rozstanie po 6 latach

[katty_w]

Jestem z chlopakiem juz ponad 6 lat. Oboje mamy po 25 lat. NIe mieszkamy
razem, niestety ciagle z rodzicami.
Wydawalo mi sie, ze nasz zwiazek jest wspanialy, ze sie kochamy i jest nam po
prostu niebiańsko.
Nastał taki dzień ,kiedy zaczełam rozmawiać o wspólnym zamieszkaniu, on się
ucieszył. Potem minęło kilak miesięcy, on się zapracował bardzo i nie zbyt
częstop sie spotykaliśmy, a na nmoje pytanie o wspólne zamieszkanie
odpowiedział, że jeszcze nie. Od tego czasu wszystko sie popsuło. Mi się
wydaje, że on mnie już nie kocha, on tłumaczy, że ma dużo pracy. Czasem
gdzieś wychodzimy razem, ostatnio byliśmy w górach razem, ale to już nie jest
to co było kiedyś. Nie jestem już tak bardzo szczęśliwa jak kiedyś byłam.
Zastanawiam się czy warto inwestować swój czas w coś co już teraz przestało
mi odpowiadać? Jak to jest rozstać się po 6 latach? Ja boję się samotności,
nie chce byc sama, bo lubie, jak się ktos mna opiekuje? Jak to jest z tymi
zwiazkami? Wiem ze się zmieniaja, ewalouja, ale czy zmiany zwykle sa na
gorsze?

[gruba51]

rozstanie po 6 latach z kims , z kim juz dzis wiesz ,ze nie jestes
szczesliwa ,to dobry krok ,i nie czekaj ani chwili dluzej ,bo za nastepne 6 lat
moze byc juz za pozno.
Ja mam 32 lata jestem w drugim zwiazku juz blisko7 lat ,ostatnie dwa to
koszmarne nieporozumienie i nie zamiezam dalej tego kontynuowac ,i mysle ze ten
trzeci bedzie juz wlasciwy ,bo przeciez tego kwiatu to pol swiatu.
Pozdrawiam Cie goraco i zycze odwagi w podejmowaniu decyzji

[katty_w]

Też tak o tym myśle.
Skoro teraz jest coś nie tak, to jak będzie za kilka lat...
Jeśli on teraz jak ma gorący okres w pracy to zupełnie o mnie zapomina, a jak
już zadzwonię to rozmawia ze mną jak z zakładem pogrzebowym. Zresztą nie chodzi
tu tylko o zapracowanie.
Po prostu nie jest już tak błogo jak kiedyś.
Może rzeczywiście trzeba wziąćsię w garść i dążyć do swojego szczęścia a nie do
zaspokajania czyjegoś.
Tylko jakoś tak smutno, że to tyle lat i opuszczam kogoś kogo chyba jednak
jeszcze kocham :-(

[jomswiking]

Witam.
Gdy mialem 19 lat poznalem wspaniala dziewczyne, w ktorej sie zakochalem z
wzajemnoscia. Bylismy ze soba piec lat. Zareczeni bylismy. Ale tak sie stalo,
ze oboje zauwazylismy, ze to juz nie to co kiedys. Ciagnelismy nasz zwiazek na
sile, bo tak ja, jak i ona balismy sie rozstania. Ale poznalem inna wspaniala
dziewczyne i rozstalismy sie z narzeczona.
Owa druga dziewczyna zostala moja zona. Przezylismy razem siedem lat i...
heh... odeszla ode mnie do mojego przyjaciela.
Obecnie mam 31 lat i jestem sam. Siedze w jakiejs pieprzonej Anglii i nie wiem
co ze soba poczac, ale nie zaluje ani pierwszego, ani drugiego rozstania. Po
prostu - nie ma sensu ciagnac czegos, co sie juz wypalilo. Jak spiewali Lady
Pank: 'Po co dalej pic to samo piwo, kiedy dawno juz ulecial gaz'...
Jednakze pamietaj, ze decyzja nalezy WYLACZNIE DO CIEBIE. Tylko Ty wiesz
dokladnie co czujesz.
Jest pewne, ze gdy podelmiesz decyzje o rozstaniu nie bedzie ono mile i przez
jakis czas bedzie tesknota, poczucie straty chociazby z powodu przyzwyczajenia.
Ale czas dokladnie wtedy pokaze Ci, czy decyzja byla sluszna, czy nie bardzo.
Jesli tak - no to OK, koniec tematu, jesli zas nie, to i tak nie ma sie co
zalamywac, gdyz masz DOPIERO 25 lat i duzo jeszcze przed Toba. Zaczniesz nowy
rozdzial w zyciu i kto wie, moze bedzie on piekniejszy niz jestes w stanie
sobie obecnie wyobrazic?...
Pomyslnosci zycze!
MIR!

[ogrom]

nie byłabym taka pewne tego co Tu opiszujesz .......Jomswiking....... bycie ze
sobą to nie jest coś co ciagle musi być podsycane ..........raczej w
pózniejszym okresie warto pomyśleć by robic sobie przyjemnosci......
ja o swoim zwiazku nie będe pisała bo to nie ma większego sensu........ po
5latach bycia rozstanie i moja depreska ........ i to był mój błąd....... bo
życie i tak porywa dalej:)
więc żyjcie sobie spokojnie i z miłościa:::::))))

[reddragon]

moim zdaniem to błąd takie myślenie, źle to rezygnuję

nie można budować całego swego życia na kimś, poszukać swoich zainteresowań,
spotkać się z innymi ludźmi, może z innym :))
i zobaczyć co będzie, a nie unosić się ambicją

w życiu na coś trzeba zapracować by to mieć, czasem wygrywa się los, ale to też
można stracić, więc trzeba zadbać o to co się ma

[katty_w]

I stało się... W piątek rozstaliśmy się. Wydaje mi się, że jemu to nawet było
na rękę. Gdy powiedziałam, że nie umiem żyć w takim związku, on powiedział, że
nie wie co będzie, ale wie ze to w większości przez jego wina. Na koniec jak
już wsiadałam do samochodu powiedział "przykro mi", nic więcej...
Jestem sama... Nie powiem, żeby było mi z tym lekko, bo czuję się jakby ktoś mi
serce posolił. Z drugiej zaś strony myślę, że wszystko się jakoś ułoży a na
myśl, że on będzie próbował do mnie wrócić jedyne co chce wtedy zrobić to
powiedzieć mu, że ja już nie chcę.
Boję się tego wszystkiego co będzie... Mam nadzieję, że żal kiedyś minie :-(
Dziękuję wszystkim za słowa otuchy. Rzeczywiście, nie ma po co ciągnąc czegopś
co już przestało wrzeć, ale przez kilka miesięcy próbowałam utrzymać nasz
związek, starałam się z całych sił, ale nie wyszło... Nie mogę powiedzieć, że
nie próbowałam.

[ofcia]

Gratuluje Ci podjecia decyzji i odwagi nie kazdego na to stac, ja niedawno sama
musialam podjac podobna i podobnie postapic:( nie boj sie tego co bedzie bo
bedzie dobrze, teraz musisz zaczac zyc swoim zyciem, ktore ma bardzo wiele zalet
:)))
Zal kiedys minie a pozostana tylko cudowne wspomnienia... Nawet nie bedziesz
pamietac tych zlych chwil - tylko te dobre :)
pozdrawiam i zycze duuuzo szczescia :)

[katty_w]

Żyje się dalej, ale w tej chwili nie wiem czy będę w stanie odzyskać znowu
radość życia.
Nie jestem z nim, jestem teraz poza wszystkim co wokół mnie.
Mam nadzieje, że to minie i odzyskam wiarę w siebie.

[ofcia]

To normalne po rozstaniu. Nie potrafisz sobie znalesc miejsca i nie wiesz co
masz ze soba zrobic, czym sie zajac zeby nie myslec o nim i czy dobrze zrobilas
itp. ale to minie z czasem i napewno odzyskasz radosc zycia. Nie licz na to, ze
kiedys zapomisz bo to niemozliwe ale bedziesz potrafila z tym zyc i nie bedzie
juz tak bolalo a teraz musisz poprostu przeczekac ten czas, najlepiej wyjdz
gdzies z przyjaciolmi, rob to co lubisz robic najbardziej to pomaga,
pozdrawiam

[ofcia]

napisz maila jesli bedziesz chciala porozmawiac poza forum :)

[llami]

katty jestem z tobą, ja byłam w toksycznym związku 5 lat. Też właśnie się
rozstaliśmy,wydaje mi się że już go nie kocham. Czuję ogromną pustkę ale mam
nadzieje, że to tylko przyzwyczajenie.Choć na myśl , że pewnie za jakiś krótki
czas moje miejce zajmię inna dziwczyna serce mnie ściska! czy to normalna
reakcja? on jeszcze się odzywa... ja go unikam...
W najbliższym czasie planuję z kumpelą wyjazd nad morze, może to pomoże

[llami]

wiesz, ciężko mi ...
nie wiedziałam , że to będzie takie trudne...
zamiast serca czuję strasznie ciężki kamień...
A jak Ty?

[landrynka8]

takie jest życie.

jak okręt który wie z którego portu wyszedł, ale niewie gdzie przystanie.

[gruba51]

GRATLACJE!
znajdziesz jeszcze super faceta ,który bęzie wart Ciebie -zobaczysz.
Ja ciągle jeszcze rozważam ,odejść od gościa czy przeczekac kryzys dodam ,że
mama z nim rocznego synka ( i to On jest super gość) .
Jestem pewna że dała bym sobie radę jestem niezależna finansowo ,to ja głwnie
utrzymuje nas ,nianie i jeszcze jego mamausie.Mam dość -brakuje mi tylko
Twojej odwgi.
Goraco pozdrawiam

[llami]

poboli, starsznie będzie bolało ale warto, tak przynajmniej wszyscy mówią, i ja
wierze w to, z zasadzie to musze bo już to zrobiłam

[katty_w]

Noc nie byla tak zla jak ostatnie. Ale smutek w sercu mam nadal. Wiem, że
między nami już nie będzie jak kiedyś, że nawet jeśli się będzie starał to ja
do niego nie wrócę, bo wiem jak to się skończy.
Nie wiem ile ten ból będzie się ciągnał, ale mam nadzieję, że niedługo.
Musze znaleźć swój cel, jakieś nowe zajęcie i będzie ok.
Najgorzej siedzieć w domu i myśleć.
Pozdrawiam [e-mail]