Witam drogie Panie.
Widzę, że się zastanawiacie jak poznać normalną osobę...
A my stworzyliśmy portal, troszkę inny niż reszta.
Chcemy utrzymać go na wysokim poziomie i bardzo dobrze moderować każdy jego dział.
Chcemy aby na naszym portalu właśnie poznawały się osoby, które na co dzień są skryte, nieśmiałe...
Co prawda na co dzień jestem uczestnikiem innego forum gazety, ale postanowiłem zajrzeć do Was, do KOBIET i zapytać Was o opinie.
Stworzyliśmy portal, który z założenia ma być przyjemnym miejscem do pogaduszek, do podzielenia się własnymi zdjęciami, do udostępnienia swojego video, lub swoich ulubionych klipów z Youtube.
Poza tym portal oferuje wiele innych fajnych rzeczy.
Posiada katalog firm/stron (gdzie można swoją działalność zareklamować), posiada również forum, ogłoszenia, czat, komunikator...

Będziemy ogromnie wdzięczni za opinie kobiet.
W końcu to dzięki Wam i Waszemu zmysłowi piękna, tyle rzeczy na tym świecie się udaje... :)
Adres portalu: spoleczne.eu

Będziemy wdzięczni za każdą opinię.
Nie daję tego posta po to aby uprawiać spam, zależy nam bardzo na opiniach kobiet, gdyż tak jak wspomniałem wyżej, to WY kobiety macie wyczucie estetyki i piękna
Zapraszamy

[ag52]

Witam, dawno tu nie zagladałam . Jestem pozytywnie zaskoczona- ile
tu wpisów, ile osób się wypowiedziało. Duzo osób mówi,ze w
dzisiejszych czasach cięzko o przyjażń i to prawda. Inni radzą
zapisać się na jakis kurs w celu zawarcia znajomości , tylko,ze...
kursy wygladaja tez dzis inaczej..Wyrażę się jaśniej. W tamtym roku
uczestniczyłam w kursie języka angielskiego i kursie informatycznym.
Na tych kursach nawet w czasie przerw nikt za bardzo do nikogo się
nie odzywał, nie miał ochoty na zawieranie znajomości.Byłam tym
zaskoczona.
Niedawno równiez zadzwoniła do mnie koleżanka ze studiów, na
początku bardzo się ucieszyłam , aż do momentu, gdy usłyszałam o co
jej chodzi. Zepsuł jej się samochód w okolicy , gdzie ja pracuję i
chciała zapytać się , czy nie znam jakiegoś dobrego mechanika.
Zatkało mnie.

[rennie77]

ag52- masz racje niestety. ja w tamtym roku chodzilam na angielski, teraz na
niemiecki... zadnych szans na jakies nowe znajomosci.

[jskr1]

Dziewczyny. To taki smutny watek. Wiekszosc z nas jest z Warszawy.Ja
zreszta tez. Wiekszosc w okolicach 30. Mieszkamy w wielkim
miescie,codziennie mijamy setki osob --i nie ma do kogo ust otworzyc.
Straszna jest samotnosc wsrod tlumu. W pracy korporacyjny wyscig
szczurow, trzeba uwazac na to co sie mowi i trzymac bezpieczny
dystans. Czy udalo Wam sie spotkac? Chetnie sie dolacze....

[olgam8]

Umawianie się na spotkania i wszelkie pogaduchy osób, które mieszkają w
Warszawie, przeniosły się na drogę mailową. Nie było jeszcze żadnego spotkania w
dużej grupie, ale mi udało się spotkać z kilkoma osobami, z innymi mam kontakt
mailowy. Więc jeśli masz ochotę, to przejrzyj jeszcze raz wątek, zobacz, kto
jest z Warszawy i odezwij się na maila.

[gata.cazadora]

A może i w Olsztynie są jakieś samotne dusze? Jedna jest na pewno i szuka towarzystwa, by samotną więcej nie być. Nieśmiało proponuję herbatę z herbatnikiem w jakimś miłym miejscu, może fajnie się będzie rozmawiać i się zakolegujemy? Kobieta, lat 27, mówią, że sympatyczna, tylko szczęścia w miłości i w przyjaźni brak. Czekam na pozytywny odzew!

[cpt1]

Ja tez z Wawy wiec tez mozna do mnie pisac na maila gazetowego.
A moze ktoras z Was psa ma zawsze to razniej wspolnie spacerowac:)

[ane.t23]

jestem samotna od zawsze,mam 23 lata i chetnie bym kogos poznała,zeby wyjsc do kina,koncert czy cos innego.Jestem spokojna i niestety niesmiała.Interesuje mnie związek stały lub przyjazn,moje gg 520204416