STRACH PRZED ZAANGAZOWANIEM

[Gość: Vula Vula-28 LAT]

Dwa lata po rozstaniu z ukochanym mezczyzna. Bylam twarda, nie zamknelam sie
w czterech scianach. Kilkanascie prob, a w rezultacie po zblizeniu z kazdym
nowym partnerem - chec ucieczki, strach przed zaangazowaniem. Nie potrafie
juz chyba kochac, a chce byc szczesliwa i nie chce ranic. Co robic?

[lolobrigida]

Skoro już raz kochałaś,
to kochać potrafisz.
Problem w tym, czy jesteś gotowa do nowego związku?
Czy pogodziłaś się już ze stratą ... poprzedniej miłości?
A może każdego nowego znajomego porównujesz z tamtym?
Jedno jest pewne,
czas leczy rany.
A Ty otworzysz się prędzej czy później na nowy związek.
Cierpliwości.
:-)

[Gość: ...]

musisz poznac kogos kto "rzuci Cie na kolana" i nawet nie bedziesz w stanie
pomysleć o bylym, innej rady nie ma. Te kilkanaście prób to były najwyraźniej
półśrodki

[Gość: Vula Vula]

Czasem nawet wydaje mi sie, ze ktos mnie rzucil na kolana i kiedy ta druga
osoba zaczyna bardziej angazowac sie w zwiazek ja zmykam gdzie pieprz rosnie.
Ci ktorzy mnie znaja staraja sie mnie zrozumiec, ale nie moga (Taki fajny facet
daj mu szanse. Ja sama tego nie rozumie. Czy mam walczyc ze swoja niechecia
tylko dlatego, ze ten ktos jest dobry i nie chcialabym mu wyrzadzic krzywdy,
czy zyc z taka osoba nic do niej nie czujac. Moja mama kiedys stwierdzila, ze
jak facet jest ok, to milosc przyjdzie z czasem. Szkoda, ze ja w to nie wierze.

[Gość: ...]

ja też w to nie wierze. zostajac z osoba do której nic nie czujesz ranisz ja
jeszcze bardziej.
milosc nigdy nie przyjdzie z czasem

[mati_77]

Ja jestem rok po rozstaniu i tez boli. Moze juz nie tak jak na poczatku, ale
zawsze. Bylismy 8 lat razem i jakis zal pozostaje. Przez ten rok probowalem,
owszem. Na poczatku instrumentalnie traktowalem panienki - lozko i tyle. Z
czasem zaangazowalem sie, bylo milo i symatycznie, ale wtedy okazalao sie zo to
laska potraktowala mnie jako byczka do bzykania (trwalo to od grudnia do
kwietnia). Postanowilem ze nie zakocham sie wiecej tak szybko, wakacje spoko
dalem rade. We wrzesniu pozanlem dziewczyne, cudna pod kazdym wzgledem, milosc
od pierwszego wejzenia. Cudowny miesiac i kawalek pazdziernika, do momentu gdy
wrocil zza oceanu jej obecny... No i tu sie zaczyna ciekawie, bo ja ja
pokochalem i teraz nie wiem co zrobic. Troche minelo i powoli lecze sie. Ona nie
jest w stanie sie okreslic, sama nie wie co bedzie dla niej dobre, przekreslic
kilka lat, skok w nieznane czy spokojne zycie i stagnacja z obecnym. Czekam i
wierze ze wygram, chociaz nie bedzie to latwe.
WIec nie jestes sama bedziesz szczesliwa zycze Ci tego. Swoj strach przed
zaangazowaniem gubie, ale nie probuj szukac od razu meza. TO facetow odpycha.

[Gość: Vula Vula]

Wiesz co na pewno masz sporo racji. Nie szukam na sile stabilizacji, nie
spiesze sie tez do malzentwa. Ale nie chce igrac z uczuciami innych, a robie to
wbrew mojej woli. Ranie dobrych ludzi, bo po krotkim czasie moja fascynacja
poprostu przeradza sie w niechec. Czy oznacza to, ze nie powinnam dac sobie
szansy. Trafne spostrzezenie: polsrodki
Pozdrawiam serdecznie

[hrabia_potocki]

widzę, że strach bywa zrodzony z różnych przyczyn!;-)
nawet jest! okazuje się...obawą przed zaangażowaniem, przed może kolejną
utratą!...

ale trzeba podejmować próby, a wtedy, kto to już tam wie...!;-)))

[Gość: ...]

> widzę, że strach bywa zrodzony z różnych przyczyn!;-)
> nawet jest! okazuje się...obawą przed zaangażowaniem, przed może kolejną
> utratą!...
przyznam Ci racje, ale
było prób kilkanaście co oznacza że były to zwykłe półśrodki, do nikgogo nie
byłą przekonana i stad ucieczka. lek przed zaangażowaniem i przed utratą moze
wystąpic tylko wtedy kiedy bardzo zależy

[vulavula]

Moze masz racje, napewno masz racje przynajmniej w bardzo duzym stopniu, ale
nijak nie potrafie nad tym zapanowac. Mam dosyc tych ciaglych porazek. Ktoregos
dnia nawet stwierdzilam zamykam ten rozdzial zycia, rzucam moja prace i
wyprowadzam sie. Wyprowadzilam sie, rozpoczelam inne zycie, ale w tej kwestii
pozostaje niezmienna.

[hrabia_potocki]

i to już jest kwestia psychiki, nalezy zapomnieć, puscic się w wir życia, i
powiem Tobie, że czasami musisz oddalić to, iż Ci bardzo zależy podejść do tego
nie z przesadnym zaangażowaniem i ta nurtująca pamięć, kobieto!! zamęczysz się,
nie rób sobie wyrzutów, tylko idź w pieriod!;-)...

myślisz, że hrabia nie mial tego samego?
mial jedną kobietę, którą powiedzmy polubil, bardziej niż inne...szalał,
skomlał, a tu obiekt sobie...!;-)))
I dość długo mial ją przed oczyma, kiedy stwierdził, że czas odciąć tą zakałę,
pępowinę pamięci...!, bo czasem los i Bogowie nas próbują, musimy ich
przechytrzyć, nie możemy dac po sobie poznać!;-)))

[Gość: ...]

:)))))))))))

[hrabia_potocki]

tak!, tak!, pamięć to dobra rzecz, ale bywa upiorna!;-)

p.s.
irytuje mnie też sen, ile chwil tracę śpiąc, a życie umyka, a życie jest takie
piekne...

uszy do góry!;-)))

[Gość: ...]

sen jest piękny, umila życie:)))

[hrabia_potocki]

koszmary + nierealność świata!;-(

też mi coś!

[Gość: ...]

dlaczego koszmary, a taka nierealność jest fajna. można oderwac sie od szarej
rzeczywistości

[hrabia_potocki]

jako kocham życie mimo, że dużo jest w kolorach z telewizoru czarno-bialego,
mimo tego również!;-))))

[Gość: ...]

to moze go pomalujesz na kolorowo ;)))))))))?

[hrabia_potocki]

hmmm..., ja nie lubię spać, kocham realność życia nawet w szarych kolorach!;-)))

[Gość: ...]

to spróbuj a polubisz, miłego dnia papa

[hrabia_potocki]

również miłego!

[mati_77]

Wyprowadz sie na Mazury, a pokaze Ci inne zycie. Z dala od wielkomiejskich
rozrywek i tego rodzaju szalenstw.

[Gość: ff]

mazurki..... mmmmm
żeś mi przypomniał...
zazdroszcze:)))