nasze magdalenki (ciasteczka i nic innego!)

[beatanu]

Napisalam tytul watku i od razu zrobilo sie dwuznacznie - stad to wyjasnienie
w nawiasie. Zadnych politycznych rozrachunków nie mialam na mysli, a tylko
Proustowskie ciasteczka, które przypomnialy mi sie, gdy przed chwila pisalam
o morelach w watku LATO.
A o co mi chodzi? Kilka tygodni temu przeczytalam w jednym z czasopism
tutejszych takie ladne rozmowy z szescioma wspólczesnymi pisarzami
szwedzkimi. Postawiono ich pod sciana i zadano pytanie: jak wyglada/smakuje
Twoja magdalenka? I kazdy cos tam opowiedzial, szalenie to bylo sympatyczne.
Zaczelam sie nawet zastanawiac co bym na takie pytanie odpowiedziala (chociaz
pisarka ze mnie ani wspólczesna, ani szwedzka:) Najszybciej przyszla mi na
mysl herbata lipowa z miodem (no tak, pewnikiem dlatego, ze owa magdalenka
zamoczona byla wlasnie w herbacie lipowej!), która saczona teraz, po tylu
latach, w innym kraju czesto przywodzi mi na mysl beztroskie lato, zbieranie
kwiatów lipy (pod kombinatem im Lenina!!! - kto wtedy slyszal o
zanieczyszczeniu srodowiska?) i suszenie tychze gdzies na parapecie, i zimowe
przeziebienia i troske mamy i te herbate rozgrzewajaca i cialo i dusze... Ale
gdy napisalam o morelach, to od razy przypomnialo mi sie lato u babci w
podkrakowskiej wiosce, i te morele przeslodkie i ratowana przed smiercia
jaskólka BAlbina i mleko prosto od krowy i... lo rany, juz nie wyliczam
wiecej, bo kto to bedzie mial sile przeczytac ;)

Ad rem: jak wyglada/smakuje Twoja magdalenka TWA-owiczu? Co Ci przywodzi na
mysl? W jakiej sytuacji?

Nie wiem, moze to zbyt intymne? Ale slowo sie rzeklo, kobylka u plota,
puszczam w cyberprzestrzen.
:)

[stella25b]

W zaleznosci od okresow zycia rozne te magdalenki byly. Jednak od 2 lat, kiedy
spedzam lato w swoim domku w podkrakowskiej wsi to napewno bialy ser, ktory
wyrabia znajoma sasiadka. Zajada sie tym serem wszyscy nasi znajomy ktorzy nas
w tym czasie odwiedzaja. Zabieram go takze do Mainz, zamrazam i na wielkie
uroczystosci pieke wspanialy sernik. Jak ja lubie te moja wies...

[kwiecienka1]

A i ja mam coś takiego!
Kiedy byłam małą (czytaj: młodą) Kwiecienką moja babcia miała w ogródku drzewko
pigwowe... Nie wiem czy TWA-owicze kojarzą taki owoc - pigwa, podobna do
gruszki. Teraz już babcia nie ma tego drzewka a ja nigdzie nie mogę znaleźć
pigw :-((( No po prostu nie ma ich nigdzie... Znalazłam tylko konfiturę pigwowo-
gruszkową, ale to nie to samo...
Najlepiej pigwy smakowały mi prosto z drzewa (często kiedy jeszcze na nim
siedziałam), niedomyte i zdobyte po krótkiej walce z siostrą :-)
Tu apel: braineaterze! jeśli gdzieś w Kcach zobaczysz pigwy, koniecznie daj mi
znać!
I jeszcze pytanie do Beaty: cierpisz na bezsenność? Twoje posty pojawiają się o
niepokojących porach...
pozdrawiam
Kwiecienka bez Pigw

[staua]

Pigwy sa w Rumunii bardzo popularnym owocem (i sa wieksze niz jakiekolwiek pigwy, ktore widzialam
w Polsce, moze wlasnie takie, o jakich mowisz, w ksztacie cos miedzy gruszka i jablkiem, ale bardziej
bezksztaltne, zoltawe, dosc twarde, pachnace). Moi tesciowie maja w ogrodzie i tesciowa robi z nich
pyszne konfitury (z samej pigwy).
Natomiast nad moja magdalenka caly czas sie zastanawiam, ale wyglada na to, ze wiele smakowych
wspomnien z dziecinstwa gdzies sie zapodzialo...

o bezsenności

[beatanu]

kwiecienka1 napisała:

> I jeszcze pytanie do Beaty: cierpisz na bezsenność? Twoje posty pojawiają się
> o niepokojących porach...

Niepokojące pory mają związek z moim czasem pracy, bardzo nieregularnym, na
trzy zmiany, chociaż przeważają dyżury wieczorne i nocne (grafik układamy sobie
sami). Piszę przede wszystkim z domu, bardzo rzadko z pracy, jeżeli już to
ewentualnie w nocy, kiedy można złapać oddech...
W domu używam polskich znaków diakrytycznych, w pracy nie - czyli łatwo
zobaczyć kiedy się "obijam" a kiedy nie :)))

Muszę teraz gdzieć zobaczyć jak wygląda pigwa, bo nazwa niby znana, nawet
kiedyś chyba jadłam dżem pigwowy, ale nigdy nie zastanawiłam się co to za
ryba...

Beata bez pojcia o pigwach :)

Ciasto drozdzowe.....

[dr.krisk]

Pisalem o tym juz kiedys. Prawdziwe ciasto drozdzowe z kruszonka, noszone do
piekarni w celu wypieku..... Wieczorem po ulicach mojego rodzinnego miasteczka
biegli mali chlopcy z blachami upieczonego, cieplego jeszcze ciasta, wydlubujac
po drodze rodzynki.
Babcia gotowala kawe: dla doroslych prawdziwa, dla dzieci zbozowa, i wszyscy
zasiadali dokola stolu. Pamietam niezwykla atmosfere bezpieczenstwa i spokoju.
KrisK

zapach świeżo upieczonego ciasta, chleba, bułeczek

[beatanu]

No i Kriskowe ciasto drożdżowe (do rymu niezamierzonego) przypomniało mi o
zapachu (i później smaku swieżo upieczonych, ciepłych jeszcze bułeczek)
unoszącego się z piekarni, nad którą mieszkała moja druga babcia, w
podpoznańskim miasteczku... I też to poczucie bezpieczeństwa i wakacyjna
sielskość-anielskość ... Eh!
Beata błogo rozanielona :)

[daria13]

Moja największa słabość gastronomiczna, nieco zapomniana, nawet przed lodami
tofiowymi; prawdziwe ciasto drożdżowe z kruszonką! Dlaczego w sposób mniej lub
bardziej przemysłowy nie da się upiec prawdziwego, wilgotnego ciasta d.? Jako,
że nie mam ani umijętności ani chęci do pieczenia ciast, a ciasto drożdżowe
jest jednym z trudniejszych do zrobienia, więć nigdy nawet się nie poważyłam.
Wszystkie ciasta kupne są zawsze suche, bułowate i nadają się do jedzenie
jedynie z masłem, a przecież nie o to chodzi. Nigdy, powtarzam nigdy nie udało
mi się u nikogo jeść ciasta d., takiego jakie robiła moja mama, wilgotne i
wydające specyficzny dżwięk, kiedy przystawiało się kawałek do ucha i lekko
naciskało (dżwięku nie da się opisać, ale świadczył o tym jak ciasto jest
wilgotne i pyszne). Mama niestety umarła prawie trzynaście lat temu, przepisu
nie zostawiła i od tej pory nie miałam okazji jeść niczego, co choćby w
najmniejszym stopniu było równie doskonałe, buuuu;(
I jeszcze jedno wspomnienie związane z tymże ciastem; kiedy mama je piekła zimą
zawsze szykowała mi gorącą kąpiel, bo w domu wtedy robiło się cieplutko i
godzinami mogłam się taplać w wannie. Ha, teraz już wiem dlaczego w życiu
dorosłym wole prysznic od kąpieli na leżąco:)
Szkoda, że nie moge fundować moim dzieciom takich przyjemności, teraz co
najwyżej Julka bierze się za pieczenie, bo to ambitna dziewczynka i we
wszystkim musi być dobra, i jest!
Teraz zostają mi tylko lody tofiowe, ale to już nie to;(
Jeśli ktoś z Was wie, gdzie w Warszawie lub okolicach można kupić dobre ciasto
drożdżowe to sie polecam, choć już zwątpilam;(
Buziam mocno:))))

O wyzszosci ciasta drozdzowego nad innymi!

[dr.krisk]

Jak widac zaczyna nam sie formowac niewielki podklub Milosnikow Ciasta
Drozdzowego. I slusznie! Jest to ciasto niezwykle proste, a w swej prostocie
wyrafinowane. Niech tam wykwintnisie konsumuja z odgietym malym paluszkiem
rozmaite wuzetki na margarynie, my wolimy owo ciasto grzybowe magiczne......
A dlaczego udaje sie ono jedynie w wyrobie domowym, a nie przemyslowym? A
dlatego ze w przemysle gwoli oszczednosci (dawniej - skapstwa...) stosuje sie
rozne ulepszacze, polepszacze, ujedrniacze oraz inne chemikaliumy..... fuj.
Pamietam jeszcze szneki z glancem - obecnie tzw. drozdzowki.
Ech..... lza sie w oku kreci i kapie na obrzydliwie polukrowane amerykanskie
paczki- swinstwo....

[kwiecienka1]

a ciasto drożdżowe najlepiej smakuje (mi) posmarowane masłem....
ale prawdziwym!
takim od babci, kiedy jeszcze miała siłę je robić
ewentualnie, namaziane konfiturą, koniecznie domowej roboty...

słodkie dzień dobry wszystkim!
Kwiecienka Rozbudzona

[aaneta]

Kwiecieńko, pozazdrościłaś Beacie, czy co? O której to się wstaje? Jak tak
można? To ja o dziesiątej jeszcze nie jestem rozbudzona, a Ty o piątej? Ja też
tak chcę! Jak Ty to zrobiłaś?
Dobra, a teraz na poważnie. Oczywiście o cieście drożdżowym, oczywiście
babcinym. Chociaż moja mama też potrafi i chyba specjalnie dla Darii wezmę od
niej przepis, bo sama wprawdzie kiedyś próbowałam robić, ale według przepisu z
jakiejś książki, i nawet wyszło, choć oczywiście nie takie jak tamto z
dzieciństwa, jednak stwierdziłam, że wyrabianie takiego ciasta to jest straszna
robota i dałam sobie spokój. Ale od tamtej pory minęło sporo czasu, z jednego
dzieciątka zrobił się kawał chłopa, z drugiego trochę mniejszy kawał, ale też
będzie się nadawał do wyrabiania ciasta, więc chyba spróbujemy powalczyć, bo mi
strasznej ochoty narobiliście. A jak wyjdzie, to Was zaprosimy.
A dla Darii na ten moment tylko jedna podpowiedź co do Wawy, choć to raczej nie
będzie to, co w domu, ale można spróbować: na Chmielnej, na odcinku pomiędzy
Bracką a Nowym Światem, po prawej stronie idąc od Brackiej, jest okienko, a w
nim różne drożdżówki, małe i duże, z nadzieniem i bez, ciasta również. To
wszystko jest wypiekane na miejscu i sprzedawane jeszcze gorące. Próbowałam
bułeczek, jak na mój gust są trochę za słodkie, ale kruszonka jest super.

[kwiecienka1]

eeeeeeeeeee tam :-)
wstać to wstałam dopiero teraz
ok.6 to ja do domku wróciłam...
ale ciiiiicho, to tajemnica :-)))
pozdrawiam
Kwiecienka Wyznająca

[stella25b]

Ciasta drozdzowe to piekla moja babcia. Wow, to byly wiepieki. Biorac pod uwage
regionalizacje;) to nazwywalo sie takie ciasto kołoczem a kruszonke posypka,
czyli kołocz z posypka. Niestety ani moja mama, ani tez siostry mamy, mimo ze
swietnie pieka, nie oddziedziczyly tej "reki" do kołoczow. Ja przyznaje sie
szczerze, ze czuje duzy respekt przed pieczeniem ciasta drozdzowego stad moje
serniki i inne ugniatance. Nie oznacza to jednak, ze uciekam od czlonkostwa w
PMCD:)

[nienietoperz]

Wlasny akces do PMCD zawdzieczam babci (jak zreszta wszyscy do tej pory, z
wyjatkiem Darii). Bedac w powaznym wieku 5-10 lat spedzalem u babci wiekszosc
wakacji. Wiazalo sie to (oprocz zajadania kruszonki) z codziennym sniadaniem w
postaci goracych bulek, przyniesionych o 6 rano z piekarni, posmarowanych
domowej roboty dzemem, i serwowanych do lozka. Mniam!
Doliczajac atrakcje w postaci duzego kolejowego wezla przeladunkowego,
umozliwiajacego spedzanie godzin gapiac sie na przejezdzajace pociagi i liczac
wagony, nietrudno zrozumiec, ze na wyjazd wakacyjny czekalem zawsze bardzo
niecierpliwie.

Z pigwa zetknalem sie najpierw w postaci krzewow uprawianych przez moich
rodzicow i owocow przerabianych badz na dzem, badz na rodzaj dodatku do herbaty.
Bez wiekszych emocji. Zdecydowanie bardziej zaprzyjaznilem sie sporo lat pozniej
z pigwa wykorzystywana przez tate kolezanki do produkcji pysznych napojow
wysokoprocentowych. I to bylo to!

Wasz nntpz

domowe drożdżowe

[brunosch]

różni się od przemysłowego, bo do zrobienia potrzebny jest czynnik ludzki, bez
tego nic. Jeśli przepis babci mówił, że trzeba tak długo wyrabiać, aż ciasto
zacznie gadać, no to jaka maszyna temu sprosta?
Bo przecież nie fabryczne, bezduszne mieszadła wielkości traktora z przyczepą,
nastawione na 15 minut pracy...
***
Poza przynależnością do Frakcji Magdalenki Drożdżowej, przyznaję, że dla mnie
wspomnieniem smaku dzieciństwa są żeberka pieczone + szare kładzione kluski +
zasmażana kiszona kapusta. Ugotowane przez babcię, jako szybka "zapchajdziura"
Próby samodzielnego ugotowania takiego obiadu kończą się tak samo -
świadomością że to nieudany apokryf i liche naśladownictwo.