Wszystkim, co w Krakowie bywali..

[elsevier]

... osobliwie dla uweselenia y rozrywki Światowego Czytelnika - na pamiątkę
Panien w czerwonych Pończochach, jak to Krakowianki zwykły chodzić, z fraszek
Wacława, co z Boskiego wyroku z szedł światu, a w Roku Pańskim 1747 z
manuskrypyu przedrukowane.

Pyta Kawaler Panny: czem kolor czerwony
Nosi w pończochach? a ta, - z góry biją łony
Rzecze, od ognia, który wzwyż kolan się zarzy,
Ten prosi: jeśli mu się kiełbasy nie zdarzy
Przypiec zaraz przy tym ogniu, ale owa rzecze:
Boję się z tej kiełbasy tłustości, chybaby
Wraz Waszmość tłustość wypił z pieczonemi schaby

[kocibrzuch]

I o to chodzi, o to chodzi :)

[elsevier]

A sirilla założyła wątek o swawoleniu. To tam powinno się znaleźć. Ale już
zacząłem.
Spowiedź Potockiego Wacława:

Spowiadał się parobek tey przed Xiędzem winy:
Ze w Brogu gospodarskim doiechał dziewczyny,
A gdy wszystko z początku powie jako było,
Pyta xiądz: czy żałujesz? ba, ieszcze mi miło.

[elsevier]

Cześć kocibrzuchu miły. Tę spowiedź można jeszcze tak przepisać;

Na elseviera
Spowiadał się "elsevier" tey przed Xiędem winy:
że w Rynku krakowskim doiechał dziewczyny,
A gdy wszystko z początku powie iako było,
Pyta xiądz: czy żałujesz? ba ieszcze mi miło.

Pozdrawiam

[kocibrzuch]

Na Rynku. No, no, no.
Ale ostatnio remonty, jest się istotnie gdzie skryć i dojeżdżać, zdaje mi się.

do szlachcica rogatego

[kocibrzuch]

Rogatyś po szlachecku, a żeś moim bratem,
Barzo proszę, nie chciej być po żenie rogatem.

trefienie włosów

[kocibrzuch]

Nie strzegący się dworskich panienki młokosów
Coś ze sobą rozmawiały o trefieniu włosów.
Aż jeden: "Do podobnej, trzeba-li waszeci,
Umiem ja dobrze trafiać, aż się włos rozleci;
Mam instrument po temu". Na co pani stara,
Pogroziwszy od nosa palcem, rzecze: "Wara!"

do jednej

[elsevier]

Czemu to dajesz tę rzecz niejednemu,
Której slubiłaś nie dać (krom męża) żadnemu?
Respons: Dawna moda, a zwłaszcza dworska tego uczy:
Nie wadzi mieć do jednej kłódki kilka kluczy.

[nr 800 z wirydarza poetyckiego trembeckiego, tom 2, dopiero co kupionego u
Kamińskiej na św, Jana]]
kocibrzuchu jeden - masz fantastyczne forum.
Szkoda, żem dotąd Ciebie nie uwidział w tym Krakowie. Pewnie niecnoto
licytujesz ze mna książki różne, ale ani o tym wiemy, co?
Pozdrowienia serdeczne.
elsevier

[kocibrzuch]

Nijak nie licytuję. Pusta kiebza i inne priorytety na to nie pozwalają.
Me natomiast teksty mają swe źródła w rękopisach przeważnie, które jedynie wypożyczam i spisuję, jak czas pozwala.
Teraz coraz mniej będzie pozwalał :(

[oldpiernik]

Nie marudź Waćpan
Szlochaj ciszej nieco... ;)

kierowanie tak Cię wciąga?

OLD ;)

[kocibrzuch]

Prawda.
Mężczyznom płakać i smęcić nie przystoi.

Dziś wieczór kolejna porcja smakołyków :)

[oldpiernik]

Czytam, czytuję, itd....

OLD :)

[niesmialek1]

Pierniku stary. Jestes mi kumplem.

HA!

[oldpiernik]

No myślę ;)

OLD

Kraków Karola Estreichera (1827-1908)

[elsevier]

Nie ma jak Kraków, ach nie ma!
Z Wawelem, z kopcami trzema,
Ma Sukiennice i Planty,
Rudawę, Prądnik i wisłę,
Zakony wolne i ścisłe,
Bank Miłosierdzia na fanty,
W Rynku na A-B i C-D,
Kolonię książąt i biedę,
Ze rzymskich hrabin ornament,
Brodatą Izbę Handlową,
"Casino" z germańską mową,
W resursie kwindecz do rana
I krakowianki... oj dana!
Niema jak Kraków! Jak w Rzymie
Wre w nim pobożność, nie drzymie.
Czy pan, czy skromny pacholik,
Każdy zacięty katolik.

Płótno

[kocibrzuch]

Chwali się jedna pani chlubna, że istotnie
Dziesięć tysięcy złotych ma w bielonym płotnie.
"Mogę się ja - rzecze frant - szacować tu więcej,
Nie dałbym, co mam w płótnie, i za sto tysięcy".

[niesmialek1]

Jeden człek zabić może tysiąc ręką srogą,
a urodzić jednego ledwie dwoje mogą.

ps, odchodzimy od tematu Krakowa, może trzeba zmienić coś.
Pozdrawiam

[kocibrzuch]

myślałem, że temat krakowski ogranicza się tu niemalże tylko do tytułu
wątku :))) i uprawiamy wyłącznie kopiowanie sprośnych kawałków Wacława
Potockiego

dla porządku możemy je stąd pousuwać i wrzucić do wątku Sirilli, a to
podlinkować jako cracoviana

co o tym myślisz, Nieśmiałku?

[warzygarnek]

Zgodnie z Twą sugestią zmieniłem coś.
Tak więc uczyńmy ten wątek krakowskim, a zberezieństwa rzucamy do wątku
Sirilli. Przerzuć tam śmiało, co uważasz, a ja tu zdublowane posty wykasuję.

[niesmialek1]

E, niech tu już zostanie, sirilli dopisze się nowe świnstwa.
w Krakowie tez można swawolić.

[oldpiernik]

W Kraków wpisać swoje dzieje,
Próżną stale mam nadzieję.
Gdy frywolne strofy czytam
wiem, że wkrótce doń zawitam.


OLDUKIERUNKOWANY ;)

[kocibrzuch]

od czasu do czasu coś związanego z Krakowem podlinkuję dla rozgrzewki
republika.pl/hrekris2/spis.htm - stare zdjątka na prywatnej stronie nieco dziwnej już urody

[kocibrzuch]

na tej fotografi widać mnie, tzn. Kocibrzucha, to ten pierwszy pan od lewej patrząc

no to jeszcze trochę obrazków :)

[kocibrzuch]

www.wawel.net/images/myszka/myszka.htm

[kocibrzuch]

garść najleszej poezji, jaka została napisana w tym mieście

[elsevier]

Toż to wyczerpałeś wszystkie możliwości krakowskie, czy jeszcze można coś
znaleźć. Dziekuję za te wszystkie informacje i fotografie

[elsevier]

Kraj rodzinny ... to dziweica,
Wiecznie świeża, wiecznie młoda;
Słynna wszędzie jej uroda,
Najpiekniejsza u Krakowa.

CZAROWNICE krakowskie....

[niesmialek1]

... badano urzędowo i pławiono w Wiśle z należytym dostojeństwem, ponosząc
stosowne koszta. Roku 1620:
- za linę do kosza, baby kąpać - gro. 13.
W razie związków z szatanem takowa nie szła pod wodę, palono ją tedy. Zaś gdy
niewinna, ducha w wodzie odawała.
:-), w każdym bądź razie lina tyle kosztowała.

[kocibrzuch]

nie ma zysku bez kosztów
szkoda tej liny trochę...

[oldpiernik]

Teraz Kraków czaruje i bez liny za 13 groszy... ;)

biada Wam!

[czarownica_ma]

..już ja Was, okrutnicy! miotłą dostanę!

[kocibrzuch]

ależ
my tu sobie tylko tak, niewinnie żartujemy
my bardzo lubimy czerownice i żadnej byśmy przenigdy nie skrzywdzili

stosy na stos

czarownica lubi

[czarownica_ma]

..niewinne żarciki

[yoanna]

...model 2004 TD z dopalczem :)))

Dlaczego biada, kiedy ...

[niesmialek1]

Do guseł zatem i czarodziejstw sławnych
Skrzętnie się baba natychmiast udaje.
Cyrkuł na ziemi kreśli z liter dawnych,
Szepce pod nosem, dzikie rzeczy baje,
Rzuca pęk ziółek, czarami zaprawnych,
Zżyma się, siada i znowu powstaje.
Nim zaś te wszystkie gusła uczyniła,
Dziewięć się razy w koło okręciła.
(Myszeis, VII)

Czy w Krakowie tak czyniły?
oto pytanie

w Krakowie...

[czarownica_ma]

smoki i różne dziwa bywały
ale od czasu, kiedy malutka czarownica spaliła miotły,
to..
Sami popatrzcie.. malutka czarownica

Malutka czarownica krakowska, he, he...

[niesmialek1]

Kiedy one Maenades zeszły się w gromadę,
O czarach i o gusłach czyniły więc radę.
Jedna drugą uczyła, zwłaszcza stara młodą,
Owa przed tą rozumem, ta miała urodą,
Jak motacją omamić, kwoli białym głowom,
Jako owcom i mleko odjąć cudzym krowom,
Jako wróżyć na ręku, jak poznać przygody,
Tak przeszłe jako przyszłe pożytki i szkody.
(Klonowicz, Worek Judaszóww I,2).

..wyczarować ksieżniczkę?

[czarownica_ma]

O Zaklętej księżniczce

Przed wiekami - jak głosi legenda - żyła na Lasocie we wspaniałym pałacu
księżniczka piękna jak anioł, ale zła, przewrotna i okrutna jak sam czart.
Pozbawiona litości, wyciskała od swych poddanych ostatni grosz, skazując ich na
głód i nędzę, a uzyskane pieniądze trwoniła na uczty i wyrafinowane szaleństwa.
Ale nadszedł wreszcie kres jej tyranii. Z wyroku boskiego, wymodlonego przez
grabionych nieludzko poddanych padła rażona śmiertelnie gromem w czasie
rozpustnej uczty. W intencji ubłagania niebios o zbawienie jej grzesznej duszy
zbudowano na Lasocie kościółek i w fundamentach jego złożono zwłoki
księżniczki. Okazało się, że nie było jej zaznać ukojenia będącego udziałem
zmarłych. Wkrótce po pogrzebie rozeszła się wieść, że w pobliżu kościółka
słychać nocami szlochy i zawodzenia, a spóźnionym przechodniom zachodzi drogę
widmo księżniczki, prosząc o ratunek. Nikt nie miał jednak odwagi ani ochoty
wysłuchiwać jej próśb i jak przedtem ludzie kryli się przed żywą, tak teraz
uciekali przed jej widmem.

Wieść gminna chyża jak jaskółka dociera echem wszędzie, gdzie mieszkają ludzie;
zawitała też do pustelnika mieszkającego w chacie zaszytej głęboko w pobliskiej
puszczy. Starzec postanowił sprawdzić wiadomość. Pierwszej nocy po nowiu udał
się na Krzemionki, a kiedy stanął u stóp kościółka, doleciało do ostatnie
uderzenie zegara daleko za Wisłą wydzwaniającego północ. Gruba opończa chmur
rozsunęła się na moment i w mdłym blasku księżyca pustelnik ujrzał nagle
zbliżające się widmo. Na widok pustelnika uderzyło w płacz. - Za życia panią
byłam tej ziemi, a teraz nocą każdą błąkam się potępiona, pokutując za grzeszne
życie. I nie zaznam spokoju wcześniej, nim śmiałek się nie znajdzie, który w
intencji mego wyzwolenia podejmie się i wykazać zdoła, że potrafi trwonić
pieniądze beztrosko i nierozumnie, jak ja je trwonić umiałam Przez rok i sześć
niedziel tutaj, każdego dnia o północy, znajdzie pod kościelnym murem trzos
nabity setką talarów. W ciągu następnego dnia wydać je musi do grosza, lecz
tylko na swój doraźny pożytek: przejeść i przepić. Skoro śmiałek taki dopełni
warunków, wtedy ja zaznam spokoju śmierci, a wybawca mój wejdzie w posiadanie
skarbów, które za życia zgromadziłam w czeluściach Krzemionek. Nie uda się zaś
sztuka, diabeł z radości, że mnie wywabić nie zdołał, głowę mu urwie.
-Duszo nieszczęśliwa - westchnął starzec - sam nic ci pomóc nie mogę, prócz
tego, że głosić będę twoją prośbę; może znajdzie się ktoś, co podejmie się
trudu tej prośby.

Minęły lata... Z długiej wojennej wyprawy wrócił pod Krzemionki wysłużony
żołnierz. Miał tu chatę okoloną smukłym rzędem malw rozkwitających latem
kolorami tęczy, ale zastał ją w ruinie, a skrawek pola szumiący kiedyś żytem,
porastało teraz zielsko i plamiły mchem obrosłe głazy, naniesione powodziami.
Trzeba by się żenić, życie spokojne wreszcie zacząć, a tu nędza i ostrzępione
płótno kieszeni. Nagle - przypomnienie odległe z dzieciństwa; zaklęta
księżniczka na Lasocie, dla wybawcy skarby ogromne zakopane na Krzemionkach...
Myśli: -Apetyt mam wilczy, zaprawę do gorzałki niegorszą, nie ma rady, trzeba
spróbować, a nuż się los uśmiechnie. O świecie sprawdził u pustelnika, że
księżniczka ciągle czeka jeszcze wybawcy, a nocą, punktualnie o dwunastej,
zameldował się u widma.

Okoliczności, wśród których zainkasował talary, przypominały mu żywo wojnę.
Nocne ciemności rozjarzyły się blaskiem błyskawic, a ponad gromki trzask
piorunów przebijała się dźwięczna melodia hejnał na podobieństwa bojowej surmy
rozbrzmiewającej wśród wrzawy bitewnych zmagań. Przy blasku błyskawic wojak
przeliczył otrzymaną gotówkę, zasalutował sprężyście, gracko wykręcił się na
pięcie i odmaszerował. Z brzaskiem dnia zerwał się i najkrótszą drogą podążył
do najbliższej gospody; praca czekała do nie lada. Początkowo szło nieźle, ale
z upływem miesięcy coraz gorzej. Wojakowi przyzwyczajonemu do prostego jadła,
zmierziły szybko sosy ze słowiczych języków i potrawy z kanarkowych serduszek
tudzież inne niemniej wyszukane frykasy, a które musiał zajadać, żeby upłynnić
sto talarów. Z gorzałką i starym węgrzynem też się nie układało się lepiej;
wątroba coraz częściej dolegała i pamięć zawodziła paskudnie. Wojak stracił
dawny, dobry humor, ale drogi powrotu nie było. Ostatniego dnia wraca biedne
żołnierzysko, zamroczony jak co dzień zbyt obfitą libacją; sił mu nawet nie
staje, by cieszyć się, że dobiega końca. Przeszedł Kraków, minął wąskie ulice
Kazimierza, dobrnął do wiślanego mostu i zmęczony przystanął obok żebraka-
kaleki, jęczącego o wsparcie. Machinalnie sięgnął do skórzanego mieszka i
wydłubany z samego dna ostatni grosz wcisnął w odrażającą dłoń żebraka. Na
refleksję nie stało czasu; diabeł udający żebraka urwał wojakowi głowę.
O dalszych usiłowaniach wyzwolenia księżniczki milczą przekazy pisane i ustana
tradycja.

Roman Kiełkowski - "Historie spod kopca Krakusa"

Na czarownice to dobre sa Panny zwierzynieckie

[elsevier]

Oto co o nich pisał ( o Pannach znaczy się) Sztaudybgier w 1954 roku:
KLASZTOR NORBERTANEK
Narodził się z wiślanej pianki
Klasztorek cudny, Norbertanki.
I usiadł sobie tuż przy fali
I Wisle śię kapryśnej żali.
Pamieta wszystkich potopionych
(Dlatego milczą jego dzwony)
A tylko słychać co godzinę
Kołatek przykrą krzykaninę.
Tak żałowani są, tak czczeni
Wszyscy we Wisle potopieni.

:-)

[czarownica_ma]

W archiwum Biblioteki Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Poznaniu zachowały się
protokoły z procesów czarownic w Zbąszyniu z lat 1654, 1681 i 1708.

Oto treść niektórych z nich.
W piątek przed świętem św. Jana Chrzciciela w 1654 roku, przed urzedem wójta
urzędującym na zamku w Zbąszyniu w składzie: Andrzej Johann (wójt), Piotr,
Stanisław Preczek, Piotr Purnikarz, Marcin Andrzej Kopadzki i Michał Wasiek
stanęły: Cicha z Nowejwsi, Anna Arpianka z Nowejwsi i Marysia od stróża Adama z
Nowejwsi i zeznały szczerze i dobrowolnie, że złamały przykazanie boskie,
wyparły się Boga, oddały szytanowi swe dusze, uprawiały z nim nierząd, były na
Łysej Górze i wspólnie z szatanami i innymi czarownicami tam tańczyły i
biesiadowały. Za te haniebne uczynki, sprzeczne zarówno z prawem boskim
jak i ludzkim oskarżone poniosły karę ognia, o czym głosi zachowany w tej
sprawie dekret.


W dniu 25 lipca 1681 roku miał miejsce masowy proces przeciwko czarownicom i
czarownikom z okolic Zbąszynia. Ujęte i przesłuchiwane kolejno przez świeckich
sędziów aresztowane osoby początkowo zaklinały się, że są niewinne. Zastosowane
w trakcie przesłuchań tortury zmusiły je do nieprawdopodobnych zeznań.

Przyznały, że były w komitywie z szatanami, tańczyły i biesiadowały na Łysej
Górze, współżyły z nimi, wyżądzały szkody ludziom, z otrąb sporządzały koniki
polne. Napoje potrzebne do biesiadowania czerpały
z piwnic zamkowych pana dziedzica miasta.

Szatanów, z którymi obcowały, nazywały po imieniu. Podają też jak szatani byli
ubrani.
Czarownicom do tańca przygrywała muzyka wykonywana na dudach i innych dziwnych
instrumentach. Wielkokrotnie zaprzeczały swoim poprzednim zeznaniom.
Nie było jednolitości w wypowiedziach oskarżonych. Nie brak bylo też wzajemnych
oskarżeń.
Przez denuncjacje wciągały w proces dużą liczbę osób.Mówiły że w czasie spotkań
czarownic były zakapturzone tak, że nie można było je rozpoznać.

Zachowane protokoły z 1681 r. podają, że zatrzymano w celu przesłuchania
następujące osoby:
Jadwigę Ciemnę z Perzyn, Krystynę Flanderkę ze Starego Kramska, Barbarę Fąfinę,
Annę Grześkową z Nowej Wsi i Jana Kosterę z Nowej Wsi.
W zeznaniach złożonych częściowo dobrowolnie a częściowo przez tortury osoby te
wymieniły jako współwinnych i współuczestniczących:
Juszkową z Nądni, Mizerkową i Nilską Jadwigę z Kramska, Reginę Wawrzynek,
Czempińską Gaizinę, Waśkową, Kryśkę z Nądni, Gratyskę z Chrośnicy, Chłepkową z
Nowej Wsi, Kopadzką ze Zbąszynia, Dorotę Dolinską i jej córke, Kośmiderską z
Kramska, Grześkową z Belęcina, Gabryske z Chrośnicy i żonę kowala - Jędrzejową.

Przed użyciem tortur wyżej wymienionych poddano, na ich własną prośbę, próbie
wody. Prośbę swą uzasadnili tym, że woda jest sprawiedliwa i nie przyjmie nic
złego. Prośbie ich stało się zadość i pławiono ich w zbiorniku o stojącej
wodzie. Mimo, że kat przy pomocy żerdzi zanurzał ich pod wodę, wypływali znowu
na powierzchnię. Niewątpliwie próbę wody jak i złożone zeznania uznano za dowód
winy. Wyrok został niezwłocznie wykonany.

Donosił o tym dekret o następującej treści:

"Ponieważ oni dobrowolnie przyznali się do swojego ohydnego przestępstwa a
mianowicie, że wyparli się wiary Boga wszechmogącego, który ich stworzył,
odkupił krwią swojego jednorodzonego Syna, obdarzył łaską Ducha Swiętego, który
powołał ich do powszechnej i prawdziwej wiary katolickiej, udzielał opieki tu
na ziemi, a oni siŁ tego wszystkiego wyparli, jak również, że wyparli się
Najświętszej Marii Panny, niepomni na przykazania boskie, zapomnieli o aniołach
świętych, a zwrócili się w stronę wrogów ludzkiej duszy,
im służyli, ich woli ulegali, wyżądzali ludziom szkody i często Boga obrażali,
za te tak złe i nikczemne uczynki, zgodnie z prawem boskim i ludzkim, ukarane
zostaną karą ognia i zamieni je w popiół,
In nomino Domini Jesu Christi Crucifixi. Amen".

Następny protokół związany jest z zeznaniem złożonym przez mieszkankę
Zbąszynia, Agnieszkę Kosmita, którą wzięto na przesłuchanie 5 października 1708
r. Garncarz Wojciech oskarżył ją o czary. Oskarżenie potwierdzone przysięgą
brzmiało: " Ona zadała mojej żonie diabła.
Potwierdził je pod przysiegą Jan Malanowski. Zgodnie z prawem kobieta ta
została zatrzymana i w celu poddania torturom i oddana do dyspozycji kata
miejskiego. Zeznała wówczas, że oskarżenie Kostrzewicza i Malanowskiego złożyła
przed trybunałem Boga. Twierdziła, że oczernili ją niesłusznie, dodając, że
poleca się Bogu, o czarach i czarodziejskich sztuczkach nic nie wie i na nich
nie zna się.

Gdy wójt zwrócił jej uwagę na czekające ją tortury, odpowiedziała:

" Róbcie ze mną co chcecie, jestem niewinna. Nie mam nic do powiedzenia ani
przeciwko sobie, ani przeciw komu innemu. Cokolwiek wycierpię, z miłości do
Boga biorę na siebie; obcowałam tylko z Bogiem i żadnym pokusom nie ulegałam".

Poddana torturom krzyczała, gdy tylko kat mocniej pociągnął sznur:

" O Jezusie, ukrzyżowany jezusie! Ludzie miejcie litość nade mna! Nie wiem o
niczym! " Gdy po chwili kat znowu mocniej pociągnął za sznur, głośno błagała
Boga o pomoc. Jednak i tym razem nic nie wyznała. Wówczas kat po raz trzeci
napiął powróz.

(Ciąg dalszy i koniec tej nieludzkiej sceny są nie do odczytania w skutek
uszkodzenia akt. )

Dalsze zeznania Agnieszki Kosmity są zapewnie wynikiem zastosowania totur.
W dalszej części protokołu czytamy, że żona garncarza została przez Kosmitę o
coś poproszona, ta zaś nie chciała jednak nic dać. Około Wielkiejnocy Kosmita
jej "TO" zadała ( to znaczy diabła ) i odtąd nie może go już wypędzić. Było to
w oborze w porze obiadowej, godziny nie może dokładnie podać, ale obecni byli
przy tym domownicy. Malanowskiemu "TO" zadała gdy była u niego w oborze.
Szatana przechowywała w drewnianej skrzynce. Trzymała w niej tylko jednego, ale
obecnie nie ma już żadnego. Ten bowiem odszedł przed trzema dniami, a nazywał
się Jan. Gdy Joltynowi "TO" zadała,
był "coraz bledszy na głowie" ( chodzi zapewnie o żółtaczkę ).

Powodem było to, że Joltyn szczuł jej świnie psami. Gotfrydowi Kraycerkowi "TO"
zadała, że zmarł. Wsypała mu do szklanki proszek w chwili gdy do niego
przypijała u niejakiej Nilskiej.
Czarownicę poznała w drodze na Zbąszyńskie Pole. Tam zjawił się szatan i nią
rozmawiał. W swoim domowym obejściu ma jeszcze dwóch diabłów, którzy nie
szkodzą nikomu.
Jeden nazywa się Wojciech, a drugi Grzegorz.

(Dalszy ciąg akt jest uszkodzony i trudno go odczytać.)

To co dalej nastepuje jest zapewnie skutkiem zastosowania kolejnych tortur
wobec oskarżonej Kosmita. Torturowana przyznaje się, że ma jeszcze przy sobie
trzech innych diabłów, jednego w czamrze i dwóch w pasku od gorsetu. Ci trzej
pozostaną przy niej aż do śmierci.
Pytana jak mogła w takich okolicznościach spowiadać się, odpowiadała:
że na czas spowiedzi szatani od niej odstępowali. Szatanom oddała się
całkowicie duszą i ciałem i napisała w związku z tym cyrograf. Obstawała też
przy tym, że czarami zajmuje się już od dwudziestu lat.
Nauczyła ją tego kobieta o nazwisku Szkudlarka z Łomnicy, gdy z nią szła z
płótnem na jarmark do Nowego Miasta. Pewien Niemiec zastąpił im drogę. Odziany
był w niebieskie ubranie, nosił czarny kapelusz
z czerwoną wstążką, buty do jazdy konnej i niebieskie pończochy. Szedł z nami
aż do Bolewic. Również od Szudlarkowej nauczyła się obcowania z diabłem, a ona
sama nauczyła tego córkę. Z miasta nie może wymienić więcej wspólników, niż
tych, których podała. Nie chce mieć nikogo na sumieniu.

Po trzecim torturowaniu w dniu 8 października Agnieszka Kosmita potwierdziła
swoje wcześniejsze zeznania, że zadała "TO" Joltynowi, Gotfrydowi i pachołkowi
szanownego pana dziedzica (chodzi o Damiana Garczyńskiego).

(Dalsza część arkusza w aktach jest uszkodzona w związku z tym nie można
odczytać zakończenia tego protokołu.)

W finale tej sprawy wspomina zachowany dekret,

[czarownica_ma]

W finale tej sprawy wspomina zachowany dekret, który obok Agnieszki Kosmity
wymienia niejaką Reginę. Nic jednak bliższego o niej nie wiadomo, gdyż nie ma
protokolarzy z jej przesłuchań.

Oto treść tego dekretu:

" Ponieważ wy obie Agnieszka i Regina naruszyłyście przykazania boskie,
zapominając o swoim Bogu, Stwórcy całego świata i was samych, opuściłyście
Boga, oddały się szatanowi, złamały przysięgę złożoną
na Chrzcie Świętym, wzgardziły łaską Ducha Świętego, zlekceważyły obficie
przelaną Krew naszego Pana Jezusa Chrystusa dla waszego Zbawienia i odkupienia
świata, wyparły się Najświętszej Matki i świętych aniołów i oddały szatanowi,
zasługujecie za te haniebne uczynki na karę. Dlatego przekazujemy was,
za zgodą szanownego pana Garczyńskiego i w obecnośści jego namiestnika, a także
zgodnie z obowiązującym w takich wypadkach prawem, katowi, że was spali i
zamieni w popiół. Ci zaś, którzy chcieliby się mścić..."

(Ze względu na uszkodzenie dokumentu, nie można odczytać ciągu dalszego.)

Procesy czarownic miały miejsce w Zbąszyniu jeszcze w drugiej połowie XVIII
wieku. Wyroki śmierci na czarownicach wykonywał kat miejski. W 1760 r. katem
miejskim był Kazimierz Gundermann.
Z umowy zawartej między nim a burmistrzem i urzędem wójta dowiadujemy się, że
za torturowanie zakończone ścięciem głowy delikwenta, za wieszanie lub spalenie
na stosie, otrzymywał kat z rąk burmistrza cztery talary w srebrze.

Czyżby niszczenie czarownic było jedną z rozrywek w tym monotonnym i zacofanym
świecie?
Ludzie zawsze potrzebowali i będą potrzebować "igrzysk". Zmienia się tylko ich
rodzaj.


Zaciągnięte z opisu Leona Adamczyka

[kocibrzuch]

dzięki, Czarowniczko ma
mam braki pod tym względem, bo nie czytałem
choć od lat kilku pomieszkiwam w tej okolicy, jeszcze się całkiem nie oswoiłem

a może rycerzy..?:)

[czarownica_ma]

www.krakow.pl/kamera/rynek/GOLEBIE.html

[kocibrzuch]

jakoś tak ciepło i słonecznie tej zimy na Rynku
czyżby to sprawka czarownicy?

na Wawel, na Wawel...

[kocibrzuch]

Krakowiaczku żwawy (i nie tylko Krakowiaczku zresztą)
www.wawel.krakow.pl/
zawartość - jak najbardziej
forma - niespecjalna

[oldpiernik]

Między czarem a czartem niewielka różnica
Której imię znane, zwie się połowica.


OLDNIEBIJCIEŻBIEDAKA

[kocibrzuch]

krakowski obrazek rodzajowy ;-)

[oldpiernik]

Ciekawy pomysł.
Prawa do wizerunku odstąpione nieodpłatnie?

OLDWREDNY ;)

[elsevier]

A to znacie?

RANEK W KRAKOWIE

Dziś wziąłem lekcje skrzydeł
Od gołębi...
A słońce okiem złotym
Patrzało z głębi.

Kościół Mariacki jaśniał
Ranna poświatą...
Rzuciłem groch gołębiom,
Dały się nabrać na to.

(to Sztaudyngier w 1954 napisał)

ps: czy te 3 foty maja jakis zwiazek z kocibrzuchową rodziną?

[kocibrzuch]

1. Nie znaliśmy, mamy braki w wykształceniu literackim. Z tematów krakowskich
znamy głównie prozę: "Kichusia majstra Lepigliny" oraz "Paziów króla Zygmunta".
2. Nie mają, rodziny nie upubliczniam :-)

[kocibrzuch]

wystawa akwareli

[oldpiernik]

Łane.

Czytam Daviesa "Boże igrzysko".
Są tam przytoczone rejestry dla ustalenia hmmmm... podatków.
Aż żal, że nie można poszperać w oryginałach.
Szczególnie system monetarny w czasach Piastów i Jagiellonów ciekawie wygląda.

OLDPOGRĄŻONYWLEKTURZE

[kocibrzuch]

Archiwum skarbowe, jako takie, spłonęło w 1944 r. w całości, spalone rozmyślnie zresztą. Więc nikt już w nim nie poszpera :-(

Dawniejszy szacunek żywności i innych rzeczy...

[niesmialek1]

... w Krakowie A. D. M. CCCC.XIII
pszenica groszy 7,
grochu korzec gro,. 3,
prosa gro.# maku gro. 4,
ciele tuczone gro. 6,
gęś gro16.
gęś oskubana 12,
para jaj 1,
kusza grzywna 1,
Cięciwa do kuszy gro 1

[kocibrzuch]

poproszę o parę jaj, płacę gotówką

[kocibrzuch]

strona autorska krakowskiego fotografika

[abc_unia]

Krakow ma w sobie sile przyciagania ...:)
a...przejezdzajac w tamtych stronach ostatniego lata, poznalam swietna malarke,
ktora w swoich wymarzonych pracach poszukuje zagubionych miejsc...
przestrzeni...miast...i pejzazy

www.galeria-esta.pl/arty.asp?Nazwisko=Bonczar&Imie=Renata

[kocibrzuch]

Ładne, bardzo "fantastyczne".
Lubię sobie "dośpiewywać", choć co Matejajko to Matejajko, że o Kossakach nie wspomnę. Ot gust taki mam staromodny.

to jest cool

[kocibrzuch]

www.gorpol.pl/miasta/miasta.html#krakow

[oldpiernik]

jeśli tak dalej pójdzie
wylecę z pracy
tak się wgapiłem w te Wasze pomysły na oglądanie, że podpadłem na całego

OLDIROZTERKI ;)

[kocibrzuch]

tego byśmy nie chcieli
już nic nie puszczam, by Cię nie zajmować